Η βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος, αποτελεί διαχρονικά, ένα θέμα υπό διερεύνηση σε διεθνές επίπεδο. Μελέτες έχουν αναδείξει, ότι ένας βασικός παράγοντας, που υπό προϋποθέσεις δύναται να συνδράμει προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η οποία κατά καιρούς έχει απασχολήσει την κοινή γνώμη, την εκπαιδευτική κοινότητα, τα κέντρα λήψης αποφάσεων για την εκπαιδευτική πολιτική, αλλά και μεγάλο πλήθος ερευνητών.
Αναμφίβολα, το ζήτημα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών είναι πολυδιάστατο, λόγω της πολυπλοκότητας που χαρακτηρίζει την έννοια της αξιολόγησης, αλλά και του μεγάλου πλήθους των συνισταμένων και των εκφάνσεων του έργου των εκπαιδευτικών. Για την αποδοχή, αλλά και την ωφέλιμη εφαρμογή ενός συστήματος αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, κρίνεται αναγκαία η διερεύνηση των στάσεων και των απόψεών τους, που αποτελεί και τον σκοπό της παρούσας εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, στο πλαίσιο υλοποίησής της, πραγματοποιήθηκε ποσοτική έρευνα, μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου, στην οποία συμμετείχαν 118 εκπαιδευτικοί, που υπηρετούν σε δημόσια σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε όλη την ελληνική επικράτεια. Μέσα από την στατιστική ανάλυση των δεδομένων που προέκυψαν, επιχειρήθηκε να εξεταστεί, η γενική στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στην αξιολόγησή τους, οι απόψεις τους σχετικά με την καταλληλότητα των αξιολογητών, των κριτηρίων και των μεθόδων αξιολόγησής τους, καθώς και ο βαθμός πληροφόρησης τους, αλλά και η γνώμη τους, σχετικά με τις διατάξεις του Νόμου 4823/2021, μέσω των οποίων θεσπίζεται το νέο σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.
Από τα αποτελέσματα της έρευνας, προέκυψε ότι η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, γενικά τάσσεται υπέρ της αξιολόγησης, ενώ μάλιστα φαίνεται να αποδέχεται τον συνδυασμό της εξωτερικής αξιολόγησης και της αυτοαξιολόγησης τους. Όσον αφορά στο νέο σύστημα, προκύπτει ότι το μεγαλύτερο μέρος των εκπαιδευτικών, είναι ενημερωμένο σχετικά με τις διατάξεις του Νόμου 4823/2021, μέσω των οποίων αυτό θεσπίζεται, και ότι συμφωνεί με τα αξιολογικά κριτήρια που περιλαμβάνει. Ωστόσο, δείχνει να τάσσεται κατά των μεθόδων αξιολόγησης του διδακτικού – παιδαγωγικού έργου των εκπαιδευτικών, και να διαφωνεί με τη συμπερίληψη του Διευθυντή της σχολικής μονάδας, στους αξιολογητές τους. Επομένως, προκύπτει ότι η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών δεν αποδέχεται το νέο σύστημα αξιολόγησης, θεωρώντας ότι πρέπει να πραγματοποιηθούν προσθήκες και βελτιώσεις, ούτως ώστε αυτό να αποκτήσει έναν δίκαιο και αξιόπιστο χαρακτήρα, αλλά και να χρησιμοποιηθεί ως μέσο ανατροφοδότησης των λειτουργών της εκπαίδευσης, που θα συμβάλει στην αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου.
