Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων
Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://hellanicus.lib.aegean.gr/handle/11610/5686
Περιηγούμαι
Πρόσφατες Υποβολές
Τεκμήριο Εταιρική κοινωνική ευθύνη: το κοινωνικό marketing των επιχειρήσεων και η στάση των καταναλωτών(2004) Χουρδάκη, ΆνναΣτα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής εργασίας γίνεται μια προσπάθεια αποσαφήνισης του όρου της κοινωνικής ευθύνης των εταιριών σε μία εποχή όπου η ανάγκη για υπεύθυνη εταιρική δραστηριότητα είναι σημαντική όσο ποτέ και πλέον απαιτείται από την πλειοψηφία αν όχι από όλες τις πλευρές. Ως Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη ορίζεται η εθελοντική δράση των επιχειρήσεων να εντάξουν στο στρατηγικό σχεδιασμό και στις καθημερινές λειτουργίες τους, πρακτικές οι οποίες υποδηλώνουν υπευθυνότητα σε περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά θέματα. Η δράση αυτή είναι πέρα και πάνω από όσα ορίζει ο νόμος και περιλαμβάνει την όσο το δυνατόν ικανοποίηση των αναγκών όλων των εμπλεκόμενων φορέων μιας επιχείρησης (stakeholders), οι οποίοι είναι οι καταναλωτές, οι επενδυτές, οι εργαζόμενοι, η κοινωνία μέσα στην οποία δραστηριοποιείται μια επιχείρηση, οι συνεργάτες, οι μέτοχοι κ.ά. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πέρα από την αποσαφήνιση του όρου, είναι η μελέτη της τάσης αυτής, κατά πόσο είναι μια νέα πρακτική που απορρέει από την εξέλιξη και ανάπτυξη του τομέα του marketing, ή αν είναι μια παραδοσιακή πρακτική που απλά στις μέρες μας λόγω κάποιων αναγκών ήρθε στην επιφάνεια. Σε γενικές γραμμές μελετάται η σπουδαιότητα και η αποτελεσματικότητα μίας τέτοιας φιλοσοφίας και κουλτούρας των επιχειρήσεων τόσο ως προς τις ίδιες τις επιχειρήσεις όσο και ως προς τα αποτελέσματα που ενδεχομένως διαχέονται στην κοινωνία και τα μέλη της. Επίσης, στόχο έχει να θίξει διάφορους προβληματισμούς ως προς τα κίνητρα και την εφαρμογή της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης καθώς και ένα μείζον θέμα, αυτό της αξιολόγησης και της διαφάνειας των πρακτικών αυτών. Τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, το παρόν θέμα αποτελεί αντικείμενο προσωπικού ενδιαφέροντος της συντάκτριας αυτής της εργασίας. Στο Κεφάλαιο 1 αναφέρονται κάποια εισαγωγικά θέματα της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης όπως ο ορισμός της, οι τάσεις που επικρατούν, το πολιτικό πλαίσιο, οι τομείς εφαρμογής της, οι τρόποι δημοσιοποίησής της κ.ά. Στο Κεφάλαιο 2 μελετάμε τη σημασία των stakeholders, τις προσδοκίες τους και την επίδραση που ενδέχεται να έχουν στη λειτουργία μιας επιχείρησης. Στο Κεφάλαιο 3, διατυπώνονται κάποιοι προβληματισμοί γύρω από την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη όπως ποια είναι τα οφέλη, οι περιορισμοί και οι κίνδυνοι από την εφαρμογή της, αν τελικά είναι απλά ένα επινόημα των δημοσίων σχέσεων των εταιριών, τη δυνατότητα εφαρμογής της σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις καθώς και το αν θα πρέπει να παραμείνει μια αμιγώς εθελοντική δράση ή χρίζει κυβερνητικής παρέμβασης. Στο Κεφάλαιο 4 μελετάμε την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη στην Ελλάδα, ενημερωνόμαστε γύρω από έρευνες που έχουν γίνει και βλέπουμε σε γενικές γραμμές τη δραστηριότητα και τις ελληνικές τάσεις. Το Κεφάλαιο 5 θίγει θέματα αξιολόγησης και διαφάνειας των εταιριών και των πρακτικών που ακολουθούν, αναφέροντας παράλληλα κάποια βασικά μέσα αξιολόγησης που έχουν αναπτυχθεί στον ευρωπαϊκό και ελληνικό χώρο. Στο Κεφάλαιο 6 αναφέρονται τα αποτελέσματα της έρευνας αγοράς που διεξήχθη στα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής εργασίας. Σκοπός ήταν η μέτρηση/ καταγραφή της στάσης των Ελλήνων καταναλωτών όσον αφορά την εταιρική κοινωνική ευθύνη, ενώ η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη χρήση προσωπικής συνέντευξης με δομημένο ερωτηματολόγιο. Τέλος, το Κεφάλαιο 7 συνοψίζει τα βασικά συμπεράσματα και ολοκληρώνει την εργασία.Τεκμήριο Κοστολόγηση ανά δραστηριότητα(2004) Φρονιμάκη, ΕυγενίαΗ εργασία αυτή πραγματεύεται πραγματεύεται την εφαρμογή ενός νέου σχετικά συστήματος κοστολόγησης, γνωστό ως «Κοστολόγηση Ανά Δραστηριότητα» ή με την αγγλική ορολογία “Activity Based Costing” (ABC). Το εν λόγω σύστημα είναι ένα σύστημα κοστολόγησης που εφαρμόζει μία διαφορετική, και όπως αποδεικνύεται, πιο αποτελεσματική μέθοδο κατανομής του έμμεσου κόστους στα προϊόντα και τις υπηρεσίες. Η κοστολόγηση ανά δραστηριότητα είναι μία πρόσφατη προσέγγιση στον τομέα της κοστολόγησης που προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ανακρίβειας που προκαλείται από τα παραδοσιακά συστήματα κατανέμοντας το κόστος με βάση μία ποικιλία δραστηριοτήτων. Η συγκεκριμένη εργασία αποτελείται από πέντε κεφάλαια, τα οποία πραγματεύονται τα εξής: Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μία αναφορά στην έννοια του κόστους και της κοστολόγησης. Ειδικότερα για το κόστος, εκτός από τον ορισμό του, παρατείθενται και οι διακρίσεις του (γενικές και ειδικές). Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μέθοδοι κατανομής των γενικών βιομηχανικών εξόδων (ΓΒΕ) και οι βάσεις μερισμού αυτών. Επιπλέον, γίνεται σύγκριση δύο μεθόδων κατανομής των ΓΒΕ. Το τρίτο κεφάλαιο αφιερώνεται στα παραδοσιακά συστήματα κοστολόγησης. Αναφέρονται οι μέθοδοι και τα συστήματα κοστολόγησης, συγκρίνονται τα παραδοσιακά συστήματα με το σύστημα της κοστολόγησης ανά δραστηριότητα και εξηγούνται οι λόγοι απαξίωσης των πρώτων. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το σύστημα της κοστολόγησης ανά δραστηριότητα. Παρατείθενται οι εννοιολογικοί προσδιορισμοί του κόστους και της κοστολόγησης ανά δραστηριότητα και φυσικά του συστήματος Activity Based Costing. Αναφέρονται οι λόγοι που οδήγησαν στην εισαγωγή και ανάπτυξη του, ο σκοπός του, τα πλεονεκτήματα αλλά και τα προβλήματα που παρουσιάζει, οι αποφάσεις που μπορούν να λαμβάνονται με αυτό το σύστημα, η διαδικασία επίτευξης των στόχων του, οι βασικές αρχές της μεθοδολογίας και τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν για την εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος αλλά και το πεδίο εφαρμογής του, με ειδικότερη αναφορά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τέλος, εισάγεται και η έννοια των συστημάτων Activity Based Costing δεύτερης γενιάς. Στο πέμπτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η έννοια της διοίκησης ανά δραστηριότητα και η σχέση της με την κοστολόγηση ανά δραστηριότητα με τη χρησιμοποίηση των πληροφοριών.