Τμήμα Μηχανικών Οικονομίας και Διοίκησης

Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://hellanicus.lib.aegean.gr/handle/11610/5678

Περιηγούμαι

Τώρα δείχνει 1 - 20 από 22

Εκτίμηση - κατάταξη της σεισμικής τρωτότητας των εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων και διερεύνησή της ως προς τη ρύπανση εδαφικών και υδατικών πόρων
(2023-10-24) Κέρπελης, Πλούταρχος
Η παρούσα διατριβή επιλύει το πρόβλημα της ταχείας εκτίμησης της σεισμικής τρωτότητας σε Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) και προτείνει κατάλληλη πρωτότυπη μεθοδολογία μέσω διερεύνησης των μεταβλητών που την επηρεάζουν, χρησιμοποιώντας την ποιοτική ανάλυση με τη μέθοδο της «κρίσης των ειδικών». Παγκοσμίως, η εκτίμηση της τρωτότητας των κατασκευών είναι ένα δυσεπίλυτο ζήτημα, λόγω της πολυπαραμετρικότητας των μεταβλητών που συμμετέχουν. Οι μέχρι σήμερα τρόποι εύρεσης της σεισμικής τρωτότητας επικεντρώνονται σε χρονοβόρες αναλυτικές μελέτες και διαδικασίες για συγκεκριμένες κατασκευές και εγκαταστάσεις. Στην Ελλάδα, εμπειρικές μέθοδοι όπως η εκτίμηση της δομικής τρωτότητας μέσω ταχέως οπτικού ελέγχου των Δημοσίων και κοινωφελούς χρήσης κτιρίων πραγματοποιείται με πολύ βραδείς ρυθμούς. Η εκτίμηση της τρωτότητας των ΕΕΛ, άλλων κρίσιμων εγκαταστάσεων αλλά και ιδιωτικών κτιρίων είναι ανύπαρκτη και ελλιπής. Η έρευνα αναδεικνύει την απαίτηση ύπαρξης μεθοδολογίας για την ταχεία εκτίμηση της σεισμικής τρωτότητας των ΕΕΛ. Σκοπός της διατριβής είναι ο προσεισμικός έλεγχος και η εκτίμηση της σεισμικής τρωτότητας των ΕΕΛ ως προς την μετασεισμική απόκρισή τους. Απώτερος σκοπός είναι η επαύξηση της ανθεκτικότητας έναντι σεισμικών καταστροφών, η καλή λειτουργία των συστημάτων επεξεργασίας και η διατήρηση της Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας. Η πρωτοτυπία της διατριβής έγκειται στη δημιουργία ταχείας μεθοδολογίας ποιοτικής εκτίμησης της σεισμικής τρωτότητας των ΕΕΛ με βάση την «κρίση των ειδικών», η οποία εμπεριέχει την ανάδειξη των σημαντικότερων μεταβλητών σεισμικής τρωτότητας (και των συντελεστών βαρύτητας αυτών) μετά από βιβλιογραφική και πιλοτική έρευνα. Δημιουργήθηκε και χορηγήθηκε πρωτότυπο Ερωτηματολόγιο Σεισμικής Τρωτότητας (Ερωτηματολόγιο ΣΤ) σε 116 Υπεύθυνους-Λειτουργούς ΕΕΛ (Δείγμα 1). Η προσέγγιση της μεθοδολογίας είναι εμπειρική καθώς βασίζεται στη διερεύνηση της εκτίμησης των Υπευθύνων-Λειτουργών ΕΕΛ για τη σεισμική τρωτότητα των εγκαταστάσεών τους. Όλες οι σεισμικές τρωτότητες που εξετάζονται αφορούν αποκλειστικά το χώρο των εγκαταστάσεων, και εστιάζουν στη Δομική Τρωτότητα (ΔΤ), στη Μη Δομική Τρωτότητα (ΜΔΤ) και στη Λειτουργική Τρωτότητα (ΛΤ). Εξετάζονται δε όλα τα στάδια επεξεργασίας των λυμάτων με βάση παραδοχές που υιοθετήθηκαν. Παρουσιάζονται οι δυνατότητες της μεθοδολογίας με την εξειδίκευσή της ως προς τη διερεύνηση και εκτίμηση της σεισμικής τρωτότητας των ΕΕΛ, η οποία δυνητικά μπορεί να προκαλέσει ρύπανση του εδάφους και των υδάτων (ΡΕΥ), ενώ εκτιμάται επίσης η χρονική διασπορά των ρύπων, εντός 24 ωρών μετασεισμικά. Η στόχευση εμπεριέχει επίσης την αναζήτηση της κατηγορίας των «ειδικών» οι οποίοι οφείλουν να συμμετέχουν στην έρευνα (για την καλύτερη αξιοπιστία της). Για τη διερεύνηση των καταλληλότερων «ειδικών» οι οποίοι οφείλουν να συμμετέχουν στη έρευνα θεωρήθηκε ένα αντίστοιχο ερωτηματολόγιο με την ονομασία Τυποποιημένη Έκθεση Σεισμικής Τρωτότητας (ΤΕΣΤ), πανομοιότυπο με το Ερωτηματολόγιο ΣΤ. Η ΤΕΣΤ είχε ως αποδέκτες το Δείγμα 2 των 118 Μελετητών-Ελεγκτών για τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) των ΕΕΛ. Σε κάθε περίπτωση η στατιστική επεξεργασία περιελάμβανε την περιγραφική στατιστική με τη δημιουργία στατιστικών διαγραμμάτων, αθροιστικές συχνότητες, την εύρεση του Δείκτη Σεισμικής Τρωτότητας (ΔΣΤ) για το Δείγμα 1 και το αντίστοιχο του για την ΤΕΣΤ (ΤΕΣΤ/ΔΣΤ) της κάθε ΕΕΛ. Μετέπειτα δημιουργήθηκε η Κλίμακα Σεισμικής Τρωτότητας (ΚΣΤ) για το Δείγμα 1 και η αντίστοιχή του για την ΤΕΣΤ (ΤΕΣΤ/ΚΣΤ) για το Δείγμα 2 των ΕΕΛ. Πραγματοποιήθηκαν όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί των αποτελεσμάτων του Ερωτηματολογίου ΣΤ και ΤΕΣΤ (δηλ. των επιμέρους ΔΣΤ και των ΚΣΤ τους). Εξετάσθηκε επίσης η περίπτωση δυνητικής μετασεισμικής ΡΕΥ με βάση τα πλασματικά Ερωτηματολόγια ΡΕΥ και ΤΕΣΤ-ΡΕΥ με την εύρεση των ΔΣΤ-ΡΕΥ, και ΤΕΣΤ/ΔΣΤ-ΡΕΥ καθώς και των αντίστοιχων ΚΣΤ-ΡΕΥ και ΤΕΣΤ/ΚΣΤ-ΡΕΥ. Ως προς την αξιοπιστία της μεθοδολογίας, ελέγχθηκε η συσχέτιση των αποτελεσμάτων Ερωτηματολογίου ΣΤ και ΤΕΣΤ (καθώς και αντίστοιχα για ΡΕΥ). Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις των αποτελεσμάτων Ερωτηματολογίου ΣΤ με ένα επιπλέον χορηγηθέν Ερωτηματολόγιο Επανεκτίμησης από 40 αποδέκτες, με υπάρχουσες καμπύλες τρωτότητας κατά HAZUS-MH, Panico et al., και Syner-G (για Ελληνικές ΕΕΛ), μετά από ομαδοποιήσεις ΕΕΛ (σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά τους είτε με βάση την αναμενόμενη επιτάχυνση εδάφους του Χάρτη Σεισμικής Τρωτότητας (ΧΣΕ) της περιοχής των ΕΕΛ). Αποτελέσματα του Ερωτηματολογίου ΣΤ συγκρίθηκαν με υπάρχοντα δεδομένα σεισμών από τη βάση δεδομένων Shakemaps είτε από την Διεθνή βάση δεδομένων EM-DAT (εντάσεων, απωλειών σε θύματα). Πραγματοποιήθηκε τηλεφωνική έρευνα για τις σεισμικές επιπτώσεις σε 14 ΕΕΛ για την περίοδο 2011-2022. Υπήρξαν 10 ΕΕΛ με επιπτώσεις στις οποίες επαναχορηγήθηκε το Ερωτηματολόγιο ΣΤ (Ερωτηματολόγιο ΣΤ/ΤΕ). Αξιοποιήθηκαν τα αποτελέσματα από 2 ΕΕΛ και συγκρίθηκαν με τα αποτελέσματα του Ερωτηματολογίου ΣΤ. Η μεθοδολογία εφαρμόσθηκε για την ΕΕΛ Αιγίου και κρίθηκαν τα αποτελέσματα, για κάθε περίπτωση. Τα πιο σημαντικά αποτελέσματα αποτυπώθηκαν σε 28 Χάρτες μέσω των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (GIS) και σχολιάστηκαν περαιτέρω. Η μεθοδολογία κρίνεται επαρκής και ικανοποιητική για την ταχεία εκτίμηση της σεισμικής τρωτότητας των ΕΕΛ (εφόσον οι αποδέκτες είναι οι Υπεύθυνοι-Λειτουργοί). Οι αβεβαιότητες σχολιάζονται. Προτείνονται δε τα απαραίτητα προληπτικά είτε κατασταλτικά μέτρα μετριασμού των επιπτώσεων ανάλογα με την ΚΣΤ στην οποία ανήκει η κάθε μεμονωμένη ΕΕΛ. Περαιτέρω δίνονται προτάσεις για μελλοντικές έρευνες, με βάση σενάρια υποθέσεων σεισμού, με βάση ευρύτερους εξωτερικούς παράγοντες (όπως η κλιματική αλλαγή), είτε με βάση την έκταση των σεισμικών επιπτώσεων. Η Πολιτεία δε, μπορεί έγκαιρα να οργανώσει μεθοδικά και με ρεαλιστική ιεράρχηση την ενίσχυση και αναβάθμιση της ανθεκτικότητας των ΕΕΛ σε επίπεδο πρόληψης, υλοποιώντας τα κατάλληλα μέτρα προστασίας, μετριάζοντας έτσι τον σεισμικό κίνδυνο στο επιστημονικό πεδίο των φυσικών καταστροφών.
