Το αντικείμενο της παρούσας εργασίας εστιάζει στις αλλαγές που επέφερε η πανδημία (Covid-19) στον τομέα της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια, αν και καταγράφονται προσπάθειες από την ελληνική δημόσια διοίκηση να αξιοποιήσει τις σύγχρονες τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών, η χώρα συνεχίζει να παρουσιάζει υστέρηση σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα, παράλληλα με την υγειονομική κρίση, παρατηρείται ένα ψηφιακό άλμα στις λειτουργίες της δημόσιας διοίκησης, το οποίο χρήζει περαιτέρω ανάλυσης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι, όχι μόνο να παρουσιάσει την εξέλιξη της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης πριν και μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, αλλά και να καλύψει το κενό που έχει δημιουργήσει η έλλειψη των νεότερων εκδόσεων των διεθνών δεικτών που σχετίζονται με αυτήν. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για την διεξαγωγή των συμπερασμάτων είναι η ενδελεχής βιβλιογραφική ανασκόπηση. Η διερεύνηση του αντικειμένου πραγματώθηκε μέσα από τον συνδυασμό, επίσημων δεικτών για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση (EGDI, DESI, eGovernment Benchmark), έγκυρων βάσεων δεδομένων (Eurostat, ΕΛΣΤΑΤ) και έγκριτων δημοσιευμάτων. Συνολικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η αναγκαιότητα για παροχή απομακρυσμένων δημόσιων υπηρεσιών από την κυβέρνηση, λειτούργησε ως επιταχυντής του σχεδίου για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους. Η αναβάθμιση των υφιστάμενων και η δημιουργία νέων δημόσιων εφαρμογών από τον Μάρτιο του 2020, σηματοδοτεί μία νέα εποχή γεμάτη με οφέλη, αλλά και κρυφούς κινδύνους για την ελληνική δημόσια διοίκηση.