Τεκμήριο Παρουσίαση και αξιολόγηση των Παγκοσμίων Συστημάτων Διανομής (GDS) και η συμβολή τους στην τουριστική και ταξιδιωτική βιομηχανία(2004) Τζιόλας, ΣπυρίδωνΠριν από λίγα χρόνια, λίγοι άνθρωποι είχαν ακούσει για τα Ηλεκτρονικά Συστήματα Κρατήσεων. Τα Ηλεκτρονικά Συστήματα Κρατήσεων ή γνωστότερα από την αγγλική τους σύντμηση CRSs (Computer Reservation Systems) έχουν εδώ και πολλά χρόνια διεισδύσει στο χώρο του τουρισμού και ειδικότερα των αεροπορικών εταιρειών και των τουριστικών γραφείων αντικαθιστώντας τους έντυπους πολυσέλιδους αεροπορικούς οδηγούς. Τα CRSs στην εξελικτική τους πορεία μέσα στο χρόνο και στον χώρο της τουριστικής βιομηχανίας δημιούργησαν και αποτελούν τα GDS (Global Distribution Systems), δηλαδή τα παγκόσμια συστήματα διανομής του τουριστικού προϊόντος που παράγεται από την ταξιδιωτική και τουριστική βιομηχανία. Όμως ας πάμε λίγα χρόνια πίσω στα μέσα της δεκαετίας του ’60 για να φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς τα CRSs. Ένας επιχειρηματίας που έπρεπε να κάνει ένα επιχειρηματικό 10ήμερο ταξίδι ήταν τόσο δύσκολο όσο και χρονοβόρο το να συλλέξει τις πληροφορίες εκείνες που θα του επέτρεπαν να κάνει την κατάλληλη επιλογή για το ταξίδι του. Εξοπλισμένος με την κατάλληλη «βιβλιογραφία» ο ταξιδιώτης έπρεπε να επικοινωνήσει με την κάθε αεροπορική εταιρεία ζητώντας τις αναγκαίες πληροφορίες όπως το πρόγραμμα των πτήσεων, τις ώρες αναχώρησης και άφιξης και τη διαθεσιμότητα των θέσεων τόσο για τον προορισμό όσο και για την επιστροφή. Εάν ήταν τυχερός και έβρισκε τον κατάλληλο συνδυασμό, το εισιτήριο ήταν χειρόγραφο και οι αναγραφόμενες σε αυτό πληροφορίες ήταν αναρτημένες σε έναν μεγάλο πίνακα γραμμένες σε άλλη μία χειρόγραφη κάρτα στα γραφεία της αεροπορικής εταιρείας. Εάν όλες οι απευθείας πτήσεις ήταν «γεμάτες», η εύρεση πληροφοριών για τη σύνδεση άλλων πτήσεων ήταν ακόμα πιο σύνθετη καθώς ο συντονισμός μεταξύ των πτήσεων έπρεπε να ληφθεί υπόψη. Και η κατάσταση ήταν ακόμη χειρότερη εάν ήταν αναγκαία η εμπλοκή δύο αεροπορικών εταιρειών καθώς απαιτούντο οι παραπάνω ενέργειες εις διπλούν! Εντέλει την ημέρα της αναχώρησης ο επιχειρηματίας ανακαλύπτει ότι η πτήση έχει ακυρωθεί. Δυστυχώς η αεροπορική εταιρεία δεν επικοινώνησε μαζί του καθώς δεν είχε καταγραφεί η διεύθυνση του! Το να ταξιδέψεις εκείνη την εποχή ήταν μια περιπέτεια που ξεκίναγε αρκετά πριν από την αναχώρηση. Σήμερα, η πληροφόρηση όσον αφορά τα προγράμματα των πτήσεων, την διαθεσιμότητα σε θέσεις, τις τιμές και τις σχετικές υπηρεσίες που παρέχονται είναι σε θέση να εξαχθεί πολύ γρήγορα πληκτρολογώντας μια σειρά ψηφίων. Οι κρατήσεις θέσεων γίνονται, τα εισιτήρια εκδίδονται και ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών που αφορούν τον επιβάτη καταγράφονται μόλις σε λίγα λεπτά. Και εκτός τούτου, υπηρεσίες όσον αφορά διάφορα είδη ξενοδοχείων, ενοικιάσεις αυτοκινήτων, σιδηροδρομικές γραμμές κ.α. μπορούν επίσης να παρασχεθούν. Όλα αυτά είναι εφικτά μέσω των πληροφοριακών συστημάτων που αναπτύχθηκαν από τις αεροπορικές εταιρείες για την διαχείριση των κρατήσεων θέσεων. Καθώς οι αεροπορικές εταιρείες των Η.Π.Α πέρναγαν κρίση προς τα τέλη της δεκαετίας του ’70 κινήθηκαν προς την αναμόχλευση και βελτίωση των εσωτερικών τους συστημάτων κράτησης θέσεων. Προσέφεραν προς τα ταξιδιωτικά πρακτορεία αυξημένα επίπεδα υπηρεσιών καθώς η αγορά ήταν εκτεθειμένη σε μια όλο και πιο έντονη εμπορική σύγκρουση και ανταγωνισμό. Κλασσικό παράδειγμα του πως η τεχνολογία αλλάζει τον τρόπο που οι εταιρείες ανταγωνίζονται. Αυτός ο ανταγωνισμός μεταξύ των συστημάτων κράτησης θέσεων απειλούσε να γίνει πιο εξουθενωτικός για την αεροπορική βιομηχανία μέχρι που οι δυνάμεις σταθεροποίησης εμπόδισαν την αγορά να ολισθήσει. Τα CRSs ή GDSs αποτελούνται κατά βάση από δύο δεσπόζοντες κλάδους. Κατ’ αρχήν τον κλάδο των αεροπορικών εταιρειών και των υπόλοιπων τουριστικών και ταξιδιωτικών προμηθευτών. Για αυτές τα GDSs είναι ένας προστάτης των εγχώριων ή οικείων αγορών, ένα μέσο διείσδυσης σε νέες αγορές και ένα εργαλείο για να εμπορευθούν το προϊόν τους προς τους ταξιδιωτικούς πράκτορες. Οι δεύτεροι αποτελούν και τον δεύτερο κλάδο. Για αυτούς τα GDSs είναι ένας τρόπος να προσεγγίσουν και να διασφαλίσουν σύντομα και με ακρίβεια την ταξιδιωτική πληροφορία, ένα μέσο να μειώσουν τον φόρτο εργασίας τους και να βελτιώσουν σημαντικά τις, προς τους πελάτες τους, παρεχόμενες υπηρεσίες. Αυτοί οι δύο κλάδοι εάν προσεγγιστούν ως δύο κινητήριες και λειτουργικές δυνάμεις της ταξιδιωτικής αγοράς ποτέ δεν πρόκειται να συναντηθούν! Η πρώτη από τις δύο δυνάμεις θα τείνει να οδηγήσει την αγορά σε όλο και αυξανόμενες συγκεντρωτικές τάσεις. Τα GDSs καθίστανται, όλο και περισσότερο, κυρίαρχοι στον τομέα της διανομής της ταξιδιωτικής πληροφορίας καθώς τόσο οι αεροπορικές εταιρείες όσο και οι υπόλοιποι τουριστικοί προμηθευτές, μέσω των GDSs, παγιώνουν τον έλεγχο της ροής της πληροφορίας. Η δεύτερη των ανωτέρω δυνάμεων θα οδηγήσει σε ένα μειωμένο ρόλο για τα GDSs, τα οποία κατά συνέπεια προορίζονται να γίνουν απλοί διαβιβαστές των πληροφοριών. Μια πραγματικά ηλεκτρονική αγορά υπηρεσιών έχει ήδη ανατείλει στην οποία οι ταξιδιωτικοί πράκτορες διαχειρίζονται τις διάφορες προσφορές υπηρεσιών από τους ταξιδιωτικούς προμηθευτές.Τεκμήριο Διοίκηση και συστήματα παραγωγής. Εστίαση σε: logistics, MRP, εφαρμογή του MRP στο Excel, MRP II(2004) Ταράνης, ΧρήστοςΕίναι πλέον κατανοητό ότι στις μέρες μας η επιτυχία μιας επιχείρησης προσδιορίζεται κυρίως με τέσσερα κριτήρια: την αποτελεσματικότητα (effectiveness), την αποδοτικότητα (efficiency), την ποιότητα και την ευελιξία(flexibility)1. Τα Συστήματα Παραγωγής αλλά και η διοίκηση αυτών των συστημάτων (Διοίκηση Παραγωγής) αποτελούν ίσως και την πιο σημαντική βάση, που σε συνδυασμό με το αποτελεσματικό μάρκετινγκ, την ανάπτυξη του ανθρώπινου παράγοντα και τις άλλες βασικές λειτουργίες μπορεί να συμβάλουν στην επίτευξη των τεσσάρων παραπάνω κριτηρίων. Τα Logistics (ή εφοδιαστική) ίσως αποτελούν και ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της Διοίκησης Παραγωγής και έχουν να κάνουν με το σύνολο των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την ροή των υλικών, τη διανομή των προϊόντων, τις προμήθειες, την αποθεματοποίηση των υλικών, κ.τ.