Investigation of corrosion–induced degradation of aeronautical aluminum–copper and aluminum–copper–lithium alloys
(2022-11-15) Charalampidou, Christina Margarita; Χαραλαμπίδου, Μαργαρίτα Χριστίνα
Η διάβρωση είναι μία από τις σημαντικότερες βλάβες που συναντώνται στις δομές των αεροσκαφών, μειώνοντας σημαντικά την δομική τους ακεραιότητα. Η συσσωρευμένη διάβρωση στα γηράσκοντα αεροσκάφη μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη αστοχία των δομικών μερών τους λόγω της συνέργειάς της με άλλες μορφές βλαβών, όπως είναι οι ρηγματώσεις λόγω κόπωσης. Οι αυξανόμενες απαιτήσεις των αεροναυπηγικών βιομηχανιών για μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και αύξηση του ωφέλιμου φορτίου οδήγησε τους μηχανικούς υλικών στην ανάπτυξη υλικών χαμηλού βάρους με βελτιωμένες μηχανικές ιδιότητες. Έτσι, πραγματοποιήθηκε η ανάπτυξη των κραμάτων Al-Cu-Li τρίτης γενιάς. Μερικά από τα πλεονεκτήματά τους που τα καθιστούν προτιμότερα από τα συμβατικά κράματα αλουμινίου Al-Cu είναι η χαμηλή πυκνότητα, η βελτιωμένη ειδική αντοχή, η υψηλή αναλογία ακαμψίας προς βάρος και η καλή αντοχή στη διάβρωση. Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό όλα τα δομικά στοιχεία του αεροσκάφους να αντέχουν σε διαβρωτικά περιβάλλοντα, ενώ συνεχίζουν να αποδίδουν στα βέλτιστα επίπεδα μετά από μακροχρόνια λειτουργία (προσομοίωση φυσικής γήρανσης). Οι θερμομηχανικοί μετασχηματισμοί που προκαλούνται από τη γήρανση των αεροσκαφών επηρεάζουν σημαντικά τη συμπεριφορά τους σε διάβρωση, με την υποβάθμιση λόγω διάβρωσης να είναι μη αναστρέψιμη σε αντίθεση με την υποβάθμιση των μηχανικών ιδιοτήτων που μπορεί να είναι αναστρέψιμη με ειδικές επεξεργασίες. Επομένως, είναι σημαντικό να εντοπιστούν οι μηχανισμοί υποβάθμισης λόγω διάβρωσης στα αεροσκάφη, ώστε να αναπτυχθούν μέθοδοι αντιδιαβρωτικής προστασίας και να ενισχυθεί η δομική ακεραιότητα των αεροσκαφών. Η παρούσα διατριβή στοχεύει στον εντοπισμό των μηχανισμών υποβάθμισης λόγω διάβρωσης των κραμάτων Al-Cu 2024 και Al-Cu-Li 2198 και στην συσχέτιση τους με την επαγόμενη από τη διάβρωση υποβάθμιση των μηχανικών ιδιοτήτων. Μεγαλύτερη έμφαση δίνεται στην ολκιμότητα, η οποία προσδιορίζεται από την παραμόρφωση θραύσης Af. Σύγκριση των κραμάτων Al-Cu με τα καινοτόμα κράματα Al-Cu-Li πραγματοποιείται σε όλη τη Διατριβή, προκειμένου να αναδειχθεί η υπεροχή των κραμάτων Al-Cu-Li και να δικαιολογηθεί η αντικατάσταση των συμβατικών κραμάτων Al-Cu από αυτά στις δομές των αεροσκαφών. Για την εξαγωγή αυτών των πληροφοριών πραγματοποιήθηκε έκθεση δειγμάτων σε διαφορετικά διαβρωτικά περιβάλλοντα και διερευνήθηκαν τόσο η κινητική της διάβρωσης όσο και οι εναπομένουσες μηχανικές ιδιότητες μέσω δοκιμών εμβάπτισης, ηλεκτροχημικών δοκιμών (φασματοσκοπία ηλεκτροχημικής εμπέδησης-EIS, ποτενσιοδυναμική πόλωση), μικροσκοπικών αναλύσεων, μεταλλογραφιών (π.χ οπτική μικροσκοπία, στερεοσκοπική ανάλυση, ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης-SEM, ηλεκτρονική μικροσκοπία μετάδοσης-TEM, μικροσκοπική τομογραφία ακτίνων Χ-XCT) καθώς και μηχανικών δοκιμών (εφελκυσμός, κόπωση, δυσθραυστότητα). Διαφορετικοί μηχανισμοί ευθραυστότητας/ψαθυροποίησης παρατηρήθηκαν στα διαφορετικά διαβρωτικά διαλύματα τόσο για τα κράματα Al-Cu όσο και για τα κράματα Al-Cu-Li. Η ψαθυροποίηση των ορίων των κόκκων ήταν εμφανής σε δείγματα που εκτέθηκαν σε διάλυμα EXCO, το οποίο οδηγεί σε σχηματισμό δευτερογενών ρωγμών, ενώ περικρυσταλλική και ενδοκρυσταλλική διάβρωση παρατηρήθηκε στο διάλυμα 3,5 wt. % NaCl. Η διάβρωση υποβαθμίζει το κράμα 2024-T3 σε υψηλότερο επίπεδο και ρυθμό σε σύγκριση με το 2198-T8, όσον αφορά τις μηχανικές ιδιότητες εφελκυσμού, σε μεγάλους χρόνους έκθεσης όπου λαμβάνει χώρα ο μηχανισμός διάβρωσης με οπές. Όσον αφορά την παραμόρφωση θραύσης, το 2024-T3 βρέθηκε να υποβαθμίζεται με πολύ υψηλότερο ρυθμό ακόμη και σε μικρούς χρόνους έκθεσης όπου η ψαθυροποίηση λόγω διάχυσης υδρογόνου είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός υποβάθμισης. Στο κράμα 2024-Τ3 παρατηρήθηκε συνέργεια των μικρο-ρωγμών λόγω διάβρωσης και της ψαθυροποίησης λόγω διάχυσης υδρογόνου. Η ψαθυροποίηση λόγω διάχυσης υδρογόνου σε δείγματα 2024-T3 που διαβρώθηκαν και στις δύο επιφάνειες οδηγεί σε περίπου 27% μείωση της ολκιμότητας (Af). Διαφορετικοί μηχανισμοί υποβάθμισης παρατηρήθηκαν στους διαφορετικούς χρόνους διάβρωσης και τις διαφορετικές επιφάνειες των κραμάτων. Το βάθος των μικρο-ρωγμών αυξάνεται με την αύξηση του χρόνου διάβρωσης και για τα διαβρωμένα δοκίμια μονής όψης (διάβρωση σε μία πλευρά/επιφάνεια) είναι ουσιαστικά υψηλότερο από τα διαβρωμένα δείγματα αμφίπλευρης όψης. Διάβρωση με οπές παρατηρήθηκε και στις δύο επιφάνειες του κράματος 2198-T351 στους μικρούς χρόνους έκθεσης, ενώ δύο περιπτώσεις βλάβης παρατηρήθηκαν στους μεγάλους χρόνους (≥ 24 ώρες): α) ο σχηματισμός επιφανειακών ρωγμών λόγω διάβρωσης στις μικρές πλευρικές επιφάνειες μαζί με διάβρωση αποφλοίωσης στις μεγάλες επιφάνειες λόγω αποκόλλησης των ορίων των κόκκων και β) συσσωρευμένα προϊόντα διάβρωσης στις μεγάλες επιφάνειες. Όσον αφορά το κράμα 2024-T3, διάβρωση με οπές εντός των ορίων των κόκκων εντοπίστηκε στους μικρούς χρόνους έκθεσης, ενώ η σύνδεση των μικρο-ρωγμών λόγω διάβρωσης ήταν ο κυρίαρχος μηχανισμός υποβάθμισης στους μεγάλους χρόνους έκθεσης. Το κράμα 2024 βρέθηκε να είναι πιο ευαίσθητο στη διάβρωση των πλευρικών επιφανειών, όπου παρατηρήθηκε συμβολή περίπου 60% στη συνολική μείωση της Af για μικρούς χρόνους έκθεσης, ενώ η συσσωρευμένη διάβρωση στις μεγάλες επιφάνειες (L/LT) είναι πιο κρίσιμη στη μείωση της ολκιμότητας για το κράμα Al-Cu-Li 2198. Το 2024 επηρεάζεται σημαντικά από τους μετασχηματισμούς της μικροδομής λόγω τεχνητής γήρανσης, καθώς τόσο η ηλεκτροχημική του συμπεριφορά όσο και οι εναπομένουσες μηχανικές ιδιότητες σε διαφορετικές καταστάσεις γήρανσης παρουσίασαν υψηλές διαφορές, με τα δείγματα στην κατάσταση μέγιστης γήρανσης (PA) να είναι λιγότερο ευαίσθητα στην εξέλιξη της διάβρωσης. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για το 2198. Το κράμα 2198 φαίνεται να είναι πιο ανθεκτικό στη διάβρωση.
Composite nano-reinforced lime-based binders with piezoresistive properties for restoration applications
(2022-10-30) Dimou, Angeliki Eirini; Δήμου, Αγγελική Ειρήνη
Η δομική ακεραιότητα είναι από τα σημαντικότερα κριτήρια που υπαγορεύουν τον σχεδιασμό των επεμβάσεων αποκατάστασης παραδοσιακών κτιρίων και την επιλογή των υλικών. Μετά τις εν λόγω επεμβάσεις είναι πολύ σημαντική η συνεχής παρακολούθηση των βλαβών. Προς αυτή την κατεύθυνση, η κλασική προσέγγιση βασίζεται στη χρήση κατάλληλων αισθητήρων, προσαρτημένων σε ορισμένα σημεία των δομικών στοιχείων. Μια εναλλακτική προσέγγιση έγκειται στη χρήση υλικών αποκατάστασης που παρουσιάζουν πιεζοαγώγιμα χαρακτηριστικά, δηλαδή η ηλεκτρική τους αντίσταση μεταβάλλεται με την εφαρμογή μηχανικού φορτίου. Στο πλαίσιο αυτό, στόχος της παρούσας έρευνας είναι η ενσωμάτωση νανοϋλικών με βάση τον άνθρακα σε υλικά αποκατάστασης ώστε να παραχθούν σύνθετα υλικά με πιεζοαγώγιμες ιδιότητες. Τα δομικά υλικά με βάση τον ασβέστη χρησιμοποιούνται σε επεμβάσεις αποκατάστασης, καθώς πληρούν τα απαραίτητα κριτήρια συμβατότητας. Ο ασβέστης χρησιμοποιείται συνήθως σε συνδυασμό με ποζολανικά πρόσμικτα ή τσιμέντο, για να συμμορφώνεται και με τα κριτήρια χημικής/ορυκτολογικής και μηχανικής συμβατότητας της εκάστοτε αποκατάστασης. Το πρώτο βήμα της παρούσας έρευνας είναι η παραγωγή συνδετικών υλικών με προσαρμοσμένες μηχανικές ιδιότητες σύμφωνα με κριτήρια συμβατότητας. Οι μηχανικές ιδιότητες συνδετικών υλικών ασβέστη/μετακαολίνης και ασβέστη/τσιμέντου συλλέχθηκαν από τη βιβλιογραφία με σκοπό να καθοριστούν προσεγγίσεις που συσχετίζουν τη σύνθεση του συνδετικού υλικού με τις μηχανικές ιδιότητες. Οι προτεινόμενες προσεγγίσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κατευθυντήριες γραμμές για τη διευκόλυνση του σχεδιασμού μιας επέμβασης αποκατάστασης με βάση τις παραμέτρους μηχανικής συμβατότητας και σύνθεσης συνδετικού υλικού. Πρέπει να σημειωθεί ότι η σύνθεση του συνδετικού υλικού αποκατάστασης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις απαιτήσεις κάθε έργου. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τη σύνθεση του συνδετικού υλικού, τα υλικά αποκατάστασης δε διαθέτουν ιδιότητες αυτο-αίσθησης ( self −sensing ) που θα επέτρεπαν την επιτόπια παρακολούθηση μικρορωγμών ή οποιασδήποτε άλλης μορφής βλάβης. Για αυτό, η παραγωγή ενός σύνθετου υλικού με ιδιότητες αυτο-αίσθησης είναι μια αναγκαιότητα και αξίζει να διερευνηθεί το κατάλληλο υλικό που πρέπει να προστεθεί στη μήτρα συνδετικού υλικού. Τα νανοϋλικά με βάση τον άνθρακα μπορούν να θεωρηθούν ως ενδεδειγμένα για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος λόγω προηγμένων ηλεκτρικών ιδιοτήτων. Μια αποδοτική στρατηγική για την ενσωμάτωση των νανοδομών με βάση τον άνθρακα στη μήτρα δομικών υλικών είναι η πρότερη διασπορά τους στο νερό της μίξης. Αυτό το πρόβλημα ήταν δύσκολο να ξεπεραστεί μέχρι στιγμής, όχι μόνο στην περίπτωση των σύνθετων υλικών με βάση το τσιμέντο αλλά και σε όλες τις εφαρμογές, καθώς τα νανοσωματίδια τείνουν να συσσωματώνονται λόγω ισχυρών διαμοριακών δυνάμεων. Η επιβολή ενέργειας υπερήχων είναι μια μέθοδος που εφαρμόζεται για την ενίσχυση της διασποράς, ενώ η χημική τροποποίηση είναι ένας άλλος τρόπος για την αποφυγή δημιουργίας συσσωματωμάτων. Το επόμενο βήμα της παρούσας έρευνας επικεντρώνεται στη διερεύνηση των υδατικών διασπορών νανοϋλικών με βάση τον άνθρακα, ως το πρώτο βήμα για την παραγωγή νανοσύνθετων υλικών. Μελετώνται πέντε διαφορετικές τροποποιημένες νανοδομές, συμπεριλαμβανομένων τριών τροποποιημένων δομών γραφενίου και δύο τροποποιημένων νανοσωλήνων άνθρακα. Στόχος είναι η ανάπτυξη ενός πρωτοκόλλου για γρήγορη αξιολόγηση και ποσοτικοποίηση των διασπορών. Οι διασπορές μελετώνται μέσω φασματοσκοπίας ηλεκτρικής εμπέδηση (EIS) με τη χρήση διηλεκτρικού αισθητήρα. Η καινοτομία έγκειται στην εκμετάλλευση ενός μικρού αισθητήρα για επιτόπιες άμεσες μετρήσεις με την εφαρμογή εναλλασσόμενου ρεύματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι χαμηλές συγκεντρώσεις νανοδομών οδηγούν σε υψηλές τιμές σύνθετης αντίστασης, καθώς δεν έχει διαμορφωθεί το αγώγιμο δίκτυο νανοδομών. Βρέθηκαν δυο μηχανισμοί που λαμβάνουν χώρα κατά την επιβολή ενέργειας υπερήχων: θραύση των συσσωματωμάτων που διευκολύνει τη ροή του ηλεκτρικού ρεύματος λόγω του σχηματισμού ενός καλύτερα διασκορπισμένου δικτύου, αλλά ταυτόχρονα καταστρέφεται η επιφανειακή υδρόφιλη δομή του των τροποποιημένων νανοδομών. Προτείνεται επομένως η παρασκευή διασπορών σε μια ενδιάμεση συγκέντρωση νανοδομών (περίπου 0,15 % κ.β. των συνδετικών υλικών), με επιβολή ενέργειας υπερήχων 30 έως 65 kJ.Μετά τον προσδιορισμό του κατάλληλου συνδυασμού συγκέντρωσης και ενέργειας υπερήχων, οι πέντε νανοδομές ενσωματώνονται σε δύο διαφορετικές πάστες με βάση τον ασβέστη, με στόχο την ανάπτυξη των τελικών σύνθετων υλικών με ικανότητες αυτο-αίσθησης. Η πρώτη μήτρα δομικών υλικών αποτελείται από φυσική υδραυλική άσβεστο και μετακαολίνη (ποζολανικό υλικό), ενώ το δεύτερο αποτελείται από αερικό ασβέστη, μετακαολίνη και τσιμέντο. Οι μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες των νανοσύνθετων υλικών που αναπτύχθηκαν εξετάστηκαν και συγκρίθηκαν με τις αντίστοιχες ιδιότητες των υλικών αναφοράς. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ενσωμάτωση όλων των τύπων νανοϋλικών οδηγεί σε σημαντική βελτίωση των ηλεκτρικών ιδιοτήτων. Σχετικά με την πιεζοαγώγιμη απόκριση, η υψηλότερη απόκριση σημειώθηκε κατά την ενσωμάτωση καρβοξυλιωμένου γραφενίου στη σύνθεση ασβέστη-ποζολάνης-τσιμέντου. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε 70% μείωση στην ηλεκτρική αντίσταση στη διάρκεια φορτίσεων/αποφορτίσεων στο 50% της θλιπτικής αντοχής. Εξετάστηκε επίσης η βιωσιμότητα της παραγωγής νανοδομών άνθρακα. Εξετάστηκαν παράμετροι όπως το κόστος παρασκευής, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και οι μηχανικές ιδιότητες, ώστε να επιλεχθεί μιας βιώσιμη νανοδομή άνθρακα για την ενίσχυση των υλικών με βάση τον ασβέστη (απόφαση με πολλαπλά κριτήρια). Υιοθετήθηκε μια μεθοδολογία εκτίμησης κόστους και περιβαλλοντικού αποτυπώματος για τις πέντε διαδικασίες επιφανειακής χημικής τροποποίησης των νανοδομών άνθρακα σε εργαστηριακή κλίμακα και τα αποτελέσματα ερμηνεύτηκαν λαμβάνοντας υπόψη την αντίστοιχη βελτίωση των μηχανικών ιδιοτήτων.
