Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων
Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://hellanicus.lib.aegean.gr/handle/11610/5686
Περιηγούμαι
Πρόσφατες Υποβολές
Τεκμήριο Παράγωγα προϊόντα: θεωρητική προσέγγιση και συγκριτική μελέτη μεταβλητότητας τιμών συμβολαίων στον δείκτη FTSE/ASE 20(2002) Ψύλλου, ΜαρίαΕίναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στις μέρες μας το χρηματοοικονομικό περιβάλλον σηματοδοτείται από αλλαγές οι οποίες γίνονται ολοένα και πιο έντονες. Τόσο οι επιχειρήσεις όσο και οι επενδυτές έχουν να αντιμετωπίσουν κίνδυνους που σχετίζονται με τη μεταβλητότητα των τιμών, των επιτοκίων και των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Στα πλαίσια αυτού του συνεχώς μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος εντάσσεται η δημιουργία και ανάπτυξη των Παράγωγων Χρηματοοικονομικών Προϊόντων και της αγοράς στην οποία αυτά διαπραγματεύονται. Τα χρηματοοικονομικά παράγωγα άλλαξαν διεθνώς την επιστήμη της χρηματοοικονομικής με την δημιουργία νέων τρόπων για την κατανόηση, μέτρηση και διαχείριση των κινδύνων. Παράγωγα Προϊόντα (financial derivatives) είναι κάθε τύπος συναλλαγής, η αξία της οποίας παράγεται εξ ολοκλήρου από το προϊόν στο οποίο βασίζεται η δημιουργία τους (υποκείμενο προϊόν ή υποκείμενο μέσο). Τα παράγωγα προϊόντα αναφέρονται σε εμπορεύματα, μετοχές, δείκτες μετοχών, επιτόκια, ομολογίες, συνάλλαγμα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ονομάζονται και εξαρτώμενες απαιτήσεις (continent claims). Τα παράγωγα προϊόντα αποτελούν πολυδιάστατα επενδυτικά εργαλεία. Μέσω αυτών, ο επενδυτής μπορεί να αποκομίσει κέρδη σε οποιαδήποτε μορφή αγοράς (ανοδική, καθοδική, στάσιμη, νευρική κ.λ.π.). Η αγορά στην οποία διαπραγματεύονται γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη, τόσο σε όγκο όσο και σε ποικιλία, διότι αφενός οδηγούν σε περιορισμό των εμπλεκόμενων κινδύνων και αφετέρου αποτελούν μέσα για την εξασφάλιση αποδόσεων των επενδυτών. Τα χρηματοοικονομικά παράγωγα δεν είναι προϊόντα των οποίων η δημιουργία και εφαρμογή ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια . Η χρήση τους αναφέρεται σε κείμενα των αρχαίων Ελλήνων. Τις τελευταίες δεκαετίες όμως η ανάγκη για την χρησιμοποίηση τους γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ. Κι αυτό διότι οι εξελίξεις στον χρηματοοικονομικό χώρο επηρεάζουν τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι αγορές μια και οι “παραδοσιακοί κίνδυνοι” διαφοροποιούνται και αναπτύσσονται νέοι, περισσότερο πολύπλοκοι. Χαρακτηριστικά παραδείγματα εφαρμογής παράγωγων προϊόντων αναφέρονται στη χρήση τους από εισαγωγείς και εξαγωγείς οι οποίοι έχουν πραγματοποιήσει συναλλαγές με προθεσμιακό διακανονισμό, από επιχειρήσεις οι οποίες έχουν δανειστεί με κυμαινόμενο επιτόκιο και προβλέπουν αύξηση των επιτοκίων καθώς και από επενδυτές που έχουν υποστεί μείωση της αξίας του χαρτοφυλακίου των μετοχών τους και επιδιώκουν ανάκαμψη αυτής της αξίας.Τεκμήριο Επενδυτικά κίνητρα στον τουρισμό(2002) Τσατσάνης, ΔημήτριοςTo γεγονός ότι ο τουρισμός θα αποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες οικονομικής ανάπτυξης για τον επόμενο αιώνα (Boskin, 1996) οδηγεί τις περισσότερες κυβερνήσεις στο να θέλουν να επενδύσουν σε αυτόν. Βέβαια, το να προσδιορίσουμε το περιεχόμενο ένος ταξιδίου, είτε πρόκειται για επαγγελματικούς λόγους είτε για αναψυχή, είναι αρκετά πολύπλοκη διαδικασία. Ένα ταξίδι έχει τα εξής χαρακτηριστικά: Το ταξίδι δεν είναι ένα απλό προϊόν. Αποτελείται από διάφορα χαρακτηριστικά στοιχεία που προέρχονται από διάφορους οργανισμούς με διαφορετικούς στόχους και οικονομική συγκρότηση. Η επιτυχία έγκειται στη σωστή αναλογία των διαφόρων στοιχείων, ώστε να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις των τουριστών. Η παροχή του τουριστικού προϊόντος στους καταναλωτές του απαιτεί συνεργασία και συντονισμό. Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι ο τουρισμός αποτελεί ένα πολύπλευρο προϊόν: περιλαμβάνει τα ξενοδοχεία, τα μεταφορικά μέσα, τα εστιατόρια, τα εμπορικά καταστήματα, τα τουριστικά αξιοθέατα, τη διασκέδαση, την κρατική υποστήριξη της εσωτερικής συνοχής αλλά και τα γενικά χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής της κοινωνίας του τόπου υποδοχής. Η ουσία της επιτυχούς τουριστικής ανάπτυξης βρίσκεται στην άρτια συνεργασία όλων όσων απασχολούναι και είναι υπεύθυνοι για τον τουρισμό, οι οποίοι και πρέπει να προσφέρουν όλα εκείνα τα μέσα ώστε να ικανοποιούν τις απαιτήσεις των τουριστών. Η παραπάνω συνεργασία εξαρτάται από την οικονομική, πολιτική και κοινωνική γραμμή που ακολουθεί η κάθε χώρα. Ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να έχει πολλούς λόγους να επενδύσει στον τουρισμό: από την μία πλευρά, υπάρχουν πάντα ξένα τουριστικά πρακτορεία και διεθνή ταξιδιωτικά γραφεία που επιδιώκουν να αποκομίσουν οφέλη από τους νέους τουριστικούς προορισμούς που εμφανίζονται στη διεθνή αγορά από την άλλη, υπάρχουν αρκετοί τουριστικοί προορισμοί, η προτίμηση για τους οποίους σταδιακά έχει μειωθεί. Μακροχρόνια, οι ιδιώτες θα πρέπει να εστιάσουν στη βιωσιμότητα των επενδύσεών τους μέσα από τη δημιουργία μεγάλου πλεονάσματος, ώστε να ενισχύσουν τα κεφάλαια που έχουν δεσμεύσει. Σαν γενικός κανόνας ισχύει το εξής: όσο μεγαλύτερη σημασία έχει ο τουρισμός για μια οικονομία, τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάμιξη του δημόσιου τομέα -με την παρακίνηση για επενδύσεις να φτάνει σε τέτοιο βαθμό, ώστε η κυβέρνηση να δημιουργεί υπουργείο υπεύθυνο μόνο για τον τουρισμό. Συχνό είναι το φαινόμενο όπου η αρμοδιότητα για το σχεδιασμό του τουρισμού μετατίθεται στις τοπικές διοικήσεις, ενώ η εκτελεστική εξουσία της κυβέρνησης μεταφέρεται σε μία δημόσια υπηρεσία με την ονομασία Εθνική Τουριστική Υπηρεσία (National Tourist Office, NTO). Στην περίπτωση της Ελλάδας αναφερόμαστε στον Ε.Ο.Τ.