Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων

Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://hellanicus.lib.aegean.gr/handle/11610/5672

Περιηγούμαι

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Τώρα δείχνει 1 - 20 από 98

An agent-based modelling platform for financial crisis simulation
(2018-12-21) Polyzos, Efstathios; Πολύζος, Ευστάθιος
The prediction and the consequences of banking crises continue to be a fab in academic and political discussions. Researchers attempt to describe the causes and the effect of these crises on the other branches of the economic environment. Despite the frequent and the gravity of financial crises, authorities have proved to be unable to prevent them or to contain their negative consequences. In this dissertation, we present an agent-based modelling platform that attempts to explain the links between the financial system and the rest of the economic ecosystem. We begin by discussing major financial crises which date as far back as the 18th century. We then present our modelling platform and the literature that supports it and show how it can be applied to simulate the economic system. Then, we execute simulations, employing our agent-based model to examine the effects of banking regulation and of banking crises on various aspects of the economy. We examine the consequences on financial stability and on the real economy and find that the suggestions of Basel III are inadequate to prevent banking crises and, additionally, have negative effects on the banking sector and on the total output. Our findings suggest that some of the criticism against the proposed measures is justified, since neither economic crises nor contagion are diminished under Basel III. At the same time, our findings support that the stability goal is met, at least in part. We also assess the adequacy of various solutions to bank distress with respect to subjective well-being and we find the detrimental effects of instability on happiness. We also show that societal preferences should be taken into account, the different choices of response carry a different opportunity cost in terms of welfare. To this effect, we propose an ideal policy mix, which depends on the preferences and on the macroeconomic goals of authorities. We also test for the effects corporate governance factors on the ability of financial institutions ability to weather the storm during times when the banking system experiences distress. In this part of our research, we test existing risk estimation models and show that governance factors should be taken into account when evaluating the state of banking institutions. Our empirical results put further emphasis on the inclusion of these factors in the regulation regarding banking supervision, particularly in context of the Eurozone banking union. We modify our modelling platform to simulate two current events: the banking crisis in Greece and the oncoming Brexit. In Greece, we examine whether capital controls were enforced at the appropriate time and attempt a prediction on the end of these restrictions. We demonstrate their destructive effects on both the financial system and the real economy and show that the response of Greek authorities was delayed. Regarding Brexit, we test for the short-term and long-term effects on both sides of the Channel, taking into account the relative strength of the UK economy and the banking sector vis-à-vis the EU. Our results in this part of the research confirm predictions regarding the output cost of Brexit, but show that there is big burden to be borne by the EU as well, with the banking system suffering significant losses, particularly over the longer term. We also propose that that policymakers should take into consideration the dynamic effects that may be caused by UK bank assets moving to the EU after Brexit, since our model shows that, as the UK banking system loses its assets, the end state of the UK economy is deteriorated while the end state of EU economy is improved.
Conflics and negotiation strategies in imprefectly market conditions: the nexus of hotels and tour operators
(2019-05-14) Παπαδοπούλου-Κελίδου, Λεμονιά
Η τουριστική αγορά, με έμφαση τη σχέση ξενοδοχείων και ταξιδιωτικών πρακτόρων, στην Ευρώπη και ιδίως στην περιοχή της Μεσογείου αποτελεί μία ολιγοπωλιακή – ολιγοψωνιακή αγορά, στην οποία κυριαρχεί ένας μικρός αριθμός κάθετα και οριζόντια ολοκληρωμένων tour operators μαζικού τουρισμού. Προηγούμενες έρευνες κατέδειξαν την έλλειψη ισορροπίας ισχύος και την ύπαρξη περιοχών σύγκρουσης μεταξύ των παραγωγών τουριστικών προϊόντων και των tour operators μαζικού τουρισμού. Στην παρούσα έρευνα εφαρμόζονται οι Θεωρίες Σύγκρουσης και Διαπραγμάτευσης, με σκοπό την ανάλυση και αξιολόγηση της συμπεριφοράς των αντίπαλων πλευρών (παραγωγοί τουριστικών προϊόντων και tour operators μαζικού τουρισμού), με στόχο τη διερεύνηση πιθανών μεθόδων αποκατάστασης της ανισορροπίας ισχύος, τη μείωση της εξάρτησης των παραγωγών τουριστικών προϊόντων από τους tour operators μαζικού τουρισμού και τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων της διαπραγμάτευσης για τα εμπλεκόμενα μέρη, τα οποία μπορεί να αξιοποιηθούν και σε άλλες βιομηχανίες. Στόχο της παρούσας έρευνας αποτελεί: 1) η ανάλυση της συμπεριφοράς των αντίπαλων πλευρών (ξενοδοχείακαι touroperators μαζικού τουρισμού), 2) η αποκατάσταση της ανισορροπίας ισχύος με τη χρήση των θεωριών Σύγκρουσης και Διαπραγμάτευσης, 3) η δημιουργία εναλλακτικών στρατηγικών Διαπραγμάτευσης προς όφελος όλων των εμπλεκομένων μερών και 4) η ανάπτυξη νέων θεωρητικών διεργασιών που μπορεί να εφαρμοστούν στην τουριστική αγορά, καθώς και σε άλλες αγορές. Η ποιοτική προσέγγιση επιλέχθηκε βάσει ευρημάτων από τη βιβλιογραφία, τα οποία καταδεικνύουντην αδυναμία των μαθηματικών και στατιστικών προσεγγίσεων αναφορικά με ζητήματα σύγκρουσης και διαπραγμάτευσης. Μη δομημένες ποιοτικέςσυνεντεύξεις διενεργήθηκαν με τη μέθοδο των ερωτήσεων ανοιχτού τύπου στην Ελλάδα. Για την ανάλυση των ευρημάτων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαίωσαν την έλλειψη ισορροπίας ισχύος μεταξύ των παραγωγών τουριστικών προϊόντων και των touroperators μαζικού τουρισμού, έθεσαν τη «Διαπραγματευτική Βάση» για τον εντοπισμό των πεδίων κοινού ενδιαφέροντος και διαμόρφωσαν το «Μοντέλο της Διαπραγματευτικής Διαδικασίας», κατά την οποία οι αντίπαλες πλευρές προβαίνουν σε χρήση της Διαπραγματευτικής Βάσης και ενεργοποίηση των πηγών ισχύος με σκοπό την αποτελεσματική, υπό ορισμένους όρους, διαπραγμάτευση. Η υπόθεση της σταθερής «πίτας» της αγοράς αμφισβητήθηκεκαταδεικνύοντας ότι οι αντίπαλοι μπορούν α) να διεκδικήσουν μερίδιο από διαφορετικές «πίτες», β) να διευρύνουν την «πίτα» σε δύο διαστάσεις: σε διάμετρο (αριθμός τουριστών) και όγκο (επίπεδο κατανάλωσης προϊόντων και υπηρεσιών) μέσω της Διαπραγμάτευσης βάσει Αρχών. Οι θεωρητικές προεκτάσεις της έρευνας συνίστανται στο γεγονός ότι οι αντίπαλες πλευρές μπορεί να χρησιμοποιούν τη "Διαπραγματευτική Βάση" με σκοπό τον καθορισμό των προτιμήσεων και των πεδίων ενδιαφέροντος, καθώς και την vi αναζήτηση κοινών τόπων, με στόχο την εφαρμογή του «Μοντέλου της Διαπραγματευτικής Διαδικασίας», ενεργοποιώντας τις αντίστοιχες πηγές ισχύος για την επίτευξη της αποτελεσματικής διαπραγμάτευσης, η οποία θα οδηγήσει στην εξεύρεση μίας σειράς εναλλακτικών, αμοιβαία επωφελών λύσεων για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Οι πρακτικές προεκτάσεις της έρευνας συνίστανται στο γεγονός ότι παίκτες χαμηλής διαπραγματευτικής ισχύος μπορεί: να ισχυροποιηθούν, να αποκαταστήσουν τυχόν ανισορροπίες ισχύος και να εμπλακούν αποτελεσματικά στη διαπραγμάτευσηόταν προβούν σε επεξεργασία των παραγόντων εκείνων, οι οποίοι συμβάλλουν στη μείωση του βαθμού εξάρτησής τους από τους αντιπάλους τους, και στην ενίσχυση των παραγόντων που μπορεί να δώσουν ώθηση στη διαπραγματευτική τους ισχύ.
Constructing diversity in a multicultural workgroup: the case of an EU-funded project group
(2013) Γκιζάρη, Χρυσούλα
Η διαμόρφωση μιας νέας εργασιακής πραγματικότητας στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, υποστηριζόμενης από την διαρκή ανάπτυξη και διάχυση των επικοινωνιακών συστημάτων, έχει προσανατολίσει το ερευνητικό ενδιαφέρον στη μελέτη της διαφορετικότητας του ανθρώπινου δυναμικού σε πολύ-πολιτισμικές ομάδες εργασίας (Sackmann & Phillips, 2004). Η συστηματική επισκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας αναδεικνύει την επικράτηση μιας a priori εστίασης των ερευνητών σε συγκεκριμένες κοινωνικό-δημογραφικές κατηγορίες (π.χ. φύλο, φυλή). Η προσέγγιση αυτή έχει δεχθεί ευρεία κριτική, καθώς αγνοεί τη δυνατότητα αυτοπροσδιορισμού των ατόμων (Nkomo & Cox, 1996) και υποστηρίζεται ότι η εμπειρική διερεύνηση θα πρέπει να ενθαρρύνει την ανάδειξη του τρόπου με τον οποίο τα ίδια τα άτομα αντιλαμβάνονται και κατασκευάζουν τη διαφορετικότητα τους (Zanoni et al., 2010, Tatli & Özbilgin, 2012, Janssens & Zanoni, 2005, Mahadevan, 2009, Garcia-Prieto, 2003). Σκοπός της διατριβής είναι να συμβάλει στην κάλυψη αυτού του κενού της διεθνούς βιβλιογραφίας διερευνώντας από μια a posteriori κατεύθυνση πώς τα μέλη μιας πολύ-πολιτισμικής ομάδας εργασίας αντιλαμβάνονται την διαφορετικότητα μέσα στα πλαίσια της ομάδας τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η διαφορετικότητα της εξεταζόμενης ομάδας είναι δυναμική και μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια του χρόνου σε όρους περιεχομένου, νοημάτων, και χρήσεως. Η συνεχής αυτή κατασκευή και ανά-κατασκευή της διαφορετικότητας θεμελιώνεται μερικώς στην ανάγκη των μελών της ομάδας να κατασκευάσουν μια θετική ταυτότητα για τον εαυτό τους και να τοποθετήσουν τον εαυτό τους στο σύνθετο, πολύπλοκο πλαίσιο της πολύ-πολιτισμικής ομάδας εργασίας μειώνοντας την αβεβαιότητα. Ταυτόχρονα, η κατασκευή και ανά-κατασκευή της διαφορετικότητας επηρεάζεται εν μέρει από το ποιος είναι ο «άλλος» καθώς και από το πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιείται η αλληλεπίδραση.Στη διατριβή προτείνεται ότι η διαδικασία κατασκευής της διαφορετικότητας μπορεί να περιγραφεί από τον όρο “differentiation work” καθώς αντανακλά τη δυναμική, συνεχή διαδικασία σχηματισμού και ανά-κατασκευής του περιεχομένου της διαφορετικότητας, της χρήσης της, και των νοημάτων που αποδίδονται σε αυτή. Η έρευνα καταδεικνύει εμπειρικά τη δυναμική, πολλαπλή, σχεσιακή κατασκευή και ανακατασκευή της διαφορετικότητας της ομάδας και επιχειρεί να συμβάλει στην διεθνή βιβλιογραφία προσφέροντας μια καλύτερη κατανόηση της πολύπλοκης, μεταβαλλόμενης, και ασαφής φύσης της έννοιας της διαφορετικότητας.
