Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων

Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://hellanicus.lib.aegean.gr/handle/11610/5672

Περιηγούμαι

Τώρα δείχνει 1 - 20 από 98

Πώληση οργανωμένων ταξιδιών
(2004) Τριανταφυλλίδου, Φιλιώ
Στόχος της διατριβής είναι η ευρύτερη εξέταση του νομοθετικού πλαισίου που εισάγει η οδηγία 314/90 για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις και η πρόταση δημιουργίας ενός μοντέλου πολιτικής πώλησης οργανωμένων ταξιδιών και ευρύτερης λειτουργίας των τουριστικών γραφείων, η οποία ανταποκρίνεται με τον καλύτερο τρόπο τόσο στην προστασία του τουρίστα-καταναλωτή, όσο και στον εκσυγχρονισμό των προυποθέσεων λειτουργίας τους. .Η μελέτη εστιάζεται κυρίως στην συγκριτική εμβάθυνση των θεσμικών πλαισίων πώλησης οργανωμένων ταξιδιών και λειτουργίας των τουριστικών γραφείων στα κράτη μέλη της Ευρωπαικής Ενωσης πριν από τη διεύρυνση, με ιδιαίτερη έμφαση στο θεσμικό πλαίσιο της Ελλάδας. Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε μήτρα διπλής εισόδου, όπου στην οριζόντια διάταξη τοποθετήθηκαν οι χώρες, τα θεσμικά πλαίσια των οποίων αποτελούν τα πρότυπα εφαρμογής ενώ στη κάθετη τα χαρακτηριστικά εκείνα που προσδιορίζουν σε κάθε πρότυπο την ιδιαιτερότητα του. Τα συμπεράσματα αφορούν κυρίως την περίπτωση της Ελλάδας όπου διαπιστώνεται ότι το σύστημα πάσχει όσον αφορά την πολιτική οργάνωσης των τουριστικών γραφείων και πώλησης οργανωμένων ταξιδιών.
Στιλ ηγεσίας και κίνητρα στην ελληνική ξενοδοχειακή βιομηχανία
(2004) Παπαγιάννης, Δημήτρης
Η διδακτορική διατριβή εξετάζει και αναλύει τα στιλ ηγεσίας που πρέπει να υιοθετήσουν τα στελέχη της ελληνικής ξενοδοχειακής βιομηχανίας καθώς και τους τρόπους υποκίνησης των υφιστάμενων τους με σκοπό την ικανοποίηση τους, η οποία έμμεσα θα οδηγήσει στην παραγωγή υπηρεσιών ποιότητας. Η βασική Υπόθεση Εργασίας της παρούσας διατριβής είναι ότι: στην ελληνική ξενοδοχειακή βιομηχανία τα στιλ ηγεσίας που υιοθετούν τα στελέχη σε συνδυασμό με τα κίνητρα που παρέχουν στους υφιστάμενους τους αποτελούν κυρίαρχο ρόλο στην ικανοποίηση των εργαζομένων στο χώρο εργασίας, συντελούν έμμεσα στην αύξηση της αποδοτικότητας τους και στη παροχή υπηρεσιών ποιότητας. Η έρευνα για την υποστήριξη της αρχικής υπόθεσης πραγματοποιήθηκε: α)με συλλογή δευτερογενών δεδομένων β) με την συνεργασία 1100 υπαλλήλων και 920 στελεχών ξενοδοχειακών μονάδων, γ) με την διενέργεια πειράματος απομόνωσης μεταβλητών μεταξύ εννέα εργαζομένων και του προϊστάμενου τους, στο τμήμα υποδοχής του ξενοδοχείου Novotel δ) με συνεντεύξεις σε βάθος σε στελέχη και εργαζόμενους στα ελληνικά ξενοδοχεία. Η διατριβή καταλήγει ότι, όντως τα στιλ ηγεσίας των στελεχών, καθώς και τα κίνητρα που χορηγούν παίζουν ιδιαίτερο ρόλο για την ικανοποίηση των εργαζομένων. Όμως, οι ιδιαιτερότητες που επικρατούν στον κλάδο αποδυναμώνουν την θετική συμβολή τους. Μεταβλητές όπως: το μέγεθος των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, πίεση χρόνου, αδυναμία παροχής βασικών κινήτρων, χαμηλές αμοιβές για τα στελέχη και τους υφιστάμενους, αδυναμία γεωγραφικής ταύτισης