Τεκμήριο Τεκμήριο Θαλάσσιο εμπόριο πετρελαίου: μελέτη περίπτωσης Μαύρη Θάλασσα προς Ευρώπη(2002) Σμέρου, ΧριστίναΤο πετρέλαιο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς τομείς παγκόσμια και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην λειτουργία όλων σχεδόν των τομέων της οικονομίας. Αυτό εξάλλου προκύπτει και από το γεγονός ότι είναι το πρώτο σε ποσότητα μεταφερόμενο εμπόρευμα με μεγάλη διαφορά από τα υπόλοιπα αγαθά. Το πετρέλαιο που διακινείται μέσω θαλάσσης αποτελεί το 50% περίπου του παγκόσμιου όγκου εμπορίου. Οι κυριότερες πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές στον κόσμο είναι η Μέση Ανατολή, η Κεντρική Αμερική, η Βόρεια Θάλασσα, καθώς και οι περιοχές που περικλείουν την Μαύρη και την Κασπία Θάλασσα. Ένα μεγάλο ποσοστό του μεταφερόμενου πετρελαίου κατέχει η Μέση Ανατολή. Σημαντικός όμως είναι και ο ρόλος που διαδραματίζουν οι χώρες της Μαύρης Θάλασσας, καθώς κατέχουν στρατηγικής σημασίας θέση και αποτελούν σημείο σύνδεσης της Κεντρικής Ασίας με την Ευρώπη. Η συγκεκριμένη μελέτη επικεντρώνεται στις ποσότητες πετρελαίου που παράγονται στις χώρες της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας και στους εναλλακτικούς τρόπους διοχέτευσης τους προς την Ευρώπη. Οι πετρελαιαγωγοί καλύπτουν την ανάγκη μεταφοράς του πετρελαίου που παράγεται από τις χώρες της Κασπίας Θάλασσας στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, απ’ όπου πραγματοποιείται περαιτέρω διανομή με την χρησιμοποίηση δεξαμενόπλοιων στις ενδιαφερόμενες για την αγορά του χώρες. Ειδικότερα, στην εργασία αυτή εξετάζεται η γεωπολιτική κατάσταση των χωρών που περικλείουν την Μαύρη Θάλασσα και το πώς αυτή επηρεάζει την διεξαγωγή του εμπορίου πετρελαίου μεταξύ της υπό εξέταση περιοχής και των χωρών της Ευρώπης. Στόχος της μελέτης είναι η καταγραφή των κυριότερων χωρών της Κασπίας και της Μαύρης Θάλασσας που εξάγουν ποσότητες πετρελαίου και των χωρών της Ευρώπης που πραγματοποιούν εισαγωγές από τις περιοχές αυτές. Ερευνώνται οι ποσότητες πετρελαίου που εξάγουν οι χώρες αυτές, η εγχώρια κατανάλωση πετρελαίου τους, οι περιοχές που διαθέτουν αποθέματα πετρελαίου, καθώς και οι ευκολίες διύλισης που διαθέτουν. Επιπλέον, εξετάζονται τα συστήματα πετρελαιαγωγών που λειτουργούν στην υπό εξέταση περιοχή για την μεταφορά του πετρελαίου της Κασπίας στην Μαύρη Θάλασσα και για την περαιτέρω διοχέτευση του στις ευρωπαϊκές χώρες, ενώ παρατίθενται στοιχεία για τους πετρελαιαγωγούς που εκτιμάται ότι θα λειτουργήσουν μελλοντικά τόσο στην υπό εξέταση περιοχή όσο και στον ευρωπαϊκό χώρο. Δεν θα πρέπει να παραληφθεί ότι πραγματοποιείται αναφορά στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας που δραστηριοποιούνται στις εξαγωγές πετρελαίου, αλλά και στα ευρωπαϊκά λιμάνια που χρησιμοποιούνται για τις εισαγωγές πετρελαίου. Αναγκαία κρίνεται και η εξέταση των τύπων πλοίων που έχουν τη δυνατότητα να διαπλέουν τον Βόσπορο για να μεταφέρουν το πετρέλαιο των χωρών που προαναφέρθηκαν στην Ευρώπη. Έτσι, ερευνάται η πορεία της αγοράς των δεξαμενόπλοιων Suezmax, Aframax και Panamax κατά την διάρκεια του έτους 2001 και εξετάζονται οι διακυμάνσεις των ναύλων για τις συγκεκριμένες κατηγορίες πλοίων για την ίδια χρονική περίοδο. Τέλος, επιχειρείται η παρουσίαση των προοπτικών εξέλιξης που έχουν τόσο οι χώρες της Κασπίας όσο και της Μαύρης Θάλασσας, καθώς εκδηλώνεται ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το πετρέλαιο των περιοχών αυτών και υπάρχουν σχέδια για την ανάπτυξη τους με την κατασκευή νέων συστημάτων πετρελαιαγωγών.Τεκμήριο Χρηματοοικονομική μελέτη μιας τράπεζας: τέσσερις περιπτώσεις: Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε., Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε., EFG Eurobank Ergasias, Alpha Bank(2002) Ρούσσου, ΕλένηΤο σύγγραμμα αυτό περιλαμβάνει έξι κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, ορίζονται οι έννοιες της Τράπεζας, του υποκαταστήματος και της Τραπεζικής Ανώνυμης Εταιρείας. Επίσης, γίνεται μια συνοπτική αναφορά στο θεσμικό πλαίσιο εποπτείας των Τραπεζών, στις υποχρεώσεις τους και στο Κώδικα Τραπεζικής Δεοντολογίας, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ κατόπιν εγκρίσεως από τη Γενική Συνέλευση της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών το Μάρτιο του 1997. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται στο Χρηματοοικονομικό περιβάλλον των Τραπεζών. Αφού αρχικά γίνεται μία αναφορά στις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις και στις εξελίξεις της ελληνικής οικονομίας, στη συνέχεια γίνεται λόγος για τον τραπεζικό τομέα στην Ελλάδα, πως δηλαδή επηρεάστηκε από τις οικονομικές συγκυρίες, πως έχει διαμορφωθεί και ποια θα είναι η μελλοντική του εξέλιξη, ώστε να μπορεί αποτελεσματικά να εδραιωθεί στην ανταγωνιστική διεθνή τραπεζική αγορά. Το τρίτο κεφάλαιο «Στρατηγικοί στόχοι και δραστηριότητες Τραπεζών», περιλαμβάνει τους στόχους και τις δραστηριότητες της Εθνικής Τράπεζας, της Alpha Bank, της EFG Eurobank- Ergasias και της Αγροτικής Τράπεζας. Κατόπιν γίνεται σύγκριση των προαναφερόμενων Τραπεζών στους τομείς δραστηριότητάς τους (π.χ. μερίδιο αγοράς Αμοιβαίων Κεφαλαίων, μέγεθος Τραπεζών), ώστε να διαπιστωθεί η σχέση μεταξύ τους και σε πιο τομέα δραστηριότητας υπερέχει η καθεμιά από αυτές. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρω ότι οι συγκρίσεις των Τραπεζών γίνονται με βάση τα στοιχεία των τελευταίων οικονομικών χρήσεων, 2000 και 2001. Τα κεφάλαια τέσσερα, πέντε και έξι αναφέρονται στην Χρηματοοικονομική Ανάλυση των τεσσάρων τραπεζών. Συγκεκριμένα, στο τέταρτο κεφάλαιο ορίζονται και αναλύονται οι έννοιες: οικονομικές καταστάσεις, Ισολογισμός Τραπέζης, Κατάσταση Λογαριασμού Αποτελεσμάτων Χρήσεως Τραπέζης, Λογαριασμός Γενικής Εκμετάλλευσης Τραπέζης. Γίνεται μνεία στις βασικές λογιστικές αρχές, στην έννοια της λογιστικής χρήσης και της έγκρισής της από τη Γενική Συνέλευση. Τέλος, στο κεφάλαιο αυτό αναλύονται οι Ισολογισμοί και τα Αποτελέσματα Χρήσεως των τεσσάρων Τραπεζών για την τελευταία οικονομική χρήση (2001) και γίνεται σύγκριση των κυρίων Λογαριασμών τους (π.χ. Καταθέσεις, Καθαρά Κέρδη προ φόρων). Το πέμπτο κεφάλαιο αναφέρεται στην έννοια και τη χρησιμότητα των αριθμοδεικτών για μία επιχείρηση. Γίνεται αναφορά στους κυριότερους αριθμοδείκτες που χρησιμοποιούν οι Τράπεζες για τον υπολογισμό της δραστηριότητάς τους και της αποδοτικότητάς τους και στη συνέχεια υπολογίζονται και συγκρίνονται οι αριθμοδείκτες των τεσσάρων Τραπεζών. Το έκτο κεφάλαιο αναφέρεται συνοπτικά στην έννοια της φερεγγυότητας των Τραπεζών.