Design and development of a service management framework for business continuity
(2014) Κοντός, Γεράσιμος
Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να δημιουργήσει και να επιβεβαιώσει μέσω εμπειρικής έρευνας, ένα εργαλείο αυτό-αξιολόγησης το οποίο θα επιτρέπει σε έναν φορέα διαχείρισης αεροπορικού φορτίου, να αξιολογήσει εάν έχει την κατάλληλη οργανωτική υποδομή για να εφαρμόσει με επιτυχία την ενοποιημένη στρατηγική της Λιτής Φιλοσοφίας, Έξι – Σίγμα. Η χρήση του εργαλείου αυτού θα επιτρέπει σε αυτούς τους οργανισμούς να αξιολογούν εάν έχουν όλα τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά για την επιτυχημένη υλοποίηση του συγκεκριμένου προγράμματος βελτίωσης, πριν να δαπανήσουν τους απαιτούμενους πόρους (Δηλ.: οικονομικούς, ανθρώπινο δυναμικό και χρόνο εκτός των άλλων).Σχεδιασμός της Έρευνας και Ερευνητική Μεθοδολογία – Αναφορικά με την μεθοδολογία, αρχικά πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη βιβλιογραφική έρευνα στους επιστημονικούς χώρους της διαχείρισης αεροπορικού φορτίου, διοίκηση αεροπορικής εφοδιαστικής αλυσίδας, διαχείριση αεροπορικού φορτίου, διοίκηση ολικής ποιότητας, λιτή φιλοσοφία, διαδικασία Έξι – Σίγμα, κρίσιμοι παράγοντες επιτυχίας για την επιτυχή υλοποίηση του προγράμματος ενοποιημένου προγράμματος βελτίωσης Λιτής Φιλοσοφίας και Έξι Σίγμα, καθώς και προκλήσεις επιτυχημένης εφαρμογής.Στην συνέχεια, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος των Δελφών, για να επιβεβαιώσει εμπειρικά τους κρίσιμους παράγοντες επιτυχίας για την εφαρμογή του προγράμματος βελτίωσης ποιότητας Λιτή Φιλοσοφία και Έξι Σίγμα για τον χώρο της διαχείρισης αεροπορικού φορτίου καθώς και τις ερμηνευτικές μεταβλητές για κάθε κρίσιμο παράγοντα επιτυχίας. Επιπλέον επιβεβαίωση των παραγόντων αυτών έγινε μέσω ημι-δομημένων συνεντεύξεων με επαγγελματίες από τον χώρο της διαχείρισης αεροπορικού φορτίου καθώς και επι τόπου παρατηρήσεις στους χώρους διαχείρισης αεροπορικού φορτίου των τεσσάρων εταιρειών που εκπροσωπούν τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών.Στην συνέχεια έγινε τριγωνοποίηση (triangulation) των αποτελεσμάτων, το οποίο επέτρεψε στον ερευνητή να δημιουργήσει το εργαλείο αξιολόγησης. Το εργαλείο αυτό επιβεβαιώνεται εμπειρικά μέσω έρευνας με ειδικό ερωτηματολόγιο, και τα αποτελέσματα αναλύονται προκειμένου να απαντήσουν στο ερώτημα, αν οι φορείς διαχείρισης αεροπορικού φορτίου έχουν την κατάλληλη υποδομή για να εφαρμόσουν την ενοποιημένη στρατηγική της Λιτής Φιλοσοφίας με Έξι Σίγμα. Με δεδομένο ότι τα προγράμματα βελτίωσης ποιότητας επηρεάζονται από το περιβάλλον του φορέα στον οποίο υλοποιούνται, προτείνουμε έναν οδηγό υλοποίησης για φορείς διαχείρισης αεροπορικού φορτίου και ο οποίος επιβεβαιώνετε μέσω συνεντεύξεων.Αποτελέσματα της Έρευνας – Τα αποτελέσματα της έρευνας αποδεικνύουν ότι το εργαλείο αυτό-αξιολόγησης είναι ικανό για να καθορίσει την ικανότητα ενός φορέα διαχείρισης αεροπορικού φορτίου να εφαρμόσει το ενοποιημένο πρόγραμμα βελτίωσης ποιότητας Λιτής – Φιλοσοφίας και Έξι – Σίγμα. Όπως αποδεικνύεται από την έρευνα, η πλειοψηφία των οργανισμών που συμμετείχαν στην έρευνα, δεν είναι έτοιμη για απευθείας υιοθέτηση των πρακτικών βελτίωσης ποιότητας Λιτής – Φιλοσοφίας και Έξι Σίγμα. Πιο συγκεκριμένα, από τους 38 φορείς διαχείρισης αεροπορικού φορτίου που συμμετείχαν στην έρευνα, μόνο 15 συγκεντρώνουν την απαιτούμενη βαθμολογία στο τεστ αξιολόγησης.Μέσα στις απαντήσεις υπάρχουν και τέσσερις φορείς διαχείρισης αεροπορικού φορτίου που ήδη εφαρμόζουν την ενοποιημένη στρατηγική Λιτής Φιλοσοφίας και Έξι Σίγμα. Το εργαλείο αξιολόγησης επιτρέπει παράλληλα την αναγνώριση των πιθανών πλεονεκτημάτων και προκλήσεων που ενδέχεται να αντιμετωπίσει ένας φορέας διαχείρισης αεροπορικού φορτίου, εάν ο ίδιος αποφασίσει να εφαρμόσει το πρόγραμμα ενοποιημένης βελτίωσης Λιτή Φιλοσοφία και Έξι Σίγμα.Το πάθος – δέσμευση της διοίκησης για βελτίωση, η παρακίνηση και κατάλληλη εκπαίδευση του προσωπικού, η υιοθέτηση φιλοσοφίας της διαχείρισης έργων, η επικοινωνία – προώθηση της αλλαγής σε όλα τα τμήματα του οργανισμού, η σύνδεση της Λιτής Φιλοσοφίας με Έξι Σίγμα με την στρατηγική της επιχείρησης καθώς και η σύνδεση της Λιτής Φιλοσοφίας με Έξι Σίγμα με την εστίαση στις ανάγκες των πελατών, αποτελούν τους πιο σημαντικούς παράγοντες για την υλοποίηση ενός προγράμματος βελτίωσης με βάση την ενοποιημένη Λιτή Φιλοσοφία και Έξι Σίγμα στρατηγική για έναν φορέα διαχείρισης αεροπορικού φορτίου.Επιπροσθέτως, τα έτη δραστηριοποίησης, ο αριθμός των υπαλλήλων και η ύπαρξη προηγούμενης εμπειρίας σε προγράμματα βελτίωσης ποιότητας επηρεάζουν θετικά την βαθμολογία της αξιολόγησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εγείρουν εταιρικές συζητήσεις όταν η πιθανότητα υλοποίησης ενός προγράμματος Λιτής Φιλοσοφίας με Έξι Σίγμα είναι υπό εταιρική διαπραγμάτευση. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα της έρευνας συνεισφέρουν σημαντικά στο επιστημονικό πεδίο της γνώσης της Λιτής Φιλοσοφίας και Έξι Σίγμα στρατηγικής, καθώς επίσης και στο επιστημονικό πεδίο της αεροπορικής εφοδιαστικής αλυσίδας.
Empirical analysis of contagious financial crisis: the key role of multivariate dynamic conditional correlations, copula functions, markov regime switching models and machine learning
(2018-12-21) Καμπούρης, Ηλίας
Αυτή η διδακτορική διατριβή μελετά τις επιπτώσεις της μεταδοτικότητας της μεταβλητότητας σε περιόδους κρίσεων. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, εξετάζονται εμπειρικά μεμονωμένα ερευνητικά προβλήματα, με στόχο την καλύτερη κατανόηση του θέματος. Η εμπειρική ανάλυση χωρίζεται σε πέντε μέρη / έρευνες που καλύπτουν τομείς χρηματοοικονομικής μόλυνσης στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα με επίκεντρο τα πιο πρόσφατα γεγονότα κρίσης. Το πρώτο μέρος εξετάζει τις επιπτώσεις της μεταδοτικότητας της μεταβλητότητας από τη Νότια προς τη Βόρεια Ευρωζώνη κατά τη διάρκεια της κρίσης δημοσιονομικού χρέους. Προτείνω το μοντέλο Dynamic Conditional Correlation (DCC) και το μοντέλο BEKK για τον εντοπισμό πιθανής συσχέτισης κατά την περίοδο 2005-2015. Αυτά τα δύο μοντέλα είναι τα καταλληλότερα για τον ποσοτικό προσδιορισμό των συσχετισμών μεταξύ των αγορών. Τα ευρήματα έδειξαν ότι και τα δύο μοντέλα συμπεριφέρονται τέλεια και είναι ευέλικτα για την παρουσίαση των επιπτώσεων. Ωστόσο, όταν πρόκειται για απεικόνιση των εξαρτώμενων συσχετίσεων, το μοντέλο ADCC φαίνεται να ταιριάζει καλύτερα. Επιπλέον, η Ισπανία και η Ιταλία είναι εκείνες οι χώρες που μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές ζημιές σε όλες τις ισχυρές οικονομίες της Βόρειας Ευρωζώνης, ενώ οι αρνητικοί αποδόσεις της Ελλάδας είναι σε θέση να παρασύρουν τον γαλλικό δείκτη. Η Γαλλία, από την άλλη πλευρά, είναι η πιο συσχετισμένη χώρα με τη Νότια Ευρωζώνη. Τα συμπεράσματα υποστηρίζουν μια σημαντικά ενδιαφέρουσα συνεισφορά στην τεκμηρίωση της μόλυνσης στις κεφαλαιαγορές. Το δεύτερο μέρος μελετά την εξάπλωση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και της ευρωπαϊκής κρίσης δημοσιονομικού χρέους από χώρες της ευρωζώνης στην πραγματική οικονομία εξετάζοντας δέκα τομείς σε μεγάλες ανεπτυγμένες και αναδυόμενες χρηματιστηριακές αγορές. Πρώτον, χρησιμοποιώ το υπόδειγμα των Cappielo et al. (2006) και copula εξισώσεις για την ανίχνευση και διασταύρωση των συσχετισμών και της μετάδοσης. Δεύτερον, αποκαλύπτω στοιχεία συσχέτισης μεταξύ των δεικτών αβεβαιότητας πολιτικής και των αποδόσεων της χρηματιστηριακής αγοράς. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι καμία χώρα και τομέας δεν ήταν αρκετή σε σχέση με τα φαινόμενα διαρροής, υπογραμμίζοντας την περιορισμένη αποτελεσματικότητα των υπευθύνων χάραξης πολιτικής τόσο για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση όσο και για την ευρωπαϊκή κρίση δημοσιονομικού χρέους. Η εμπειρική εφαρμογή αποδεικνύει τη σημαντική μεταβλητότητα και την εξάρτηση από την ουρά των πολυμετάβλητων κατανομών copula από τον χρηματοπιστωτικό τομέα σε πολλούς πραγματικούς τομείς της οικονομίας των ΗΠΑ. Επιπλέον, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι ορισμένοι τομείς, ιδίως η υγειονομική περίθαλψη, οι τηλεπικοινωνίες, οι επιχειρήσεις κοινής ωφελείας και η τεχνολογία, επηρεάστηκαν λιγότερο από την κρίση, όπως παρατηρεί και ο Baur (2011). Το τρίτο μέρος εφαρμόζει ένα μοντέλο δυναμικής συσχέτισης DCC για το συσχετισμό μεταβλητότητας και την αλληλεξάρτηση μεταξύ της κρίσης του ελληνικού δημοσιονομικού χρέους και της κυπριακής χρηματοπιστωτικής κρίσης. Η κρίση των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ δημιουργούσε μεγάλες διαταραχές στις περισσότερες μεγάλες οικονομίες. Λίγο αργότερα, το νέο οικονομικό πλαίσιο υποχρέωσε την Ελλάδα να μειώσει το υψηλό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος. Στη συνέχεια, η κυπριακή χρηματοπιστωτική κρίση συνέβη μετά την πιστωτική εκδήλωση στην Ελλάδα. Πιθανά κανάλια μετάδοσης δημιουργήθηκαν μετά την απόφαση της κυπριακής κυβέρνησης να επιβάλει εισφορά τραπεζικών καταθέσεων σε αντάλλαγμα για τη διάσωση. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την ύπαρξη μεταδοτικότητας κατά την περίοδο 2008-2013. Μέχρι το 2015, το οικονομικό περιβάλλον και στις δύο χώρες ήταν αρκετά διαφορετικό και αυτό είναι εμφανές στις συσχετίσεις τα τελευταία δύο χρόνια. Παρατηρώντας τη συμπεριφορά των συσχετισμών, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι και οι δύο οικονομίες αντιμετωπίζονται σαν «πειράματα» για να δοκιμάσουν μέτρα λιτότητας προκειμένου να εξασφαλίσουν οι υπόλοιπες συστημικές χώρες από πιθανή μεταφορά της κρίσης από την Ελλάδα στο κράτος τους. Το τέταρτο μέρος μελετά τις επιπτώσεις του δημοψηφίσματος του Ηνωμένου Βασιλείου για την παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιούνιο του 2016 και ακολούθως την ενεργοποίηση του άρθρου 50 σε 43 μεγάλες ανεπτυγμένες και αναδυόμενες χρηματιστηριακές αγορές. Προσδιορίζω ποιες χώρες είναι ευάλωτες στη μετάδοση και ποιες άλλες έχουν ασυλία κατά την περίοδο της αναταραχής. Συγκεκριμένα, σε διμετάβλητη βάση, χρησιμοποιώ δυναμική εξάρτησης μέσω copulas με μεταγωγή καθεστώτος των Silva Filho et al. (2012) χρησιμοποιώντας τις αποδόσεις ενδοημερήσιων αποδόσεων για τον εντοπισμό της μετάδοσης μεταξύ των χρηματιστηριακών αγορών. Τα εμπειρικά αποτελέσματα προσθέτουν σημαντικά στοιχεία στη βιβλιογραφία σχετικά με την οικονομική επιβάρυνση από το Brexit σε άλλες χώρες για ένα πολύ μεγάλο δείγμα μέχρι στιγμής. Από τα στοιχεία προκύπτει ότι η μεθοδολογία αναγνώρισε την άμεση οικονομική αλλοίωση που προέκυψε από τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος. Ωστόσο, η μετάδοση δεν ήταν επαρκώς σημαντική λόγω της σύντομης διάρκειας. Υποθέτω ότι η αρνητική αντίδραση στις αγορές ήταν γενικά μικρή και διατηρήθηκε μόνο για μικρό χρονικό διάστημα. Σε γενικές γραμμές, η αβεβαιότητα ήταν πολύ περιορισμένη, επειδή λίγες μέρες μετά την ημέρα της ψηφοφορίας, οι περισσότερες χρηματιστηριακές αγορές είχαν ανακάμψει πλήρως τις απώλειές τους. Επιπλέον, καμία σημαντική αλλοίωση δεν παράγεται από την ενεργοποίηση του άρθρου 50. Η προσέγγιση παρέχει σημαντικές πληροφορίες όχι μόνο στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής αλλά και στους επενδυτές σχετικά με την αντίδραση της χρηματιστηριακής αγοράς στο αναμενόμενο Brexit. Τέλος, το πέμπτο μέρος μελετά σχετικά με τα «συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης» (EWS) εξετάζοντας εάν μέτρα κινδύνου μετάδοσης, τα οποία βασίζονται στη μοντελοποίηση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος ως δικτύου, μπορούν να χρησιμεύσουν ως δείκτες έγκαιρης προειδοποίησης και να βελτιώσουν τις επιδόσεις από τις προβλέψεις κρίσης. Με αυτόν τον τρόπο, συνδυάζω αλγορίθμους ανάλυσης δικτύου και μηχανικής μάθησης για να δημιουργήσω ένα ακριβές υπόδειγμα για την πρόβλεψη των ευάλωτων περιόδων μετάδοσης κατά τη διάρκεια περιόδων κρίσης στις χρηματιστηριακές αγορές. Τα εμπειρικά αποτελέσματα προσθέτουν σημαντικά στοιχεία στη βιβλιογραφία, καθώς λίγες προηγούμενες μελέτες έχουν επικεντρωθεί στις τοπολογικές μετρήσεις του δικτύου στα χρηματοπιστωτικά δίκτυα. Όσον αφορά τα χρηματοπιστωτικά δίκτυα, ερμηνεύονται από ένα σημαντικό ποσοστό της πραγματικής γεωγραφικής θέσης των αγορών. Επιπλέον, η μεταβλητότητα των συσχετίσεων ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό την αστάθεια των κεντρικοτήτων όπου σημαντικές διαταραχές στις συσχετίσεις προκαλούν τεράστια μεταβλητότητα σε όλες τις κεντρικότητες. Βάσει αυτών των στοιχείων χρησιμοποιώ δοκιμές υποθέσεων για να προσδιορίσω τη δυνατότητα του κινδύνου μετάδοσης στο εσωτερικό του δικτύου. Τα αποτελέσματα επαληθεύουν την ύπαρξη κινδύνου μετάδοσης στις ημερομηνίες στις οποίες παρατηρούμε σημαντική αύξηση των συσχετίσεων και των κεντρικοτήτων. Όσον αφορά τα εμπειρικά αποτελέσματα της προσέγγισης μηχανικής μάθησης για την πρόβλεψη του κινδύνου μετάδοσης στο εσωτερικό του χρηματοπιστωτικού δικτύου, η ακρίβεια των SVM έφθασε στο 98,8%, κάνοντας τις προβλέψεις αρκετά ακριβείς. Το μοντέλο παρέχει σημαντικές πληροφορίες όχι μόνο στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής (ιδρύματα) αλλά και στους επενδυτές σχετικά με τη χρήση του δικτύου της χρηματοπιστωτικής αγοράς ως χρήσιμη συσκευή για τη βελτίωση της διαδικασίας επιλογής χαρτοφυλακίου με στόχο μια ομάδα περιουσιακών στοιχείων βασισμένη στην κεντρικότητά τους.
Forensic accounting: φraud examination and prevention through the identification of fraudster’s profile and organizational culture
(2020-09-30) Παπαχρήστου, Γεώργιος
Fraud is a multidimensional issue that concerns investors, regulators, auditors, and the public. The wave of corporate failures at the beginning of the 21st century, raised interest on this issue, making forensic accounting an emerging and promising mechanism available to professionals for effective and efficient prevention, detection, and deterrence of fraud and also a challenging research area for academics. Even though regulation was issued in the aftermath of fraud scandals and the disclosure of corporate governance deficiencies, still legislating human behavior is impossible. As it is “human beings who commit fraud” (Ramamoorti, 2008), it is important to reveal the inner forces that lead employees to fraudulent acts, and in turn delve into their psychology. However, considering that employees work within a context, their behavior affects the firm and vice-versa, firm’s organizational culture does affect their behavior. That being the case, the objective of this thesis is to map the profile of a possible fraud perpetrator and, in turn answer the question of “why employees do bad things”. To achieve this aim, a sample of 214 employees working in private firms in Greece was examined through a four-stage research. In the first stage of the research, the impact of personal attributes, involving personality traits and demographics, on employees’ propensity to commit or engage in fraud, is being explored. The results reveal that an employee who is characterized as being unconscientious, disagreeable, close to experience, and extrovert, includes the typical characteristics of a possible fraud perpetrator. Then, in the second stage of the research, the impact of organizational culture on employees’ fraudulent behavior is being examined. The results reveal that the existence of an ethical organizational culture within a firm reduces fraud likelihood. In specific, congruency of management, feasibility, and transparency, significantly influence employees’ aversion to fraud. In the third stage of the research the moderating role of organizational culture on the relationship between personal attributes and fraudulent behavior is being explored. The results reveal a significant intervening role of ethical culture on the relationships between openness and extraversion with behavior. Finally, in the fourth stage of the research, four additional analyses are being performed. The first examines the impact of personal attributes and organizational culture simultaneously on employees’ fraudulent behavior. The other three analyses investigate the personal attributes that affect an employee’s tendency to commit financial statement fraud, be corrupted, and misappropriate firm’s assets. The results reveal that when culture is included in the research model, only conscientiousness and openness affect an employee’s behavior. In addition, regarding the fraudster’s profile in view of the three types of occupational fraud, the possible financial statement fraud perpetrator and the employee who is likely to commit asset misappropriation, is unconscientious and close to experience, whistle the possible corrupted employee is extravert. The results of this thesis are useful to academics and professionals. In terms of academic contribution, this thesis expands the forensic accounting literature on the behavioral analysis of fraud by mapping the profile of a possible fraud perpetrator and applying an interdisciplinary approach through the use of accounting and psychology theories. In terms of professionals, the results of the thesis can be used during selection and recruiting processes, as an additional means of evaluating employees’ tendency to fraud, preventing in this way future fraud incidents within the firm. In addition, the results can be used as red flags by auditors and forensic accountants when investigating a fraud case.