Ραδιοκυματική ανίχνευση και μελέτη κοσμικών καταιονισμών σε περιοχές αυξημένου ηλεκτρομαγνητικού θορύβου
(2021-12-01) Νόνης, Σταύρος
Στην παρούσα διατριβή έγιναν μελέτες για την δημιουργία ενός μοντέλου απόκρισης των κεραιών χρησιμοποιώντας το ενεργό μήκος (ΕΜ) τους και προσομοιώσεις του RF φάσματος από διαφορετικές περιπτώσεις κοσμικών καταιονισμών. Σκοπός είναι η εκτίμηση της διεύθυνσης άφιξης του αρχικού σωματιδίου συγκρίνοντας το φάσμα του καταγραφόμενου παλμού με το μοντέλο της κεραίας. Αρχικά χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα των σταθμών Α και Β κατά την πρώτη φάση λειτουργίας του τηλεσκοπίου ενώ στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν φάσματα από γεγονότα που καταγράφηκαν ταυτόχρονα από τις 4 κεραίες του σταθμού Α στην διάρκεια της δεύτερης φάσης λειτουργίας του. Και στις δυο περιπτώσεις δεδομένων έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων με τις μετρήσεις από τους σωματιδιακούς ανιχνευτές των σταθμών καθώς και με προσομοιώσεις. Επιπλέον έγινε μια συστηματική μελέτη για την καταγραφή των χρόνων άφιξης των παλμών στις κεραίες και ανακατασκευή της διεύθυνσης άφιξης του καταιονισμού από τον χρονισμό των κεραιών.
Factors affecting the introduction of innovation in the Greek Public Sector: Studying the operational program "Administrative Reform 2007‐2013"
(2022-01-19) Attaloglou, Andreas
This dissertation deals with the evaluation of public sector reforms introduced through the Operational Program Administrative Reform 2007-2013, which was co-financed by the European Social Fund. This study is of great importance, as it examines a large number of co-financed administrative reform programs (417) that have been implemented over the past decade, with the aim of promoting innovative activities in the Greek Public Sector. The data were collected from the databases of the Operational Program and contributed to the export of a number of indicators of the economic and physical activity of the program. The analysis of these data provided interesting results on the types of reform projects, their degree of innovation and their correlation with a number of economic indicators but mainly with the degree of their completion within the set schedules. Our research tries to find the trends and characteristics of the reform projects (types of innovation, the complexity of each project, the indicators of successful implementation, etc.), in order to identify the factors of failure. At the same time, econometric analysis helped us to ask combined questions aimed at exploring the relationship between the completion of a reform project in relation to factors such as the economic crisis, changes in political leadership, the characteristics of promoted innovations and other factors. Our empirical research has shown that an econometric model can be created which, taking as an independent variable only the factor of the type of innovation of a reform project, can interpret, with a high degree of accuracy, whether the project will be completed. In this way we created a mapping of all the reform projects carried out during that period. Our analysis showed that although the Operational Program Administrative Reform 2007-2013 was designed to promote innovative reform projects, it did not succeed in advancing them within the set timeframes. The examination of the failure factors was based on an extensive questionnaire completed by 90 experienced NSRF executives who evaluated the failure factors assigned to them. The conclusion is that the promotion of a reform project in the public sector is a multifactorial equation which includes: a) the characteristics of the reform project itself (type of innovation and project budget), b) issues of organization and management (structure and system of administration and planning of projects, quality of human resource management but also complexity of project management system and their individual processes), c) but also factors of the external environment (economic crisis and volatility of political environment). The interplay of these factors is so strong that all the individual factors must be taken into account when designing a reform program. This dissertation aimed to offer the following deliverables to the academic community. 1. A thorough examination and classification of the literature on the subject of innovation in the public sector 2. The mapping of the factors that influence the innovation of the public sector, according to the theory. 3. The results of the empirical study in 417 reform programs of the Greek Public Sector. A study that stands out for its uniqueness in the relevant literature and which we hope will be a model. 4. An assessment of the level of innovation of the Greek Administrative Reform Program and its basic parameters based on the results of an experts’ survey. 5. An estimation of the successful implementation of a reform project by only taking into account the type of innovation it sought to introduce. 6. The investigation of the factors of failure in reform projects in Greece and the prioritization of these factors as well as the correlations between them.
Προσεγγίσεις γενετικού προγραμματισμού για διαχείριση της πολυπλοκότητας συστημάτων με εφαρμογή στη διοίκηση παραγωγής
(2021-10-20) Μπουλάς, Κωνσταντίνος
Ο γενετικός προγραμματισμός είναι μία κατηγορία των μεθόδων της Τεχνητής Νοημοσύνης που είναι εμπνευσμένες από τη φύση. Μιμείται την λειτουργία του DNA στην εξελικτική αναπαραγωγή των οργανισμών για να κατασκευάζει λύσεις που στη συνέχεια υπόκεινται σε μία διαδικασία αξιολόγησης της αποτελεσματικότητος τους στην επίλυση του τιθέμενου προβλήματος. Όταν το πρόβλημα για επίλυση ανήκει στην κατηγορία της συμβολικής παλινδρόμησης, απεικονίζεται από ένα διάνυσμα δεδομένων το οποίο θα πρέπει να επαληθεύεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από τη συνάρτηση που δημιουργεί ως λύση ο γενετικός προγραμματισμός. Ο γενετικός προγραμματισμός εκμεταλλεύεται την πληροφορία που υπάρχει κρυμμένη στα δεδομένα χωρίς να απαιτεί ρητή καθοδήγηση από τον άνθρωπο πειραματιστή, ο οποίος επεμβαίνει με έμμεσο τρόπο, μειώνοντας την επίδραση της ανθρώπινης προκατάληψης. Ανήκει στην κατηγορία των μεθευρετικών αλγορίθμων και προτείνεται ως η μέθοδος για την διερεύνηση της συμπεριφοράς πολύπλοκων συστημάτων. Εδώ γίνεται επικέντρωση στα συστήματα παραγωγής που συναντώνται στη βιομηχανία και εντάσσονται στην επιχειρησιακή έρευνα. Οι αρχές στην μοντελοποίηση αυτών των συστημάτων συναντώνται και σε άλλα συστήματα όπως τα συστήματα αναμονής, στην διοίκηση λειτουργιών, σε ροή εργασιών όπως αυτές που απαντώνται στο δημόσιο τομέα, στις τηλεπικοινωνίες και αλλού. Το πρόβλημα που καλείται να επιλύσει ο γενετικός προγραμματισμός είναι η εξαγωγή μαθηματικών σχέσεων για την προσεγγιστική εκτίμηση του ρυθμού παραγωγής αυτών των συστημάτων. Το πρόβλημα μετρά σχεδόν επτά δεκαετίες από την δημοσίευση της πρώτης σχέσης για ένα τέτοιο σύστημα. Σε αυτό το χρονικό διάστημα ελάχιστες ακριβείς σχέσεις έχουν προταθεί καταδεικνύοντας την δυσκολία του προβλήματος. Ακόμη και η ακριβής αριθμητική επίλυση μπορεί να γίνει για μικρά σχετικά συστήματα, ενώ για τα αμέσως πολυπλοκότερα, γίνεται ένα υπολογιστικά αδύνατο πρόβλημα ακόμη και για τα πλέον σύγχρονα υπολογιστικά συστήματα. Για την εξαγωγή προσεγγιστικών σχέσεων που γενικεύουν καλά μία διαδικασία παραγωγής δεδομένων εκπαίδευσης των αλγορίθμων μεθοδεύεται στην παρούσα διδακτορική διατριβή. Δεδομένα από τη Μαρκοβιανή ανάλυση τροφοδοτούν υλοποιήσεις του γενετικού προγραμματισμού που δίνει καλές λύσεις για μία σειρά συστημάτων. Η μεταανάλυση των αποτελεσμάτων δείχνει ότι συναντάται συχνά ως δομή της λύσης ο λόγος δύο πολυωνύμων. Και οι λύσεις που έχουν άλλη δομή με κάποιο τρόπο σχετίζονται με λόγο πολυωνύμων. Η διερεύνηση της παραπάνω παρατήρησης οδήγησε στην δημιουργία ενός υβριδικού σχήματος όπου ο γενετικός προγραμματισμός κατασκευάζει τη δομή της λύσης και ένας γενετικός αλγόριθμος ρυθμίζει τις τιμές των συντελεστών και εκθετών μονωνύμων. Αυτά τα μονώνυμα δημιουργούν το λόγο δύο πολυωνύμων. Έτσι το υβριδικό σχήμα γενετικού προγραμματισμού και γενετικού αλγορίθμου δημιουργεί μόνον λύσεις που είναι λόγος δύο πολυωνύμων. Το σχήμα γενικεύει καλύτερα από το γενετικό προγραμματισμό δίνοντας σοβαρές ενδείξεις ότι η ακριβείς λύσεις έχουν αυτή τη δομή. Υπό αυτή την οπτική έγινε η επανεξέταση των ακριβών λύσεων που υπάρχουν, έχοντας σαν σκοπό ότι μπορεί να γίνει η επαγωγή λύσεων για μεγαλύτερα συστήματα. Με τη χρήση των γράφων, που χρησιμοποιούνται στα συστήματα παραγωγής κυρίως ως απεικονιστικό εργαλείο, περιγράφηκε ένας χώρος πιθανότητας και αναπτύχθηκε μία μέθοδος για την εξαγωγή των στάσιμων πιθανοτήτων των συστημάτων με συμβολική μορφή. Αυτό έγινε με την ερμηνεία του ζευγνύοντος δέντρου, και την απαρίθμηση όλων των ζευγνυόντων δέντρων που καταλήγουν σε μία κατάσταση του συστήματος. Από το σημείο αυτό και μετά η έκφραση όλων των μετρικών απόδοσης των συστημάτων είναι θέμα άλγεβρας. Μία σειρά από συστήματα επιλύθηκαν, κάποια εκτός συστημάτων παραγωγής, με τη χρήση της γενικής μεθόδου που αναπτύχθηκε στην παρούσα διατριβή. Η μέθοδος επιλύει συμβολικά ή και αριθμητικά τουλάχιστον τα συστήματα που μπορούν να εκφραστούν ως Μαρκοβιανές αλυσίδες. Έγιναν παρατηρήσεις σχετικά με το μέγεθος των λύσεων, τη δομή τους και την εμφάνιση μοτίβων στους γράφους που αυξάνουν με τρομακτικά ταχύ ρυθμό το μέγεθος των ακριβών λύσεων. Το μεγάλο μέγεθος των ακριβών λύσεων είναι στην ουσία ο παράγοντας που δεν επέτρεψε την εξαγωγή μαθηματικών σχέσεων κλειστού τύπου όλα τα προηγούμενα χρόνια. Η χρήση κλασσικών μεθόδων όπως διαφορικός λογισμός και λογισμός πιθανοτήτων τις καθιστά εξαιρετικά δύσχρηστες. Εδώ χρησιμοποιήθηκε η θεωρία των γράφων, μέσα από ένα μοντέλο του μοντέλου των Μαρκοβιανών διαδικασιών των υποκείμενων συστημάτων που επέτρεψε την επίλυση αυτών των συστημάτων και αναμένεται να συνεισφέρει μελλοντικά στη διεύρυνση των γνώσεων μας γι αυτά.