προσφοράς και ζήτησης εργασίας που έχει ως αποτέλεσμα την εσωτερική μετανάστευση και των στελεχών και των εργαζομένων, ακατάστατα και «σπαστά» ωράρια, μη αμειβόμενες υπερωρίες, χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και χαμηλή εξειδίκευση, καταστούν μικρή τη θετική επιρροή των υιοθετημένων στιλ ηγεσίας του στελέχους καθώς και των κινήτρων που παρέχει στους εργαζόμενους. Το στέλεχος πρέπει να ακολουθεί διαφορετικά στιλ ηγεσίας ανάλογα από που πηγάζει η «δύναμη» που διαθέτει, την φύση του έργου, την θέση εργασίας, τον χαρακτήρα του υφιστάμενου του και τις ιδιαιτερότητες που επικρατούν στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να ακολουθεί ένα στιλ ηγεσίας για όλες τις περιπτώσεις των υφιστάμενων του και για όλες τις χρονικές στιγμές. Θα πρέπει να είναι δημοκρατικός, συμμετοχικός ή και δεσποτικός ανάλογα με την περίπτωση. Όσον αφορά το τρόπο υποκίνησης των υφιστάμενων του, πρέπει κατόπιν διερεύνησης να χορηγεί τα παρακάτω κίνητρα: ηθικές ανταμοιβές, συμμετοχή εργαζομένων στην λήψη αποφάσεων, ενημέρωση εργαζομένων για τα σχέδια της επιχείρησης, αμοιβές ανάλογες των προσόντων και της εμπειρίας, οριζόντιο και κάθετο εμπλουτισμό εργασίας, οργανωμένη ενημέρωση νέων υπαλλήλων και σεμινάρια κατάρτισης/ εξειδίκευσης, παροχή κατάλληλης στέγης και τροφής και κανονικά ωράρια εργασίας. Τέλος, οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, προκειμένου να πετύχουν οικονομίες κλίμακας και να προσελκύσουν τα κατάλληλα στελέχη – ηγέτες καθώς και τους κατάλληλα εκπαιδευμένους εργαζόμενους, θα πρέπει να προχωρήσουν σε συγχωνεύσεις.
Μοντέλο υιοθέτησης του διαδικτύου ως εναλλακτικού δικτύου εξυπηρέτησης του τραπεζικού πελάτη
(2005) Χανιωτάκης, Ιωάννης - Ευάγγελος
Σκοπός της διατριβής είναι η δημιουργία ενός θεωρητικού υποδείγματος, που να εξηγεί την υιοθέτηση τoυ Διαδικτύου από τους ιδιώτες πελάτες των τραπεζών, ως δίκτυο εξυπηρέτησης τους. Μετά τη βιβλιογραφική αναδρομή αποφασίστηκε να ληφθεί ως βάση για τη δημιουργία του υποδείγματος το μοντέλο αποδοχής της τεχνολογίας (ΤΑΜ). Παράλληλα, εντοπίστηκαν οι μεταβλητές που θα μπορούσαν να ενταχθούν στο βασικό θεωρητικό υπόδειγμα. Για την επιβεβαίωση των δυνητικών μεταβλητών του υποδείγματος στην ελληνική αγορά, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε έρευνα σε 613 στελέχη τραπεζών με προσωπικές συνεντεύξεις. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα της βιβλιογραφικής αναδρομής και τα συμπεράσματα της έρευνας των στελεχών τέθηκαν οι ερευνητικές υποθέσεις και αποτυπώθηκε το βασικό θεωρητικό υπόδειγμα. Στο νέο μοντέλο, συμπεριελήφθησαν τα "αντιλαμβανόμενα οφέλη", η "αντιλαμβανόμενη ευκολία χρήσης", η "αντιλαμβανόμενη έλλειψη προστασίας δεδομένων" και η "έλλειψη ανάγκης για εξυπηρέτηση από ανθρώπους". Σε αυτές προστέθηκαν και δύο δημογραφικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την υιοθέτηση της τεχνολογίας, δηλαδή η ηλικία και η εκπαίδευση.