Τεκμήριο Η λειτουργία της αναλυτικής λογιστικής εκμεταλλεύσεως στην Ένωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου (σύστημα συλλειτουργίας)(2002) Μπελαβίδα, ΑγγελικήΤα Μαστιχοχώρια εντοπίζονται μόνο στο νησί της Χίου και ειδικότερο στο νότιο τμήμα του. Το μαστιχόδεντρο ευδοκιμεί και στο υπόλοιπο νησί, αλλά δεν μπορεί να δώσει παραγωγή μαστίχας. Επίσης σαν αυτοφυές ευδοκιμεί και αναπτύσσεται και σε άλλες περιοχές της γης όπως στη Μικρά Ασία, την Κύπρο και αλλού. Πρώτα οι Τούρκοι μετέφεραν πολλαπλασιαστικό υλικό από τη Χίο και εγκατέστησαν σχινοφυτείες στα παράλια της Μικράς Ασίας. Τα δέντρα αναπτύχθηκαν μεν κανονικά αλλά δεν μπόρεσαν να δώσουν μαστίχα. Επίσης Αμερικάνοι επιστήμονες αφού προηγουμένως μελέτησαν τις εδαφοκλιματικές συνθήκες της Χίου και το μικροκλίμα των Μαστιχοχωρίων, πήραν μοσχεύματα και τα εγκατέστησαν στην Αμερική σε παραπλήσιο οικολογικό περιβάλλον χωρίς όμως οικονομικό αποτέλεσμα. Προσπάθειες έκαναν επίσης Ισραηλινοί με αρνητικά αποτελέσματα. Μόνο στην περιοχή των Μαστιχοχωρίων η μαστίχα στερεοποιείται (πήζει). Επιστημονικά αυτό εξηγείται λόγω των υποθαλάσσιων ηφαιστείων, του μικροκλίματος των Νοτιοχώρων και της ποιότητας του εδάφους. Ο ήπιος χειμώνας, οι μέτριες θερμοκρασίες, τα στραγγερά και ασβεστολιθικά εδάφη (από 20% έως 50% ασβεστόλιθος) χωρίς ιδιαίτερη υγρασία είναι οι βασικοί παράγοντες που βοηθούν το μαστιχόδεντρο να διατηρείται και να ευδοκιμεί μόνο στο Νότιο τμήμα του Νομού Χίου που είναι κυρίως πεδινό. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το «θαύμα» συνέβη όταν το σώμα του Αγίου Ισιδώρου, ο οποίος μαρτύρησε από τους Ρωμαίους σύρθηκε κάτω από τον σχίνο και για το αίμα του, ο θεός ευλόγησε τον σχίνο και άρχισε να δακρύζει καθώς είδε τα δάκρυα του Αγίου Ισιδώρου. Τα δάκρυα είχαν μια θαυμάσια μυρωδιά και ήταν κρυστάλλινα εντελώς διάφανα. Έλεγαν λοιπόν τότε οι άνθρωποι, πώς να το ονομάσουμε άραγε διότι είχαμε την τύχη να το ανακαλύψουμε, εμάς τύχη, μας τύχη, μαστίχη.Τεκμήριο Ο ρόλος του Internet και των νέων τεχνολογιών στο χρηματοπιστωτικό τομέα και οι στρατηγικές επιλογές των πιστωτικών ιδρυμάτων(2002) Μάρρας, ΓεώργιοςΣκοπός της διπλωματικής αυτής εργασίας είναι να αναλύσει το πώς ο χρηματοπιστωτικός τομέας θα επηρεαστεί από την ολοένα αυξανόμενη διάδοση του Internet και των νέων τεχνολογιών σαν κανάλι διανομής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και συναλλαγών. Η εργασία θα είναι διανθισμένη με μελέτες περιπτώσεων (case studies) τραπεζών και χρηματιστηριακών που κατανόησαν την αλλαγή και τις προκλήσεις των αναδυόμενων νέων τεχνολογιών και δημιούργησαν την βάση για την επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στην Ψηφιακή Οικονομία. Οι μελέτες περιπτώσεων θα αφορούν τόσο χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που δραστηριοποιούνται αποκλειστικά στο Internet (pure plays) όσο και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διαθέτουν φυσική παρουσία και χρησιμοποιούν internet σαν εναλλακτικό κανάλι διανομής (clicks and mortal).Τεκμήριο Η χρήση των εκκλήσεων στη διαφήμιση(2002) Κελεσίδου, ΔέσποιναΗ παρακάτω μελέτη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της διπλωματικής εργασίας, της τελευταίας παρουσίασης κάθε φοιτητή επισφραγίζοντας την τετραετή του φοίτηση στον πανεπιστημιακό χώρο. Το θέμα που πραγματεύεται αφορά στο γενικό αντικείμενο της Διαφήμισης και πιο συγκεκριμένα στο διαφημιστικό μήνυμα, εξετάζοντας και αναλύοντας κάποιες παραμέτρους του. Ειδικότερα, αφορά στις εκκλήσεις που χρησιμοποιούνται σε αυτό, τις οποίες προωθεί και προβάλλει ο διαφημιστής προκειμένου να επιτύχει τους στόχους και τους σκοπούς που επιθυμεί για παρουσίαση και προώθηση του εκάστοτε προϊόντος ή υπηρεσίας. Η σημασία και η αξία της ψυχολογίας στο διαφημιστικό μήνυμα αλλά και στο χώρο της διαφήμισης γενικότερα είναι αδιαμφισβήτητη. Καθώς πρωταρχικός στόχος της διαφήμισης είναι να ενημερώσει και να πείσει τον καταναλωτή, ο διαφημιστής οφείλει να είναι γνώστης θεμάτων που αφορούν τόσο τη διαφήμιση όσο και τον καταναλωτή. Ευθύνη και υποχρέωση ενός καλού διαφημιστή είναι η όσο το δυνατόν καλύτερη γνώση της αγοράς – στόχου, του προϊόντος που επιθυμεί να προωθήσει, καθώς και του τρόπου με τον οποίο θα καταφέρει να επιτύχει τα παραπάνω. Στη συγκεκριμένη μελέτη γίνεται μία προσπάθεια να παρουσιαστούν και να αναλυθούν κάποιες ψυχολογικές εκκλήσεις που χρησιμοποιούνται στα διαφημιστικά μηνύματα, καθώς και κάποιοι άλλοι τρόποι που ενδεχομένως μπορεί να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα και την πειστικότητα του μηνύματος. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται οι εκκλήσεις του φόβου, η χρησιμοποίηση και η αξία του χιούμορ στα διαφημιστικά μηνύματα, οι σεξουαλικές εκκλήσεις. Επίσης, αναλύεται το φαινόμενο του endorsement, και κυρίως η παρουσία και ο ρόλος διαφόρων επωνύμων στο διαφημιστικό χώρο. Εξετάζεται ακόμη η αξία της μουσικής και των χρωμάτων και το κατά πόσο αποτελούν στοιχεία επιτυχίας ή σπουδαιότητας ενός μηνύματος. Τα παραπάνω θέματα αποτελούν μερικούς από τους βασικότερους παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε κάποιο διαφημιστικό μήνυμα, ενώ παράλληλα στα χέρια των διαφημιστών αποτελούν χρήσιμα εργαλεία, τα οποία θα καθορίσουν τους παράγοντες επιτυχίας της διαφήμισης. Παράλληλα με τη θεωρητική παρουσίαση των παραπάνω θεμάτων αναπτύσσονται αρκετά παραδείγματα διαφημίσεων από το χώρο της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου και του τύπου. Αυτό γίνεται καθώς παράλληλα με τη θεωρία καλό είναι να παρακολουθούμε και το τι συμβαίνει στην πραγματικότητα, προκειμένου να οδηγηθούμε σε συγκεκριμένα πρακτικά συμπεράσματα. Επιπλέον, μέσω της χρήσης παραδειγμάτων γίνεται ευκολότερη και πιο κατανοητή η θεωρία, η οποία κι αυτή έχει, στην ουσία, προκύψει από τη μελέτη και παρακολούθηση διαφημίσεων. Παρόλο που η βιβλιογραφία που χρησιμοποιήθηκε είναι κατά κύριο λόγο ξενόγλωσση προτιμήθηκε να χρησιμοποιηθούν κυρίως παραδείγματα ελληνικών διαφημίσεων, καθώς με αυτά ερχόμαστε καθημερινά “αντιμέτωποι” και έχει αρκετό ενδιαφέρον να τα σχολιάσουμε και να προσπαθήσουμε να δούμε σε ποια κατηγορία, απ’ αυτές που αναλύουμε, ανήκουν. Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να εκφράσω την επιθυμία η συγκεκριμένη παρουσίαση να είναι αρκετά διαφωτιστική, ενδιαφέρουσα και χρήσιμη στον αναγνώστη, ώστε να έρθει σε μια πρώτη επαφή με κάποιους από τους μηχανισμούς που κρύβονται πίσω από τα διαφημιστικά μηνύματα, λύνοντας ερωτηματικά και παρουσιάζοντας μια διαφορετική εικόνα από αυτή που ήδη φανταζόταν ή γνώριζε.Τεκμήριο Διοίκηση έργου (project management): case study: εφαρμογή της διοίκησης έργου στο κατασκευαστικό έργο του Σισμανόγλειου Π.Γ.Ν.Α.