Εφαρμογές εννοιών λιτής παραγωγής σε περιβάλλον υπηρεσιών
(2019-01-23) Γλιάτης, Βασίλειος
The fierce competition among service providers and the on-going growth in demand for services, due to demographic changes and advancements in technology, makes the need for improving the productivity in services more relevant than ever before. Today, almost twenty years after the introduction of the term Lean Service by Bowen and Youngdahl (1998), there are still questions regarding its applicability. In this dissertation we shed light in aspects of the following research question: to what extent some important LM concepts can be adopted and adapted in service environments? To do so, we first examine the differences between manufacturing and services and the underlying challenges. Subsequently, we review the historical evolution of lean manufacturing its key components, impact and the aspects that have made this approach revolutionary. Finally, we critically review three distinct streams of lean in services. In particular, we review a) the relevance, from the conceptual standpoint, of the lean concepts in services (applicability), b) the lean practices that have been implemented in various service sectors and functions (transferability), and c) the conditions to continuously improve lean practices in service organizations (sustainability). Utilizing the above analysis, we identify ten gaps that are deemed pivotal for generalizing lean in services and focus on four of them. In particular, we clarify the essence and limitations of lean in services, we provide a universal framework for classifying services, and examine the applicability of two of the most well-known lean concepts (quality at the source and cellular work structure) in a highly complex service environment. Overall, our findings indicate that these two concepts are relevant for services under certain conditions. In particular, we have developed simulation models in financial services and used them to test these concepts under various conditions. The insights gained from the current research are relevant to other information and people-intensive service environments, in which the main objects of transformation are information, customers and employees. The results suggest that by addressing quality issues at source and by using a cellular arrangement in a service setting may have significant positive effects on system performance, if some conditions apply. The results also show that service managers in addition to the challenges faced in manufacturing (e.g. trade-offs between different layouts), they have to address unique challenges driven primarily by customers participating in service production and the propensity of knowledge-intensive employees to prefer professional autonomy. From the universal transferability standpoint, we conclude that while it makes sense for service organization to adopt essential principles and elements of lean, they will have to ultimately adapt and evolve them in practices and new models better suited to their unique environment and challenges. To do so and continuously improve, it is essential for service organizations to develop the dynamic capabilities of identifying the real causes of problems, sensing signals of weak performance and responding rapidly to changes in the environment.
Συγκριτική ανάλυση διαφημιστικών εταιρειών
(2019-11-09) Κυριακού, Δημήτριος
Ο διαφημιστικός κλάδος είναι μια παγκόσμια επιχείρηση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που χρησιμεύει ως αγωγός μεταξύ των παραγωγών και καταναλωτών. Είτε πρόκειται για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς είτε για εταιρίες που αναφέρονται Fortune 500, οι διαφημιστικές εταιρείες προσλαμβάνονται από τις επιχειρήσεις για να καλλιεργήσουν ταυτότητες μάρκας, να πείσουν τους καταναλωτές να αλλάξουν εμπορικά σήματα, να δημιουργήσουν νέα προϊόντα και να ασκήσουν πιέσεις για πολιτικά ζητήματα. Ο διαφημιστικός κλάδος δημιουργεί τη σύνδεση μεταξύ εταιρειών και καταναλωτών, μεταφράζοντας τα μηνύματα των πελατών τους σε αποτελεσματικές εκστρατείες. Η διαφήμιση μπορεί να τονώσει την αγορά, να αυξήσει τις πωλήσεις και να βοηθήσει να ξεκινήσει η οικονομία. Η οικονομία, όμως, μπορεί επίσης να επηρεάσει τη διαφήμιση. Όταν επιβραδύνεται, οι παραγωγοί, μειώνουν την παραγωγή και την προώθηση των προϊόντων τους. Οι διαφημίσεις μειώνονται, όπως και τα έσοδα από διαφημίσεις. Σκοπός της μελέτης είναι να κάνει μια κλαδική ανάλυση του διαφημιστικού κλάδου παγκοσμίως μέσω της χρηματοοικονομικής ανάλυσης των μεγαλύτερων εταιριών του κλάδου που εδρεύουν στα μεγάλα διαφημιστικά κέντρα. Το πραγματικό μέγεθος της διαφημιστικής αγοράς εκφράζεται στις περισσότερες εκθέσεις σχετικά με τον κλάδο μέσω των διαφημιστικών δαπανών των διαφόρων μέσων ενημέρωσης. Το κόστος αυτό αντικατοπτρίζει τα ποσά που πληρώνονται από τους διαφημιζόμενους για το διάστημα των διαφημίσεων και μέσων μαζικής ενημέρωσης και τις περισσότερες φορές δεν περιλαμβάνονται τα ποσά που επενδύονται στον προγραμματισμό, τη δημιουργία, την εφαρμογή και τον έλεγχο της διαφήμισης. Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκε η θεωρία που έχει αναπτυχθεί στην επιστημονική βιβλιογραφία γύρω από τη διαφήμιση και πώς μπορεί αυτή να εφαρμοστεί στη σημερινή εποχή για τους σκοπούς των τραπεζικών καταστημάτων. Αρχικά έγινε μία περιγραφή της έννοιας της διαφήμισης και ορίστηκε το ιστορικό πλαίσιο. Στη συνέχεια αναπτυξαμε τα μέσα της διαφήμισης και προβολής, τα σημαντικότερα από τα οποία είναι η διαδικτυακή (ψηφιακή) διαφήμιση, η διαφήμιση μέσω κινητής τηλεφωνίας και η έντυπη διαφήμιση, παρουσιάστηκε το θεσμικό πλαίσιο το οποίο διέπει τις σχέσεις μεταξύ διαφημιζόμενου και του δέκτη και το ανθρώπινο δυναμικό που απασχολείται στον κλάδο, το οποίο χωρίζεται στα εξής τμήματα: τμήμα λογιστηρίου, διοίκηση, τμήμα μάρκετινγκ, δημιουργικό τμήμα, τμήμα ΜΜΕ. Στο δεύτερο κεφάλαιο έγινε μία επισκόπηση των τάσεων του κλάδου των διαφημιστικών εταιρειών. Μετά από μία σύντομη εισαγωγή στον κλάδο της διαφήμισης, αναφέρονται οι πιο δημοφιλείς κατηγορίες διαφημιστικων στρατηγικων, οι κλασικές και σύγχρονες και αναλύονται οι συνιστώσες τους, που είναι κοινές για όλες τις κατηγορίες: αρχικά ορίζεται ο στόχος της διαφημιστικής εκστρατείας, στη συνέχεια περνάει στην δημιουργική στρατηγική, και κλείνει με την στρατηγική προσέγγισης των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Η συνέχεια του κεφαλαίου αφορά τη διαμόρφωση της διαφήμισης στην Ευρώπη, όπου ήταν ένας τομέας με πολύ μεγάλη αύξηση τα τελευταία χρόνια και την διαφημιστική δαπάνη σε παγκόσμια κλίμακα, όπου με τη βοήθεια και των διαγραμμάτων απεικονίστηκε η ύφεση που ήταν απόρροια της οικονομικής κρίσης που ξέσπασε σε όλο τον κόσμο το 2009, αν και στον κλάδο της διαφήμισης οι συνέπειες φάνηκαν μερικά χρόνια αργότερα. Το τρίτο κεφάλαιο που ήταν και το πιο εκτεταμένο σε σχέση με τα υπόλοιπα, περιλαμβάνει μία επισκόπηση των μεγαλύτερων διαφημιστικών εταιρειών παγκοσμίως. Αρχικά παρουσιάστηκαν αυτές που πρωταγωνίστησαν τα τελευταία 20 χρόνια, όπου η πρώτη πεντάδα απαρτίζεται από τις εταιρείες: WPP Group, Omnicom Group, Publicis Groupe, Interpublic Group και Dentsu, με την πρώτη να αναλύεται εκτεταμένα η ιστορικη πορεία και εξέλιξη της. Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν οι προοπτικές που έχει το μέλλον της διαφημίσης, το οποίο έχει αλλάξει άρδην μετά την έκρηξη της τεχνολογίας και του διαδικτύου, και ειδικότερα με την έκρηξη των social media. Πλέον το μεγαλύτερο μέρος των διαφημίσεων λαμβάνει χώρα στο ίντερνετ, για αυτό και εκτός από τις ίδιες οι διαφημιστικές εταιρείες, μεγάλα κέρδη αποκομίζουν και οι μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες και εταιρείες που δραστηριοποιείται στον κλάδο της πληροφορικής όπως είναι η microsoft google και η yahoo. Τελευταίο κεφάλαιο πριν την έρευνα είναι αυτό στο οποίο αναφέραμε τον τρόπο με τον οποίο γίνεται το διαδικτυακό μάρκετινγκ στις τράπεζες. η διαφήμιση του χρηματοοικονομικού κλάδου περιλαμβάνει διαφημίσεις που εκτελούνται από τράπεζες, οικονομικά ιδρύματα ασφαλιστικές εταιρείες και εταιρείες επενδύσεων. Ο ρόλος του μάρκετινγκ στον τραπεζικό κλάδο όπως είδαμε είναι κομβικός καθώς πρέπει να ενημερώνουν τους πελάτες σχετικά με τα πακέτα και τις υπηρεσίες τους αφενός μαζικά αλλά αφετέρου πρέπει να υπάρχει και η δυνατότητα εξατομίκευσης. Το marketing έχει εισέλθει στον τραπεζικό κλάδο κυρίως με τη μορφή της διαφήμισης και της προώθησης. Το ερευνητικό μέρος αφορά τη μελέτη περίπτωσης της προώθησης μέσω κοινωνικών δικτύων ως μέσο διαφήμισης για 4 τράπεζες της Ινδίας. Το προπαρασκευαστικό στάδιο της διαφημίσης μέσω των κοινωνικών δικτύων περιλαμβάνει τη βαθιά κατανόηση των στόχων του οράματος και της αποστολής της Τράπεζας, αλλά και τον καθορισμό των στρατηγικών επιλογών και του δείκτη αποτελεσματικότητας (ΚΡΙ) της στρατηγικής. Έπειτα από αυτά, η τράπεζα θα πρέπει να αναπτύξει ένα πλαίσιο διαχείρισης, το οποίο αποτελείται από έξι στοιχεία: περιεχόμενο κουλτούρα διαδικασίες μέτρησεις ανθρώπινο δυναμικό πολιτικές. Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων έγινε μέσα από την ανάλυση swot για τις τέσσερις τράπεζες (πλεονεκτήματα αδυναμίες ευκαιρίες και απειλές).