Τα συμπεράσματα της έρευνας καταναλωτών που πραγματοποιήθηκε με τηλεφωνικές συνεντεύξεις (428 χρήστες Η/Υ) επαλήθευσαν τις ερευνητικές υποθέσεις που είχαν τεθεί. Πιο συγκεκριμένα : - Η χρήση του Διαδικτύου ως δικτύου εξυπηρέτησης τραπεζικών συναλλαγών από τους καταναλωτές συνδέεται άμεσα με την πρόθεση τους να το χρησιμοποιήσουν για το σκοπό αυτό. Επιπλέον η πρόθεση αποτελεί λειτουργία της στάσης τους για τις υπηρεσίες αυτές και καθορίζεται από τις απόψεις τους για τις συνέπειες της χρήσης. - Οι βασικές μεταβλητές που επηρεάζουν θετικά τις στάσεις για τη χρήση των υπηρεσιών ηλεκτρονικής τραπεζικής είναι τα αντιλαμβανόμενα οφέλη και η αντιλαμβανόμενη ευκολία χρήσης. Αντίθετα οι στάσεις επηρεάζονται αρνητικά από την αντιλαμβανόμενη έλλειψη προστασίας των δεδομένων. - Η έλλειψη ανάγκης για εξυπηρέτηση από ανθρώπους δεν επηρεάζει άμεσα τις στάσεις για τα ηλεκτρονικά δίκτυα αλλά έμμεσα την τελική χρήση καθώς και την αντιλαμβανόμενη ευκολία χρήσης. - Από τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η εκπαίδευση επηρεάζει πολλαπλά τη συμπεριφορά των καταναλωτών.
Στρατηγική και πολιτική τιμολόγησης σε σχέση με την κατηγοριοποίηση προϊόντων
(2005) Σκούρτης, Εμμανουήλ
Τα αντικείμενα που πραγματεύεται η παρούσα έρευνα είναι δύο: Το πρώτο είναι ο καθορισμός των βασικών χαρακτηριστικών που εντάσσουν ένα καταναλωτικό προϊόν σε κατηγορίες (ευκολίας, προτίμησης, επιλογής, εξειδίκευσης) καθώς και ο βαθμός έντασης αυτών των χαρακτηριστικών. Το δεύτερο είναι η δημιουργία ενός πλαισίου Στρατηγικών Τιμολόγησης που περιλαμβάνει Στρατηγικές Τιμολόγησης για κάθε κατηγορία προϊόντων όταν υπάρχουν εναλλακτικοί και συγκεκριμένοι στόχοι της Τιμολόγησης. Σχετικά με το πρώτο αντικείμενο της έρευνας, η έρευνα πεδίου και η στατιστική ανάλυση έδειξαν ότι τα στελέχη επιχειρήσεων αντιλαμβάνονται ότι τα βασικά χαρακτηριστικά που κατηγοριοποιούν ένα προϊόν ως προϊόν ευκολίας, προτίμησης, επιλογής και εξειδίκευσης είναι: Ο βαθμός αμεσότητας χρήσης και κατανάλωσης, το επίπεδο άγχους του καταναλωτή πριν την αγορά του προϊόντος, η ένταση της φυσικής προσπάθειας για την αγορά, ο βαθμός ανάμιξης του καταναλωτή, η ένταση της ζήτησης των επώνυμων προϊόντων, οι αντιλαμβανόμενοι κίνδυνοι από την αγορά του προϊόντος, η ευκολία πρόσβασης σε καταστήματα/σημεία πώλησης και η σκέψη/πνευματική προσπάθεια που απαιτείται σε διαφορετικά στάδια της διαδικασίας αγοράς. Επίσης διερευνήθηκε η σχετική αποτελεσματικότητα των μεθόδων επικοινωνίας και η συνηθέστερη συμπεριφορά του καταναλωτή ανά κατηγορία προϊόντων. Σχετικά με το δεύτερο αντικείμενο της έρευνας, δημιουργήθηκε ένα πλαίσιο Στρατηγικών Τιμολόγησης σε σχέση με συγκεκριμένους στόχους Τιμολόγησης (αύξηση κερδών, αύξηση μεριδίου αγοράς και αποτροπή εισόδου νέων ανταγωνιστών), σύμφωνα με το οποίο η Στρατηγική χαμηλών τιμών χρησιμοποιείται συχνότερα στα προϊόντα ευκολίας και προτίμησης ανεξαρτήτως του στόχου της Τιμολόγησης, ενώ η Στρατηγική υψηλών τιμών χρησιμοποιείται συχνότερα στα προϊόντα εξειδίκευσης ανεξαρτήτως του στόχου της Τιμολόγησης. Αντίθετα στα προϊόντα επιλογής, όταν ο στόχος τιμολόγησης είναι η αύξηση κερδών τότε χρησιμοποιείται συχνότερα η Στρατηγική υψηλών τιμών, ενώ στους δυο άλλους στόχους χρησιμοποιείται συχνότερα η Στρατηγική χαμηλών τιμών.