Linking public accounting practices to fiscal sustainability: an empirical examination of the influence of International Public Sector Accounting Standards (IPSAS) on public finances
(2022-12-06) Paraponti, Thekla; Παραπόντη, Θέκλα
Τις τελευταίες δεκαετίες, τα IPSAS αποτελούν αδιαμφισβήτητο σημείο αναφοράς για τις παγκόσμιες μεταρρυθμίσεις των δημόσιων λογιστικών συστημάτων, καθώς θεωρείται ότι παρέχουν ένα ισχυρό πλαίσιο, το οποίο επιτρέπει την παροχή ακριβών και αξιόπιστων χρηματοοικονομικών πληροφοριών και συμβάλλει στη βελτίωση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και στη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Ωστόσο, οι εμπειρικές έρευνες που μελετούν την πιθανή επίδραση της εφαρμογής των IPSAS σε συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη είναι πολύ περιορισμένες. Στόχος αυτής της διατριβής είναι να συμβάλλει ερευνητικά στον συγκεκριμένο τομέα, εξετάζοντας τη σχέση μεταξύ των IPSAS (ως σημείο αναφοράς για τη λογιστική τυποποίηση) και της δημοσιονομικής βιωσιμότητας. Για την επίτευξη του στόχου της διατριβής, ακολουθήθηκε μία διαδικασία τριών σταδίων, κατά την οποία ερευνήθηκαν οι χώρες του ΟΟΣΑ για μία περίοδο 21 ετών. Κατά το πρώτο στάδιο της έρευνας, προσδιορίστηκε ο βαθμός συμμόρφωσης της κάθε χώρας με τα IPSAS, καθώς και η χρονολογία επίτευξης του εν λόγω βαθμού, και στη συνέχεια οι χώρες του ΟΟΣΑ ταξινομήθηκαν σε τρία διαφορετικά επίπεδα συμμόρφωσης (χαμηλό, μέτριο και υψηλό). Κατά το δεύτερο στάδιο της έρευνας, η ταξινόμηση του πρώτου σταδίου αξιοποιήθηκε για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των τριών επιπέδων συμμόρφωσης και των επιδόσεων τεσσάρων οικονομικών δεικτών, σχετιζόμενων με τη δημοσιονομική βιωσιμότητα. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν την ύπαρξη μιας στατιστικά σημαντικής τάσης μεταξύ του βαθμού συμμόρφωσης με τα IPSAS και της επίδοσης τριών από τους δείκτες. Τέλος, κατά το τρίτο στάδιο της έρευνας, έγινε μία πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση της σχέσης μεταξύ του επιπέδου συμμόρφωσης με τα IPSAS και ενός από τους επιλεγμένους δείκτες -συγκεκριμένα, των μακροπρόθεσμων επιτοκίων. Για αυτό το στάδιο της έρευνας κατασκευάστηκε ένα οικονομετρικό μοντέλο με βάση τα χαρακτηριστικά των δεδομένων. Τα αποτελέσματα του μοντέλου επιβεβαίωσαν την ύπαρξη μιας αντίστροφης μακροχρόνιας σχέσης μεταξύ του επιπέδου συμμόρφωσης με τα IPSAS και των μακροπρόθεσμων επιτοκίων, γεγονός που υποδηλώνει ότι η λογιστική τυποποίηση σχετίζεται με χαμηλότερο κόστος δανεισμού, το οποίο αποτελεί σημαντικό προσδιοριστικό παράγοντα της βιωσιμότητας του χρέους. Τα συμπεράσματα αυτής της διατριβής είναι χρήσιμα τόσο σε επίπεδο ακαδημαϊκής έρευνας όσο και σε επίπεδο πρακτικών εφαρμογών. Σε ακαδημαϊκό επίπεδο, η διατριβή αυτή προσθέτει γνώση στην υπάρχουσα βιβλιογραφία για τα IPSAS, παρέχοντας μία νέα, συνολική οπτική του επιπέδου συμμόρφωσης. Επιπλέον, επεκτείνει τις εμπειρικές έρευνες στη μελέτη των οφελών που συνδέονται με την υιοθέτηση των IPSAS. Αναφορικά με τη συμβολή της σε πρακτικό επίπεδο, προσφέρει χρήσιμα συμπεράσματα για όσους ασχολούνται με τη χάραξη πολιτικών και τη λογιστική τυποποίηση, καθώς αναδεικνύει τις προβληματικές περιοχές που εμποδίζουν την υιοθέτηση των IPSAS, στις οποίες θα μπορούσαν να εστιάσουν οι μεταρρυθμίσεις. Επιπλέον, παρέχει εμπειρικά στοιχεία για τον ευεργετικό ρόλο της λογιστικής τυποποίησης, γεγονός που θα μπορούσε να συμβάλλει στην περαιτέρω προώθηση των λογιστικών προτύπων.
O θαλάσσιος τουρισμός: η εκτίμηση των επιδράσεών του στην ελληνική οικονομία μέσω του δορυφορικού λογαριασμού τουρισμού και της σύνδεσής του με το εθνικολογιστικό σύστημα
(2006) Διακομιχάλης, Μιχαήλ
O Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση των επιδράσεων του Θαλάσσιου Τουρισμού στην Ελληνική οικονομία, και εξειδικεύεται στους παρακάτω ερευνητικούς στόχους: α) Στη διερεύνηση του θεωρητικού και εμπειρικού πλαισίου των δραστηριοτήτων που συγκροτούν το θαλάσσιο τουρισμό. β) Στην εκτίμηση των κυριότερων οικονομικών επιδράσεων που προκαλούνται από τις τρεις κύριες δραστηριότητες του θαλάσσιου τουρισμού (Κρουαζιεροπλοΐα, Ιδιωτική Θαλάσσια Περιήγηση-Yachting και Παράκτια Τουριστική Ναυτιλία) στην Ελληνική οικονομία. Μέσα από τη διατριβή επιτεύχθηκε: 1) Ο προσδιορισμός του συγκεκριμένου τουριστικού προϊόντος (του θαλάσσιου τουρισμού), εννοιολογικά, μέσα από τους ορισμούς που είναι αποδεκτοί στη διεθνή και Ελληνική βιβλιογραφία καθώς και μέσα από την εννοιολογική ανάλυση των επιμέρους προϊόντων του θαλάσσιου τουρισμού, όπως αυτά προσφέρονται στην αγορά. 2) Η εκτίμηση της συμβολής του θαλάσσιου τουρισμού στην Ελληνική οικονομία. Μετά τη διερεύνηση της Ελληνικής και της διεθνούς βιβλιογραφίας, τόσο για το θεωρητικό πλαίσιο του Θαλάσσιου Τουρισμού, όσο και για την ανάλυση των υφιστάμενων μεθοδολογιών για την εκτίμηση οικονομικών επιδράσεων, επιλέχθηκε ο Δορυφορικός Λογαριασμός Τουρισμού, αφού διαπιστώθηκε ότι δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι τώρα στην Ελλάδα και συγκεντρώνει τα εξής πλεονεκτήματα σε σύγκριση με άλλες μεθόδους: • Ικανοποιεί πλήρως τον σκοπό της έρευνας • Βασίστηκε στο Σύστημα των Εθνικών Λογαριασμών του 1993 (SNA 93), και στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών του 1995 (ESA ’95), καθώς και στους ορισμούς και ερμηνείες των στατιστικών του τουρισμού από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού (WTO) και τα Ηνωμένα Έθνη και έχει εγκριθεί από το Συμβούλιο Τουρισμού του ΟΟΣΑ το 1999. • Μπορεί να προσεγγίσει, μετά από κατάλληλη προσαρμογή, σε ικανοποιητικό βαθμό την οικονομική πραγματικότητα του θαλάσσιου τουρισμού. Εκτιμήθηκαν οι οικονομικές επιδράσεις που προκαλούνται από τις τρεις κύριες δραστηριότητες του θαλάσσιου τουρισμού στα κυριότερα μακροοικονομικά μεγέθη της Ελληνικής οικονομίας (Τουριστική Κατανάλωση, Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, Εθνικό Εισόδημα, Ισοζύγιο Άδηλων Συναλλαγών, Απασχόληση, Επενδύσεις, Δημόσια έσοδα) τόσο σε ποσοτικά μεγέθη όσο και σε ποσοστιαία συμμετοχή.
The role, impact, and interrelation of technical external drivers, namely ESA2010, IPSAS/EPSAS accounting standardization and ERP systems, towards Public Sector Accounting reforms
(2023-06) Μαρκογιαννοπούλου, Αντωνία
Ο ρόλος, ο αντίκτυπος και η αλληλεπίδραση των τεχνικών εξωτερικών παραγόντων, ειδικότερα του Ευρωπαϊκού λογιστικού πλαισίου ESA2010, της λογιστικής τυποποίησης IPSAS/EPSAS και των πληροφοριακών συστημάτων (ERPs), προς τις λογιστικές μεταρρυθμίσεις του Δημοσίου Τομέα
Supply chain stochastic modeling: analysis, design and optimization of flows in supply networks
(2020-10-19) Βαρλάς, Γεώργιος
Στην παρούσα διατριβή προτείνονται αναλυτικά μοντέλα για την αριθμητική εκτίμηση της απόδοσης εφοδιαστικών συστημάτων που παρουσιάζουν πρακτικό ενδιαφέρον. Τα μοντέλα χρησιμοποιούνται για μια εκτεταμένη αριθμητική μελέτη των αντίστοιχων συστημάτων με στόχο την καλύτερη κατανόηση της συμπεριφοράς τους, και όπου είναι δυνατό, την εξαγωγή συμπερασμάτων χρήσιμων στην υποστήριξη λήψης αποφάσεων. Οι γενικές παραδοχές περιλαμβάνουν χαμένη πλεονάζουσα ζήτηση, στοχαστικούς χρόνους αναμονής, και στοχαστική εξωτερική ζήτηση. Οι αβεβαιότητες μοντελοποιούνται με χρήση εκθετικής κατανομής, ή όπου κρίνεται σκόπιμο με πιο γενικές κατανομές όπως η σύνθετη Poisson και η Coxian με δύο φάσεις. Τα συστήματα μοντελοποιούνται σαν Μαρκοβιανές αλυσίδες συνεχούς χρόνου – διακριτού χώρου και εφαρμόζονται τεχνικές βασισμένες στην ανάλυση της δομής των πινάκων μεταπήδησης (Matrix analytic methods). Προτείνεται ένας αλγόριθμος για την κατασκευή του πίνακα γεννήτορα (infinitesimal generator matrix) για οποιονδήποτε συνδυασμό παραμέτρων, την κατασκευή και επίλυση του αντίστοιχου συστήματος γραμμικών εξισώσεων, και τον αλγοριθμικό υπολογισμό μέτρων απόδοσης μέσω του διανύσματος στάσιμων πιθανοτήτων. Η ορθότητα των μαθηματικών μοντέλων επιβεβαιώνεται με χρήση προσομοίωσης. Τα συμπεράσματα βασίζονται στην αριθμητική επίλυση ενός πλήθους σεναρίων, ενώ οι βέλτιστες πολιτικές προκύπτουν μετά από διεξοδική μελέτη όλων των πιθανών πολιτικών που βρίσκονται εντός των προκαθορισμένων ορίων. Εξετάζονται τρία διαφορετικά συστήματα: Ένα σειριακό, οριζόντια ολοκληρωμένο σύστημα ώθησης-έλξης (Push-Pull) με ανεξάρτητη μεταφορά, ένα σειριακό σύστημα τριών σταδίων όπου η διαχείριση των αποθεμάτων γίνεται από τον προμηθευτή (Vendor Managed Inventory - VMI), και ένα σύστημα έλξης (pull) τριών στοιβάδων με δενδροειδή δομή και ανεξάρτητους σταθμούς μεταφοράς.