Νοήμονες υπολογιστικές μέθοδοι εμπνευσμένες από τον φυσικό κόσμο για την βελτιστοποίηση συστημάτων: αλγόριθμος βελτιστοποίησης εμπνευσμένης από τον ηχοεντοπισμό
(2020-03) Tzanetos, Alexandros; Τζανέτος, Αλέξανδρος
Η εποχή που διανύουμε φέρνει στο προσκήνιο την Τεχνητή Νοημοσύνη, καθότι διάφοροι κλάδοι ενσωματώνουν εντυπωσιακές εφαρμογές της. Πολλές αναφορές γίνονται στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση, η οποία έχει πλέον την Τεχνητή Νοημοσύνη ως κύριο πυλώνα της. Ήδη από τη δεκαετία του 1950 αναπτύσσονταν νοήμονα συστήματα λήψης απόφασης, τα οποία συνήθως είχαν υποστηρικτικό ρόλο για έναν λήπτη απόφασης. Προβλήματα στα οποία έπρεπε να βρεθεί μια βέλτιστη στρατηγική, τα επονομαζόμενα προβλήματα βελτιστοποίησης, εμφανίζονται σε διάφορα πεδία όπως η Χρηματοοικονομική Μηχανική (Financial Engineering), η Μηχανική της Διοίκησης (Management Engineering) και η Επιχειρησιακή Έρευνα (Operational Research). Πολλά εκ των προβλημάτων που καλείται να λύσει ένας Μηχανικός ανήκουν στα προβλήματα βελτιστοποίησης. Και καθώς τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η βιομηχανία γίνονται ολοένα και πιο δύσκολα, αυξάνεται η χρησιμότητα των Νοημόνων Υπολογιστικών Μεθόδων και η ενσωμάτωσή τους στους σχετικούς κλάδους της βιομηχανίας. Το φάσμα των Νοημόνων Υπολογιστικών Μεθόδων είναι ευρύ και εκτείνεται από τις μεθόδους Μηχανικής Μάθησης (Machine Learning) μέχρι και τις Νοήμονες Μεθόδους που είναι Εμπνευσμένες από τη Φύση (Nature-inspired Intelligent Methods). Οι τελευταίες, παρόλο που άρχισαν να αναπτύσσονται από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, αποτέλεσαν ξεχωριστή κατηγορία Νοημόνων Υπολογιστικών Μεθόδων στη βιβλιογραφία στις αρχές του 2000. Λόγω της ικανότητάς τους να επιλύουν δύσκολα προβλήματα βελτιστοποίησης πολλών διαστάσεων, οι Νοήμονες Υπολογιστικές Μέθοδοι Εμπνευσμένες από τον Φυσικό Κόσμο έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον των ερευνητών διεθνώς ήδη από την προηγούμενη δεκαετία. Στην παρούσα διατριβή συλλέχθηκαν και μελετήθηκαν όλες οι Νοήμονες Υπολογιστικές Μέθοδοι που είναι Εμπνευσμένες από τον Φυσικό Κόσμο με σκοπό να εντοπιστούν τα χαρακτηριστικά που μπορούν να βελτιώσουν την απόδοσή τους. Επιπρόθετα, η μελέτη εστίασε και στα προβλήματα (χώρους εφαρμογής) που εφαρμόζονται οι παραπάνω μέθοδοι. Από αυτή την εκτενή μελέτη της βιβλιογραφίας προέκυψαν κάποιες παρατηρήσεις, οι οποίες αποτυπώθηκαν σε ένα πλαίσιο εργασίας (framework), το οποίο μπορεί να ακολουθήσει ο ενδιαφερόμενος ερευνητής, ώστε να αναπτύξει ή να βελτιώσει κάποια υπάρχουσα Νοήμονα Υπολογιστική Μέθοδος Εμπνευσμένη από τον Φυσικό Κόσμο. Επιπλέον, σε συμφωνία με το προτεινόμενο πλαίσιο εργασίας και με βάση τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, αναπτύχθηκε μια νέα νοήμων υπολογιστική μέθοδος εμπνευσμένη από τους νόμους της υποθαλάσσιας ακουστικής, η οποία αποδεικνύεται αποτελεσματική στην επίλυση διαφόρων πρακτικών εφαρμογών από το χώρο της Μηχανικής των Αποφάσεων (Βελτιστοποίηση Χαρτοφυλακίου, Βέλτιστη Εξισορρόπηση Πόρων στη Διοίκηση Έργων, Οικονομική Κατανομή Φορτίου, Βελτιστοποίηση Γραμμών Παραγωγής). Μάλιστα, τα αποτελέσματα της προτεινόμενης μεθόδου συγκρίνονται με αυτά άλλων κλασικών μεθόδων της βιβλιογραφίας ή μεθόδων που ανήκουν εξίσου στην κατηγορία των Υπολογιστικών Μεθόδων που είναι Εμπνευσμένες από τον Φυσικό Κόσμο, τις οποίες και ξεπερνάει σε απόδοση. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, εφαρμόζοντας την προτεινόμενη μέθοδο σε προβλήματα των χώρων εφαρμογής που αναφέρονται παραπάνω, βελτιώθηκαν μηχανισμοί της μεθόδου, ενώ αναπτύχθηκαν μηχανισμοί που βοήθησαν στην αντιμετώπιση διάφορων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι Νοήμονες Υπολογιστικές Μέθοδοι που είναι Εμπνευσμένες από τον Φυσικό Κόσμο. Μάλιστα, οι μηχανισμοί που αναπτύχθηκαν αποτελούν και μέρος της συνεισφοράς της παρούσας διατριβής, καθώς μπορούν να υιοθετηθούν και από άλλες μεθόδους Υπολογιστικής Νοημοσύνης. Τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις αναπτύχθηκαν και υβριδικά σχήματα που περιέχουν την υπολογιστική μέθοδο που προτείνεται στην παρούσα διατριβή με σκοπό την βελτίωση της απόδοσής της.
Design of efficient and sustainable supply chain networks
(2017) Αραμπαντζή, Χριστίνα
Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνάται ο σχεδιασμός αποδοτικών και βιώσιμων δικτύων εφοδιαστικής αλυσίδας. Το συγκεκριμένο αντικείμενο έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους στρατηγικούς μοχλούς για την επίτευξη αριστείας στη διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας και γενικότερα στις επιχειρησιακές λειτουργίες. Όσον αφορά τον αποδοτικό Σχεδιασμό Δικτύων Εφοδιαστικής Αλυσίδας (ΣΔΕΑ) προτείνουμε ένα ολοκληρωμένο μοντέλο που συμπεριλαμβάνει τις σημαντικές στρατηγικές αποφάσεις που εμπλέκονται στο σχεδιασμό ή στον επανασχεδιασμό δικτύων εφοδιαστικής αλυσίδας κυρίως μεταποιητικών επιχειρήσεων. Οι επιχειρήσεις αυτές έχουν στόχο να ικανοποιήσουν την προβλεπόμενη (ντετερμινιστική) ζήτηση των πελατών τους ενώ παράλληλα επιθυμούν να ελαχιστοποιήσουν τις σχετικές δαπάνες/κόστη του συνόλου της εφοδιαστικής τους αλυσίδας. Οι στρατηγικές αποφάσεις σχετίζονται με την επιλογή της τοποθεσίας εγκατάστασης νέων εργοστασίων και κέντρων διανομής, τον καθορισμό της δυναμικότητάς τους, την επιλογή προμηθευτών), αλλά υποστηρίζει τη λήψη αποφάσεων που αφορούν την επέκταση των υπαρχόντων εγκαταστάσεων, την παραγωγή, την αποθεματοποίηση, συνεργασία με υπεργολάβους, τη κινητικότητα των εργαζομένων, την επιλογή μέσου μεταφοράς και τον καθορισμό καναλιών διανομής. Το πρόβλημα ΣΔΕΑ διατυπώνεται ως ένα μαθηματικό μοντέλο μικτού ακεραίου γραμμικού προγραμματισμού που στοχεύει στην ελαχιστοποίηση του συνολικού κόστους εφοδιαστικής αλυσίδας που σχετίζεται με επενδυτικά κόστη, καθώς και κόστη λειτουργίας, δηλαδή κόστη προμήθειας, παραγωγής, μετακίνησης εργατικού προσωπικού, αδράνειας εγκαταστάσεων και προσωπικού, υπεργολαβικής ανάθεσης, αποθήκευσης και μεταφοράς. Προκειμένου να εξετασθεί η αποτελεσματικότητα του προτεινόμενου μοντέλου στην αντιμετώπιση της πολυπλοκότητας της σύγχρονης επιχειρηματικής πραγματικότητας, το μοντέλο εφαρμόζεται σε εταιρία παραγωγής παγκόσμιας εμβέλειας. Για το σκοπό αυτό προσδιορίζονται οι κατάλληλες παράμετροι του μοντέλου που αντικατοπτρίζουν αξιόπιστα το περιβάλλον της επιχείρησης. Επιδίωξη της μελέτης περίπτωσης αποτελεί ο σχεδιασμός του πλέον αποδοτικού σε σχέση με το κόστος δικτύου εφοδιαστικής αλυσίδας της επιχείρησης. Επίσης, στοχεύοντας στη μελέτη της ευρωστίας του τελικού δικτύου, μελετώνται και αναλύονται οι επιπτώσεις της διαφοροποίησης βασικών παραμέτρων του προτεινόμενου μοντέλου στην τελική αρχιτεκτονική και απόδοση του δικτύου. Όσον αφορά τον Σχεδιασμό Βιώσιμων Δικτύων Εφοδιαστικής Αλυσίδας (ΣΒΔΕΑ) προτείνουμε ένα νέο μοντέλο πολλαπλών στόχων, το οποίο περιλαμβάνει σημαντικές αποφάσεις που σχετίζονται με το σχεδιασμό ή τον επανασχεδιασμό βιώσιμων δικτύων εφοδιαστικής αλυσίδας. Στο εν λόγω μοντέλο λαμβάνονται υπόψη τα κόστη της εφοδιαστικής αλυσίδας, οι σημαντικότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις που σχετίζονται με κάθε κρίκο της αλυσίδας εφοδιασμού, καθώς και θέματα κοινωνικής ευθύνης. Για την επίλυση του μοντέλου, μέσω της χρήσης εναλλακτικών μεθόδων βελτιστοποίησης πολλαπλών στόχων, εισάγονται κατάλληλοι όροι στις σχετικές αντικειμενικές συναρτήσεις, καθώς και κατάλληλοι περιορισμοί πέραν αυτών του αρχικού μοντέλου. Τέλος, εφαρμόζοντας το προτεινόμενο μοντέλο στην προηγούμενη μελέτη περίπτωσης, διερευνώνται οι επιπτώσεις των διαφόρων στόχων της βιωσιμότητας στην αρχιτεκτονική των δικτύων εφοδιαστικής αλυσίδας. Η μελέτη αυτή παρέχει ενδιαφέροντα αποτελέσματα σχετικά με τους συμβιβασμούς που απαιτούνται κατά το σχεδιασμό σύγχρονων βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων. Παρά την υψηλή πολυπλοκότητά της, τα αποτελέσματα της μελέτης περίπτωσης επικυρώνουν την ικανότητα του προτεινόμενου μοντέλου και μεθόδου να επανασχεδιάσει τις βιώσιμες αλυσίδες εφοδιασμού υψηλής απόδοσης.