(2002) Δεμοιράκου, ΜαριάνναΤα έργα υπήρξαν μέρος της ανθρώπινης ζωής από την στιγμή που ξεκίνησε ο πολιτισμός, ωστόσο η πρακτική της διοίκησής τους είναι, στο ιστορικό χρονοδιάγραμμα, σχεδόν καινούργια. Μόλις στις δύο τελευταίες δεκαετίες εμφανίστηκε σε κάποιο βαθμό το συγκεκριμένο θέμα στη λογοτεχνία του Management. Οι παρούσες μέθοδοι του προϋπολογισμού και του σχεδιασμού είναι σχετικά πρόσφατες. Ίσως ο λόγος που δίνεται έμφαση στη διοίκηση έργου είναι το γεγονός ότι σχετίζεται με την διαχείριση των πόρων, συμπεριλαμβανομένου του πιο δαπανηρού, πόρου- δηλαδή του ανθρώπινου παράγοντα. Η Διοίκηση Έργου ( Project Management) καλείται να συνδυάσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο Κεφάλαια, Πόρους και Χρόνο έτσι ώστε το έργο να αποβεί προσοδοφόρο για του άμεσους ενδιαφερόμενους. Συχνά όμως παρατηρείται το φαινόμενο χρονικών και κοστολογικών υπερβάσεων, οι οποίες στην καλύτερη περίπτωση απλά μειώνουν το κέρδος, ενώ στη χειρότερη δυσφημούν την εργολήπτρια εταιρία ή θέτουν σε κίνδυνο ακόμη και την ολοκλήρωση του έργου. Το πρώτο μέρος της εργασία μου περιλαμβάνει τεχνικές και πρακτικές της διοίκησης έργου. Συγκεκριμένα, ασχολείται με τον Σχεδιασμό- Προγραμματισμό του έργου, δηλαδή με τη δημιουργία του Δικτύου, το Χρονικό Προγραμματισμό, τον Προγραμματισμό της Χρήσης των πόρων (άνθρωποι, εξοπλισμός, υλικά), το κόστος του έργου, τις οικονομικές προβλέψεις, τη μελέτη χρηματοροής, την κατάρτιση Προϋπολογισμού και ελέγχου του έργου. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει την παρουσίαση μιας πραγματικής περίπτωσης ( case study) διοίκησης και οργάνωσης ενός δημοσίου έργου (Κατασκευή Κτιρίου Χειρουργείων και Εργαστηριακών τμημάτων στο Σισμανόγλειο Π.Γ.Ν.Α) από την φάση της δημοπράτησής του και την ανάληψή του από την Κοινοπραξία J&P (HELLAS)- Τ.ΕΒ.ΑΕ, έως την ολοκλήρωση και παράδοσή του. Ως τρίτο μέρος( παράρτημα) παρουσιάζεται μια εφαρμογή χρονικού προγραμματισμού με την βοήθεια του Λογισμικού Project 98 για τα Windows. Συγκεκριμένα, περιγράφεται ο τρόπος παρουσίασης, μέσω του διαγράμματος GANT και PERT, της διαδικασίας κατασκευής ενός οικοδομήματος.Τεκμήριο Ψυχολογικές διαστάσεις στην οργανωσιακή συμπεριφορά(2002) Γαβριηλίδου, ΜαρίαΗ εργασία που ακολουθεί αποτελεί μια προσπάθεια προσέγγισης αυτού του μεγάλου θέματος που ονομάζεται εργασιακό άγχος και πλήττει σε απερίγραπτα σπουδαίο βαθμό, τόσο τους οργανισμούς και τις επιχειρήσεις όσο και το άτομο σε ατομικό, κοινωνικό, οικογενειακό και γενικότερο διαπροσωπικό επίπεδο. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια αναφορά σε γενικές έννοιες αρχικά για τους οργανισμούς και τη λειτουργία τους, και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι ίδιες οι επιχειρήσεις ως μηχανές παραγωγής άγχους. Ακολουθεί μια συνοπτική αναφορά των στοιχείων της ανθρώπινης προσωπικότητας όπως την μελέτησε ο Freud και άλλοι ψυχολόγοι, ενώ παραθέτονται διάφοροι ορισμοί τους άγχους καθώς και των συμπτωμάτων του στην ανθρώπινη υπόσταση. Το δεύτερο κεφάλαιο αποτελεί μια εκτενή ανάλυση των αιτιών που προκαλούν το άγχος. Οι αιτίες αυτές πηγάζουν από όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής και επαγγελματικής ζωής του ατόμου. Γίνεται μια αναφορά στην επαγγελματική εξουθένωση, στους παράγοντες που την προκαλούν και στις επιπτώσεις που αυτή έχει τόσο σε ατομικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο, ενώ το κεφάλαιο αυτό ολοκληρώνεται με την παράθεση απόψεων που αντικρούουν ως ένα βαθμό την μεθοδολογία με την οποία ως τώρα έχει αντιμετωπιστεί το εργασιακό άγχος. Το τρίτο κεφάλαιο είναι μια συνοπτική αναφορά στους τρόπους αντιμετώπισης και επίλυσης των προβλημάτων που προκαλούνται από το εργασιακό άγχος, τόσο από το άτομο μεμονωμένα όσο και από την επιχείρηση και τον οργανισμό σε συλλογικό επίπεδο. Τρόποι βέβαια αντιμετώπισης του εργασιακού άγχους εμπεριέχονται και στο τέταρτο κεφάλαιο της εν λόγω εργασίας, το οποίο πραγματεύεται τις κρίσεις που δημιουργούνται στις επιχειρήσεις και των τρόπο αντιμετωπίσεώς τους. Τέλος, το πέμπτο κεφάλαιο περιλαμβάνει ένα πείραμα που διεξάχθηκε με σκοπό να υπολογίσει, να μελετήσει και να ερμηνεύσει την επίδραση των περιβαλλοντικών αγχογόνων παραγόντων στη δημιουργικότητα και στη λήψη αποφάσεων, και περιλαμβάνει τον ορισμό του πειράματος, της μεθόδου δράσης καθώς και τα αποτελέσματα που προέκυψαν.Τεκμήριο Διοίκηση έργων και λήψη οικονομοτεχνικών αποφάσεων: η περίπτωση υλοποίησης μεγάλων κατασκευαστικών έργων του Υπουργείου Πολιτισμού: το μουσείο της Νικόπολης(2002) Αναστασοπούλου, ΒασιλικήΟι οικονομοτεχνικές μελέτες είναι ένα ακόμη χρήσιμο εργαλείο στην υπηρεσία της οικονομικής επιστήμης. Ερευνούν τη δυνατότητα πραγματοποίησης ενός προγράμματος σε σχέση με ολόκληρη την οικονομία και με άλλα σχετικά προγράμματα αναπτύξεως. Βάση των αποτελεσμάτων που προκύπτουν, δίνονται κριτήρια να ληφθούν αποφάσεις σχετικά με ποια έργα θα αναληφθούν, ποιος θα τα εκτελέσει, με ποιο τρόπο, και πολλές άλλες παραμέτρους. Με λίγα λόγια οι οικονομοτεχνικές αποφάσεις ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο, αφού κάθε απόφαση που λαμβάνεται τεκμηριώνεται μετά από σχετική έρευνα. Όλο και περισσότερα τμήματα της ελληνικής οικονομίας, ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, χρησιμοποιούν αυτή την τεχνική πριν από κάθε επένδυση τους με στόχο να ελαχιστοποιήσουν το ρίσκο στις επενδύσεις τους και τη μεγιστοποίηση στα κέρδη τους. Χωρίς αμφιβολία οι δημόσιες επιχειρήσεις κάθε μορφής αποτελούν ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ελληνικής οικονομίας καθώς, ανάμεσα σε πολλά, απασχολούν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του συνολικού ανθρωπίνου δυναμικού, και συνεισφέρουν αποφασιστικά των αριθμό των επενδύσεων. Ο όρος δημόσια επιχείρηση χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια επιχείρηση στην οποία το κράτος κατέχει την πλειοψηφία της ιδιοκτησίας ή/ και της διοίκησης. Η λειτουργία των ελληνικών επιχειρήσεων αποβλέπει στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Έτσι οι στόχοι, στην πραγματοποίηση των οποίων καλούνται να συμβάλλουν με τη λειτουργία τους οι δημόσιες επιχειρήσεις αφορούν στην παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών κοινής ωφελείας με το μικρότερο δυνατό κόστος επιτυγχάνοντας παράλληλα όσον το δυνατόν καλύτερη οικονομική αποτελεσματικότητα. Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση των οικονομοτεχνικών μεθόδων θεωρητικά και πρακτικά από την εφαρμογή τους σε μια πραγματική περίπτωση. Η εφαρμογή είναι μια δημόσια επιχείρηση το Υπουργείο Πολιτισμού κατασκευάζει ένα δημόσιο έργο: το νέο μουσείο της Νικόπολης. Η κατασκευή του βασίζεται στη χρήση οικονομοτεχνικών μεθόδων ώστε να λαμβάνονται οι πιο συμφέρουσες αποφάσεις που αφορούν στο χαμηλότερο κόστος και την καλύτερη δυνατή ποιότητα. Με άλλα λόγια πως οι οικονομοτεχνικές μέθοδοι συνιστούν ώστε αυτή η κατασκευή να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερη οικονομική αποτελεσματικότητα! Η παρούσα εργασία χωρίζεται σε τέσσερα τμήματα: Το πρώτο μέρος αφορά στην παρουσίαση των οικονομοτεχνικών μεθόδων και την εκπόνηση των αντίστοιχων μελετών που βασίζεται στο βιβλίο του κυρίου Καρβούνη: Μεθοδολογία εκπονήσεως οικονομοτεχνικών μελετών, αλλά και μια αναφορά στο Υπουργείο Πολιτισμού, στα μουσεία και στη Νικόπολη. Το Δεύτερο μέρος και Τρίτο μέρος περιγράφει την κατασκευή ενός δημοσίου έργου, συγκεκριμένα του νέου Μουσείου της Νικόπολης, από τον αρμόδιο φορέα, το Υπουργείου Πολιτισμού. Ειδικότερα το Δεύτερο μέρος περιλαμβάνει τις ενέργειες που κάνει η Διεύθυνση Μελετών Μουσείων προκειμένου να εκπονηθούν οι σχετικές μελέτες. Το Τρίτο Μέρος περιλαμβάνει τις ενέργειες που κάνει η Διεύθυνση Εκτελέσεως Έργων Μουσείων που αφορούν την δημοπράτηση, κατασκευή μέχρι και παράδοση από τον εργολάβο. Η συγγραφή αυτών των δύο μερών βασίστηκε σε προσωπική συνέντευξη από τους κυρίους Κωνσταντίνο Φρισήρα, της ΔΜΜ, την κυρία Στέλλα Κάργα, και τον κύριο Ηλία Μπαρμπαρέσο υπαλλήλους της ΔΕΕΜ. Επίσης στο Σύστημα ποιότητας που έχει αποκτήσει η ΔΕΕΜ. Το Τέταρτο μέρος περιλαμβάνει υπό τον τίτλο Παραρτήματα όλα τα δημόσια έγγραφα που μου παρασχέθηκαν απλόχερα από τις άνω διευθύνσεις. Ο προσεχτικός αναγνώστης θα παρατηρήσει ότι τα παραρτήματα που αφορούν στη ΔΜΜ δεν είναι πλήρεις καθώς δεν στάθηκε δυνατό να βρεθούν όλα όσα αφορούν το παρόν μουσείο αφού το έργο είναι σχετικά παλιό. Τα παραρτήματα που αφορούν τη ΔΕΕΜ πάντως, παρατίθενται όλα. Πάντως πρέπει να τονιστεί ότι όλες οι πληροφορίες και τα σχετικά έγγραφα παρασχέθηκαν από το υπουργείο απλόχερα.Τεκμήριο Επαγγελματικός τουρισμός(2002) Αδάμ, ΠαναγιώταΗ Ελλάδα είναι μια ιδανική χώρα για τη διεξαγωγή συνεδρίων, εκθέσεων και γενικότερα της μορφής τουρισμού που καλούμε επαγγελματικό. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να ισχύει κάτι τέτοιο, όπως είναι η σπάνια γεωγραφική της θέση, το κλίμα της, η πληθώρα αρχαιολογικών χώρων που υπάρχουν, η ιστορική της σχέση με τις τέχνες και τις επιστήμες και η μεγάλη ποικιλία τουριστικών επιλογών πριν και μετά τη συνεδριακή περίοδο. Ο επαγγελματικός τουρισμός αποτελεί μια από τις μορφές τουρισμού που χρησιμοποιεί ως κριτήριο διάκρισης αυτό του ταξιδιωτικού σκοπού που καλείται να εκπληρώσει. Η ανάπτυξή του είναι ταχύτατη λόγω της ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας και της διεθνοποίησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας, σε συνδυασμό με την ανάγκη για στενότερες επαγγελματικές επαφές. Το είδος αυτό τουρισμού, είναι διαδεδομένο σε μεγάλο βαθμό σε κρατικές και ιδιωτικές επιχειρήσεις, σα μέσο για την προσέγγιση των στόχων τους, αφού αποδεδειγμένα τα ταξίδια αυτά συμβάλλουν στην πρόοδο των εργασιών τους. Οι λόγοι για οποίους τα άτομα συμμετέχουν σε αυτή τη μορφή τουρισμού είναι οι ακόλουθοι: Έρχονται σε άμεση επαφή και συνεργασία με θυγατρικές εταιρίες, προμηθευτές και πελάτες Ενημερώνονται και διευρύνουν τους ορίζοντές τους παρακολουθώντας συνέδρια, σεμινάρια, εκθέσεις κτλ Προωθούν τα προϊόντα της εταιρίας που εκπροσωπούν Επισκέπτονται εμπορικές εκθέσεις Διασκεδάζουν (εφόσον πρόκειται για ταξίδι κινήτρων που τους προσφέρθηκε για τις άριστες επιδόσεις τους) Είναι γεγονός ότι εκδηλώνεται διεθνώς μεγάλο ενδιαφέρον για τον επαγγελματικό τουρισμό, αφού αυτός στοχεύει: Στην επέκταση των τουριστικών δραστηριοτήτων Στην προσέλκυση επισκεπτών υψηλής εισοδηματικής στάθμης, μορφωμένων και με απαιτήσεις Στην επιμήκυνση της τουριστικής σεζόν Στην απόκτηση περισσότερου συναλλάγματος Στη λύση του προβλήματος της συγκέντρωσης του τουρισμού στις μεγαλουπόλεις (διεξαγωγή συνεδρίων στην περιφέρεια) Η τουριστική ανάπτυξη έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση τη σωστή υποδομή, η οποία δεν εξαντλείται από τα συνεδριακά και εκθεσιακά κέντρα και τα ξενοδοχεία πολυτελείας και Α’ κατηγορίας, αλλά χρειάζεται υψηλό επίπεδο παροχών στις τηλεπικοινωνίες, τα μέσα μαζικής μεταφοράς κλπ. Τέλος οι επιμέρους παράγοντες που επηρεάζουν τον επαγγελματικό τουρισμό είναι: Χώρα προέλευσης Οικονομικό αποτέλεσμα Χρήση ταξιδιωτικού γραφείου Μέσα μεταφοράς Χρηματοδότηση της μετακίνησης Μέση κατά κεφαλή τουριστική δαπάνη Φύλο μετακινούμενων Συγκεκριμένος επαγγελματικός σκοπόςΤεκμήριο Εταιρική κοινωνική ευθύνη: το κοινωνικό marketing των επιχειρήσεων και η στάση των καταναλωτών(2004) Χουρδάκη, ΆνναΣτα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής εργασίας γίνεται μια προσπάθεια αποσαφήνισης του όρου της κοινωνικής ευθύνης των εταιριών σε μία εποχή όπου η ανάγκη για υπεύθυνη εταιρική δραστηριότητα είναι σημαντική όσο ποτέ και πλέον απαιτείται από την πλειοψηφία αν όχι από όλες τις πλευρές. Ως Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη ορίζεται η εθελοντική δράση των επιχειρήσεων να εντάξουν στο στρατηγικό σχεδιασμό και στις καθημερινές λειτουργίες τους, πρακτικές οι οποίες υποδηλώνουν υπευθυνότητα σε περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά θέματα. Η δράση αυτή είναι πέρα και πάνω από όσα ορίζει ο νόμος και περιλαμβάνει την όσο το δυνατόν ικανοποίηση των αναγκών όλων των εμπλεκόμενων φορέων μιας επιχείρησης (stakeholders), οι οποίοι είναι οι καταναλωτές, οι επενδυτές, οι εργαζόμενοι, η κοινωνία μέσα στην οποία δραστηριοποιείται μια επιχείρηση, οι συνεργάτες, οι μέτοχοι κ.ά. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πέρα από την αποσαφήνιση του όρου, είναι η μελέτη της τάσης αυτής, κατά πόσο είναι μια νέα πρακτική που απορρέει από την εξέλιξη και ανάπτυξη του τομέα του marketing, ή αν είναι μια παραδοσιακή πρακτική που απλά στις μέρες μας λόγω κάποιων αναγκών ήρθε στην επιφάνεια. Σε γενικές γραμμές μελετάται η σπουδαιότητα και η αποτελεσματικότητα μίας τέτοιας φιλοσοφίας και κουλτούρας των επιχειρήσεων τόσο ως προς τις ίδιες τις επιχειρήσεις όσο και ως προς τα αποτελέσματα που ενδεχομένως διαχέονται στην κοινωνία και τα μέλη της. Επίσης, στόχο έχει να θίξει διάφορους προβληματισμούς ως προς τα κίνητρα και την εφαρμογή της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης καθώς και ένα μείζον θέμα, αυτό της αξιολόγησης και της διαφάνειας των πρακτικών αυτών. Τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, το παρόν θέμα αποτελεί αντικείμενο προσωπικού ενδιαφέροντος της συντάκτριας αυτής της εργασίας. Στο Κεφάλαιο 1 αναφέρονται κάποια εισαγωγικά θέματα της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης όπως ο ορισμός της, οι τάσεις που επικρατούν, το πολιτικό πλαίσιο, οι τομείς εφαρμογής της, οι τρόποι δημοσιοποίησής της κ.ά. Στο Κεφάλαιο 2 μελετάμε τη σημασία των stakeholders, τις προσδοκίες τους και την επίδραση που ενδέχεται να έχουν στη λειτουργία μιας επιχείρησης. Στο Κεφάλαιο 3, διατυπώνονται κάποιοι προβληματισμοί γύρω από την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη όπως ποια είναι τα οφέλη, οι περιορισμοί και οι κίνδυνοι από την εφαρμογή της, αν τελικά είναι απλά ένα επινόημα των δημοσίων σχέσεων των εταιριών, τη δυνατότητα εφαρμογής της σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις καθώς και το αν θα πρέπει να παραμείνει μια αμιγώς εθελοντική δράση ή χρίζει κυβερνητικής παρέμβασης. Στο Κεφάλαιο 4 μελετάμε την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη στην Ελλάδα, ενημερωνόμαστε γύρω από έρευνες που έχουν γίνει και βλέπουμε σε γενικές γραμμές τη δραστηριότητα και τις ελληνικές τάσεις. Το Κεφάλαιο 5 θίγει θέματα αξιολόγησης και διαφάνειας των εταιριών και των πρακτικών που ακολουθούν, αναφέροντας παράλληλα κάποια βασικά μέσα αξιολόγησης που έχουν αναπτυχθεί στον ευρωπαϊκό και ελληνικό χώρο. Στο Κεφάλαιο 6 αναφέρονται τα αποτελέσματα της έρευνας αγοράς που διεξήχθη στα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής εργασίας. Σκοπός ήταν η μέτρηση/ καταγραφή της στάσης των Ελλήνων καταναλωτών όσον αφορά την εταιρική κοινωνική ευθύνη, ενώ η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη χρήση προσωπικής συνέντευξης με δομημένο ερωτηματολόγιο. Τέλος, το Κεφάλαιο 7 συνοψίζει τα βασικά συμπεράσματα και ολοκληρώνει την εργασία.Τεκμήριο Κοστολόγηση ανά δραστηριότητα(2004) Φρονιμάκη, ΕυγενίαΗ εργασία αυτή πραγματεύεται πραγματεύεται την εφαρμογή ενός νέου σχετικά συστήματος κοστολόγησης, γνωστό ως «Κοστολόγηση Ανά Δραστηριότητα» ή με την αγγλική ορολογία “Activity Based Costing” (ABC). Το εν λόγω σύστημα είναι ένα σύστημα κοστολόγησης που εφαρμόζει μία διαφορετική, και όπως αποδεικνύεται, πιο αποτελεσματική μέθοδο κατανομής του έμμεσου κόστους στα προϊόντα και τις υπηρεσίες. Η κοστολόγηση ανά δραστηριότητα είναι μία πρόσφατη προσέγγιση στον τομέα της κοστολόγησης που προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ανακρίβειας που προκαλείται από τα παραδοσιακά συστήματα κατανέμοντας το κόστος με βάση μία ποικιλία δραστηριοτήτων. Η συγκεκριμένη εργασία αποτελείται από πέντε κεφάλαια, τα οποία πραγματεύονται τα εξής: Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μία αναφορά στην έννοια του κόστους και της κοστολόγησης. Ειδικότερα για το κόστος, εκτός από τον ορισμό του, παρατείθενται και οι διακρίσεις του (γενικές και ειδικές). Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μέθοδοι κατανομής των γενικών βιομηχανικών εξόδων (ΓΒΕ) και οι βάσεις μερισμού αυτών. Επιπλέον, γίνεται σύγκριση δύο μεθόδων κατανομής των ΓΒΕ. Το τρίτο κεφάλαιο αφιερώνεται στα παραδοσιακά συστήματα κοστολόγησης. Αναφέρονται οι μέθοδοι και τα συστήματα κοστολόγησης, συγκρίνονται τα παραδοσιακά συστήματα με το σύστημα της κοστολόγησης ανά δραστηριότητα και εξηγούνται οι λόγοι απαξίωσης των πρώτων. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το σύστημα της κοστολόγησης ανά δραστηριότητα. Παρατείθενται οι εννοιολογικοί προσδιορισμοί του κόστους και της κοστολόγησης ανά δραστηριότητα και φυσικά του συστήματος Activity Based Costing. Αναφέρονται οι λόγοι που οδήγησαν στην εισαγωγή και ανάπτυξη του, ο σκοπός του, τα πλεονεκτήματα αλλά και τα προβλήματα που παρουσιάζει, οι αποφάσεις που μπορούν να λαμβάνονται με αυτό το σύστημα, η διαδικασία επίτευξης των στόχων του, οι βασικές αρχές της μεθοδολογίας και τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν για την εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος αλλά και το πεδίο εφαρμογής του, με ειδικότερη αναφορά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τέλος, εισάγεται και η έννοια των συστημάτων Activity Based Costing δεύτερης γενιάς. Στο πέμπτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η έννοια της διοίκησης ανά δραστηριότητα και η σχέση της με την κοστολόγηση ανά δραστηριότητα με τη χρησιμοποίηση των πληροφοριών.Τεκμήριο Παρουσίαση και αξιολόγηση των Παγκοσμίων Συστημάτων Διανομής (GDS) και η συμβολή τους στην τουριστική και ταξιδιωτική βιομηχανία(2004) Τζιόλας, ΣπυρίδωνΠριν από λίγα χρόνια, λίγοι άνθρωποι είχαν ακούσει για τα Ηλεκτρονικά Συστήματα Κρατήσεων. Τα Ηλεκτρονικά Συστήματα Κρατήσεων ή γνωστότερα από την αγγλική τους σύντμηση CRSs (Computer Reservation Systems) έχουν εδώ και πολλά χρόνια διεισδύσει στο χώρο του τουρισμού και ειδικότερα των αεροπορικών εταιρειών και των τουριστικών γραφείων αντικαθιστώντας τους έντυπους πολυσέλιδους αεροπορικούς οδηγούς. Τα CRSs στην εξελικτική τους πορεία μέσα στο χρόνο και στον χώρο της τουριστικής βιομηχανίας δημιούργησαν και αποτελούν τα GDS (Global Distribution Systems), δηλαδή τα παγκόσμια συστήματα διανομής του τουριστικού προϊόντος που παράγεται από την ταξιδιωτική και τουριστική βιομηχανία. Όμως ας πάμε λίγα χρόνια πίσω στα μέσα της δεκαετίας του ’60 για να φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς τα CRSs. Ένας επιχειρηματίας που έπρεπε να κάνει ένα επιχειρηματικό 10ήμερο ταξίδι ήταν τόσο δύσκολο όσο και χρονοβόρο το να συλλέξει τις πληροφορίες εκείνες που θα του επέτρεπαν να κάνει την κατάλληλη επιλογή για το ταξίδι του. Εξοπλισμένος με την κατάλληλη «βιβλιογραφία» ο ταξιδιώτης έπρεπε να επικοινωνήσει με την κάθε αεροπορική εταιρεία ζητώντας τις αναγκαίες πληροφορίες όπως το πρόγραμμα των πτήσεων, τις ώρες αναχώρησης και άφιξης και τη διαθεσιμότητα των θέσεων τόσο για τον προορισμό όσο και για την επιστροφή. Εάν ήταν τυχερός και έβρισκε τον κατάλληλο συνδυασμό, το εισιτήριο ήταν χειρόγραφο και οι αναγραφόμενες σε αυτό πληροφορίες ήταν αναρτημένες σε έναν μεγάλο πίνακα γραμμένες σε άλλη μία χειρόγραφη κάρτα στα γραφεία της