λ. Μια από τις πιο διαδεδομένες τεχνικές διαχείρισης αποθεμάτων είναι και το MRP & MRP II (Προγραμματισμός απαιτούμενων υλικών). Έχοντας αποκρυσταλλωθεί σε γνωστικό αντικείμενο με συγκεκριμένο περιεχόμενο από την εποχή που ο Frederick Taylor το 1896 ανέπτυξε την επιστημονική μέθοδο διοίκησης (scientific management), η διοίκηση παραγωγής έχει διέλθει από διαδοχικές φάσεις. Η κάθε φάση προσδιορίζεται από την καθοριστική επιρροή διαφορετικών «σχολών» στη μεθοδολογία για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων και στην έμφαση που δινόταν σε διαφορετικούς παράγοντες της παραγωγικής δραστηριότητας. Έτσι λοιπόν η προσέγγιση του Taylor (σε σύγκριση με την εμπειρική κυρίως αντιμετώπιση των προβλημάτων στη διοίκηση παραγωγής που κυριαρχούσε μέχρι την εποχή της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης) ξεκίνησε μια επανάσταση στον τρόπο σκέψης και δράσης για την πιο αποτελεσματική αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και των άλλων μέσων που διαθέτει μια επιχείρηση. Στη δεύτερη φάση η έμφαση μετακινήθηκε στην αναβάθμιση και στην καλύτερη απασχόληση του ανθρώπινου παράγοντα για την εξισορρόπηση της μηχανιστικής ερμηνείας που συνδέθηκε με την φιλοσοφία του Taylor. Από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η διοίκηση παραγωγής δέχτηκε σημαντικές επιρροές από την προσέγγιση της επιχειρησιακής έρευνας και ανάλυσης συστημάτων που συνέβαλλαν στην μεθοδική ποσοτική ανάλυση μεγάλης ποικιλίας προβλημάτων ενώ από την δεκαετία του 1960 και μετά η διοίκηση παραγωγής, που ως λειτουργία είχε πάρει μεταπολεμικά δευτερεύουσα θέση σε σχέση με το μάρκετινγκ και τη χρηματοοικονομική, επανέρχεται στο προσκήνιο ως βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Το παράδειγμα της επιτυχίας της Ιαπωνίας και της τότε Δ. Γερμανίας που από τα ερείπια του πολέμου εξελίχθηκαν στις πιο ανταγωνιστικές οικονομίες του κόσμου είχε συνδεθεί καθοριστικά με την υψηλή παραγωγικότητα τους και την αδιαμφισβήτητη υπεροχή των προϊόντων τους σε ποιότητα. Βελτιώνοντας και επιλέγοντας εκλεκτικά ότι καλύτερο είχε αναπτυχθεί σε θέματα ποιότητας και παραγωγικότητας, οι Ιάπωνες διαμόρφωσαν μια νέα αντίληψη για την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας. Αυτή στηρίζεται στην απλότητα σχεδιάσεως προϊόντων και διαδικασιών, στον περιορισμό κάθε μορφής σπατάλης, στη συνεχή βελτίωση της ποιότητας και στην αναβάθμιση του ρόλου του ανθρώπινου παράγοντα με συμμετοχικές διαδικασίες σε όλες της δραστηριότητες, ιδιαίτερα όμως στη παραγωγή. Στις σελίδες που ακολουθούν θα γίνει μια περιγραφή ενός συστήματος παραγωγής και διάφορων θεμάτων γύρω από αυτό καθώς και σε θέματα γύρω από τα Logistics και το Logistics management. Ειδικότερα τέλος θα εστιάσουμε στην Διαχείριση Αποθεμάτων και συγκεκριμένα στην τεχνική του MRP και MRP II καθώς και στην εφαρμογή αυτών μέσω του λογισμικού φύλλου Excel.Τεκμήριο Το ζήτημα του επιτοκίου: από τους κλασικούς συγγραφείς στον Keynes(2004) Σοφιανός, ΣπυρίδωνΤο ζήτημα του επιτοκίου έχει απασχολήσει κατά καιρούς πολλούς οικονομολόγους – συγγραφείς. Ξεκινώντας από τον Adam Smith, προχωρώντας στους άλλους κλασικούς και μετά στους νεοκλασικούς συγγραφείς και φτάνοντας ως τον Keynes, όλοι τους έχουν ασχοληθεί στις σημειώσεις τους και στα συγγράμματά τους, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο με το ζήτημα του επιτοκίου. Σε άλλα σημεία συμφωνούν, σε άλλα διαφωνούν μεταξύ τους και πολλές φορές συμπληρώνει ο ένας τον άλλο σε σχέση πάντα με το συγκεκριμένο θέμα. Γενικά, το επιτόκιο θεωρείται και είναι ένας βασικότατος μηχανισμός στη λειτουργία της οικονομίας και επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την κατάστασή της, την πρόοδό της και τη γενικότερη εξέλιξή της. Για την καλύτερη κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του κλασικού και του νεοκλασικού οικονομικού συστήματος, θα εξεταστεί και θα αναλυθεί παρακάτω ο μηχανισμός προσδιορισμού του επιτοκίου κατά τους κλασικούς και τους νεοκλασικούς. Αυτή η εξέταση και η ανάλυση του μηχανισμού προσδιορισμού του επιτοκίου θα δώσει μία πληρέστερη εικόνα του τρόπου λειτουργίας της οικονομίας και θα κάνει δυνατή την εξήγηση διάφορων σημαντικών οικονομικών φαινομένων.Τεκμήριο Θεωρητική προσέγγιση της διαφήμισης από τη σκοπιά της επιχείρησης & η τηλεοπτική διαφημιστική πορεία των παγωτών Boss και Magic (1991-2002)(2004) Σκουφής, ΓεώργιοςΗ διαφήμιση είναι «εικόνα» και ως τέτοια έχει πολλές όψεις και επιδέχεται πολλαπλές «αναγνώσεις». Μια από αυτές την αντιμετωπίζει ως πεδίο του γνωστικού αντικειμένου του «Μάρκετινγκ». Τα τελευταία πενήντα χρόνια, πολλά άρθρα και μελέτες έχουν γραφτεί, σε μια προσπάθεια προσέγγισης του χαρακτήρα, της χρησιμότητας και της γενικότερης φιλοσοφίας αυτού που σήμερα ονομάζουμε διαφήμιση. Η σημασία της στη λειτουργία της επιχείρησης έχει αποκρυσταλλωθεί σε θεωρητικό επίπεδο. Αποτελεί απαραίτητο εργαλείο στο πρόγραμμα «Μάρκετινγκ» και θεωρείται καθοριστικός παράγοντας στη διαμόρφωση του «προωθητικού μίγματος». Στο πρώτο μέρος της εργασίας, επιχειρείται μια θεωρητική εξέταση, περιγραφή και ανάλυση της διαφήμισης από τη σκοπιά της επιχείρησης και της διαφημιστικής εταιρείας. Στο δεύτερο μέρος, γίνεται μια συνοπτική παρουσίαση των εταιρειών ΔΕΛΤΑ και Unilever- ALGIDA, των οποίων δύο γνωστά προϊόντα θα μετρήσουν διαφημιστικά τις δυνάμεις τους. Τα προϊόντα αυτά, είναι τα ομοειδή παγωτά BOSS και MAGIC. Επιπλέον, επιδιώκεται να δοθεί και μια πρώτη γεύση για την τηλεοπτική διαφημιστική πορεία των παγωτών αυτών, μέσα από στοιχεία και παράγοντες που διατηρήθηκαν αναλλοίωτοι στο πέρασμα του χρόνου ή χαρακτήρισαν εποχές, στόχους κι εξελίξεις. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος, γίνεται αναλυτική παρουσίαση των τηλεοπτικών διαφημίσεων των BOSS και MAGIC, τη δωδεκαετία από το 1991 έως το 2002. Όταν η θεωρητική προσέγγιση στη διαφήμιση συναντά τη δημιουργία, τότε το αποτέλεσμα είναι δώδεκα χρόνια γεμάτα φαντασία, ιδέες και ποικίλα συμπεράσματα…Τεκμήριο Φεουδαρχικός και Ασιατικός τρόπος παραγωγής: η μετάβαση στον καπιταλιστικό(2004) Ρεκλείτης, ΑντώνηςΣτη μελέτη αυτή θα επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε τους βασικούς άξονες που συνθέτουν την έννοια του τρόπου παραγωγής. Θα εκθέσουμε τις επιστημονικές έννοιες των παραγωγικών δυνάμεων και της εργατικής δύναμης ως πρώτης πλουτοπαραγωγικής δύναμης. Στη συνέχεια θα εκθέσουμε το περιεχόμενο των παραγωγικών σχέσεων και το εννοιολογικό περιεχόμενο των συθετουσών αυτών, δηλαδή των σχέσεων κυριότητας, κατοχής και νομής. Η μελέτη στη συνέχεια θα εξειδικευτεί στην ανάλυση, με τη μαρξιστική έννοια, δύο ιστορικών τρόπων παραγωγής, του φεουδαρχικού τρόπου παραγωγής και του ασιατικού τρόπου παραγωγής. Μελετάμε τους τρόπους αυτούς για λόγους συγκεκριμένους. Το ιστορικό της επιστημονικής συζήτησης φανερώνει ότι το