Ανασχεδιασμός επιχειρησιακών διαδικασιών ενός οργανισμού ως μηχανισμός βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του και δημιουργία αξίας
(2005) Κωνσταντάς, Γεώργιος
Στόχος της διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας μεθοδολογίας με την οποία ο οργανισμός θα βελτιώνει την αποτελεσματικότητα και την ανταγωνιστικότητα του. Για την υλοποίηση του στόχου αυτού η ανάπτυξη της διατριβής διακρίνεται σε τρεις φάσεις. Στη πρώτη φάση προσδιορίζονται οι απαιτήσεις του νέου περιβάλλοντος και καταγράφονται οι αδυναμίες των παραδοσιακών οργανωτικών δομών. Εισάγεται ο Ανασχεδιασμός Επιχειρησιακών Διαδικασιών ως νέα μορφή σχεδιασμού και οργάνωσης των οργανισμών, οι παράγοντες που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο για την εφαρμογή καθώς και τα δομικά του στοιχεία. Στη συνέχεια παρουσιάζεται η μέθοδος της κοστολόγησης βάσει δραστηριοτήτων, η έννοια της αξίας και ο μηχανισμός με τον οποίο αυτή γίνεται αντιληπτή, οι παράγοντες που δημιουργούν αξία, οι περιοχές δράσεις του ανασχεδιασμού και τα οφέλη για τον οργανισμό απ’ την εφαρμογή του. Στη δεύτερη φάση προσδιορίζεται η Ομάδα Ανασχεδιασμού η οποία μέσω ερωτηματολογίων και συνεντεύξεων προσδιορίζει και συσχετίζει τους στόχους του οργανισμού, τις διαδικασίες και τους κρίσιμους παράγοντες επιτυχίας. Ομαδοποιεί, ιεραρχεί και αξιολογεί τις διαδικασίες βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων και μέσω σχετικού αλγόριθμου. Στη συνέχεια η Ομάδα Ανασχεδιασμού αναλύει τις διαδικασίες, προσδιορίζει τα χαρακτηριστικά τους – είδος δραστηριοτήτων, εκροές, εισροές, πελάτες, κόστος κλπ – και την αξία των διαδικασιών ανάλογα με το είδος τους. Αξιολογεί τις δραστηριότητες των διαδικασιών ως προς την συνεισφορά τους στην αξία της διαδικασίας, κατανέμει στις δραστηριότητες αυτές την αξία της διαδικασίας που ήδη έχει προσδιορίσει και διατυπώνει συμπεράσματα και προτάσεις για την διαδικασία και τις δραστηριότητες της. Στη τρίτη φάση της διατριβής, η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε εφαρμόζεται σε πραγματικό οργανισμό.