The Nexus between dynamic capabilities, innovation and maritime security
(2021-02-10) Νέλλας, Ιωάννης
H θαλάσσια ασφάλεια είναι πλέον ένας όρος που χρησιμοποιείται ευρέως στη καθημερινότητα μας, καθώς πλέον μεγάλος αριθμός περιοχών αντιμετωπίζει οξέα προβλήματα άμεσα σχετιζόμενα με το θαλάσσιο περιβάλλον. Συνέπεια των ανωτέρω είναι ότι η αξιοποίηση του συνόλου των διαθέσιμων εργαλείων καθίσταται επιτακτική και μονόδρομος. Οι εμπλεκόμενοι με τη θαλάσσια ασφάλεια οργανισμοί (ναυτιλιακές εταιρείες, ναυτικά, ακτοφυλακή κ.ά.) ως οργανισμοί διαθέτουν οργανωτική δομή που έχει πολλά κοινά στοιχεία με αντίστοιχες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα και ως εκ τούτου γεννάται το εύλογο ερώτημα περί της δυνατότητας αξιοποίησης στρατηγικών, εννοιών (concepts) και επιμέρους επιχειρησιακών τακτικών που πηγάζουν από τη βιβλιογραφία της διοίκησης επιχειρήσεων. Ειδικότερα, μια επιχείρηση για να εξελιχθεί / αναπτυχθεί απαιτείται να διαθέτει «Δυναμικές Ικανότητες, ήτοι, όπως αναφέρεται από τους Teece et al. (1997), την ικανότητα μιας εταιρείας: “Να ενσωματώνει, να χτίζει και να αναμορφώνει εσωτερικές και εξωτερικές δομές (ικανότητες) για την αντιμετώπιση των διαφόρων προκλήσεων σε ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο περιβάλλον”. Το ακαδημαικό ερώτημα που προκύπτει εστιάζει στην ενδεχόμενη δυνατότητα εφαρμογής της έννοιας (concept) των δυναμικών ικανοτήτων σε ιδρύματα / οργανισμούς που στοχεύουν στην προώθηση της ασφάλειας στη θάλασσα. Σημειώνεται ότι ο όρος «ιδρύματα/οργανισμοί» εν προκειμένω αναφέρεται στις ένοπλες δυνάμεις (πολεμικό ναυτικό), ακτοφυλακή και στις διάφορες ιδιωτικές εταιρείες που ασχολούνται με απειλές εναντίον της θαλάσσιας ασφάλειας, όπως η πειρατεία, η παράνομη μετανάστευση, στις ναυτιλιακές εταιρείες κ.ά. Ο σκοπός της διατριβής αυτής είναι η εισαγωγή της έννοιας των δυναμικών ικανοτήτων (Dynamic Capabilities) σε συνάρτηση με τη θαλάσσια ασφάλεια και την εκκίνηση της συζήτησης περί ενδεχόμενης μελλοντικής αξιοποίησης του εν λόγω concept από το επιχειρηματικό πλαίσιο στον τομέα της θαλάσσιας ασφάλειας, ενδεχομένως με την ίδρυση και κατ’ επέκταση την αξιοποίηση συναφών γραφείων/κέντρων καινοτομίας. Ειδικότερα, η παρουσίαση και η ανάλυση των αποτελεσμάτων της διενεργηθείσας διδακτορικής έρευνας αποσκοπούν στην παρουσίαση της δυναμικής της έννοιας των Δυναμικών Ικανοτήτων, καθώς και στη χρησιμότητα/αξιοποίηση ενός προτεινόμενου μηχανισμού Δυναμικών Ικανοτήτων, ο οποίος θα αποτελέσει τον θεωρητικό σύνδεσμο μεταξύ της Θαλάσσιας Ασφάλειας, των Δυναμικών Ικανοτήτων και της Καινοτομίας και παράλληλα θα αποτελέσει τη βάση για μελλοντικούς μελετητές στον αντίστοιχο τομέα ασφαλείας.
Tourists' personality and consumer behavior in social media
(2015) Τσιακάλη, Κωνσταντίνα
Το περιεχόμενο που δημιουργείται στα social media από τους ίδιους τους χρήστες (user-generated-content) και η υποκατηγορία του, τα σχόλια των καταναλωτών στο διαδίκτυο για διάφορα προϊόντα, έχουν δημιουργήσει ένα παγκόσμιο word-of-mouth, το οποίο έχει αλλάξει τις ισορροπίες στην τουριστική βιομηχανία. Μία από τις πιο καίριες επιρροές αυτού του eWOM είναι η επίδρασή του στην διαδικασία λήψης αποφάσεων των τουριστών. Όπως είναι φυσικό, οι παραγωγοί του τουρισμού έχουν, επίσης, επηρεαστεί από αυτές τις αλλαγές. Οι τουριστικές επιχειρήσεις και οι οργανισμοί όχι μόνο εκμεταλλεύονται τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το user-generated-content, αλλά παράγουν, επίσης, το δικό τους περιεχόμενο (marketing-generated-content) με στόχο να επηρεάσουν τις αποφάσεις των καταναλωτών. Από την άλλη πλευρά, η συμπεριφορά των τουριστών δεν προκαλείται μόνο από εξωτερικές επιρροές, όπως είναι το περιεχόμενο των κοινωνικών μέσων δικτύωσης (social media), αλλά κι από εσωτερικούς παράγοντες, όπως είναι η προσωπικότητα του ατόμου. Παρ 'όλα αυτά, η έρευνα δεν έχει εξετάσει ακόμη τον τρόπο που το ίδιο περιεχόμενο που δημιουργείται στα social media από τους χρήστες και τις επιχειρήσεις επηρεάζει την συμπεριφορά των τουριστών και την διαδικασία λήψης τουριστικών αποφάσεων στα social media, σχετικά με την προσωπικότητα του ατόμου.Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει το τρέχον ερευνητικό έργο εξετάζοντας τον ρόλο της προσωπικότητας στην διαδικασία λήψης τουριστικών αποφάσεων, όσον αφορά στη χρήση και στην αξιοποίηση του περιεχομένου των κοινωνικών μέσων δικτύωσης (social media). Επιπλέον, εξετάζει κατά πόσο η θεωρίας της αυτο-ομοιότητας / αυτο-συνάφειας (self-congruity) ισχύει στα social media. Με βάση το μοντέλο ΕΒΜ της διαδικασία λήψης τουριστικών αποφάσεων και το μοντέλο των Πέντε Παραγόντων (Big Five) της προσωπικότητας, η παρούσα μελέτη εξέτασε ένα δείγμα από 582 τουρίστες, χρηστών των κοινωνικών μέσων δικτύωσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η προσωπικότητα επηρεάζει όλες τις φάσεις στην διαδικασία λήψης τουριστικών αποφάσεων, ενώ η αυτο-ομοιότητα αποτελεί προϋπόθεση, προκειμένου οι καταναλωτές να αισθανθούν συνάφεια με το περιεχόμενο που δημιουργείται τόσο από τους χρήστες, όσο κι από τους παραγωγούς του τουρισμού. Επιπλέον, η έρευνα έδειξε ότι το περιεχόμενο που δημιουργούν οι χρήστες επηρεάζει τη συμπεριφορά των τουριστών περισσότερο από ότι το περιεχόμενο που δημιουργούν οι επιχειρήσεις. Τα ευρήματα της μελέτης συμβάλλουν σημαντικά στην θεωρία λήψης αποφάσεων των τουριστών, καθώς και στις πρακτικές μάρκετινγκ που θα πρέπει να ακολουθούνται στα social media.
Αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους & τουρισμός: η περίπτωση της Ελλάδας
(2011) Ζενέλης, Πέτρος Δημήτριος
Η παρούσα διατριβή προσεγγίζει το θέμα της διεύρυνσης των αεροπορικών συνδέσεων των εταιρειών χαμηλού κόστους τόσο σε επίπεδα πτητικής έντασης όσο και σε αριθμό εξυπηρετούμενων προορισμών στην ελληνική επικράτεια καθώς και τα αποτελέσματα που θα έχει η εν λόγω μεγέθυνση της αεροπορικής δραστηριότητας στην ελληνική τουριστική βιομηχανία. Αρχικά αναλύονται τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας και η σχέση που την συνδέει με την οικονομική ανάπτυξη, την σύγχρονη ελληνική κοινωνία, την τεχνολογική ανάπτυξη και το περιβάλλον καθώς και ο ρόλος που παίζει η πολιτεία στην αποτελεσματική τουριστική μεγέθυνση της ελληνικής τουριστικής δραστηριότητας. Εν συνεχεία προσδιορίζεται η σχέση που συνδέει τις αερομεταφορές και την βιωσιμότητα της τουριστικής βιομηχανίας ενώ καταγράφεται και η υφιστάμενη κατάσταση των αερομεταφορών, χαμηλού κόστους και μη, στον ελλαδικό χώρο. Οι αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους και η παρουσία τους στην Ελλάδα προσεγγίστηκε μέσα από τη συγκριτική μελέτη της Ρόδου και της Μαγιόρκας, δύο νησιωτικών προορισμών της Μεσογείου με κοινά χαρακτηριστικά αλλά και με σημαντικές διαφορές ως προς τα επίπεδα τουριστικής ανάπτυξης. Τα μεγέθη πτητικής δραστηριότητας των LCCs προς τους δύο υπό μελέτη προορισμούς παρουσιάζουν δομικές διαφορές οι οποίες προέρχονται κυρίως από την εφαρμογή διαφορετικών πολιτικών αναπτυξιακής δραστηριότητας. Μέσα από την ανάλυση των πρωτοβουλιών τουριστικής ανάπτυξης που υλοποιήθηκαν στο μεγαλύτερο νησί των Βαλεαρίδων νήσων προέκυψαν συμπεράσματα που αφορούν στις δυνατότητες προσαρμογής και εφαρμογής αντίστοιχων πολιτικών ανάπτυξης τόσο στη Ρόδο όσο και σε άλλους ελληνικούς τουριστικούς προορισμούς έτσι ώστε να επιτευχθεί περιορισμός των φαινομένων εποχικότητας και μεγέθυνση της εισερχόμενης τουριστικής κίνησης.Όσον αφορά στην πρωτογενή έρευνα που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της παρούσας διατριβής, προέκυψαν σημαντικά πορίσματα που αφορούν στα αποτελέσματα που θα είχε η διεύρυνση των αεροπορικών συνδέσεων LCCs στην ανάπτυξη του ελληνικού τουριστικού προϊόντος. Συγκεκριμένα για τους Έλληνες, παρότι γνωρίζουν τις αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους και τις επιχειρησιακές τους διαφορές σε σχέση με τους συμβατικούς αερομεταφορείς, οι εν λόγω εταιρείες δεν αποτελούν πρώτη τους επιλογή κυρίως γιατί στην Ελλάδα επιχειρεί περιορισμένος αριθμός LCCs. Σποραδικές προσπάθειες προς την βελτίωση της κατάστασης και την προσέλκυση νέων LCCs γίνονται τον τελευταίο καιρό με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την έναρξη πτήσεων της Ryanair προς τρεις ελληνικούς περιφερειακούς προορισμούς. Επιπροσθέτως, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πρωτογενούς έρευνας, προέκυψε ότι οι ταξιδιώτες είναι διατεθειμένοι να δαπανήσουν μέρος του ποσού που εξοικονομούν από ένα φθηνότερο ναύλο στον τελικό προορισμό γεγονός που καταδεικνύει το πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα που διαφαίνεται ότι μπορεί να έχει η διεύρυνση των πτήσεων LCCs προς ελληνικούς προορισμούς τόσο σε απόλυτα μεγέθη επισκεπτών όσο και σε δείκτες της ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας.