ζήτημα της ύπαρξης ασιατικού τρόπου παραγωγής ή της αντίληψής του ως ιδίωμα είτε του δουλοκτητικού είτε του φεουδαρχικού δεν έχει λυθεί. Κύριες πλευρές της διαφωνίας αποτελούν η σύγκρουση εξελικτισμού και ιστορικού υλισμού, καθώς και ειδικεύσεις όπως η δυνατότητα ή μη περάσματος από τον ασιατικό ή το φεουδαρχικό τρόπο παραγωγής στο σοσιαλιστικό, η ιστορική ανάγκη ή μη για ένα σχηματισμό να περνά από όλα τα στάδια της κοινωνικής εξέλιξης, διάφορα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την εκβιομηχάνιση της οικονομίας, το ρόλο της γαιοπροσόδου κ. α. Η μελέτη αυτή δεν μπορεί να επεκταθεί στην ανάλυση όλων αυτών των ζητημάτων. Αρκείται στην περιγραφή των βασικών δομών των δύο τρόπων παραγωγής και εξετάζει ιδαίτερα τη σχέση τους με τη μετάβαση στον καπιταλισμό. Ως ερευνητικό πεδίο της μελέτης μας ορίζονται οι κοινωνίες αυτές που θεωρούνται ότι έχουν στοιχεία που παραπέμπουν σε ανατολικού τύπου οργάνωση της παραγωγής. Είναι δηλαδή η ευρύτερη περιοχή της Ασίας και συγκεκριμένα οι Ινδίες, η Ινδικίνα και η Κίνα, η υπερκαυκάσια Ρωσία και η Μέση Ανατολή. Υπάρχουν και άλλες περιοχές που χαρακτηρίζονται ως ‘ασιατικές’ όπως οι πολιτισμοί των Ίνκας στο Περού και των Αζτέκων στο Μεξικό, η προαποικιακή Αφρική, οι Κέλτες στη Σκωτία ακόμα και οι αρχαίες Μυκήνες, με τις οποίες δεν θα ασχοληθούμε. Ιδιαίτερη όμως προσοχή θα επιδείξουμε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθότι από ιστορική άποψη μας ενδιαφέρει άμεσα.Τεκμήριο Η προώθηση της Ρόδου ως τουριστικού προορισμού μέσω internet(2004) Πετρά, ΤσαμπίκαΤο νησί της Ρόδου βρίσκεται στο σταυροδρόμι δυο μεγάλων θαλάσσιων διαδρομών της Μεσογείου, ανάμεσα στο Αιγαίο πέλαγος και των ακτών της Μέσης Ανατολής όπως είναι η Κύπρος και η Αίγυπτος. Ως σημείο συνάντησης τριών πολιτισμών, η Ρόδος έχει γνωρίσει πολλούς πολιτισμούς. Μέσω της μακραίωνης της ιστορίας, όλοι οι διαφορετικοί λαοί που κατοίκησαν στη Ρόδο έχουν αφήσει το σημάδι τους σε όλες τις πλευρές του πολιτισμού του νησιού: στην τέχνη, τη γλώσσα, την αρχιτεκτονική. Η στρατηγική του θέση απέφερε στο νησί μεγάλο πλούτο και κατέστησε την πόλη της Ρόδου μια από τις εξέχουσες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας. Η Ρόδος είναι το μεγαλύτερο νησί της Δωδεκανήσου. Η πρωτεύουσα του νησιού βρίσκεται στο βόρειο άκρο του και αποτελεί την πρωτεύουσα του νομού έχοντας στο κέντρο της την Μεσαιωνική Πόλη. Το 1988, η Μεσαιωνική Πόλη αναγνωρίστηκε ως Πόλη Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η Μεσαιωνική Πόλη είναι μείγμα διαφορετικών αρχιτεκτονικών από διάφορες ιστορικές περιόδους με δεσπόζουσα την περίοδο της παραμονής στο νησί του τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη καθώς και αυτής των Οθωμανών. Σήμερα, αποτελεί ένα ζωντανό κομμάτι της σύγχρονης πόλης όπου αναπτύσσονται εμπορικές, τουριστικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες ενώ περιλαμβάνει και κατοικήσιμες περιοχές. Όπως είναι λοιπόν επόμενο, ένα νησί με τέτοια ιστορία αλλά και με προίκα ένα ξεχωριστό φυσικό περιβάλλον, αρκετά νωρίς, σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα, ανέπτυξε τον τουρισμό. Με την πάροδο των χρόνων ο τομέας αυτός εξελίχθηκε ραγδαία και ως συνέπεια της ανάπτυξης αυτής ήταν και η προσπάθεια για την προώθηση του νησιού με κάθε τρόπο. Έτσι λοιπόν, στις μέρες μας αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς η προώθηση της Ρόδου μέσω της διαφήμισης στο Internet. Στις παρακάτω σελίδες της μελέτης μας πάνω στη νέα αυτή τάση της διαφήμισης για τους τουριστικούς προορισμούς θα παρακολουθήσουμε αρχικά κάποια χαρακτηριστικά των τουριστικών προορισμών, στη συνέχεια την ανάπτυξη του Internet και την διαφήμιση σε αυτό και σε τελευταία φάση θα γίνει μια παρουσίαση των ιστοσελίδων του Διαδικτύου όπου γίνεται η διαφήμιση της Ρόδου. Έτσι θα έχουμε τη δυνατότητα να συγκρίνουμε την ποιότητά τους, τον βαθμό στον οποίο συμβάλουν στην προώθηση του νησιού αλλά και να εκτιμήσουμε την παρούσα κατάσταση και τα περιθώρια βελτίωσής της, για την προώθηση της Ρόδου στο Internet.Τεκμήριο Workflow management(2004) Μισυρλής, ΓεώργιοςΗ εργασία αυτή αφορά τη διοίκηση των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων, ένα σίγουρα όχι καινούριο ζήτημα. Από το ξεκίνημα της βιομηχανικής επανάστασης πολλά έχουν γραφτεί, θέματα που πραγματεύονται κάθε πτυχή της επιχειρησιακής δραστηριότητας, την μάκρο και μίκρο οικονομική, την κοινωνιολογική, τη λογιστική, την εφηρμοσμένη μηχανική, τη διοίκηση. Οι σελίδες που ακολουθούν εξετάζουν την επιστήμη της διοίκησης των επιχειρήσεων από τη σκοπιά των πληροφοριακών συστημάτων, ή πιο σωστά, της τεχνολογίας των πληροφοριών, και αναλύουν την ανάπτυξη λογισμικών πακέτων για αυτόν ακριβώς τον σκοπό της διοίκησης. Μέχρι πρόσφατα , ο χρυσός κανόνας ήταν, «πρώτα οργανώνω και μετά συστηματοποιώ». Η σημερινή πραγματικότητα όμως επιβάλλει πρώτα τον σχεδιασμό των δραστηριοτήτων, μετά τη συστηματοποίηση και τέλος την οργάνωση. Αυτό το έργο αρχίζει με την περιγραφή της οργάνωσης των ροών της δουλειάς. Αυτό είναι σημαντικό προκειμένου να είναι σε θέση να καταλάβει κανείς το ρόλο που τα συστήματα διαχείρισης ροής της δουλειάς μπορούν να διαδραματίσουν και πώς πρέπει να εφαρμοστούν. Οι όροι που απαιτούνται προκειμένου να είναι σε θέση να εξετάσουν τις διαδικασίες εισάγονται με έναν άτυπο τρόπο, παρέχοντας κατά συνέπεια μια βάση για το υπόλοιπο της εργασίας. Κατόπιν ακολουθεί ένα κεφάλαιο για τη διαμόρφωση των ροών της δουλειάς. Αυτό περιλαμβάνει μια απλή εισαγωγή στη θεωρία Petri-net. Οι τεχνικές για τις διαδικασίες εξετάζονται επίσης. Κατόπιν περιγράφονται τα συστήματα διαχείρισης ροής της δουλειάς, οι λειτουργίες τους καθώς και η αρχιτεκτονική τους.