Ανίχνευση και μελέτη εκτεταμένων ατμοσφαιρικών καταιονισμών με χρήση καινοτόμων ανιχνευτών και αλγορίθμων
(2017-01-03) Μάνθος, Ιωάννης
Η παρούσα διατριβή αναφέρεται στην εγκατάσταση και λειτουργία του κατανεμημένου τηλεσκοπίου ανίχνευσης κοσμικών ακτίνων HELYCON, το οποίο βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου στην Πάτρα. Η ανίχνευση των κοσμικών ακτίνων έγινε με υβριδικό τρόπο, μέσω ανίχνευσης των δευτερευόντων σωματιδίων των Εκτεταμένων Ατμοσφαιρικών Καταιονισμών με χρήση ανιχνευτών σπινθηρισμού και μέσω ανίχνευσης της ραδιοκυματικής εκπομπής της ηλεκτρομαγνητικής συνιστώσας του καταιονισμού με χρήση κεραιών. Πριν την εγκατάσταση του τηλεσκοπίου αναπτύχθηκαν μέθοδοι, τεχνικές και οργανολογία προκειμένου να μελετηθούν τα χαρακτηριστικά λειτουργίας και να βαθμονομηθούν οι ανιχνευτικές διατάξεις. Για την ορθή παραμετροποίηση των χαρακτηριστικών λειτουργιάς, της βαθμονόμησης αλλά και για την επιβεβαίωση της ορθής λειτουργίας του τηλεσκοπίου, εκτελέστηκε μεγάλης κλίμακας προσομοίωση για την εξέλιξη των καταιονισμών στην ατμόσφαιρα με χρήση του λογισμικού Corsika και για την απόκριση των ανιχνευτικών διατάξεων με χρήση του λογισμικού HOURS. Η εγκατάσταση του τηλεσκοπίου αφορά 3 αυτόνομους ανιχνευτικούς σταθμούς, με τον κάθε έναν από αυτούς να αποτελείται από 3 ανιχνευτές σπινθηρισμού σε τριγωνική διάταξη και μία κεραία ανίχνευσης ραδιοκυμάτων στο μέσο του κάθε σταθμού. Η λήψη των πειραματικών δεδομένων των ανιχνευτών σπινθηρισμού βασίζεται στην τεχνική της μέτρησης του χρόνου πάνω από το κατώφλι (Time over Threshold – ToT), απαιτώντας τριπλή σύμπτωση μεταξύ των ανιχνευτών του σταθμού, ενώ παράλληλα παράγεται σήμα εξωτερικού σκανδαλισμού για την κεραία του σταθμού. Για να επαληθευθεί η πιστότητα των μεθόδων προσομοίωσης που αναπτύχθηκαν όσον αφορά στην περιγραφή φυσικών διαδικασιών και λειτουργικών χαρακτηριστικών, αλλά και για να αναπτυχθούν μέθοδοι εκτίμησης των φυσικών χαρακτηριστικών των καταιονισμών χρησιμοποιώντας αποκλειστικά την πληροφορία χρονισμού που καταγράφεται από το σύστημα ψηφιοποίησης, έγινε συλλογή δεδομένων υπό ειδικές συνθήκες. Η επεξεργασία του σήματος των ανιχνευτών σπινθηρισμού με χρήση τεχνικών στατιστικής ανάλυσης και σε συνδυασμό με την προσομοίωση, συντέλεσαν σε χρονισμό σήματος μεγάλης ακρίβειας που συνέβαλε στην εκτίμηση των φυσικών χαρακτηριστικών των καταιονισμών. Στο ραδιοκυματικό σήμα εφαρμόσθηκε μέθοδος σύγκρισης των χαρακτηριστικών του με πρότυπα της ραδιοκυματικής εκπομπής και επιβεβαιώθηκε η προέλευση του από τον κοσμικό καταιονισμό σε αντίξοες συνθήκες λειτουργίας λόγο του τεράστιου ανθρωπογενούς υποβάθρου θορύβου.
Eφαρμογές της μεθόδου του στοχαστικού δυναμικού προγραμματισμού σε προβλήματα συντήρησης και δρομολόγησης
(2011-01-14) Καραματσούκης, Κωνσταντίνος
Στην παρούσα διατριβή μελετώνται δύο κατηγορίες προβλημάτων: i)Προβλήματα για τη βέλτιστη προληπτική συντήρηση μηχανημάτων που είναι συνιστώσες ενός συστήματος παραγωγής, το οποίο περιέχει έναν ή δύο αποθηκευτικούς χώρους ανάμεσα στα μηχανήματα και ii)Προβλήματα για τη βέλτιστη δρομολόγηση ενός οχήματος που διανέμει ή/και συλλέγει προϊόντα από πελάτες, οι οποίοι εξυπηρετούνται σύμφωνα με μία προκαθορισμένη σειρά. Τα προβλήματα αμφοτέρων των κατηγοριών είναι στοχαστικά. Στην πρώτη κατηγορία προβλημάτων θεωρούμε ότι η φθορά των μηχανημάτων περιγράφεται από μία Μαρκοβιανή αλυσίδα και οι χρόνοι των προληπτικών (όπως και των διορθωτικών) συντηρήσεών τους είναι τυχαίες μεταβλητές. Στη δεύτερη κατηγορία προβλημάτων οι ζητήσεις των πελατών για τα προϊόντα που διανέμονται ή/και συλλέγονται είναι τυχαίες μεταβλητές. Χρησιμοποιώντας γνωστά αποτελέσματα από τη θεωρία του στοχαστικού δυναμικού προγραμματισμού σε πεπερασμένο και άπειρο χρονικό ορίζοντα αναπτύσσουμε κατάλληλους αλγορίθμους για την εύρεση της βέλτιστης πολιτικής στις δύο κατηγορίες προβλημάτων. Ως κριτήριο βελτιστοποίησης για την πρώτη κατηγορία προβλημάτων θεωρούμε την ελαχιστοποίηση του μακροπρόθεσμου αναμενόμενου μέσου κόστους ανά μονάδα χρόνου. Ως κριτήρια βελτιστοποίησης για τη δεύτερη κατηγορία προβλημάτων θεωρούμε την ελαχιστοποίηση του αναμενόμενου συνολικού κόστους μέχρι την εξυπηρέτηση όλων των πελατών και την ελαχιστοποίηση του μακροπρόθεσμου αναμενόμενου μέσου κόστους ανά μονάδα χρόνου. Στα περισσότερα υπό μελέτη προβλήματα αποδεικνύεται ότι η βέλτιστη πολιτική χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένους κρίσιμους αριθμούς. Στην πρώτη κατηγορία προβλημάτων οι κρίσιμοι αριθμοί είναι συγκεκριμένοι βαθμοί φθοράς των μηχανημάτων. Η βέλτιστη πολιτική θέτει σε λειτουργία τις προληπτικές συντηρήσεις των μηχανημάτων αν και μόνον αν παρατηρηθεί ότι οι βαθμοί φθοράς αυτών υπερβαίνουν τους κρίσιμους αριθμούς. Στη δεύτερη κατηγορία προβλημάτων οι κρίσιμοι αριθμοί είναι συγκεκριμένες ποσότητες των προϊόντων που μένουν μέσα στο όχημα αφού αυτό επισκεφθεί γιά πρώτη φορά και προσφέρει τη μέγιστη εξυπηρέτηση σε κάποιον πελάτη. Η βέλτιστη πολιτική υποδεικνύει στο όχημα να συνεχίσει την πορεία του προς τον επόμενο πελάτη αν τα φορτία του υπερβαίνουν αυτούς τους κρίσιμους αριθμούς. Σε άλλες περιπτώσεις η βέλτιστη ενέργεια είναι να επιστρέψει μία ή δύο φορές στην αποθήκη για ανεφοδιασμό πριν προχωρήσει προς τον επόμενο πελάτη. Σε όλα τα υπό μελέτη προβλήματα παρέχονται εκτενή αριθμητικά αποτελέσματα. Εξετάζεται η επίδραση διαφόρων παραμέτρων στη βέλτιστη πολιτική
Νοήμονες μέθοδοι επίλυσης προβλημάτων εξομάλυνσης πόρων σε έργα
(2015-05-04) Κυρικλίδης, Χρήστος
Η παρούσα διατριβή ασχολείται με την επίλυση του προβλήματος βελτιστοποίησης της εξομάλυνσης πόρων σε έργα. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που δεν έχει λυθεί με ακρίβεια για έργα μεγάλης πολυπλοκότητας. Για έργα μικρού σχετικά μεγέθους παρουσιάζονται στη βιβλιογραφία ακριβείς λύσεις. Γα μεσαία και μεγάλα έργα καθώς και για έργα με ιδιαιτερότητες (μεγάλη διάρκεια δραστηριοτήτων, συσχετίσεις μεταξύ δραστηριοτήτων) παρουσιάζονται σε δημοσιευμένες εργασίες κάποιες προσεγγιστικές λύσεις αρκετά καλές, οι οποίες όμως επιδέχονται περαιτέρω βελτίωσης. Η παρούσα διατριβή επιτυγχάνει βελτιωμένες προσεγγιστικές λύσεις σε μεσαία και μεγάλα έργα, αναπτύσσοντας και συγκρίνοντας τέσσερεις (4) νέες μεθόδους, όλες σχετιζόμενες με τις εξελικτικές υπολογιστικές μεθόδους. Εκτός των άλλων, η διατριβή προτείνει μια σειρά πρότυπων προβλημάτων διοίκησης έργων για τον έλεγχο και τη σύγκριση αποδόσεων νέων μεθοδολογιών εξομάλυνσης πόρων στο μέλλον. Από πλευράς μεθοδολογικών καινοτομιών η διατριβή προτείνει έναν νέο, πιο αποτελεσματικό, γενετικό αλγόριθμο από τους υπάρχοντες της βιβλιογραφίας και δύο ακόμα υβριδικές νοήμονες τεχνικές που αποδεικνύεται ότι όλες διαχειρίζονται αποτελεσματικά το πρόβλημα της εξομάλυνσης πόρων. Η προτεινόμενη προσέγγιση βασίζεται στην αξιοποίηση μιας πρωτότυπης μεθοδολογίας παραγωγής εφικτών εναλλακτικών ενάρξεων των δραστηριοτήτων του έργου για το σχηματισμό καλύτερων προφίλ πόρων. Δοκιμάζονται όλες οι βιβλιογραφικά γνωστές συναρτήσεις αξιολόγησης των προφίλ πόρων (επτά στο σύνολο) που αντιπροσωπεύουν διαφορετικές λογικές στο πρόβλημα βελτιστοποίησης, σχετικές με την πολυτιμότητα του πόρου, με την ανάγκη ομοιομορφίας στην κατανομή του, κλπ. Λόγω της υπάρχουσας γκάμας συναρτήσεων αξιολόγησης του προφίλ πόρων, προτείνεται επίσης μια αλληλουχία εφαρμογής όλων των γνωστών συναρτήσεων με όλους τους δυνατούς συνδυασμούς, επιδιώκοντας έτσι τον εντοπισμό του καλύτερου δυνατού μέσου προφίλ πόρων έτσι ώστε να ικανοποιούνται σε ένα βαθμό όλες οι εμπλεκόμενες συναρτήσεις αξιολόγησης. Το αποτέλεσμα της μεθόδου αυτής σε μεγάλο ποσοστό συμφωνεί με τα αποτελέσματα της βασικής προτεινόμενης προσέγγισης της διατριβής που έχει βάση τους γενετικούς αλγορίθμους. Στη διατριβή περιλαμβάνονται αρκετές μελέτες άλλων επιστημόνων στο πρόβλημα. Η παρούσα έρευνα ξεπερνά τις υπάρχουσες προσεγγίσεις της βιβλιογραφίας σε μεσαία και μεγάλα προβλήματα εξομάλυνσης πόρων, ή τις ανταγωνίζεται επάξια σε μικρά προβλήματα όπου είναι γνωστή η ακριβής βέλτιστη λύση. Συγκρίσεις είναι δυνατές βεβαίως μόνο σε όσες εργασίες παρατίθενται σχετικά δεδομένα έργων, όμως γενικά τα περισσότερα έργα της υφιστάμενης βιβλιογραφίας είναι μικρά σε μέγεθος. Από την διατριβή προέκυψε ένας αριθμός δημοσιεύσεων που καλύπτει τα επιμέρους κεφάλαια και ερευνητικά θέματα που αναλύονται στο κείμενο που ακολουθεί, ενώ αναμένονται και τα αποτελέσματα μερικών ακόμη εργασιών που έχουν υποβληθεί προς κρίση μέσα στο τρέχον ακαδημαϊκό έτος.