Μελέτη της σχέσης μεταξύ της αποδοχής ενός νέου προϊόντος και επιλεγμένων παραγόντων που την επηρεάζουν
(2005) Σαλαμούρα, Μαρία
Σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο, σύνθετο αλλά και αυξημένης αβεβαιότητας επιχειρηματικό περιβάλλον στόχος κάθε επιχείρησης είναι η αυξημένη ικανότητα πρόβλεψης της καταναλωτικής συμπεριφοράς. Έτσι, παρέχεται η δυνατότητα λειτουργίας με μικρότερο βαθμό αβεβαιότητας με απώτερο σκοπό την εξασφάλιση μεγαλύτερου ποσοστού αποδοχής των προϊόντων της. Ο προσδιορισμός του θεωρητικού υποδείγματος πρόβλεψης της καταναλωτικής συμπεριφοράς είναι απαραίτητο επινόημα, ώστε να προσδιοριστεί το οριακό σημείο απώλειας πελατών. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει τη γνώση της συνάρτησης αποδοχής ενός νέου προϊόντος, καθώς και όλων των παραγόντων που την προσδιορίζουν. Στόχος της παρούσας μελέτης, είναι να μελετηθεί η συνάρτηση της αποδοχής ενός νέου προϊόντος. Πιο συγκεκριμένα, αντικείμενο της συγκεκριμένης έρευνας είναι η διερεύνηση της έννοιας της αποδοχής ενός νέου προϊόντος, όπως αυτή διαμορφώνεται στην περίπτωση των προϊόντων ευρείας κατανάλωσης (fast moving consumer goods). Σε ένα πρώτο επίπεδο ανάλυσης, επιχειρείται η αποσαφήνιση και η θεωρητική τεκμηρίωση της έννοιας της αποδοχής με τη χρήση του κατάλληλου ορισμού: η αποδοχή ορίζεται ως ξεχωριστή μεταβλητή, με την έννοια της αντίδρασης του καταναλωτή στην εικόνα του προϊόντος και την συνακόλουθη απόφασή του να μπει το προϊόν αυτό στην λίστα των υποψηφίων για αγορά προϊόντων, ώστε να αποτελέσει την τελική επιλογή. Η πιθανότητα τελικής αγοράς μπορεί να οδηγήσει σε κάποιο σχέδιο επαναγοράς ή και συστηματική χρήση του προϊόντος, οδηγώντας στην πλήρη αποδοχή του. Στην αντίθετη περίπτωση θα οδηγηθεί κανείς στην απόρριψη. Σε ένα δεύτερο επίπεδο ανάλυσης, επιχειρείται μια καταγραφή των προσδιοριστικών παραγόντων της αποδοχής ενός νέου προϊόντος, καθώς και μια επιμέρους ανάλυση των υποπαραγόντων τους. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης ανάλυσης, η Eικόνα διακρίνεται σε Bασική και Eιδική, όπου η Bασική Εικόνα εκφράζεται ως συνάρτηση των Δεικτών Ποιότητας και Προσιτότητας του νέου προϊόντος που αξιολογείται, ενώ η Eιδική Eικόνα εκφράζεται ως συνάρτηση της Βασικής Εικόνας και κάποιων ειδικών παραγόντων που συνδέονται με τα χαρακτηριστικά των καταναλωτών. Η διερεύνηση της σχέσης υποκατάστασης μεταξύ ποιότητας-προσιτότητας, ως προσδιοριστικών παραγόντων της αποδοχής νέου προϊόντος αποτελεί αντικείμενο προς διερεύνηση. Για την άντληση των ζητούμενων πληροφοριών ώστε να μελετηθεί η συνάρτηση αποδοχής νέου προϊόντος διενεργήθηκε σχετική έρευνα σε 680 στελέχη επιχειρήσεων, οι υποθέσεις της οποίας επιβεβαιώθηκαν στην ελληνική πραγματικότητα.
Μελέτη της σχέσης μεταξύ της ατομικής απόδοσης των εργαζόμενων και επιλεγμένων ενδογενών οργανωτικών παραμέτρων που την επηρεάζουν
(2006) Αντιβαχής, Νικόλαος - Ανάργυρος
Ο στόχος της διατριβής είναι ο προσδιορισμός των μεταβλητών που επηρεάζουν την ατομική απόδοση αφ’ εαυτών ή μέσω συνεργικών ακολουθιών. Για την υλοποίηση του στόχου αυτού η διατριβή διαρθρώνεται σε τρία κυρία μέρη. Στο πρώτο μέρος αναπτύσσεται το θεωρητικό πλαίσιο και η ακολουθουμένη μεθοδολογία βάση της οποίας θα διενεργηθεί η ερευνά πεδίου η όποια συνιστά το δεύτερο μέρος. Το τρίτο μέρος αναφέρεται στα συμπεράσματα όπου διαπιστώνονται άμεσοι και ευθείς συσχετισμοί μεταξύ της ατομικής απόδοσης και των μεταβλητών της οργανωτικής κουλτούρας, δέσμευσης, προσωπικότητας και αντίληψης, καθώς και συσχετισμοί της ατομικής απόδοσης με τις συνεργικές ακολουθίες των δεικτών ατομικισμού, συναισθηματικής και κανονιστικής δέσμευσης με τον οργανισμό.