Τεκμήριο Αθλητικός τουρισμός(2004) Ματσιούλα, ΔανάηΑπό το 1960 ως σήμερα σημειώθηκαν σημαντικές τάσεις εξειδίκευσης και ανάπτυξης στο χώρο του τουρισμού και παράλληλα του αθλητισμού . Οι δυο αυτοί τομείς εξελίχθηκαν στις πιο κερδοφόρες βιομηχανίες του παγκόσμιου οικονομικού στερεώματος. Περίπου την ίδια χρονική περίοδο και συγκεκριμένα μετά το 1970 άρχισε να γίνεται χρήση του όρου αθλητικός τουρισμός με σκοπό να περιγραφεί η ειδική μορφή τουρισμού που συνδύαζε και την αθλητική δραστηριότητα. Ο αθλητικός τουρισμός θεωρείται σύγχρονο φαινόμενο σε αντίφαση με τη διαχρονικά στενή σχέση μεταξύ αθλητισμού και τουρισμού. Ο λόγος είναι ότι μόλις τα τελευταία χρόνια άρχισε να αντιμετωπίζεται ως αυτόφωτο κομμάτι της τουριστικής και της αθλητικής βιομηχανίας αλλά και να αποκτά ακαδημαϊκή οντότητα. Ο αθλητικός τουρισμός κατάφερε να προσελκύσει σημαντικό αριθμό ενδιαφερομένων αποκτώντας την αντίστοιχη οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική σημασία. Παράλληλα, οι παραγωγοί της τουριστικής βιομηχανίας οι οποίοι ανέκαθεν αναζητούσαν νέους τομείς επέκτασης των δραστηριοτήτων τους διέκριναν νωρίς τα οικονομικά κυρίως οφέλη του αθλητικού τουρισμού και προχώρησαν σε σημαντικές επενδύσεις. Ως συνέπεια, ο αθλητικός τουρισμός χαρακτηρίζεται από γοργό ρυθμό ανάπτυξης, μεγάλες δυνατότητες εξέλιξης και από το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που δημιουργεί σε όλους τους εμπλεκόμενους στο τουριστικό κύκλωμα, παραγωγούς και καταναλωτές. Πολλοί συγγραφείς ορίζουν την έννοια του αθλητικού τουρισμού ως όλες τις μορφές ενεργητικής και παθητικής ανάμιξης σε αθλητικές δραστηριότητες όπου η συμμετοχή είναι τυχαία ή οργανωμένη και γίνεται για επαγγελματικούς ή μη λόγους με προϋπόθεση τη μετακίνηση μακριά από τον τόπο διαμονής και εργασίας. Διάφοροι μελετητές ανέπτυξαν κάποια μοντέλα αθλητικού τουρισμού. Πιο συγκεκριμένα: 1. Το πρώτο μοντέλο είναι του Hall (1992), ανάλογα με τα κίνητρα που έχει ο συμμετέχων, θέτοντας σαφείς διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε άλλες εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Δηλαδή όταν η δραστηριότητα είναι ήπια και η συμμετοχή μη ανταγωνιστική, τότε ο αθλητικός τουρισμός τείνει προς τον τουρισμό υγείας. Όταν η δραστηριότητα είναι έντονη και ο ανταγωνισμός υψηλός, ο αθλητικός τουρισμός λαμβάνει την πιο χαρακτηριστική μορφή του, με τη συμμετοχή σε αθλητικές διοργανώσεις κορυφής. 2. Ένα άλλο μοντέλο (Standeven & Knop, 1998), που παρουσιάζει όλους τους τύπους του αθλητικού τουρίστα και τις πιθανές δραστηριότητες του, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο μάρκετινγκ για τις ομάδες - στόχους. 3. Το τρίτο μοντέλο του Kurtzmann (1992) περιορίζεται στο ότι μπορεί να προβλέψει την επισκεψιμότητα του προορισμού ενός αθλητικού γεγονότος και βάσει της πρόβλεψης να σχεδιαστούν οι διάφορες υπηρεσίες, η διαθεσιμότητα κλινών κ.λ.π. Είναι φανερό ότι ο αθλητικός τουρισμός αποτελεί ένα ιδιαίτερα σύνθετο και ευρύ φαινόμενο. Για την ανάπτυξη του αθλητικού τουρισμού υπάρχει η ανάγκη για διευρυμένη υψηλής ποιότητας υποδομής σε διάφορους τομείς υποστήριξης, οι οποίοι είναι το φυσικό περιβάλλον, οι υπηρεσίες, η διασκέδαση, οι μεταφορές, το τεχνητό περιβάλλον, η στέγαση, η πολιτιστική κληρονομιά, οι οργανισμοί και οι κατασκευασμένες διευκολύνσεις. Στο χώρο του αθλητικού τουρισμού, οι πρώτες προσπάθειες για την επίτευξη της ανάπτυξης του έγιναν με τη μορφή σεμιναρίων, διαλέξεων και μαθημάτων που προσέφεραν διάφορα ιδρύματα κυρίως στις Η.Π.Α. και στον Καναδά χωρίς όμως να υπάρχει εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου. Το 1998 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά πρόγραμμα σπουδών αθλητικού τουρισμού από το πανεπιστήμιο του Luton στη Μεγάλη Βρετανία με την καθιέρωση πανεπιστημιακού τίτλου σπουδών. Στην Ελλάδα ο αθλητικός τουρισμός δεν υφίσταται ως θεσμοθετημένο γνωστικό αντικείμενο. Έτσι δεν υπάρχουν σπουδές αθλητικού τουρισμού πολύ περισσότερο δεν υφίστανται μεταπτυχιακά προγράμματα. Στα Ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα υπάρχουν μαθήματα σχετικά με τον αθλητικό τουρισμό ή ειδικότητες.Τεκμήριο Μια εμπειρική μελέτη μέτρησης της γνώμης των φοιτητών για τα Μ.Μ.Ε.(2004) Μανέττα, ΑικατερίνηΣτις μέρες μας γίνονται συνέχεια έρευνες αγοράς για τα προγράμματα που έχουν τη μεγαλύτερη τηλεθέαση, για το πόσο συνεπής είμαστε στα ραντεβού μας με τις αγαπημένες μας εκπομπές, τι ώρες παρακολουθούμε τηλεόραση, τι γνώμη έχουμε για το κάθε κανάλι, για την κάθε εκπομπή και πολλές άλλες λεπτομέρειες που φυσικά είναι πάρα πολύ χρήσιμες τόσο στον κλάδο τον Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης γενικά, όσο και στις διαφημιστικές εταιρίες και στην οικονομία στο σύνολό της. Κι αυτό επειδή οι συνήθειές μας είναι αυτές που καθορίζουν το διαφημιστικό πρόγραμμα όλων των εταιριών που κατ’ επέκταση είναι ένας σημαντικός άμεσος ή έμμεσος παράγοντας της διαχείρισης των οικονομικών της εκάστοτε εταιρίας – επιχείρησης. Θα ήταν λοιπόν ενδιαφέρον να κάνουμε μια αντίστοιχη έρευνα με δείγμα μόνο φοιτητές, έτσι ώστε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τις συνήθειές τους που ενδεχομένως θα βοηθούσαν στον καθορισμό τόσο της στρατηγικής τηλεοπτικών καναλιών που θέλουν να έχουν ως αγορά – στόχο (target group) φοιτητές, όσο και της διαφημιστικής εκστρατείας προϊόντων που έχουν ως αγορά τους φοιτητές και κατ’ επέκταση ίσως τους νέους. Έτσι η έρευνα διεξήχθη στη Χίο, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και συμμετείχαν μόνο φοιτητές από τα τρία τμήματα της Σχολής Επιστημών της Διοίκησης. Ακολουθούν οι αναλύσεις της κάθε μεταβλητής και στη συνέχεια κάποιες συνδυαστικές αναλύσεις μεταβλητών. Για άλλους συνδυασμούς που δεν γίνεται λόγος παρακάτω, δεν υπήρχε κάποια διαφοροποίηση και γι’ αυτό δεν κρίθηκαν άξιοι αναφοράς.Τεκμήριο Πληροφοριακά συστήματα και επιχειρησιακές διαδικασίες(2004) Κοϊκόγλου, ΜαρίαΤα συστήματα διοίκησης πληροφοριών (ΠΣΔ), είναι συστήματα πληροφοριών, βασισμένα σε υπολογιστή, τα οποία χρησιμοποιούνται σε μια οργάνωση. Το WordNet, ένα διάσημο και εν πολλοίς έγκυρο site αφιερωμένο στα Πληροφοριακά Συστήματα, περιέγραψε ένα σύστημα πληροφοριών ως “σύστημα που αποτελείται από το δίκτυο όλων των καναλιών επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται σε μια οργάνωση”. Ένα σύστημα πληροφοριών αποτελείται από όλα τα συστατικά που συλλέγουν, χειρίζονται και διαδίδουν τα δεδομένα ή τις πληροφορίες. Περιλαμβάνει συνήθως το υλικό, το λογισμικό, τους ανθρώπους, τα συστήματα επικοινωνιών όπως οι τηλεφωνικές γραμμές, και τα ίδια τα δεδομένα. Οι σχετικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν τα δεδομένα που εισάγονται, την επεξεργασία των δεδομένων στις πληροφορίες, την αποθήκευση των δεδομένων και των πληροφοριών, και την παραγωγή των αποτελεσμάτων όπως οι διοικητικές αναφορές. Σαν τομέα της μελέτης αναφέρεται συνήθως ως διαχείριση τεχνολογίας πληροφοριών. Η μελέτη των συστημάτων πληροφοριών είναι συνήθως μια πειθαρχία εμπορίου και διοίκησης επιχειρήσεων, και περιλαμβάνει συχνά την ανάπτυξη λογισμικού, αλλά και διακρίνεται με το να επικεντρώνεται στην ολοκλήρωση των συγκροτημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών με τους στόχους της οργάνωσης. Ο τομέας της μελέτης δεν πρέπει να συγχεθεί με την πληροφορική που είναι θεωρητικότερη και μαθηματικής φύσης ή με την Μηχανική