Ανασκόπηση της επίδρασης του μάνγκο στην προαγωγή της υγείας και διατροφική αξία

Abstract

Η θεραπευτική και διαιτητική δυνατότητα του μάνγκο (Mangifera indica) με βάση το βιοενεργό προφίλ μέσω της μαγγιφερίνης υπογραμμίζεται σε αυτή τη μελέτη. Το μάνγκο είναι επίσης πλούσιο σε μακροθρεπτικά συστατικά όπως υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και απαραίτητα λιπαρά οξέα και μικροθρεπτικά συστατικά όπως βιταμίνη Α, C και σύμπλεγμα Β και μέταλλα όπως κάλιο και μαγνήσιο. Τα φυτοχημικά συστατικά του μάνγκο περιλαμβάνουν πολυφαινόλες, φλαβονοειδή και ξανθόνες με βιοδραστικά μόρια σε αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Η μαγγιφερίνη είναι ένα από τα σημαντικότερα πολυφαινολικά μόρια των φύλλων, του φλοιού και της φλούδας του μάνγκο και είναι ιδιαίτερα προικισμένη με πολύ ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Είναι αντιοξειδωτικό, αναστολέας της υπεροξείδωσης των λιπιδίων και συλλέκτης ελευθέρων ριζών με προστατευτικές επιδράσεις κατά της οξειδωτικής βλάβης του DNA. Οι αντιγηραντικές, νευροπροστατευτικές και καρδιαγγειακές επιδράσεις του στην υγεία είναι μερικές από τις φαρμακευτικές επιδράσεις του που προκαλούνται από την αντιοξειδωτική του δράση. Η μαγγιφερίνη ανέστειλε τη νόσο Αλτσχάιμερ και τη νόσο Πάρκινσον, το επίπεδο χοληστερόλης στο αίμα και τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων σε ορισμένους ανθρώπινους καρκίνους, όπως ο καρκίνος του μαστού, του παχέος εντέρου και του προστάτη. Η μελέτη περιλαμβάνει επίσης τον μελλοντικό ρόλο του μάνγκο στον έλεγχο του διαβήτη ως συνάρτηση του ενισχυμένου μεταβολισμού της γλυκόζης, της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και της λειτουργίας των β-κυττάρων του παγκρέατος. Χρησιμεύει επίσης ως προστασία κατά των γαστρεντερικών διαταραχών μέσω της διέγερσης της κινητικότητας του εντέρου, της πρόληψης του έλκους και της αναστολής του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού. Η αντιμικροβιακή δράση του καρπού έναντι διαφόρων βακτηρίων, μυκήτων και ιών καθιστά την εφαρμογή του αποτελεσματική όχι μόνο στη συντήρηση τροφίμων αλλά και στην παρασκευή φαρμάκων. Το μάνγκο είναι ένα σπάνιο φρούτο όλου του κόσμου, του οποίου η μεγαλύτερη παραγωγή γίνεται στην Ινδία, την Κίνα, την Ταϊλάνδη και το Μεξικό. Παρόλα αυτά, η παραγωγή του απειλείται εξαιτίας της ακανόνιστης ανθοφορίας, της ευαισθησίας του σε έντομα-εχθρούς και της μετασυλλεκτικής σήψης. Για την καλλιέργειά του και την προστασία της σοδειάς του συνιστάται η εφαρμογή κλαδέματος, άρδευσης και βιολογικής γεωργίας.