Προϋποθέσεις και προοπτικές ανάπτυξης του επαγγελματικού τουρισμού στην Ελλάδα
(2006) Γκρίμπα, Ελευθερία
Βασικός στόχος της όλης προσπάθειας που κατεβλήθη, είναι, σε πρώτη φάση, η εύρεση μιας τυπολογίας για την «παραγωγή» εκδηλώσεων επαγγελματικού τουρισμού (αναφορά, κυρίως, στην προσφορά) και σε δεύτερη φάση, η δημιουργία ενός μοντέλου «κατανάλωσης» εκδηλώσεων επαγγελματ 'e9κού τουρισμού (αναφορά, κυρίως, στη ζήτηση). Εν ολίγοις, μέσω της παρούσας διατριβής, διερευνήθηκαν, με τρόπο συστηματικό και οργανωμένο, οι συνθήκες εκείνες που καθορίζουν την αγορά του επαγγελματικού τουρισμού (τύποι τουριστών, τύποι ταξιδιών), μέσα από τη διαμόρφωση της υπά_ f1χουσας προσφοράς κ_e1ι ζήτησης, οι οποίες οδηγούν, από τη μια, τους παραγωγούς εκδηλώσεων επαγγελματικού τουρισμού στην ενασχόλησή τους με τον τομέα και από την άλλη, τους πελάτες, στην επιλογή συγκεκριμένων φορέων / επιχειρήσεων, έναντι πληθώρας άλλων, προκειμένου να πραγματοποιήσουν την όποια εκδήλωσ! ή τους. Ακόμα, έγινε προσπάθεια προσέγγισης και περιγραφής με απλό τρόπο των κυριότερων προϋποθέσεων και προοπτικών ανάπτυξης, καθώς επίσης και καταγραφής με τρόπο εύληπτο όλων των παραγόντων που εμπλέκονται στο τουριστικό γίγνεσθαι, επηρεάζοντας τις συναλλακτικές σχέσεις (εργΰ 1ζόμενων / ταξιδιωτώ_ed, παραγωγών / οργανωτών εκδηλώσεων επαγγελματικού τουρισμού) και διαμορφώνοντας το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται ο επαγγελματικός τουρισμός.Η συστηματική διερεύνηση και μελέτη του ζητήματος του επαγγελματικού τουρισμού επιβάλλει τη χρησιμοποίηση μιας σύνθετης μεθοδολογίας (με χρήση ποσοτικών και ποιοτικών εργαλείων) προκειμένου να είναι δυνατή η ανάδειξη, τόσο των ποιοτικών, όσο και των ποσοτικών χαρακτηριστικών τ 'efυ. Για το σκοπό αυτό σχεδιάστηκαν, χρησιμοποιήθηκαν και συνδυάσθηκαν τέσσερις διαφορετικού τύπου διερευνήσεις:1 Αρχικά, διεξήχθη εκτεταμένη βιβλιογραφική έρευνα (πρώτη έρευνα για τη μελέτη της υπάρχουσας κατάστασης) προκειμένου να αντληθεί κάθε διαθέσιμη πληροφορία που άπτονταν του αντικειμένου της μελέτης, να συλλεχθούν κάποια στοιχεία επιστημονικώς αποδεδειγμένα, αλλά καΰ 9 να σχηματισθεί μια σαφής εικόνα για το όλο θέμα. 2 Στη συνέχεια, διεξήχθη έρευνα μεγάλης κλίμακας με ερωτηματολόγιο μέσω ταχυδρομείου (δεύτερη έρευνα για τη μελέτη της προσφοράς) σε επιλεγμένο αριθμό επιχειρήσεων και φορέων (ξενοδοχεία, πρακτορεία, αυτόνομα κέντρα και εξειδικευμένες εταιρίες) που έχουν γνώση των χαρΰ 1κτηριστικών γνωρισμάτων του επαγγελματικού τουρισμού, μια και αυτοί δημιουργούν τις συνθήκες ανάπτυξής του, εξυπηρετώντας τον. 3 Οι έρευνες ποιοτικού τύπου με επιτόπια συνέντευξη, πραγματοποιήθηκαν, τόσο σε συγκεκριμένο αριθμό εταιριών και φορέων -βιομηχανικές επιχειρήσεις, επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών, φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, λοιπές επιχειρήσεις- (τρίτη έρευνα για τη μελέτη τη! ς ζήτησης σε επιχειρησιακό επίπεδο), όσο και σε φυσικά πρόσωπα - μεμονωμένα άτομα που είναι πελάτες επαγγελματικού τουρισμού- (τέταρτη έρευνα για τη μελέτη της ζήτησης σε ατομικό επίπεδο).