Υπολογιστών που είναι περισσότερο εφαρμοσμένη μηχανική. Στην επιχείρηση, τα συστήματα πληροφοριών υποστηρίζουν 1. τις επιχειρησιακές διαδικασίες και τις λειτουργίες, 2. την λήψη αποφάσεων, και 3. τις ανταγωνιστικές στρατηγικές. Τα συστήματα πληροφοριών έχουν υπάρξει με τη μία μορφή ή την άλλη από την αρχή της ανθρώπινης επιχείρησης. Η σημασία των πληροφοριών στη διαχείριση μιας οργάνωσης αναγνωρίστηκε από τους αρχαίους χρόνους. Οι ιστορίες των στρατιωτικών εκστρατειών και των κυβερνήσεων παρέχουν έναν μεγάλο αριθμό παραδειγμάτων της καθιέρωσης των συστημάτων για να εξασφαλίσουν την ροή των πληροφοριών στους υπεύθυνους για τη λήψη αποφάσεων. Δεδομένου ότι η κοινωνία και η συνοδευτική τεχνολογία της έχουν γίνει πιο σύνθετες, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι διευθυντές στην επιχείρηση, τη βιομηχανία και την κυβέρνηση έχουν γίνει όλο και περισσότερο δύσκολα. Σε σύγκριση με τον αντίστοιχό του πενήντα έτη πριν, ο σύγχρονος διευθυντής βρίσκεται αντιμέτωπος με την ανάγκη να ληφθούν αποφάσεις σε καταστάσεις που περιλαμβάνουν πολύ περισσότερους παράγοντες, με μια πολύ μεγαλύτερη σειρά πιθανών αποτελεσμάτων. Η απαίτηση στις σύγχρονες οργανώσεις για ένα σύστημα να παράσχει τις πληροφορίες σχετικά με αυτούς τους παράγοντες σε αξιόπιστη και έγκαιρη βάση είναι μια φυσική συνέπεια αυτών των εξελίξεων.Τεκμήριο Διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού - εκπατριζόμενοι manager(2004) Καστάνας, ΝικόλαοςΣήμερα, σε μια εποχή ταχύρυθμης εξέλιξης, όπου τα τεχνολογικά αγαθά διαδέχονται το ένα το άλλο σε απίστευτα μικρά χρονικά διαστήματα, οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν ιδιόμορφα προβλήματα προσαρμογής και εκσυγχρονισμού μέσα στις νέες κοινωνικές επιταγές. Οι επιχειρήσεις που ασχολούνται με τα καταναλωτικά αγαθά πρέπει να παρακολουθούν την πρόοδο της τεχνολογίας για να ανταποκριθούν απέναντι στις απαιτήσεις των καταναλωτών αλλά και για τη δική τους οικονομική ανάπτυξη. Οι δε επιχειρήσεις που ασχολούνται με την κάλυψη των παραγωγικών μέσων, είτε αυτά λέγονται ενέργεια είτε παραγωγικοί συντελεστές, πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες απαιτήσεις της αγοράς. Πέρα από τα προβλήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, η παγκοσμιοποίηση της αγοράς που πραγματοποιείται με σχετικά γρήγορους ρυθμούς δημιουργεί ένα νέο πρόβλημα στις επιχειρήσεις που αφορά την ανάπτυξη τους στο εξωτερικό. Έτσι λοιπόν μαζί με τα προβλήματα παραγωγής και πωλήσεων που αντιμετωπίζουν οι σημερινές εταιρείες προστίθεται και αυτό, το οποίο παρουσιάζεται ιδίως στις πολυεθνικές επιχειρήσεις, της δραστηριοποίησης ανθρώπινου δυναμικού από διάφορα έθνη, γεγονός που συνεπάγεται και διάφορες πολιτιστικές αξίες ανάμεσα στο ανθρώπινο δυναμικό της επιχείρησης. Η παρούσα εργασία αποτελεί μια προσπάθεια προσέγγισης του φαινομένου της δραστηριοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού σε διαφορετικές πολιτισμικές κουλτούρες, το οποίο δεν αποτελεί ένα νέο φαινόμενο. Είναι άλλωστε γνωστό ότι από την στιγμή που ο άνθρωπος άρχισε να αναπτύσσει το εμπόριο και να έρχεται σε επαφή με άγνωστους, μέχρι τότε για αυτών πολιτισμούς ήρθε αντιμέτωπος με το πρόβλημα της αποτελεσματικής του δραστηριοποίησης του σε διαφορετικές πολιτιστικές κουλτούρες. Σήμερα πολλές πολυεθνικές επιχειρήσεις εξαιτίας της αλματώδης ανάπτυξής τους αναγκάζονται να στέλνουν προσωπικό σε χώρες που διατηρούν θυγατρικές επιχειρήσεις. Η μετακίνηση αυτή γίνεται, είτε από την χώρα όπου βρίσκεται η μητρική εταιρία, είτε από μια θυγατρική σε μια άλλη που βρίσκεται σε άλλη χώρα. Οι λόγοι αυτής της μετακίνησης πολύ. Συχνά γίνεται για λόγους αύξησης της εμπειρίας των στελεχών μιας εταιρίας. Ο τελικός στόχος είναι η ορθολογικότερη εκμετάλλευση του ανθρώπινου δυναμικού μέσα στους κόλπους της επιχείρησης. Έτσι στην παρούσα εργασία γίνεται αναφορά των προβλημάτων που συναντά ο εκπατριζόμενος εργαζόμενος τόσο σε προσωπικό, εργασιακό όσο και σε μελλοντικό επίπεδο καθώς επίσης αναλύει τις μεθόδους εκπαίδευσης που χρησιμοποιούν οι πολυεθνικές επιχειρήσεις για τα εκπατριζομενα στελέχη. Τέλος κρίθηκε σκόπιμο να γίνει μια αναφορά στην κουλτούρα των εκαπατριζομενων στελεχών , καθώς επίσης και την διάφορα κουλτούρας που παρατηρείται από λαό σε λαό ,πράγμα που δημιουργεί μερικές φορές κάποιες διαφοροποιήσεις στην ίδια την εταιρία.Τεκμήριο Αξιολόγηση της εκπαίδευσης των εργαζομένων, δείκτες εκπαίδευσης(2004) Καρπατσή, ΣοφίαΠολλές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο, διαθέτουν δισεκατομμύρια δολάρια τoν χρόνο για την εκπαίδευση των εργαζομένων τους, προκειμένου να αποκτήσουν τις απαιτούμενες κάθε φορά γνώσεις και ικανότητες, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ανταγωνισμού και της αλλαγής. Ο ρόλος του ανθρώπινου δυναμικού και η σημασία της εκπαίδευσης έχουν αποδειχθεί κρίσιμοι παράγοντες για την αποτελεσματική διαχείριση της ποιότητας, τη βελτίωση των επιχειρηματικών επιδόσεων και την εισαγωγή των απαιτούμενων αλλαγών . Για να είναι επιτυχής η εκπαίδευση που παρέχει μια επιχείρηση στους εργαζομένους της, πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά και να μην αρκείται μόνο σε ποσοτικά, όπως είναι π.χ. η αύξηση των εκπαιδευτικών δαπανών, ο αριθμός των εκπαιδευομένων ή των ημερών εκπαίδευσης. Η αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας αποτελεί - ή τουλάχιστον πρέπει να αποτελεί - αναπόσπαστο «συστατικό» κάθε προσπάθειας βελτίωσης της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος. Η ποιότητα και αποτελεσματικότητα στην εκπαίδευση συναρτάται και συσχετίζεται με τους καθοριζόμενους εκπαιδευτικούς στόχους. Είναι χρήσιμο να διασαφηνιστούν και να ιεραρχηθούν οι επιδιωκόμενοι στόχοι της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ώστε να αναπτυχθούν τα καταλληλότερα σχήματα εκπαιδευτικής αξιολόγησης, με σκοπό τη διασφάλιση αποδεκτής ποιότητας της παρεχόμενης εκπαιδευτικής υπηρεσίας. Η αξιολόγηση της εκπαίδευσης αποσκοπεί: στη διαχρονική παρακολούθηση της διασφάλισης της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος, στην αποτίμηση της ποιότητας της εκπαιδευτικής διαδικασίας και στον έλεγχο της επάρκειας και της αποδοτικότητας του εκπαιδευτικού προσωπικού, στην ύπαρξη και κατάλληλη χρήση του εξοπλισμού και των μέσων διδασκαλίας κλπ. Η ΕΕ, μέσω του οργάνου της στα θέματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης εργαζομένων CEDEFOP, άρχισε να διενεργεί έρευνες με σκοπό την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της παρεχόμενης στους εργαζόμενους