Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των θεσμών της Ευρωζώνης και των προκλήσεων που αυτή αντιμετώπισε στα πλαίσια της δεκαετούς κρίσης το διάστημα 2010-2020. Βασικό αντικείμενο μελέτης είναι η θέση και ο ρόλος της Ελλάδας στην Ευρώπη και στην ΟΝΕ , το αν και κατά πόσο η πορεία της Ένωσης επηρεάστηκε από την πολυετή οικονομική κρίση και το αν κάποιος διαφορετικός-περισσότερο αλληλέγγυος χειρισμός από τους εταίρους οδηγούσε σε μια γρηγορότερη έξοδο από την κρίση με όλες της συνέπειες που αυτή προκάλεσε. Παράλληλα γίνεται μελέτη των αιτίου-αιτιατού, δηλαδή μελέτη των λόγων που οδήγησαν ενδεχομένως σε λανθασμένους (εκατέροθεν) χειρισμούς και των αποτελεσμάτων των χειρισμών αυτών.
Μετά τη μελέτη των παραπάνω , σκοπός είναι να οδηγηθούμε σε ασφαλή συμπεράσματα για το ρόλο του θεσμού της ΟΝΕ , για τον αν θα πρέπει να αναθεωρηθεί ενδεχομένως για να αποτραπούν σφάλματα της περασμένης δεκαετίας και θα γίνουν κάποιες προτάσεις αναφορικά με την μελλοντική πορεία των χωρών έτσι ώστε η λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να γίνει πιο εύρυθμη και πιο αποτελεσματική στη διαχείρηση κρίσεων. Το τελευταίο κρίνεται ως επιτακτική ανάγκη , καθώς μάλιστα η υγειονομική κρίση που βιώνουμε θα φέρει νέα δεδομένα στον παγκόσμιο χάρτη και η Ευρώπη θα πρέπει να τα αντιμετωπίσει. Η οικονομία πολλών χωρών θα δεχτεί σημαντικό πλήγμα και η αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να αποκτήσει πιο ουσιαστικό χαρακτήρα , ώστε να μην αμφισβητηθεί ο ρόλος της ως θεσμός από τα κράτη-μέλη της.
Αρχικά, θα αναφερθούμε στο θεωρητικό υπόβαθρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έπειτα θα αναφερθούμε στις αδυναμίες διακυβέρνησης της Ευρωζώνης .Στη συνέχεια θα μιλήσουμε για την Ελλάδα ,ως μελέτη περίπτωσης για τη δεκαετία της κρίσης (λαμβάνοντας υπ'οψιν ότι και άλλες χώρες πλήγησαν από αυτή) . Εδώ θα γίνει αναφορά για τις συνέπειες της κρίσης (ανεργία, μετανάστευση νέων κλπ.) και για την αλληλεγγύη της ΟΝΕ σε οικονομικό επίπεδο . Ύστερα θα αναφερθούμε στις προοπτικές της Ελλάδας για ανάπτυξη και στην συνιστώμενη παροχή αλληλεγγύης από το θεσμό της ΟΝΕ.