Ανάπτυξη δεξιοτήτων και γνώσεων ανθρωπίνων πόρων στις επιχειρήσεις φιλοξενίας και τουρισμού: διαστάσεις ποιότητας υπηρεσιών των προγραμμάτων κατάρτισης
(2010) Βαλαχής, Ιωάννης
Για την διερεύνηση ενός νέου προσδιοριστικού παράγοντα αξιολόγησης της κατάρτισης και τη δημιουργία ενός προτύπου της ποιότητας και μεταφοράς της κατάρτισης, όπως ορίζονται από τις αντιλήψεις των καταρτιζομένων, εξετάστηκαν θεωρίες από τα επιστημονικά πεδία των υπηρεσιών, της οργανωσιακής συμπεριφοράς και της ανάπτυξης ανθρωπίνων πόρων. Λαμβάνοντας υπόψη πως η κατάρτιση είναι μια υπηρεσία που προσφέρεται από τον οργανισμό στους εργαζόμενους, ακολουθήθηκε μια συγκεκριμένη διαδικασία ανάπτυξης κλίμακας για να αναδείξει τις διαστάσεις της ποιότητας της κατάρτισης, όπως την ορίζουν οι καταρτιζόμενοι. Η κλίμακα που αναπτύχθηκε κατά την πρώτη φάση της έρευνας εξετάστηκε περαιτέρω από 239 καταρτιζόμενους σε θέματα τουρισμού και φιλοξενίας. Η κατάρτιση αφορούσε προγράμματα κατάρτισης σε ζητήματα ανάπτυξης δεξιοτήτων και ανάπτυξης τουριστικού προϊόντος, σε αίθουσα διδασκαλίας. Πριν την έναρξη των μαθημάτων, οι καταρτιζόμενοι συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο όπου αξιολογούσε την κατάρτιση όσον αφορά τις προσδοκίες και μετά το τέλος του προγράμματος κατάρτισης, άλλο ένα, όπου αξιολογούσε την κατάρτιση όσον αφορά τις αντιλήψεις τους για το πρόγραμμα της κατάρτισης που παρακολούθησαν. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας σύγκρισης των τρόπων μέτρησης, τα αποτελέσματα φανέρωσαν ότι η μέτρηση μόνο της αντίληψης της ποιότητας της κατάρτισης σχετίζονταν περισσότερο με την γενική ποιότητα της κατάρτισης, όπως ορίστηκε από τους καταρτιζόμενους, από ότι με τη μέτρηση της διαφοράς ή της προσδοκίας. Η εξερευνητική παραγοντική ανάλυση αποκάλυψε 7 διαστάσεις της αντιλαμβανόμενης ποιότητας της κατάρτισης σύμφωνα με τη μέτρηση μόνο της αντίληψης (η Διάδραση, η Σχετικότητα, η Αξιοπιστία, η Ομοιογένεια, η Υπευθυνότητα, τα Απτά-υλικά, και το Κλίμα) οι οποίες είναι παρόμοιες με τις διαστάσεις της ποιότητας των υπηρεσιών. Οι προσδιοριστικοί παράγοντες αυτοί, όπου αποτελούν τον κορμό της κλίμακας μέτρησης της κατάρτισης, φανερώνουν μια σημαντική θετική συσχέτιση με τις προθέσεις των καταρτιζομένων να μεταφέρουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που αποκόμισαν κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων κατάρτισης πίσω στις εργασίες τους.
Ανάπτυξη συστημάτων υποστήριξης αποφάσεων στη διαχείριση εφοδιαστικών δικτύων με στοχαστικές ροές (μεταβλητή ζήτηση και τυχαίοι χρόνοι αναπληρώσεων αποθεμάτων)
(2016-07) Ντιό, Δέσποινα
Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, μελετώνται πολυεπίπεδα εφοδιαστικά δίκτυα σε περιβάλλον αβεβαιότητας (μεταβλητή ζήτηση και τυχαίοι χρόνοι αναπληρώσεων). Κύριος σκοπός η Διοίκηση Εφοδιαστικών Δικτύων να γίνεται μέσω της χρήσης εργαλείων υποστήριξης στη λήψη αποφάσεων και όχι με εμπειρικά–διαισθητικά μέσα. Μέσω της τεκμηριωμένης και ορθολογικής λήψης αποφάσεων, οι οργανισμοί είναι σε θέση να βελτιστοποιούν την απόδοση και την κερδοφορία τους. Οι κυριότεροι στόχοι της διατριβής είναι οι εξής: • Η μοντελοποίηση εφοδιαστικών δικτύων με πολλά επίπεδα, (multi-echelon). • Ο προσδιορισμός και η ανάλυση των μέτρων απόδοσης των εφοδιαστικών συστημάτων με τοπολογία είτε γραμμική (Serial Chains), είτε συγκλίνουσα (Merge), ή αποκλίνουσα (Divergent). • Η ανάπτυξη δεικτών μέτρησης της επίδρασης των αποθεμάτων στη συνολική απόδοση της εφοδιαστικής αλυσίδας. • Η ανάπτυξη πρωτότυπων αλγορίθμων αξιολόγησης της απόδοσης των εφοδιαστικών δικτύων. Πιο αναλυτικά στα δύο πρώτα κεφαλαία παρουσιάζεται το θεωρητικό υπόβαθρο της Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας και της Διαχείρισης των Αποθεμάτων. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται αναλυτικά η μεθοδολογία μοντελοποίησης. Στο 4ο κεφάλαιο μελετώνται σειριακά εφοδιαστικά δίκτυα έλξης, με απεριόριστο αριθμό μελών και χαμένες πωλήσεις. Στο 5ο κεφάλαιο μοντελοποιούνται συγκλίνοντα εφοδιαστικά δίκτυα ώθησης δύο επίπεδων και άπειρο αριθμό αξιόπιστων προμηθευτών. Στο 6ο κεφάλαιο αναλύονται αποκλίνοντα εφοδιαστικά δίκτυα δύο επίπεδων με ένα κεκορεσμένο προμηθευτή, απεριόριστο αριθμό λιανοπωλητών και χαμένες πωλήσεις. Οι χρόνοι αναπλήρωσης και επεξεργασίας των αποθεμάτων όλων των δικτύων ακολουθούν την Erlang κατανομή. Όλες οι μορφές εφοδιαστικών δικτύων που μελετώνται μοντελοποιούνται ως Μαρκοβιανές στοχαστικές διαδικασίες συνεχούς χρόνου και διακριτού χώρου καταστάσεων. Για τον υπολογισμό των μέτρων απόδοσης των συστημάτων δημιουργούνται υπολογιστικοί αλγόριθμοι συναρτήσει των παραμέτρων εισόδου των συστημάτων. Οι εν λόγω υπολογιστικοί αλγόριθμοι βοηθούν στην κατανόηση της δυναμικής των αλληλοεπιδρώντων δυναμικών συστημάτων. Συνεπώς, μέσω των αλγορίθμων είναι δυνατή η αξιολόγηση της απόδοσης των εφοδιαστικών δικτύων και η υποστήριξη της λήψης αποφάσεων για θέματα όπως, το επίπεδο επαναπαραγγελίας, το μέγιστο απόθεμα, η κατανομή των αποθεμάτων σε κάθε κόμβο, ο αριθμός των προμηθευτών, η χωρητικότητα του buffer, ο αριθμός μηχανών στο κέντρο διανομής κ.α. Το λογισμικό πακέτο matlab χρησιμοποιείται για το μαθηματικό προγραμματισμό του μοντέλου και όλους τους υπολογισμούς. Τέλος, στο 7o κεφάλαιο της διατριβής συνοψίζονται οι κύριες έννοιες, τα συμπεράσματα και η μελλοντική μελέτη.
Ανάπτυξη υποδειγμάτων μέτρησης της βιωσιμότητας μιας περιφέρειας & συγκριτική ανάλυση των ψηφιακών & φυσικών περιφερειών
(2020-12-18) Οίκουτα Μάζζα, Πατρίσια
Η διαδικασία της Οικονομικής – Βιώσιμης Ανάπτυξης και η σχέση που αυτή έχει με τις περιφερειακές- χωρικές ανισότητες, εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο διαλόγου και επιστημονικής έρευνας, ειδικά στη σημερινή πραγματικότητα που η εδαφική οργάνωση των οικονομιών και των κοινωνιών υφίσταται δραματικές αλλαγές. Η οικονομία της αγοράς, η διακίνηση πόρων χωρίς περιορισμούς, η τεχνολογική καινοτομία και η τομεακή αναδιάρθρωση, η μετανάστευση και η γήρανση του πληθυσμού, καθιστούν ολοένα και πιο δύσκολο να προβλέψει κανείς το μέλλον των περιφερειών. Ταυτόχρονα, οι εξελίξεις που συντελούνται στον τομέα των νέων ψηφιακών τεχνολογιών, υποστηρίζοντας πληθώρα λειτουργιών σε αστικά περιβάλλοντα και παρέχοντας υπηρεσίες σε πολίτες, επιχειρήσεις, δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, έχουν επιφέρει σημαντικές αλλαγές σε μια σειρά από αντικείμενα που σχετίζονται με το χωρικό σχεδιασμό και τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλουν ουσιαστικά στη διαχείριση των σύγχρονων αστικών προβλημάτων. Η αξιοποίησή τους φέρνει στο προσκήνιο την ιδέα των έξυπνων πόλεων, ως αστικών ενοτήτων οι οποίες με την υιοθέτηση-χρήση της τεχνολογίας, προωθούν την καινοτομία, επιδιώκουν τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη και ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των πολιτών, επιχειρήσεων και άλλων συντελεστών (stakeholders) στη διαδικασία λήψης αποφάσεων (Παναγιωτοπούλου, Στρατηγέα, Σωμαράκης, 2014). Η έννοια των έξυπνων πόλεων αποτέλεσε αντικείμενο ολοένα και μεγαλύτερης προσοχής, ενώ πλέον εμφανίζεται ως ένα νέο παράδειγμα ευφυούς αστικής και βιώσιμης κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης. Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μεθοδολογική προσέγγιση της έννοιας της Βιώσιμης Ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό θα αναπτυχθεί ένα υπόδειγμα παρακολούθησης, μέτρησης και αξιολόγησης της ανάπτυξης σε ένα δείγμα 21 επιλεγμένων χωρών της Ε.Ε., θα καταγραφούν τα δυνατά & αδύνατα σημεία, οι προκλήσεις και οι ευκαιρίες των χωρών που εξετάζονται κάθε φορά, αναφορικά με τις τρεις συνιστώσες της βιώσιμης ανάπτυξης, οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική. Η ενδελεχής παρατήρηση των μεταβολών των εξεταζόμενων παραμέτρων σε διάρκεια δέκα ετών στις χώρες που έχουν επιλεγεί ως μελέτες περίπτωσης στην παρούσα ανάλυση, αποτελούν προνομιακό εργαλείο ερμηνείας των διαφορών μεταξύ των χωρών Βορρά και Νότου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πλαίσιο διαμόρφωσης στρατηγικών ανάπτυξης. Θα αποτελούσε παράλειψη αν στο παραπάνω πλαίσιο, δεν συμπεριλαμβανόταν η έννοια της έξυπνης ανάπτυξης. Από τα αρχικά στάδια της ηλεκτρονικής παρουσίας των πόλεων και των γεωγραφικών περιοχών, η μετάβαση σε «έξυπνες» πόλεις τροφοδότησε εκ νέου την έννοια της ανάπτυξης, έδωσε διαφορετικό περιεχόμενο στην οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση μιας περιοχής. Κάνοντας χρήση των επτά βασικών αρχών της έξυπνης πόλης, στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής αναπτύχθηκε ένα υπόδειγμα δέσμης δράσεων, επαναπροσδιορισμού των παραμέτρων της βιώσιμης ανάπτυξης Η παρούσα διατριβή ολοκληρώνεται με την προσθήκη της έννοιας της ψηφιακής περιφέρειας στο τραπέζι του διεθνούς διαλόγου. Εισάγοντας την έννοια της ψηφιακής και όχι της ψηφιοποιημένης περιφέρειας (η τελευταία αναφέρεται σε περιφέρεια που το σύνολο των υπηρεσιών της προσφέρονται ηλεκτρονικά) μιλάμε για ψηφιακές οντότητες που αποτελούνται από γεωγραφικές περιοχές με κοινά χαρακτηριστικά και στρατηγικές ανάπτυξης και που στο σύνολο τους δημιουργούν έναν φαντασιακό χώρο όπου τα μέλη του επικοινωνούν και δραστηριοποιούνται διαδικτυακά με σκοπό την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα της ψηφιακής περιοχής στην οποία ανήκουν. Η δημιουργία μιας «Νοητής Ψηφιακής Περιφέρειας» (Cloud Digital Region) δεν γνωρίζει σύνορα, αλλά εστιάζει μόνο στη δημιουργία των κατάλληλων στρατηγικών για την αντιμετώπιση κοινών προβλημάτων και αναγκών, αποτελεί την καινοτομία της παρούσας διδακτορικής διατριβής.