εκπαίδευσης, άρα και της απόδοσης των κονδυλίων της. Αυτές οι έρευνες είναι ακόμα σε αρχικό στάδιο, όμως αναφέρονται παραδείγματα χωρών, όπως η Δανία και η Πορτογαλία, οι οποίες άρχισαν να εφαρμόζουν τους δείκτες. Η Διοίκηση Ολικής Ποιότητας, ως φιλοσοφία και σύστημα διοίκησης προτείνει τη δημιουργία μαθησιακών οργανισμών. Δηλαδή, οργανισμών / επιχειρήσεων που επιδιώκουν τη βελτίωση μέσα από συνεχή μάθηση -εκπαίδευση. Η έννοια της ολικής ποιότητας και η διαχείριση της (Total Quality Management) αναφέρεται στην επιδίωξη ενός οργανισμού κατάρτισης να βελτιώνει συνεχώς την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών κατάρτισης, με τη διαρκή προσαρμογή των προσφερομένων προγραμμάτων κατάρτισης στις ιδιαίτερες ανάγκες και απαιτήσεις των εκπαιδευομένων, τον συνεχή έλεγχο και τη βελτίωση της ποιότητας των εκπαιδευτικών διαδικασιών, την εκ των υστέρων πρόληψη των προγραμμάτων κατάρτισης, την έμφαση στην ομαδική εργασία κατά το σχεδιασμό, την υλοποίηση και την αξιολόγηση των προγραμμάτων κατάρτισης και τέλος την ανάπτυξη και εφαρμογή κατάλληλων μεθόδων, τεχνικών και κριτηρίων ελέγχου και διασφάλισης της ποιότητας των προσφερόμενων προγραμμάτων κατάρτισης. Η εφαρμογή της φιλοσοφίας της ΔΟΠ στο θέμα της εκπαίδευσης οδήγησε μόνο στην ανάγκη συλλογής δεδομένων με συστηματικό τρόπο (τα οποία χρησιμοποιούνται για τη διασφάλιση και βελτίωση ποιότητας) αλλά και στην ανάγκη ανάπτυξης πολλών δεικτών, οι οποίοι είναι απλοί, κατανοητά συσχετίζονται αυστηρά με τις κρίσιμες διαδικασίες και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάλυση τάσεων ή άλλους σκοπούς σύγκρισης. Η ανάπτυξη δεικτών αξιολόγησης της ποιότητας και αποτελεσματικότητας της εκπαίδευσης είναι απολύτως αναγκαία και υποστηρίζεται πλήρως από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στόχος της εργασίας αυτής είναι να παρουσιάσει την σημασία και την σημαντικότητα της εκπαίδευσης, στο εσωτερικό των επιχειρήσεων, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε αυτή να εφαρμοσθεί αποτελεσματικά. Ακόμα θα δοθεί μεγάλη έμφαση στην διαδικασία αξιολόγησης της εκπαίδευσης των εργαζομένων, στην μεθοδολογία πραγματοποίησης της, στο κόστος και τα οφέλη που αυτή προσφέρει αλλά και στα προβλήματα που μπορούν να παρουσιαστούν κατά την εφαρμογή της. Οι δείκτες εκπαίδευσης που αναφέρονται, είναι ένα σύστημα αξιολόγησης το οποίο θα αναλυθεί αποτελεσματικά. Στην παρούσα εργασία θα μελετηθούν τα συστήματα αξιολόγησης της εκπαίδευσης τα οποία εφαρμόζονται στη, VODAFONE και στην ΕΛΑΪΣ, καθώς και τα κόστη εκπαίδευσης αλλά και στα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουμε.Τεκμήριο Information systems in tourism case study: ΑΣΤΗΡ ΠΑΛΑΣ Βουλιαγμένης(2004) Καραχρήστου, ΑρτεμησίαΚατά τις τελευταίες δεκαετίες έχει εμφανισθεί μια μεγάλη έξαρση στην παραγωγή και χρήση των πληροφοριών, ώστε η σημερινή περίοδος να χαρακτηρίζεται πλέον ως "εποχή της πληροφορίας" ή "κοινωνία της πληροφορίας"1. Μακροπρόθεσμα γύρω από το προϊόν πληροφορία δημιουργούνται πολυάριθμα νέα επαγγέλματα και θέσεις εργασίας. Η τεχνολογία των πληροφοριών (information technology) άλλαξε την εργασία σε πολλούς τομείς. Συχνά αρκεί η εγκατάσταση ενός υπολογιστή και η σύνδεση με το τηλεφωνικό δίκτυο, όπως για παράδειγμα η τηλεεργασία, για να αποδειχθεί αυτή η μεταβολή. Η πληροφορία ως εμπορικό αγαθό δεν είναι φυσικά εφεύρεση της κοινωνίας των πληροφοριών. Η επανάσταση που έφεραν οι νέες τεχνολογίες των πληροφοριών και επικοινωνιών αφορά στην προστιθέμενη αξία της πληροφορίας. Η γνώση, ενσωματωμένη στο ανθρώπινο δυναμικό και στην τεχνολογία, είχε πάντα κεντρικό ρόλο στη διαδικασία της οικονομικής ανάπτυξης, το νέο στοιχείο στη σημερινή εποχή της κυριαρχίας των τεχνολογιών της πληροφορικής και επικοινωνίας (I.C. Technology) συνίσταται στη αύξηση του ειδικού βάρου της γνώσης σε σύγκριση με άλλους παραγωγικούς συντελεστές όπως οι φυσικοί πόροι ή ο κεφαλαιουχικός εξοπλισμός. Οι μειώσεις των τιμών, ιδιαίτερα του υλικού (υπολογιστές, περιφερειακά κλπ) και του λογισμικού επιταχύνουν την εξάπλωση των τεχνολογιών και την αύξηση των χρηστών. Η ανέξοδη καταγραφή μεγάλων ποσοτήτων δεδομένων π.χ. μέσω σαρωτών, η αποθήκευση των πληροφοριών σε ηλεκτρονικά μέσα π.χ. σε σκληρούς δίσκους το εύχρηστο λογισμικό για την ανεύρεση και διασταύρωση πληροφοριών και οι τεχνικές μεταβίβασης που επιτρέπουν τη μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων δεδομένων από το σημείο Α στο σημείο Β σε ελάχιστο χρόνο δημιουργούν το νέο περιβάλλον μέσα στο οποίο θα δραστηριοποιηθούν οι οργανισμοί στο μέλλονΤεκμήριο Καινοτομία(2004) Κανάρης, ΒασίληςΑν υπάρχει ένας μεγάλος άγνωστος ή καλύτερα ένας παρεξηγημένος γνωστός στους ελληνικούς επιχειρησιακούς κύκλους, αυτός είναι η καινοτομία, όχι μόνο σαν διανοητική διεργασία αλλά και σαν οικονομική λειτουργία, σε επιχειρησιακό και μακροοικονομικό επίπεδο. Σαν καινοτομία δεν εννοούμε την τυχαία, εντυπωσιακή, μερική αλλά την επιστημονική, διαρκή, ολοκληρωμένη καινοτομία, που περιλαμβάνει την ιδεολογία, την μεθοδολογία, τις πολιτικές, τις τεχνικές και την πρακτική της. Με την έννοια αυτή, η καινοτομία χρησιμοποιείται μόνο από μερικούς φύλακες της μικτής οικονομίας μας. Είναι καιρός, λοιπόν, αυτοί οι φύλακες να πολλαπλασιάζονται με γοργό ρυθμό, ώστε τελικά η καινοτομία να υιοθετηθεί και να υλοποιηθεί από όλους τους παραγωγικούς φορείς της Ελλάδας. Η μελέτη αυτή είναι μια μικρή συμβολή στη προσπάθεια διάδοσης της καινοτομίας. Απευθύνεται κυρίως σε αυτούς που σπουδάζουν την επιστήμη οργάνωσης και διοίκησης των επιχειρήσεων, αλλά και σε καθένα που ενδιαφέρεται να εμπλουτίσει την κουλτούρα του με πληροφόρηση για της κατακτήσεις του επιχειρησιακού χώρου των τελευταίων ετών.Τεκμήριο Vodafone - Panafon, η εταιρεία στη νέα εποχή(2004) Γεωργάκη, ΑνθούλαH Panafon-Vodafone ιδρύθηκε το 1992. Πρόκειται για μια ανώνυμη εταιρεία η οποία απασχολεί περίπου 2300 εργαζόμενους. Η εν λόγω εταιρεία δραστηριοποιείται παγκοσμίως στον τεταρτογενή τομέα παραγωγής, όπου παρέχονται υψηλής στάθμης υπηρεσίες. Οι λόγοι δραστηριοποίησης της στην Ελλάδα είναι η ανάπτυξη δικτύων κινητής τηλεφωνίας με βάση την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Η είσοδος νέων επιχειρήσεων στον κλάδο,τον οποίο δραστηριοποιείται η εταιρεία είναι πολύ δύσκολη . Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της διαφοροποίησης του προϊόντος , της αναγκαιότητας κεφαλαιουχικού εξοπλισμού, του υψηλού αρχικού σταθερού κόστους καθώς επίσης και των νομικών ρυθμίσεων και κρατικών παραχωρήσεων. Η εξειδικευμένη τεχνολογία, η τιμολογιακή πολιτική και οι ανθρώπινοι πόροι παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο . Λιγότερης σημασίας θεωρούνται οι οικονομίες κλίμακας και οι δαπάνες διαφήμισης. Αντιθέτως, η έξοδος των επιχειρήσεων από τον κλάδο της κινητής τηλεφωνίας θεωρείται εύκολη, με σημαντικότερο όμως εμπόδιο τους νομοθετικούς περιορισμούς (π.χ. αντιμονοπωλιακή νομοθεσία). Όσον αφορά τις στρατηγικές διοίκησης προσωπικού της Vodafone σημαντικό ρόλο κατέχουν ο καθορισμός υπευθυνοτήτων, η ανάπτυξη διοικητικών ικανοτήτων, η γνώση της χρήσης των διοικητικών πληροφοριακών συστημάτων, η εκπαίδευση ανθρώπινου δυναμικού καθώς επίσης και η λειτουργική ευελιξία και προσαρμογή του ανθρώπινου δυναμικού στις αλλαγές του περιβάλλοντος. Τέλος, μεγάλης σπουδαιότητας θεωρείται και το στενό εύρος ελέγχου ενώ μέτριας σημασίας είναι η ικανότητα προσέλκυσης εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού και η παροχή κινήτρων για την αύξηση της αποδοτικότητας.Τεκμήριο Μοντέλα συγκεντρωτικού προγραμματισμού στη διοίκηση παραγωγής(2004) Γεράνιος, ΜιχάληςΤο θέμα αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να αναλύσει και να περιγράψει όσο πιο απλά γίνεται τα μοντέλα συγκεντρωτικού προγραμματισμού που εντάσσονται στη Διοίκηση Παραγωγής. Η εργασία χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται μια γρήγορη αναφορά στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η παραγωγή καθώς και στις αποφάσεις που πρέπει να γίνουν προκειμένου η επιχείρηση να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Στο δεύτερο μέρος αναλύουμε το γενικότερο πρόβλημα του συγκεντρωτικού προγραμματισμού, τα ερωτήματα που δημιουργούνται και τις ιδιαιτερότητες του, καθώς εμβαθύνουμε στη φιλοσοφία του. Ακόμα, γίνεται εκτενής αναφορά στα μοντέλα του, καθώς επίσης δίδονται πραγματικά παραδείγματα αυτού του προγραμματισμού με τις λύσεις τους και τη συμπεράσματα τους.Τεκμήριο Προοπτικές ανάπτυξης τουριστικών επιχειρήσεων στη Χίο(2004) Βασιλοπούλου, ΒασιλικήΜε τον όρο τουρισμό εννοούμε τη μετακίνηση ατόμων από το μόνιμο τόπο διαμονής τους σε έναν άλλο τόπο, με συνηθέστερο σκοπό τη ψυχαγωγία. Οι αναπτυσσόμενες χώρες κυρίως είδαν στον τουρισμό έναν τομέα που θα μπορούσε να καλύψει την ανάγκη σε ξένο συνάλλαγμα. Ο τουριστικός τομέας δεν είναι κάποιος συγκεκριμένος τομέας της οικονομίας, αλλά περιλαμβάνει αγαθά και υπηρεσίες από διάφορους τομείς. Ο όρος αναφέρεται σε ένα σύμπλεγμα βιομηχανικών και εμπορικών δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν την τουριστική ζήτηση. Τα συστατικά ‘στοιχεία’ (επιχειρήσεις, δημόσιοι οργανισμοί, άτομα που εργάζονται στα παραπάνω) του τουριστικού τομέα μπορούν να χωριστούν σε δυο ομάδες :τα άμεσα συνδεόμενα με αυτόν και τα έμμεσα συνδεόμενα με αυτόν. Τα πρώτα ασχολούνται αποκλειστικά με τον τουρισμό, ενώ τα δεύτερα απλώς βελτιώνουν αισθητά τα κέρδη τους λόγω του τουρισμού.Τεκμήριο Δειγματοληψία(2004) Αναστασοπούλου, ΠαναγιώταΗ επιστήμη της Στατιστικής Θεωρίας ασχολείται με τεχνικές και μεθόδους για την συλλογή, ανάλυση και εξαγωγή συμπερασμάτων από στατιστικά στοιχεία. Η περιγραφή των στοιχείων βοηθά στην εξήγηση του γιατί η Στατιστικές μέθοδοι είναι χρήσιμες για ποσοτικές έρευνες. Ποσοτικές είναι οι έρευνες που ενδιαφέρονται πολύ για την συγκέντρωση και την σύνοψη παρατηρήσεων ή μετρήσεων που προκύπτουν από σχεδιασμένα πειράματα από ερωτηματολόγια επισκοπήσεων, από κάποια στοιχεία δημοσιευμένων εργασιών. Μέσα από αυτή την διαδικασία ο ερευνητής προσπαθεί να βγάλει συμπεράσματα που πιστεύει ότι θα φανούν χρήσιμα. Η πηγή πληροφοριών για την διαμόρφωση γνώμης για την λήψη αποφάσεων είναι ένα μικρό δείγμα Η παραπάνω διαδικασία μπορεί να εφαρμοστεί σε πολλές εργασίες στις οποίες χρησιμοποιούνται δείγματα σε μεγάλη έκταση. Όπως για την παρακολούθηση των εκροών παραγωγικών διαδικασιών σε μια βιομηχανία ή για τον έλεγχο πιθανής νοθείας τροφίμων. Η Στατιστική Θεωρία δεν έχει κάποιο ειδικό τύπο μέσω του οποίου υλοποιούνται πολλά προβλήματα, εξάγοντας κάθε φορά ορθά συμπεράσματα Ο σχηματισμός της μεθοδολογίας λήψεως απόφασης, εξαρτάται από την γνώση μας για τις συνέπειες που μπορεί να προκύψουν από διαφορετικές πράξεις πάνω σε μια δεδομένη κατάσταση και από την κατάσταση που επικρατεί κάθε φορά κατά την στιγμή λήψεως μιας απόφασης. Η κατάσταση που επικρατεί κάθε φορά αναφέρεται σε πληθυσμιακά μοντέλα ή σε τυχαία φαινόμενα. Η λογική ανάλυση των τυχαίων φαινομένων απαιτεί πιθανό-θεωρητικά μοντέλα. Οι ακριβείς ιδιότητες του μοντέλου, ή της κατάστασης που επικρατεί κάθε φορά, δεν είναι πάντα γνωστές. Όταν γνωρίζουμε το μοντέλο ή τουλάχιστον το έχουμε κατά προσέγγιση, τότε συχνά λαβαίνουμε λογικές αποφάσεις. Ένας τρόπος για να προσεγγίσουμε τις ιδιότητες ενός πληθυσμιακού μοντέλου είναι η απ’ ευθείας δειγματοληψία του πληθυσμού. Όταν πάρουμε ένα τυχαίο δείγμα από μια τυχαία διαδικασία, τότε οι δειγματικές συναρτήσεις είναι τυχαίες μεταβλητές οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτίμηση των αντιστοίχων πληθυσμιακών παραμέτρων. Οι στατιστικές μέθοδοι που μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε μέσα από τα δείγματα την λειτουργία του πληθυσμού, αποτελούν την “ Στατιστική Συμπερασματολογία” ή “ Επαγωγική Στατιστική”. Στην διαδικασία αυτή της επαγωγικής στατιστικής μπορεί να υπάρξουν σφάλματα τα οποία να αφορούν την κατάσταση που επικρατεί κάθε φορά. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να εκτιμήσουμε τα σφάλματα για να έχουμε έτσι ένα μέτρο εμπιστοσύνης στα επαγωγικά συμπεράσματά. Για το λόγο ότι τα σφάλματα αυτά είναι αποτελέσματα τυχαίων μεταβλητών, μπορούν να εκτιμηθούν μόνο πιθανολογικά. Κάθε δειγματική συνάρτηση, ως τυχαία μεταβλητή, έχει την δική της κατανομή πιθανότητας. Η κατανομή κάθε δειγματικής συνάρτησης, που ονομάζεται κατανομή δειγματοληψίας της δειγματικής συνάρτησης, έχει συγκεκριμένες ιδιότητες. Από τις ιδιότητες αυτές της δειγματικής συνάρτησης μπορούμε κάθε φορά να υπολογίσουμε τα σφάλματα, με βάση κάθε φορά τα δεδομένα που έχουμε στα χέρια μας. Τα τελευταία χρόνια οι στατιστικές μέθοδοι έχουν αναπτυχθεί έτσι ώστε κάθε φόρα, σε κάθε πείραμα που εξετάζεται να έχει όσο το δυνατό μικρότερα σφάλματα. Η πληροφόρηση στις μέρες μας έχει την δυνατότητα να παρέχει σε κάθε πείραμα περισσότερα γνωστά δεδομένα με αποτέλεσμα τα πρότυπα στατιστικών μεθόδων να βελτιώνονται συνεχώς και οι χειρότερες υπερβάσεις τους να ανήκουν στο παρελθόν. Η Θεωρία της Δειγματοληψίας αποτελεί συνδυασμό μεταξύ της πραγματικότητας και των πορισμάτων της Θεωρίας Πιθανοτήτων.