Search for Supersymmetry through the 3-lepton and large missing transverse momentum process with the ATLAS detector at CERN
(2015-08-31) Κουρκουμέλη-Χαραλαμπίδη, Αθηνά
Η Υπερσυμμετρία είναι μια από τις πλέον διαδεδομένες θεωρίες που θα μπορούσε να δώσει λύση στις ελλείψεις του Καθιερωμένου Προτύπου (ΚΠ), όπως το πρόβλημα της ιεραρχίας, αλλά και να εξηγήσει φαινόμενα όπως η σκοτεινή ύλη. Η διατριβή αύτη παρουσιάζει δυο διαφορετικές αναλύσεις για αναζήτηση της Υπερσυμμετρίας μέσω της ηλεκτρασθενούς παραγωγής των σωματιδίων chargino και neutralino τα οποία διασπώνται σε τρία λεπτόνια (ηλεκτρόνια ή μιόνια) και μεγάλη χαμένη εγκάρσια ενέργεια. Η πρώτη ανάλυση στοχεύει στην μελέτη μεγάλης διαφοράς μαζών μεταξύ του ελαφρύτερου και δεύτερου ελαφρύτερου neutralino, η οποία αναφέρεται ως “ευρεία περιοχή” (bulk region), ενώ η δεύτερη ανάλυση στοχεύει στη μελέτη μικρής διαφοράς μαζών, αναφερόμενη ως “συμπιεσμένη περιοχή” (compressed spectra). Τα αποτελέσματα των μελετών δεν έδειξαν σημαντική περίσσεια δεδομένων πέραν του ΚΠ, όμως τέθηκαν περιοχές αποκλεισμού στις μάζες των Υπερσυμμετρικών σωματιδίων. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά τις μελέτες στην ευρεία περιοχή, προεκτείνοντας την ευαισθησία των σημειακών μαζών έτσι ώστε να καλυφθεί όλη η περιοχή διάσπασης μέσω WZ, επεκτάθηκε η περιοχή αποκλεισμού της μάζας του chargino σε 387 GeV, από 350 GeV που ήταν προηγουμένως, για μικρές μάζες του δεύτερου ελαφρύτερου neutralino. Από την άλλη πλευρά, στη μελέτη στην συμπιεσμένη περιοχή, σημειακές μάζες chargino έως τα 280 GeV αποκλείστηκαν για διασπάσεις μέσω υπερσυμμετρικών λεπτονίων (sleptons). Όσον αφορά τη διάσπαση μέσω WZ στην ανάλυση αυτή, ένας περιορσμένος αριθμός σημειακών μαζών chargino αποκλείστηκε, συνεπώς τέθηκαν όρια σε μονοδιάστατο πίνακα. Στα πλαίσια της μελλοντικής βελτίωσης των συνθηκών στην αναζήτηση νέας φυσικής, κάποιες επιπλέον μελέτες έλαβαν χώρα στη διατριβή αυτή. Αυτές οι μελέτες αφορούσαν τους ανιχνευτές αερίου MicroMEGAS, οι οποίοι θα εγκατασταθούν ως μέρος του New Small Wheel στον ATLAS το 2019 (αναβάθμιση Phase-I). Στο πλαίσιο αυτό επιτευχθήσαν σημαντικές συνεισφορές στην κατανόηση της συμπεριφοράς των πρότυπων εμπρόσθιων ηλεκτρονικών ASIC (VMM) των ανιχνευτών MicroMEGAS και sTGC, υπό συνθήκες ακτινοβόλησης υψηλοενεργειακών νετρονίων, συγκρίσιμες με εκείνες που αναμένονται στο ATLAS στο Run III που θα ξεκινήσει μετά το Phase-I. Για το σκοπό αυτό, δυο VMM πρώτης γενιάς (VMM1) εκτέθηκαν σε περιβάλλον ακτινοβόλησης χρησιμοποιώντας τον επιταχυντή TANDEM που βρίσκεται στο Ε.Κ.Ε.Φ.Ε «Δημόκριτος» στην Αθήνα. Για τις ανάγκες του πειράματος αυτού έπρεπε να τροποποιηθεί η λειτουργία του ψηφιοποιητή FPGA (Field-Programmable Gate Array) καθώς και αυτή του λειτουργικού LABView ούτως ώστε να είναι δυνατή η ανίχνευση SEU (single event upset) των εσωτερικών παραμέτρων των VMM1 που εξετάστηκαν. Τα αποτελέσματα έδειξαν μεγάλο αριθμό SEU με ενεργό διατομή (4.1 ± 0.7) × 10−14 cm2/bit για κάθε VMM. Αυτή η ενεργός διατομή θα αντιστοιχεί σε ρυθμό εμφάνισης τέτοιων γενονότων 1.7 SEU/min στο Run III για κάθε ένα από τα 40.000 VMM που θα εγκατασταθούν κατά τη διάρκεια της αναβάθμισης Phase-I στο ATLAS.
Νέες τάσεις στη σύγχρονη χρηματοοικονομική μηχανική: από τη στοχαστική προσέγγιση στις υπολογιστικά νοήμονες μεθοδολογίες
(2007) Θωμαϊδης, Νικόλαος
Στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη μίας πρωτότυπης κλάσης μοντέλων για την επίλυση τυπικών προβλημάτων στη χρηματοοικονομική μηχανική, όπως π.χ. την πρόβλεψη χρημ/κών δεδομένων και την τιμολόγηση χρεογράφων. Η οικογένεια των μοντέλων που προτείνονται στην εργασία αυτή συνδυάζει μία μέθοδο υπολογιστικής νοημοσύνης, τα τεχνητά νευρωνικά δίκτυα (artificial neural networks-NN), με κλασικά οικονομετρικά υποδείγματα μεταβλητότητας τύπου GARCH (Generalised Autoregressive Conditional Heteroskedasticity). Ο συνδυασμός αυτός δημιουργεί ένα ευέλικτο πλαίσιο μοντελοποίησης που δύναται να απεικονίσει πολλές από τις χαρακτηριστικές ιδιότητες των χρημ/κών χρονοσειρών που αναφέρονται στη βιβλιογραφία (μη γραμμικές διορθώσεις τιμών, αλλαγές στα επίπεδα μεταβλητότητας, μη γκαουσιανές κατανομές, κ.α.). Εξετάζουμε μία σειρά στρατηγικών για τον προσδιορισμό και τον έλεγχο επάρκειας της δομής των μοντέλων αυτής της κατηγορίας, που βασίζονται σε στατιστικούς ελέγχους, και προτείνουμε παραλλαγές αυτών των ελέγχων που είναι εύρωστες (robust), δηλ. διατηρούν την εγκυρότητά τους στην περίπτωση που το μοντέλο δεν απεικονίζει πλήρως την πιθανολογική σχέση που συνδέει την μεταβλητή στόχο με τις εξαρτημένες μεταβλητές. Η απόδοση των στατιστικών αυτών διαδικασιών διερευνάται με τη βοήθεια πειραμάτων προσομοίωσης Monte-Carlo. Ως μία επίδειξη των δυνατοτήτων της προτεινόμενης μεθοδολογίας, παραθέτουμε δύο μελέτες σε εμπειρικά δεδομένα. Στην πρώτη από αυτές, εφαρμόζουμε συνδυαστικά μοντέλα NN-GARCH στην πρόβλεψη της κατανομής των αποδόσεων σε διεθνείς χρηματιστηριακούς δείκτες (DAX, FTSE 100, S&P 500). Στόχος της δεύτερης εφαρμογής είναι να συγκρίνει την αποτελεσματικότητα της μεθόδου διαδοχικών στατιστικών ελέγχων, που εφαρμόζεται στη διατριβή αυτή, με άλλες στατιστικές και εμπειρικές τεχνικές προσδιορισμού της αρχιτεκτονικής νευρωνικού δικτύου στην τιμολόγηση παραγώγων συμβολαίων τύπου δικαιώματος προαίρεσης (option).
Γήρανση και καταστροφή των στερεών μονωτικών υλικών, κάτω από την επίδραση πεδίων υψηλών τάσεων
(2006) Θεοδοσίου, Κωνσταντίνος
Είναι ευρέως αποδεκτή η καταλυτική επίδραση που ασκεί ο ηλεκτρισμός σε όλες τις πτυχές του σύγχρονου πολιτισμού. Η παραγωγή, μεταφορά, αποθήκευση και χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας απαρτίζουν μερικούς από τους σημαντικότερους παράγοντες της σύγχρονης τεχνολογίας και ζωής. Σε όλους αυτούς τους τομείς γίνεται χρήση πολλών ειδών υλικών (στερεών, υγρών και αερίων) με σκοπό την ηλεκτρική μόνωση και καλή λειτουργία των παντός τύπου συσκευών και εξοπλισμού που είναι απαραίτητος. Συγκεκριμένα, οι στερεές μονώσεις του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού υψηλής τάσης κατασκευάζονται από μεγάλη ποικιλία στερεών συνθετικών υλικών, κυρίως πολυμερών, τα οποία συνήθως τοποθετούνται σε μία ή περισσότερες στρώσεις, όπως συμβαίνει στα καλώδια και στους συνθετικούς μονωτήρες. Η καλή λειτουργία αυτών των υλικών είναι εξαιρετικά κρίσιμη για την γενικότερη απόδοση των συστημάτων παραγωγής, μεταφοράς, αποθήκευσης και χρήσης της ηλεκτρικής ενέργειας και άρα η γνώση της συμπεριφοράς και των φυσικών χαρακτηριστικών τους, αποτελεί επιτακτική ανάγκη.Το αντικείμενο της διατριβής ήταν να ερμηνεύσει και να απαντήσει θεωρητικά και πειραματικά τα προηγούμενα ερωτήματα. Ο τρόπος ερμηνείας είναι κυρίως αιτιοκρατικός (ντετερμινιστικός) και βασίζεται σε μοντέλο το οποίο αρχικά εστιάζεται στο πιθανό μηχανισμό δημιουργίας ρεύματος και αγωγιμότητας αρχίζοντας από την διέλευση φορέων στην επαφή ηλεκτροδίου - υλικού και συνεχίζοντας μέσα στο ευρύτερο μονωτικό υλικό και στα διάφορα στρώματα του. Κατόπιν ερμηνεύει τον μηχανισμό γήρανσης ή και απότομης κατάρρευσης στο εσωτερικό του υλικού μέσω διάσπασης των μακρομορίων του. Επίσης εστιάζεται στον ρόλο των διεπιφανειών μεταξύ ιδίων αλλά και διαφορετικών υλικών. Η θεωρητική ερμηνεία αναφέρεται σε πειράματα στα οποία μετριούνται η διηλεκτρική αντοχή, ο χρόνος ζωής ή καταστροφής, οι απώλειες ισχύος, οι μερικές εκκενώσεις και η χωρητικότητα σε δείγματα συνθετικών πολυμερικών φιλμ διαφόρων υλικών. Επίσης εκτελούνται πειράματα προσομοίωσης με ειδικό πρόγραμμα για περαιτέρω επιβεβαίωση του μοντέλου. Ο τελικός στόχος είναι πέραν από την ερμηνεία των φαινομένων, η εύρεση βέλτιστων μεθόδων κατασκευής μονώσεων και διάγνωσης της αξιοπιστίας του συναφούς ηλεκτρολογικού εξοπλισμού.
The multi-period vehicle routing problem and its applications
(2011) Αθανασόπουλος, Θεόδωρος
Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνάται το Πρόβλημα Δρομολόγησης Οχημάτων Πολλαπλών Περιόδων με Χρονικά Παράθυρα (ΠΔΟΠΠΧΠ). Κάθε πελάτης σχετίζεται με ένα χρονικό παράθυρο περιόδων (ΧΠΠ), το οποίο ορίζεται ως το σύνολο περιόδων εξυπηρέτησης. Στόχος είναι η ελαχιστοποίηση του κόστους δρομολόγησης εντός ορίζοντα πολλαπλών περιόδων λαμβάνοντας υπόψη περιορισμούς χρονικών παραθύρων, χωρητικότητας οχημάτων και χρονικών παραθύρων περιόδων.Παρουσιάζουμε ένα γενικό μοντέλο, μία μέθοδο ακριβούς επίλυσης βάσει της Δυναμικής Δημιουργίας Μεταβλητών (ΔΔΜ – Column Generation) και προτείνονται δύο νέες αποτελεσματικές τεχνικές επιτάχυνσης της ΔΔΜ για την εύρεση κατώτατων ορίων. Οι τεχνικές αυτές εκμεταλλεύονται τις πολλαπλές περιόδους ώστε να αναγνωριστούν ομοιότητες εντός των υποπροβληματών και να αποφευχθεί η επίλυση όλων των υποπροβλημάτων σε κάθε επανάληψη. Η αποδοτικότητα των μεθόδων ελέγχθηκε για παραμέτρους όπως η γεωγραφική κατανομή των πελατών και τα υποδείγματα ΧΠΠ. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι νέες μέθοδοι συγκλίνουν γρηγορότερα στην βέλτιστη λύση του χαλαρωμένου προβλήματος, ειδικότερα στις περιπτώσεις αυξημένης πολυπλοκότητας (ευρεία ΧΠΠ). Για την εύρεση των βέλτιστων ακέραιων λύσεων στο ΠΔΟΠΠΧΠ υλοποιήθηκε μέθοδος branch-and-price. Προτείνονται δύο στρατηγικές διακλάδωσης που λαμβάνουν υπόψη τις πολλαπλές περιόδους, καθώς και μία απλή μέθοδος pruning που επιταχύνει την επίλυση και προσεγγίσει τις βέλτιστες λύσεις. Για την επίλυση του ΠΔΟΠΠΧΠ σε Εκτεταμένο Χρονικό Ορίζοντα, προτάθηκε η χρήση κυλιόμενου χρονικού ορίζοντα (ΚΧΟ).