Ανασχεδιασμός επιχειρησιακών διαδικασιών ενός οργανισμού ως μηχανισμός βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του και δημιουργία αξίας
(2005) Κωνσταντάς, Γεώργιος
Στόχος της διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας μεθοδολογίας με την οποία ο οργανισμός θα βελτιώνει την αποτελεσματικότητα και την ανταγωνιστικότητα του. Για την υλοποίηση του στόχου αυτού η ανάπτυξη της διατριβής διακρίνεται σε τρεις φάσεις. Στη πρώτη φάση προσδιορίζονται οι απαιτήσεις του νέου περιβάλλοντος και καταγράφονται οι αδυναμίες των παραδοσιακών οργανωτικών δομών. Εισάγεται ο Ανασχεδιασμός Επιχειρησιακών Διαδικασιών ως νέα μορφή σχεδιασμού και οργάνωσης των οργανισμών, οι παράγοντες που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο για την εφαρμογή καθώς και τα δομικά του στοιχεία. Στη συνέχεια παρουσιάζεται η μέθοδος της κοστολόγησης βάσει δραστηριοτήτων, η έννοια της αξίας και ο μηχανισμός με τον οποίο αυτή γίνεται αντιληπτή, οι παράγοντες που δημιουργούν αξία, οι περιοχές δράσεις του ανασχεδιασμού και τα οφέλη για τον οργανισμό απ’ την εφαρμογή του. Στη δεύτερη φάση προσδιορίζεται η Ομάδα Ανασχεδιασμού η οποία μέσω ερωτηματολογίων και συνεντεύξεων προσδιορίζει και συσχετίζει τους στόχους του οργανισμού, τις διαδικασίες και τους κρίσιμους παράγοντες επιτυχίας. Ομαδοποιεί, ιεραρχεί και αξιολογεί τις διαδικασίες βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων και μέσω σχετικού αλγόριθμου. Στη συνέχεια η Ομάδα Ανασχεδιασμού αναλύει τις διαδικασίες, προσδιορίζει τα χαρακτηριστικά τους – είδος δραστηριοτήτων, εκροές, εισροές, πελάτες, κόστος κλπ – και την αξία των διαδικασιών ανάλογα με το είδος τους. Αξιολογεί τις δραστηριότητες των διαδικασιών ως προς την συνεισφορά τους στην αξία της διαδικασίας, κατανέμει στις δραστηριότητες αυτές την αξία της διαδικασίας που ήδη έχει προσδιορίσει και διατυπώνει συμπεράσματα και προτάσεις για την διαδικασία και τις δραστηριότητες της. Στη τρίτη φάση της διατριβής, η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε εφαρμόζεται σε πραγματικό οργανισμό.
Αξιολόγηση βιωσιμότητας ειδικών τουριστικών προϊόντων: η περίπτωση της Λέσβου
(2008) Βαγιάννη, Ελένη
Τα τελευταία χρόνια γίνεται συχνά λόγος στη διεθνή βιβλιογραφία για τις ειδικές και εναλλακτικές μορφές τουρισμού (Ε.Ε.Μ.Τ.) και για την συμβολή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των προορισμών υποδοχής τουριστών. Έτσι, από την μία πλευρά υπάρχει η συνεχώς διευρυνόμενη αμφισβήτηση σχετικά με τη συμβολή του μαζικού τουρισμού παραλίας στη βιώσιμη ανάπτυξη των παράκτιων και νησιωτικών προορισμών και από την άλλη πλευρά υπάρχει η ανάδυση των Ε.Ε.Μ.Τ. ως εναλλακτική αναπτυξιακή προοπτική, τόσο για τους «κλασσικούς» προορισμούς των 3S, όσο και για «νέους» που έχουν διαφορετικά τουριστικά θέλγητρα. Κρίσιμο λοιπόν θεωρείται το ερώτημα της συνεισφοράς των νέων αυτών μορφών στην τοπική βιώσιμη ανάπτυξη. Για να θεωρηθεί ότι μία μορφή τουρισμού συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη ενός προορισμού, είναι απαραίτητο αυτή η μορφή να είναι αποδοτική. Προκειμένου να αξιολογηθεί η βιωσιμότητα των τουριστικών προϊόντων απαραίτητο είναι ένα εργαλείο ανάλυσης, το οποίο βοηθάει στο σχεδιασμό της τοπικής τουριστικής πολιτικής και στη λήψη αποφάσεων. Αυτό γίνεται μέσα από τον προσδιορισμό αφενός της απόδοση των μορφών αυτών και αφετέρου των επιπτώσεων που αυτές έχουν στον προορισμό που τις φιλοξενεί. Στην παρούσα διατριβή προτείνεται μια μεθοδολογία μέτρησης και αξιολόγησης των αποδόσεων των διαφορετικών τουριστικών προϊόντων στους προορισμούς. Η εφαρμογή της μεθοδολογίας αυτής γίνεται μέσα από την ανάλυση μίας περίπτωσης μελέτης στην οποία συγκρίνονται ως προς την απόδοσή τους διαφορετικά ειδικά τουριστικά προϊόντα με τον μαζικό τουρισμό παραλίας, προσδιορίζονται οι διαφορές τους και οι παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση των τουριστικών προϊόντων. Η περίπτωση μελέτης αφορά στο νησί της Λέσβου και τα προϊόντα του μαζικού τουρισμού παραλίας, του συνεδριακού τουρισμού, του προσκυνηματικού τουρισμού και του τουρισμού παρατήρησης πουλιών.
Από τις έξυπνες συσκευές στις έξυπνες κατασκευές: ο ανασχεδιασμός επιχειρησιακών λειτουργιών μέσω της τεχνολογίας του 3D printing (προσθετική κατασκευή)
(2022-11-01) Φρονιμάκη, Ευγενία
Η τεχνολογική ανάπτυξη ώθησε τις επιχειρήσεις στην παραγωγή νέων προϊόντων και υπηρεσιών, αναζητώντας στρατηγικές που θα τους προσφέρουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας δημιουργεί νέες ανάγκες στη ζήτηση προϊόντων και υπηρεσιών, προϊόντα με μικρότερο κύκλο ζωής και καταναλωτές που ολοένα και επιδιώκουν εξατομικευμένα προϊόντα και υπηρεσίες που θα σχεδιαστούν ειδικά για τις ανάγκες τους. Η παραγωγή αυτών των προϊόντων βασίζεται στην ύπαρξη πόρων και στην καταγραφή διαδικασιών παραγωγής. Το βασικό τρίπτυχο «Σχεδιασμός - Κατασκευή - Πώληση» προϊόντων αναδιαμορφώνεται, αλλάζει περιεχόμενο αλλά και μορφή και δημιουργεί το πλαίσιο έρευνας για την υιοθέτηση των νέων τεχνολογικά προϊόντων και υπηρεσιών αλλά και τις αλλαγές που επιφέρει η ψηφιακή εποχή στις παραγωγικές διαδικασίες. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη και ο ανασχεδιασμός της παραγωγικής διαδικασίας των ψηφιακών προϊόντων και υπηρεσιών που αναπτύσσονται στη σημερινή εποχή των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών, των έξυπνων προϊόντων-συσκευών και των τρισδιάστατα εκτυπωμένων προϊόντων, τα οποία παράγονται μέσω της έξυπνης κατασκευής. Στόχος είναι η καταγραφή του τρόπου ανάπτυξής τους, ο προσδιορισμός των αλλαγών που φέρνουν στην παραγωγική διαδικασία και στις οικονομικές και κοινωνικές σχέσεις, όπως και η διερεύνηση της αποδοχής των εν λόγω τεχνολογικών προϊόντων από τους καταναλωτές. Στην παρούσα έρευνα προσδιορίζονται οι παράγοντες που επηρεάζουν την υιοθέτηση ή μη των νέων τεχνολογικών εφαρμογών από τους χρήστες του Διαδικτύου. Αναπτύσσεται ένα μοντέλο πρόβλεψης της συμπεριφοράς των καταναλωτών σχετικά με τη χρήση έξυπνων συσκευών και τις παρεχόμενες μορφές εξυπηρέτησης, ενώ στο μοντέλο τεχνολογικής αποδοχής (ΤΑΜ) προσθέτεται μία ακόμη συνιστώσα, η οποία περιγράφει την ένταση της χρήσης των έξυπνων συσκευών (Smart Intense of Use). Ακολούθως μελετάται η υιοθέτηση της τεχνολογίας της τρισδιάστατης εκτύπωσης από τους ιδιώτες για προσωπική χρήση. Παρουσιάζεται ο τρόπος με τον οποίο οι καταναλωτές συνειδητοποιούν την εν λόγω τεχνολογία και προσδιορίζονται οι παράγοντες που επηρεάζουν τη συμπεριφορά κάποιου να χρησιμοποιεί ή όχι τους τρισδιάστατους εκτυπωτές αλλά και η ευαισθητοποίηση (κοινωνικά και οικονομικά) που η καινοτομία αυτή προσφέρει στην κοινωνία. Στη συνέχεια μελετώνται οι αλλαγές στην αλυσίδα αξίας και στο σύστημα αξίας των τρισδιάστατα εκτυπωμένων προϊόντων και παρουσιάζεται ένα δίκτυο διεργασιών προσθετικής κατασκευής, με πολλαπλές οντότητες και συνδέσεις μεταξύ οντοτήτων. Το προτεινόμενο δίκτυο περιλαμβάνει όλους τους φυσικούς και μη φυσικούς ενδιαφερόμενους φορείς (πελάτες, βιομηχανίες προσθετικής κατασκευής) και παρουσιάζει όλες τις φάσεις αυτού του δικτύου. Το προτεινόμενο δίκτυο εφαρμόζεται στις πρωτοβουλίες που αναπτύχθηκαν από τους πάροχους και ιδιώτες τρισδιάστατων εκτυπωτών κατά της πανδημίας COVID-19. Οι ανωτέρω πρωτοβουλίες μελετώνται ως προς τη δομή των εργασιών, το κόστος και την απόδοση των προϊόντων. Ακολούθως, προσδιορίζεται το κόστος κατασκευής των τυπωμένων αντικειμένων. Η μελέτη επικεντρώνεται στο κόστος εγκατάστασης «ενός μικρού έξυπνου εργοστασίου», του εργοστασίου τρισδιάστατης εκτύπωσης και στο κόστος της στερεάς παραγωγής. Μελετάται το οριακό κόστος παραγωγής και το συνολικό κόστος κατασκευής (κόστος επένδυσης, λειτουργικό κόστος, κόστος ενέργειας) ενώ διερευνάται η ταχύτητα παραγωγής και η ποιότητα των εκτυπωμένων προϊόντων σε σχέση με τα χαρακτηριστικά των τρισδιάστατων εκτυπωτών. Τέλος, αναπτύσσεται ένα γραμμικό μοντέλο προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί το κόστος παραγωγής ενός τυπωμένου προϊόντος αφού καθοριστούν οι παράμετροι που επηρεάζουν την τιμή του προϊόντος. Το πρόβλημα διατυπώνεται μέσω ενός μοντέλου μικτού ακέραιου γραμμικού προγραμματισμού (MILP).