αεροπορικής εταιρείας. Εάν όλες οι απευθείας πτήσεις ήταν «γεμάτες», η εύρεση πληροφοριών για τη σύνδεση άλλων πτήσεων ήταν ακόμα πιο σύνθετη καθώς ο συντονισμός μεταξύ των πτήσεων έπρεπε να ληφθεί υπόψη. Και η κατάσταση ήταν ακόμη χειρότερη εάν ήταν αναγκαία η εμπλοκή δύο αεροπορικών εταιρειών καθώς απαιτούντο οι παραπάνω ενέργειες εις διπλούν! Εντέλει την ημέρα της αναχώρησης ο επιχειρηματίας ανακαλύπτει ότι η πτήση έχει ακυρωθεί. Δυστυχώς η αεροπορική εταιρεία δεν επικοινώνησε μαζί του καθώς δεν είχε καταγραφεί η διεύθυνση του! Το να ταξιδέψεις εκείνη την εποχή ήταν μια περιπέτεια που ξεκίναγε αρκετά πριν από την αναχώρηση. Σήμερα, η πληροφόρηση όσον αφορά τα προγράμματα των πτήσεων, την διαθεσιμότητα σε θέσεις, τις τιμές και τις σχετικές υπηρεσίες που παρέχονται είναι σε θέση να εξαχθεί πολύ γρήγορα πληκτρολογώντας μια σειρά ψηφίων. Οι κρατήσεις θέσεων γίνονται, τα εισιτήρια εκδίδονται και ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών που αφορούν τον επιβάτη καταγράφονται μόλις σε λίγα λεπτά. Και εκτός τούτου, υπηρεσίες όσον αφορά διάφορα είδη ξενοδοχείων, ενοικιάσεις αυτοκινήτων, σιδηροδρομικές γραμμές κ.α. μπορούν επίσης να παρασχεθούν. Όλα αυτά είναι εφικτά μέσω των πληροφοριακών συστημάτων που αναπτύχθηκαν από τις αεροπορικές εταιρείες για την διαχείριση των κρατήσεων θέσεων. Καθώς οι αεροπορικές εταιρείες των Η.Π.Α πέρναγαν κρίση προς τα τέλη της δεκαετίας του ’70 κινήθηκαν προς την αναμόχλευση και βελτίωση των εσωτερικών τους συστημάτων κράτησης θέσεων. Προσέφεραν προς τα ταξιδιωτικά πρακτορεία αυξημένα επίπεδα υπηρεσιών καθώς η αγορά ήταν εκτεθειμένη σε μια όλο και πιο έντονη εμπορική σύγκρουση και ανταγωνισμό. Κλασσικό παράδειγμα του πως η τεχνολογία αλλάζει τον τρόπο που οι εταιρείες ανταγωνίζονται. Αυτός ο ανταγωνισμός μεταξύ των συστημάτων κράτησης θέσεων απειλούσε να γίνει πιο εξουθενωτικός για την αεροπορική βιομηχανία μέχρι που οι δυνάμεις σταθεροποίησης εμπόδισαν την αγορά να ολισθήσει. Τα CRSs ή GDSs αποτελούνται κατά βάση από δύο δεσπόζοντες κλάδους. Κατ’ αρχήν τον κλάδο των αεροπορικών εταιρειών και των υπόλοιπων τουριστικών και ταξιδιωτικών προμηθευτών. Για αυτές τα GDSs είναι ένας προστάτης των εγχώριων ή οικείων αγορών, ένα μέσο διείσδυσης σε νέες αγορές και ένα εργαλείο για να εμπορευθούν το προϊόν τους προς τους ταξιδιωτικούς πράκτορες. Οι δεύτεροι αποτελούν και τον δεύτερο κλάδο. Για αυτούς τα GDSs είναι ένας τρόπος να προσεγγίσουν και να διασφαλίσουν σύντομα και με ακρίβεια την ταξιδιωτική πληροφορία, ένα μέσο να μειώσουν τον φόρτο εργασίας τους και να βελτιώσουν σημαντικά τις, προς τους πελάτες τους, παρεχόμενες υπηρεσίες. Αυτοί οι δύο κλάδοι εάν προσεγγιστούν ως δύο κινητήριες και λειτουργικές δυνάμεις της ταξιδιωτικής αγοράς ποτέ δεν πρόκειται να συναντηθούν! Η πρώτη από τις δύο δυνάμεις θα τείνει να οδηγήσει την αγορά σε όλο και αυξανόμενες συγκεντρωτικές τάσεις. Τα GDSs καθίστανται, όλο και περισσότερο, κυρίαρχοι στον τομέα της διανομής της ταξιδιωτικής πληροφορίας καθώς τόσο οι αεροπορικές εταιρείες όσο και οι υπόλοιποι τουριστικοί προμηθευτές, μέσω των GDSs, παγιώνουν τον έλεγχο της ροής της πληροφορίας. Η δεύτερη των ανωτέρω δυνάμεων θα οδηγήσει σε ένα μειωμένο ρόλο για τα GDSs, τα οποία κατά συνέπεια προορίζονται να γίνουν απλοί διαβιβαστές των πληροφοριών. Μια πραγματικά ηλεκτρονική αγορά υπηρεσιών έχει ήδη ανατείλει στην οποία οι ταξιδιωτικοί πράκτορες διαχειρίζονται τις διάφορες προσφορές υπηρεσιών από τους ταξιδιωτικούς προμηθευτές.Τεκμήριο Διοίκηση και συστήματα παραγωγής. Εστίαση σε: logistics, MRP, εφαρμογή του MRP στο Excel, MRP II(2004) Ταράνης, ΧρήστοςΕίναι πλέον κατανοητό ότι στις μέρες μας η επιτυχία μιας επιχείρησης προσδιορίζεται κυρίως με τέσσερα κριτήρια: την αποτελεσματικότητα (effectiveness), την αποδοτικότητα (efficiency), την ποιότητα και την ευελιξία(flexibility)1. Τα Συστήματα Παραγωγής αλλά και η διοίκηση αυτών των συστημάτων (Διοίκηση Παραγωγής) αποτελούν ίσως και την πιο σημαντική βάση, που σε συνδυασμό με το αποτελεσματικό μάρκετινγκ, την ανάπτυξη του ανθρώπινου παράγοντα και τις άλλες βασικές λειτουργίες μπορεί να συμβάλουν στην επίτευξη των τεσσάρων παραπάνω κριτηρίων. Τα Logistics (ή εφοδιαστική) ίσως αποτελούν και ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της Διοίκησης Παραγωγής και έχουν να κάνουν με το σύνολο των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την ροή των υλικών, τη διανομή των προϊόντων, τις προμήθειες, την αποθεματοποίηση των υλικών, κ.τ.λ. Μια από τις πιο διαδεδομένες τεχνικές διαχείρισης αποθεμάτων είναι και το MRP & MRP II (Προγραμματισμός απαιτούμενων υλικών). Έχοντας αποκρυσταλλωθεί σε γνωστικό αντικείμενο με συγκεκριμένο περιεχόμενο από την εποχή που ο Frederick Taylor το 1896 ανέπτυξε την επιστημονική μέθοδο διοίκησης (scientific management), η διοίκηση παραγωγής έχει διέλθει από διαδοχικές φάσεις. Η κάθε φάση προσδιορίζεται από την καθοριστική επιρροή διαφορετικών «σχολών» στη μεθοδολογία για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων και στην έμφαση που δινόταν σε διαφορετικούς παράγοντες της παραγωγικής δραστηριότητας. Έτσι λοιπόν η προσέγγιση του Taylor (σε σύγκριση με την εμπειρική κυρίως αντιμετώπιση των προβλημάτων στη διοίκηση παραγωγής που κυριαρχούσε μέχρι την εποχή της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης) ξεκίνησε μια επανάσταση στον τρόπο σκέψης και δράσης για την πιο αποτελεσματική αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και των άλλων μέσων που διαθέτει μια επιχείρηση. Στη δεύτερη φάση η έμφαση μετακινήθηκε στην αναβάθμιση και στην καλύτερη απασχόληση του ανθρώπινου παράγοντα για την εξισορρόπηση της μηχανιστικής ερμηνείας που συνδέθηκε με την φιλοσοφία του Taylor. Από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η διοίκηση παραγωγής δέχτηκε σημαντικές επιρροές από την προσέγγιση της επιχειρησιακής έρευνας και ανάλυσης συστημάτων που συνέβαλλαν στην μεθοδική ποσοτική ανάλυση μεγάλης ποικιλίας προβλημάτων ενώ από την δεκαετία του 1960 και μετά η διοίκηση παραγωγής, που ως λειτουργία είχε πάρει μεταπολεμικά δευτερεύουσα θέση σε σχέση με το μάρκετινγκ και τη χρηματοοικονομική, επανέρχεται στο προσκήνιο ως βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Το παράδειγμα της επιτυχίας της Ιαπωνίας και της τότε Δ. Γερμανίας που από τα ερείπια του πολέμου εξελίχθηκαν στις πιο ανταγωνιστικές οικονομίες του