Paratransit services under normal and emergency conditions using public transport resources
(2014) Δίκας, Γεώργιος
Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνώνται υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών με ειδικές απαιτήσεις με τη χρήση μέσων μαζικής μεταφοράς υπό κανονικές και έκτακτες συνθήκες.Συγκεκριμένα, η παρούσα διατριβή αρχικά επικεντρώνεται στον σχεδιασμό εξατομικευμένων μεταφορικών υπηρεσιών με τη χρήση μέσων μαζικής μεταφοράς, και συγκεκριμένα του δημόσιου συστήματος λεωφορείων. Επιπλέον, εξετάζεται πως οι σχετικές υπηρεσίες δύνανται να βελτιωθούν ενισχύοντας το σύστημα λεωφορείων με μισθωμένα οχήματα. Οι εν λόγω υπηρεσίες έχουν στόχο την παροχή κινητικότητας υψηλής ποιότητας σε άτομα που χρήζουν ειδικών συνθηκών μεταφοράς, ενώ λαμβάνεται υπόψη και το σχετικό κόστος.Για τη μελέτη αυτών των συστημάτων ορίστηκαν νέα προβλήματα προγραμματισμού δρομολογίων, τα οποίο διατυπώθηκαν ως προβλήματα μεικτού γραμμικού ακεραίου προγραμματισμού και επιλύθηκαν με νέες μεθόδους Κλάδου και Αποτίμησης (ΚΑ). Επίσης, διεξήχθηκαν εκτεταμένες πειραματική μελέτες για το κάθε σύστημα με τη βοήθεια των αντιστοίχων μεθόδων ΚΑ για την μελέτη της επίδρασης των βασικών παραμέτρων των συστημάτων στην ποιότητα εξυπηρέτησης.Επίσης, στην παρούσα διατριβή διερευνώνται περιπτώσεις εκκενώσεων περιοχών εν όψει εκτάκτων καταστάσεων. Για την περίπτωση αυτή, διερευνούμε το πρόβλημα του προγραμματισμού εκκένωσης περιοχών με τη χρήση υφιστάμενων δημόσιων συστημάτων λεωφορείων, λαμβάνοντας υπόψη σημαντικούς περιορισμούς που σχετίζονται με τη δυναμικότητα των διαθέσιμων καταφυγίων. Επιπροσθέτως, διερευνούμε επέκταση του παραπάνω προβλήματος, η οποία αφορά τη μεταφορά τραυματιών σε νοσοκομειακές μονάδες, είτε μόνιμες και μεγάλης δυναμικότητας είτε προσωρινές και μικρής δυναμικότητας.Για την επίλυση των προβλημάτων εκκένωσης αναπτύξαμε ένα πλαίσιο επίλυσης δύο φάσεων, το οποίο συνδυάζει κατάλληλα γνωστές ευρετικές και ακριβείς μεθόδους. Η πειραματική διερεύνηση σχετικά με τα προβλήματα εκκένωσης αφορούσε την αξιολόγηση του προτεινόμενου υβριδικού πλαισίου Αρχικά, επικυρώθηκε η ποιότητα των λύσεων που παράγονται από το υβριδικό πλαίσιο συγκρίνοντάς τες με τις βέλτιστες λύσεις που παράγονται από την επίλυση του μαθηματικού μοντέλου για προβλήματα μικρής κλίμακας.Τέλος, εκμεταλλευόμενοι μερικά από τα σημαντικά χαρακτηριστικά των παραπάνω προβλημάτων, καθώς και των μεθόδων επίλυσης που αναπτύχθηκαν για αυτά, μελετήσαμε ειδικές περιπτώσεις στον τομέα των logistics. Οι ειδικές περιπτώσεις του τομέα των logistics που μελετήθηκαν αφορούν τη δρομολόγηση ενός οχήματος και δύο σημείων αναπλήρωσης του αποθέματος του οχήματος.
Αξιολόγηση της ποιότητας του πόσιμου νερού της Αθήνας, με στόχο την ολοκληρωμένη διαχείρισή του, μέσω στατιστικών μεθόδων
(2010) Σμέτη, Ελένη
Σκοπός της διατριβής ήταν η ανάπτυξη μεθοδολογίας για την εκτίμηση της ποιότητας του νερού, μέσω ολοκληρωμένης στατιστικής ανάλυσης των χημικών, μικροβιολογικών και τοξικολογικών παραμέτρων του, από την ακατέργαστη μέχρι και την επεξεργασμένη μορφή του, με στόχο την ολοκληρωμένη αξιολόγηση και διαχείριση ενός συστήματος υδατικών πόρων, όπως αυτό της Αθήνας. Η ενδελεχής στατιστική ανάλυση των μηνιαίων τιμών τοξικότητας (2000-2006) στους ταμιευτήρες, κατέληξε σε μη στατιστικά σημαντική εποχικότητα και έλλειψη ανοδικής ή πτωτικής τάσης. Μεταξύ των ταμιευτήρων δεν παρουσιάστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην τοξικότητα. Τα μηνιαία δεδομένα (1997-2009) των βακτηρίων – δεικτών μικροβιακής φόρτισης enterococci των ποταμών που εκβάλουν στους ταμιευτήρες, διερευνήθηκαν για εποχικότητα, ύπαρξη τάσεων και ομοιογένεια των πιθανών τάσεων. Δύο από τους ποταμούς χαρακτηρίζονται ως χαμηλού μικροβιακού φορτίου και ένας παρουσίασε πολύ υψηλό ποσοστό άνω περικεκομμένων τιμών. Σε καμία από τις υπόλοιπες θέσεις δειγματοληψίας δεν εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική ανοδική τάση για τους enterococci. Διερευνήθηκε εκτενώς η χρησιμότητα των πολυμεταβλητών στατιστικών τεχνικών στην ερμηνεία της δομής 16 φυσικο-χημικών ποιοτικών παραμέτρων του νερού κάθε ταμιευτήρα και στην αποτίμηση των χρονικών διακυμάνσεων της ποιότητάς του. Επιτεύχθηκε σημαντική μείωση των διαστάσεων του πολύπλοκου σετ δεδομένων και αναδείχθηκαν λίγες μόνο παράμετροι ως κύριες υπεύθυνες για τις διακυμάνσεις στην ποιότητα του νερού στη διάρκεια του χρόνου. Διερευνήθηκε η χρησιμότητα των πολυμεταβλητών στατιστικών μεθόδων στη διάκριση του επεξεργασμένου νερού διαφορετικών Μονάδων Επεξεργασίας Νερού (ΜΕΝ), βάσει 9 φυσικο-χημικών παραμέτρων, καθώς και στην πρόβλεψη της προέλευσης του νερού του δικτύου ύδρευσης ως προς τη ΜΕΝ από την οποία προέρχεται. Κατασκευάστηκε μοντέλο, βάσει των δειγμάτων νερού ΜΕΝ, το οποίο παρείχε 97,8% ορθή ταξινόμηση των δειγμάτων νερού του δικτύου ύδρευσης. Η υψηλή ακρίβεια του μοντέλου επιτρέπει τη χρησιμοποίησή του ως μέσον περιγραφής των δικτύων διανομής και πρόβλεψης της προέλευσης του νερού, παρέχοντας χρήσιμες πληροφορίες στους διαχειριστές των δικτύων, με αποτέλεσμα την αύξηση του βαθμού ασφαλείας. Με χρήση μοντέλων χρονολογικών σειρών, κατασκευάστηκαν ρεαλιστικά διαγράμματα ελέγχου της τοξικότητας του επεξεργασμένου νερού των ΜΕΝ, τα οποία αποτελούν χρήσιμα εργαλεία για τη βελτίωση της ποιότητας του πόσιμου νερού, και δίνουν τη δυνατότητα για βραχυχρόνιες προβλέψεις των τιμών της τοξικότητας και την επαναπροσαρμογή της διεργασίας εάν κρίνεται απαραίτητο και είναι εφικτό.
A class of single vehicle routing problems with predefined customer sequence and depot returns
(2007) Ταταράκης, Αντώνης
Σε αυτή την διατριβή μελετήθηκε μια βασική περίπτωση του προβλήματος δρομολόγησης οχημάτων (Vehicle Routing Problem - VRP), στην οποία ένα όχημα ξεκινά από την αποθήκη και εξυπηρετεί πελάτες με προκαθορισμένη σειρά επίσκεψης. Στόχος είναι η εξυπηρέτηση όλων των πελατών και η ελαχιστοποίηση της διανυθείσας απόστασης (κόστους). Το συγκεκριμένο πρόβλημα έχει μεγάλο πρακτικό ενδιαφέρον; ενδεικτικές εφαρμογές του περιλαμβάνουν την περίπτωση πωλήσεων Ex-Van, και συστήματα διαχείρισης υλικών. Πολλές περιπτώσεις αυτού το προβλήματος, με αυξανόμενη πολυπλοκότητα, προτείνονται, αναλύονται και επιλύονται. Αυτές είναι: • Διανομή πολλαπλών προϊόντων με γνωστή (deterministic) ζήτηση πελατών. Δύο υπο-περιπτώσεις μελετήθηκαν: α) με φορτίο κατανεμημένο σε αποθηκευτικούς χώρους μέσα στο όχημα και β) με χύμα φορτίο. Τα μαθηματικά μοντέλα, όπως και καινούργιοι αποδοτικοί αλγόριθμοι που λύνουν αυτά τα προβλήματα βέλτιστα (to optimality) αναπτύχθηκαν και αναλύθηκαν. • Διανομή πολλαπλών προϊόντων με άγνωστη (stochastic) ζήτηση πελατών. Και οι δύο υποπεριπτώσεις που αναφέρονται παραπάνω μελετήθηκαν. Και για τις δύο υποπεριπτώσεις παρουσιάσαμε τα χαρακτηριστικά των προβλημάτων, καινούργιες μεθόδους καθορισμού του ελάχιστου αναμενόμενου κόστους, και θεωρητικά αποτελέσματα τα οποία επιτρέπουν τον καθορισμό της βέλτιστης απόφασης μετά την εξυπηρέτηση του κάθε πελάτη. Και οι δύο υποπεριπτώσεις λύθηκαν με δυναμικό προγραμματισμό, και αποδείχθηκε και για τις δύο ότι υπάρχει μια συνάρτηση ορίου (threshold function), η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό της βέλτιστης απόφασης. Εκτεταμένη ανάλυση των προτεινόμενων αλγορίθμων έλαβε χώρα. • Παραλαβή και διανομή (προϊόντων) με άγνωστη (stochastic) ζήτηση πελατών. Σε αυτή την περίπτωση το όχημα όχι μόνο παραδίδει προϊόντα στους πελάτες, αλλά και παραλαμβάνει επιστροφές από κάθε πελάτη (π.χ. κατεστραμμένα ή άδειες παλέτες ή υλικά συσκευασίας). Τα χαρακτηριστικά του προβλήματος παρουσιάζονται, μαζί με μια καινούργια μέθοδο καθορισμού του ελάχιστου αναμενόμενου κόστους, και της βέλτιστης απόφασης μετά από την εξυπηρέτηση του κάθε πελάτη. Η προτεινόμενη μέθοδος αναλύθηκε επίσης εκτενώς. Η διατριβή αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να υποστηρίξει ένα σύστημα λήψης αποφάσεων, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις δρομολόγησης οχημάτων με προκαθορισμένη σειρά επίσκεψης, για μια πληθώρα περιπτώσεων (γνωστή ή άγνωστη ζήτηση πελατών, ένα ή πολλαπλά προϊόντα, παραδώσεις, ή παραδώσεις και παραλαβές): Με αυτό τον τρόπο μπορούν να εξαλειφθούν οι τυχαίες αποφάσεις δρομολόγησης, ελαχιστοποιώντας τα συνολικά λειτουργικά κόστη της εταιρίας, και αυξάνοντας την συνολική παραγωγικότητα και τα επίπεδα εξυπηρέτησης των πελατών της.

Περιηγούμαι

Πρόσφατες Υποβολές