Αποτελεσματικότητα και διαφάνεια του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος
(2016-03-30) Βασιλείου, Ευάγγελος
Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι διττός: (α) να μελετήσει την αποτελεσματικότητα του ελληνικού χρηματοπιστωτικού τομέα από την χρήση του Ευρώ (€) ως επίσημου εθνικού νομίσματος μέχρι τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία (2002-14), και (β) να συνεισφέρει στην βιβλιογραφία της μελέτης του χρηματοπιστωτικού τομέα παρουσιάζοντας κάποιες νέες μεθοδολογικές ιδέες και προσεγγίσεις. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας μιας οικονομίας έχει ως κύριο σκοπό την αποτελεσματική μεταφορά κεφαλαίων από τις πλεονασματικές οικονομικές μονάδες, π.χ. νοικοκυριά, στις ελλειμματικές οικονομικές μονάδες, επιχειρήσεις, κράτη, που θέλουν κεφάλαια προκειμένου να ικανοποιήσουν επιχειρηματικά ή καταναλωτικά σχέδια. Η μεταφορά των κεφαλαίων λαμβάνει χώρα διαμέσου δύο κύριων καναλιών μεταφοράς (distribution channels): (α) των κεφαλαιαγορών και (β) των χρηματοπιστωτικών ενδιάμεσων, όπου στην Ελλάδα είναι κυρίως οι τράπεζες. Στην χρηματοοικονομική ανάλυση των κεφαλαιαγορών ένας από τους τρόπους εξέτασης της αποτελεσματικότητας της αγοράς είναι δια μέσου της μελέτης των ημερολογιακών ανωμαλιών. Ενώ, ο συγκεκριμένος τρόπος είναι ιδιαίτερα διαδεδομένος για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας στο ένα κανάλι μεταφοράς, τις κεφαλαιαγορές, στο έτερο κανάλι, στον τραπεζικός τομέα, δεν υπάρχει έρευνα που να χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη προσέγγιση. Συνεπώς, ένα μεγάλο μέρος στο οποίο επικεντρώνεται η διατριβή είναι οι ημερολογιακές ανωμαλίες (calendar anomalies) με σκοπό: - να προσφέρει νέες ερμηνείες σχετικά με τις διφορούμενες διαπιστώσεις περί της ύπαρξης ή μη ημερολογιακών ανωμαλιών στις χρηματαγορές, και - να χρησιμοποιήσει την ευρέως διαδεδομένη μεθοδολογική προσέγγιση των ημερολογιακών ανωμαλιών εκτός από την χρηματοοικονομική στην τραπεζική. Για αυτό το λόγο η συγκεκριμένη διατριβή χωρίζεται σε δύο μεγάλες θεματικές ενότητες: i. στη μελέτη της αποτελεσματικότητας (Efficiency) της ελληνικής κεφαλαιαγοράς, δια μέσου της εξέτασης a. της δυνατότητας αποκόμισης κερδών από την εφαρμογή στρατηγικών βασιζόμενων στην τεχνική ανάλυση, και b. της εμπειρικής έρευνας περί ύπαρξης ή μη ημερολογιακών ανωμαλιών. ii. στη μελέτη της πειθαρχίας της αγοράς (Market Discipline), της διαπίστωσης ύπαρξης Ωραιοποιημένων Τραπεζικών Ισολογισμών (Window Dressing Theory) και, εν τέλει, της αποτελεσματικότητας της ελληνικής τραπεζική αγοράς καταθέσεων. Ως προς τη μελέτη της αποτελεσματικότητας, αν διαπιστωθεί κερδοφορία από την υιοθέτηση στρατηγικών τεχνικής ανάλυσης ή/και ύπαρξη ημερολογιακών ανωμαλιών, σημαίνει πως η αγορά δεν είναι αποτελεσματική επειδή οι ιστορικές τιμές μπορούν: (α) να δώσουν χρήσιμες πληροφορίες για τη μελλοντική πορεία της αγοράς, και (β) να δημιουργούν υπερ-αποδόσεις για μακρό χρονικό διάστημα, τις οποίες μια αποτελεσματική αγορά θα έπρεπε να τις εξαλείψει. Στην περίπτωση της Ελλάδας η τεχνική ανάλυση εμφανίζεται κερδοφόρα. Συγκεκριμένα, η χρήση και των πλέον απλών δεικτών τεχνικής ανάλυσης, όπως οι κινητοί μέσοι μπορεί να αποδόσουν σημαντικά υψηλότερα κέρδη από την υιοθέτηση μιας στρατηγικής διακτράτησης (buy and hold strategy). Αυτά τα αποτελέσματα μπορούν να χαρακτηρισθούν ως τα πρώτα σημάδια περί μη αποτελεσματικής χρηματιστηριακής αγοράς. Η έτερη προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε για τη μελέτη της αποτελεσματικότητας της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς ήταν οι ημερολογιακές ανωμαλίες. Οι ημερολογιακές ανωμαλίες είναι παρατηρηθείσες μεταβολές τιμών οι οποίες επαναλμβάνονται ανά συγκεκριμένη περιοδικότητα και μπορούν να χαρακτηρισθούν ως στατιστικά διαφοροποιημένες από τη συνήθη κίνηση της αγοράς. Στη διεθνή βιβλιογραφία έχουν μελετηθεί αρκετές ημερολογιακές ανωμαλίες οι οποίες ποικίλουν ανάλογα με την περιοδικότητα εμφάνισής των: μηνιαίες, εβδομαδιαίες, δεκαπενθήμερες και αλλαγής του μήνα. Για τους σκοπούς της παρούσας εργασίας μελετήσαμε το σύνολο των ημερολογιακών ανωμαλιών που μελετώνται στη διεθνή βιβλιογραφία: - το φαινόμενο του Ιανουρίου (monthly effect), - η επίδραση του Σαββατοκύριακου (weekend effect), - το φαινόμενο της επενδυτικής δραστηριότητας (trading month effect), και - την επίδραση των επενδυτικών ημερών κατά την αλλαγή του μήνα (turn of the month). Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά είναι αναποτελεσματική και βάσει των αποτελεσμάτων των ημερολογιακών ανωμαλιών, αφού όλες οι εμπειρικές έρευνες έδειξαν πως στην ελληνική περίπτωση υπάρχουν τα ανωτέρω επαναλαμβανόμενα μοτίβα αποδόσεων. Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί πως αν και αρκετά από τα ανωτέρω φαινόμενα έχουν διαπιστωθεί αρκετά χρόνια πριν και πλέον σε άλλες χώρες έχουν αλλάξει (π.χ. το φαινόμενο του Σαββατοκύριακου πλέον έχει αντιστραφεί και πλέον οι ερευνητές μιλούν για Reverse Weekend Effect), παρόλα αυτά εμφανίζονται ισχυρά στην ελληνική περίπτωση. Μια επιπλέον συνεισφορά της παρούσας εργασίας στη βιβλιογραφία είναι πως μελετά τα ημερολογιακά φαινόμενα (ή ανωμαλίες) και σε συνάρτηση με την τάση στην χρηματιστηριακή αγορά. Συγκεκριμένα, όπως παρουσιάζεται και στη συνέχεια, μελετήθηκαν οι ημερολογιακές ανωμαλίες σε περιόδους άνθησης και ύφεσης της αγοράς (financial growth and recession). Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι ημερολογιακές ανωμαλίες αλλάζουν κατά τι, συνεπώς ανάλογα με την χρηματιστηριακή τάση μια ημερολογιακή ανωμαλία μπορεί να τροποιποιηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε στη φάση της ανόδου να είναι παρούσα, ωστόσο στη φάση της ύφεσης να μην υπάρχει. Η συνεισφορά αυτής της προσέγγισης στη βιβλιογραφία έχει να κάνει με την παρουσίαση μιας νέας-εναλλακτικής ερμηνείας στα διφορούμενα αποτελέσματα της εμπειρικής έρευνας σχετικά με την ύπαρξη ή μη των ημερολογιακών ανωμαλιών. Η εξέταση της αποτελεσματικότητας του τραπεζικού τομέα ξεκινά με την έρευνα περί πειθαρχίας της αγοράς (Π.Α.-Market Discipline), ενσωματώνει ποιοτικούς παράγοντες αποτελεσματικότητας διακυβέρνησης και καταλήγει σε μια νέα οπτική μελέτης της ωραιοποίησης των τραπεζικών ισολογισμών, με μεθόδους που έχουν χρησιμοποιηθεί στην αποτελεσματικότητα της χρηματιστηριακής αγοράς. Συγκεκριμένα, η μελέτη της πειθαρχίας της τραπεζικής αγοράς έδειξε πως οι καταθέτες δεν ασκούσαν αποτελεσματική ΠΑ, γεγονός που επηρεάζεται από το θεσμικό πλαίσιο και τη μη αποτελεσματική διακυβέρνηση. Η μη αποτελεσματική διακυβέρνηση, έχει επίδραση και στους ελέγχους των τραπεζών και στους τραπεζικούς ισολογισμούς, δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα τραπεζικής αδιαφάνειας. Η παραποίηση των τραπεζικών ισολογισμών μπορεί να μελετηθεί και μέσω της ωραιοποίησης των τραπεζικών ισολογισμών που είναι ένας «αθώος» τρόπος παραποίησης των αποτελεσμάτων. Η έρευνα αυτή δεν αρκείται στη διαπίστωση της ωραιοποίησης των στοιχείων, αλλά μελετά τα κίνητρα για την εφαρμογή της και τους τρόπους με τους οποίους οι πλεονασματικές οικονομικές μονάδες συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως όταν οι τραπεζίτες θέλουν να εμφανίσουν αυξημένες καταθέσεις αυξάνουν τα επιτόκια, στα οποία οι καταθέτες συμφωνούν, γεγονός που εκτός από εργαλείο για την ωραιοποίηση των τραπεζικών καταθέσεων αποτελεί και ένα ημερολογιακό φαινόμενο. Η διαπίστωση του ημερολογιακού φαινομένου στον τομέα των τραπεζικών καταθέσεων επεκτείνει τη μελέτη των ημερολογιακών φαινομένων στην τραπεζική και είναι ένας τρόπο μελέτης της αποτελεσματικότητας της τραπεζικής αγοράς που δεν έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα. Η εφαρμογή των συγκεκριμένων υποθέσεων επικεντρώνεται αποκλειστικά στην περίπτωση της Ελλάδος μιας και η συγκεκριμένη οικονομία αν και όχι ιδιαιτέρως μεγάλη έχει καταφέρει να απασχολήσει σχεδόν όλο τον κόσμο. Ωστόσο, με την χρήση εναλλακτικών προσεγγίσεων η παρούσα διατριβή προσπαθεί να συνεισφέρει γενικότερα στη βιβλιογραφία μεταφέροντας με λογική συνέχεια και συνέπεια προσεγγίσεις που είναι ευρέως διαδεδομένες στην χρηματοοικονομική και σε άλλα πεδία του ευρύτερου κλάδου μελέτης, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο νέες οπτικές προσεγγίσεως ακόμη και των πλέον εξεζητημένων θεμάτων. Ένας αποτελεσματικός χρηματοπιστωτικός τομέας είναι πολύ βασικός για την οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη. Η συγκεκριμένη διατριβή δεν αρκείται μόνο στη διαπίστωση της μη αποτελεσματικής αγοράς, αλλά εντοπίζει τις αιτίες που δημιουργούν μια τέτοια κατάσταση, προτείνει λύσεις για την αντιμετώπιση της μη αποτελεσματικότητας. Επιπλέον, και προσφέρει και κάποιες ιδέες για μελλοντική έρευνα στο συγκεκριμένο τομέα.

Περιηγούμαι

Πλοήγηση Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων ανά Τίτλο