Την περίοδο της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα (2010-2016) σημειώθηκαν καταιγιστικές αλλαγές που επέδρασαν στην εργασιακή πραγματικότητα του συνόλου των εργαζόμενων και συνεπώς και των δημοσίων υπαλλήλων. Στην παρούσα διατριβή ερευνάμε πώς οι αλλαγές που σημειώθηκαν σε τεχνολογικό, οργανωσιακό, εργασιακό και προσωπικό επίπεδο επηρέασαν του δημοσίους υπαλλήλους, ώστε να αναπροσδιορίζουν τις στάσεις/αντιλήψεις τους και να αναλάβουν δράσεις για να διασφαλίσουν τη σταδιοδρομία τους. Συγκεκριμένα, στόχος της έρευνας μας είναι να καταδείξει κατά πόσον ο δημόσιος υπάλληλος κάτω από την πίεση των αλλαγών αυτών απομακρύνθηκε από την παραδοσιακή αντίληψη σταδιοδρομίας και υιοθέτησε αντιλήψεις και δράσεις που συνάδουν με μια ασύνορη και πρωτεϊκή οπτική σταδιοδρομίας.