κόσμου είχε συνδεθεί καθοριστικά με την υψηλή παραγωγικότητα τους και την αδιαμφισβήτητη υπεροχή των προϊόντων τους σε ποιότητα. Βελτιώνοντας και επιλέγοντας εκλεκτικά ότι καλύτερο είχε αναπτυχθεί σε θέματα ποιότητας και παραγωγικότητας, οι Ιάπωνες διαμόρφωσαν μια νέα αντίληψη για την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας. Αυτή στηρίζεται στην απλότητα σχεδιάσεως προϊόντων και διαδικασιών, στον περιορισμό κάθε μορφής σπατάλης, στη συνεχή βελτίωση της ποιότητας και στην αναβάθμιση του ρόλου του ανθρώπινου παράγοντα με συμμετοχικές διαδικασίες σε όλες της δραστηριότητες, ιδιαίτερα όμως στη παραγωγή. Στις σελίδες που ακολουθούν θα γίνει μια περιγραφή ενός συστήματος παραγωγής και διάφορων θεμάτων γύρω από αυτό καθώς και σε θέματα γύρω από τα Logistics και το Logistics management. Ειδικότερα τέλος θα εστιάσουμε στην Διαχείριση Αποθεμάτων και συγκεκριμένα στην τεχνική του MRP και MRP II καθώς και στην εφαρμογή αυτών μέσω του λογισμικού φύλλου Excel.Τεκμήριο Το ζήτημα του επιτοκίου: από τους κλασικούς συγγραφείς στον Keynes(2004) Σοφιανός, ΣπυρίδωνΤο ζήτημα του επιτοκίου έχει απασχολήσει κατά καιρούς πολλούς οικονομολόγους – συγγραφείς. Ξεκινώντας από τον Adam Smith, προχωρώντας στους άλλους κλασικούς και μετά στους νεοκλασικούς συγγραφείς και φτάνοντας ως τον Keynes, όλοι τους έχουν ασχοληθεί στις σημειώσεις τους και στα συγγράμματά τους, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο με το ζήτημα του επιτοκίου. Σε άλλα σημεία συμφωνούν, σε άλλα διαφωνούν μεταξύ τους και πολλές φορές συμπληρώνει ο ένας τον άλλο σε σχέση πάντα με το συγκεκριμένο θέμα. Γενικά, το επιτόκιο θεωρείται και είναι ένας βασικότατος μηχανισμός στη λειτουργία της οικονομίας και επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την κατάστασή της, την πρόοδό της και τη γενικότερη εξέλιξή της. Για την καλύτερη κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του κλασικού και του νεοκλασικού οικονομικού συστήματος, θα εξεταστεί και θα αναλυθεί παρακάτω ο μηχανισμός προσδιορισμού του επιτοκίου κατά τους κλασικούς και τους νεοκλασικούς. Αυτή η εξέταση και η ανάλυση του μηχανισμού προσδιορισμού του επιτοκίου θα δώσει μία πληρέστερη εικόνα του τρόπου λειτουργίας της οικονομίας και θα κάνει δυνατή την εξήγηση διάφορων σημαντικών οικονομικών φαινομένων.Τεκμήριο Θεωρητική προσέγγιση της διαφήμισης από τη σκοπιά της επιχείρησης & η τηλεοπτική διαφημιστική πορεία των παγωτών Boss και Magic (1991-2002)(2004) Σκουφής, ΓεώργιοςΗ διαφήμιση είναι «εικόνα» και ως τέτοια έχει πολλές όψεις και επιδέχεται πολλαπλές «αναγνώσεις». Μια από αυτές την αντιμετωπίζει ως πεδίο του γνωστικού αντικειμένου του «Μάρκετινγκ». Τα τελευταία πενήντα χρόνια, πολλά άρθρα και μελέτες έχουν γραφτεί, σε μια προσπάθεια προσέγγισης του χαρακτήρα, της χρησιμότητας και της γενικότερης φιλοσοφίας αυτού που σήμερα ονομάζουμε διαφήμιση. Η σημασία της στη λειτουργία της επιχείρησης έχει αποκρυσταλλωθεί σε θεωρητικό επίπεδο. Αποτελεί απαραίτητο εργαλείο στο πρόγραμμα «Μάρκετινγκ» και θεωρείται καθοριστικός παράγοντας στη διαμόρφωση του «προωθητικού μίγματος». Στο πρώτο μέρος της εργασίας, επιχειρείται μια θεωρητική εξέταση, περιγραφή και ανάλυση της διαφήμισης από τη σκοπιά της επιχείρησης και της διαφημιστικής εταιρείας. Στο δεύτερο μέρος, γίνεται μια συνοπτική παρουσίαση των εταιρειών ΔΕΛΤΑ και Unilever- ALGIDA, των οποίων δύο γνωστά προϊόντα θα μετρήσουν διαφημιστικά τις δυνάμεις τους. Τα προϊόντα αυτά, είναι τα ομοειδή παγωτά BOSS και MAGIC. Επιπλέον, επιδιώκεται να δοθεί και μια πρώτη γεύση για την τηλεοπτική διαφημιστική πορεία των παγωτών αυτών, μέσα από στοιχεία και παράγοντες που διατηρήθηκαν αναλλοίωτοι στο πέρασμα του χρόνου ή χαρακτήρισαν εποχές, στόχους κι εξελίξεις. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος, γίνεται αναλυτική παρουσίαση των τηλεοπτικών διαφημίσεων των BOSS και MAGIC, τη δωδεκαετία από το 1991 έως το 2002. Όταν η θεωρητική προσέγγιση στη διαφήμιση συναντά τη δημιουργία, τότε το αποτέλεσμα είναι δώδεκα χρόνια γεμάτα φαντασία, ιδέες και ποικίλα συμπεράσματα…Τεκμήριο Φεουδαρχικός και Ασιατικός τρόπος παραγωγής: η μετάβαση στον καπιταλιστικό(2004) Ρεκλείτης, ΑντώνηςΣτη μελέτη αυτή θα επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε τους βασικούς άξονες που συνθέτουν την έννοια του τρόπου παραγωγής. Θα εκθέσουμε τις επιστημονικές έννοιες των παραγωγικών δυνάμεων και της εργατικής δύναμης ως πρώτης πλουτοπαραγωγικής δύναμης. Στη συνέχεια θα εκθέσουμε το περιεχόμενο των παραγωγικών σχέσεων και το εννοιολογικό περιεχόμενο των συθετουσών αυτών, δηλαδή των σχέσεων κυριότητας, κατοχής και νομής. Η μελέτη στη συνέχεια θα εξειδικευτεί στην ανάλυση, με τη μαρξιστική έννοια, δύο ιστορικών τρόπων παραγωγής, του φεουδαρχικού τρόπου παραγωγής και του ασιατικού τρόπου παραγωγής. Μελετάμε τους τρόπους αυτούς για λόγους συγκεκριμένους. Το ιστορικό της επιστημονικής συζήτησης φανερώνει ότι το ζήτημα της ύπαρξης ασιατικού τρόπου παραγωγής ή της αντίληψής του ως ιδίωμα είτε του δουλοκτητικού είτε του φεουδαρχικού δεν έχει λυθεί. Κύριες πλευρές της διαφωνίας αποτελούν η σύγκρουση εξελικτισμού και ιστορικού υλισμού, καθώς και ειδικεύσεις όπως η δυνατότητα ή μη περάσματος από τον ασιατικό ή το φεουδαρχικό τρόπο παραγωγής στο σοσιαλιστικό, η ιστορική ανάγκη ή μη για ένα σχηματισμό να περνά από όλα τα στάδια της κοινωνικής εξέλιξης, διάφορα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την εκβιομηχάνιση της οικονομίας, το ρόλο της γαιοπροσόδου κ. α. Η μελέτη αυτή δεν μπορεί να επεκταθεί στην ανάλυση όλων αυτών των ζητημάτων. Αρκείται στην περιγραφή των βασικών δομών των δύο τρόπων παραγωγής και εξετάζει ιδαίτερα τη σχέση τους με τη μετάβαση στον καπιταλισμό. Ως ερευνητικό πεδίο της μελέτης μας ορίζονται οι κοινωνίες αυτές που θεωρούνται ότι έχουν στοιχεία που παραπέμπουν σε ανατολικού τύπου οργάνωση της παραγωγής. Είναι δηλαδή η ευρύτερη περιοχή της Ασίας και συγκεκριμένα οι Ινδίες, η Ινδικίνα και η Κίνα, η υπερκαυκάσια Ρωσία και η Μέση Ανατολή. Υπάρχουν και άλλες περιοχές που χαρακτηρίζονται ως ‘ασιατικές’ όπως οι πολιτισμοί των Ίνκας στο Περού και των Αζτέκων στο Μεξικό, η προαποικιακή Αφρική, οι Κέλτες στη Σκωτία ακόμα και οι αρχαίες Μυκήνες, με τις οποίες δεν θα ασχοληθούμε. Ιδιαίτερη όμως προσοχή θα επιδείξουμε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθότι από ιστορική άποψη μας ενδιαφέρει άμεσα.