O θαλάσσιος τουρισμός: η εκτίμηση των επιδράσεών του στην ελληνική οικονομία μέσω του δορυφορικού λογαριασμού τουρισμού και της σύνδεσής του με το εθνικολογιστικό σύστημα
(2006) Διακομιχάλης, Μιχαήλ
O Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση των επιδράσεων του Θαλάσσιου Τουρισμού στην Ελληνική οικονομία, και εξειδικεύεται στους παρακάτω ερευνητικούς στόχους: α) Στη διερεύνηση του θεωρητικού και εμπειρικού πλαισίου των δραστηριοτήτων που συγκροτούν το θαλάσσιο τουρισμό. β) Στην εκτίμηση των κυριότερων οικονομικών επιδράσεων που προκαλούνται από τις τρεις κύριες δραστηριότητες του θαλάσσιου τουρισμού (Κρουαζιεροπλοΐα, Ιδιωτική Θαλάσσια Περιήγηση-Yachting και Παράκτια Τουριστική Ναυτιλία) στην Ελληνική οικονομία. Μέσα από τη διατριβή επιτεύχθηκε: 1) Ο προσδιορισμός του συγκεκριμένου τουριστικού προϊόντος (του θαλάσσιου τουρισμού), εννοιολογικά, μέσα από τους ορισμούς που είναι αποδεκτοί στη διεθνή και Ελληνική βιβλιογραφία καθώς και μέσα από την εννοιολογική ανάλυση των επιμέρους προϊόντων του θαλάσσιου τουρισμού, όπως αυτά προσφέρονται στην αγορά. 2) Η εκτίμηση της συμβολής του θαλάσσιου τουρισμού στην Ελληνική οικονομία. Μετά τη διερεύνηση της Ελληνικής και της διεθνούς βιβλιογραφίας, τόσο για το θεωρητικό πλαίσιο του Θαλάσσιου Τουρισμού, όσο και για την ανάλυση των υφιστάμενων μεθοδολογιών για την εκτίμηση οικονομικών επιδράσεων, επιλέχθηκε ο Δορυφορικός Λογαριασμός Τουρισμού, αφού διαπιστώθηκε ότι δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι τώρα στην Ελλάδα και συγκεντρώνει τα εξής πλεονεκτήματα σε σύγκριση με άλλες μεθόδους: • Ικανοποιεί πλήρως τον σκοπό της έρευνας • Βασίστηκε στο Σύστημα των Εθνικών Λογαριασμών του 1993 (SNA 93), και στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών του 1995 (ESA ’95), καθώς και στους ορισμούς και ερμηνείες των στατιστικών του τουρισμού από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού (WTO) και τα Ηνωμένα Έθνη και έχει εγκριθεί από το Συμβούλιο Τουρισμού του ΟΟΣΑ το 1999. • Μπορεί να προσεγγίσει, μετά από κατάλληλη προσαρμογή, σε ικανοποιητικό βαθμό την οικονομική πραγματικότητα του θαλάσσιου τουρισμού. Εκτιμήθηκαν οι οικονομικές επιδράσεις που προκαλούνται από τις τρεις κύριες δραστηριότητες του θαλάσσιου τουρισμού στα κυριότερα μακροοικονομικά μεγέθη της Ελληνικής οικονομίας (Τουριστική Κατανάλωση, Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, Εθνικό Εισόδημα, Ισοζύγιο Άδηλων Συναλλαγών, Απασχόληση, Επενδύσεις, Δημόσια έσοδα) τόσο σε ποσοτικά μεγέθη όσο και σε ποσοστιαία συμμετοχή.
Η επίδραση των δικτύων μεταφορών & της γεωγραφικής ασυνέχειας στην περιφερειακή ανάπτυξη
(2006) Γάκη, Ελένη
Η παρούσα διατριβή έχει ως στόχο να προσδιορίσει τη σπουδαιότητα των δικτύων μεταφορών και της γεωγραφικής συνέχειας στην ανάπτυξη μιας περιοχής. Το επίπεδο και οι δυνατότητες ανάπτυξης μιας περιοχής εκφράζονται από μία μεταβλητή που ονομάζεται Βασική Εικόνα και η οποία είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων. Ένας από τους βασικούς παράγοντες είναι ο Πολλαπλασιαστής Θέσης, ο οποίος μπορεί να προσδιορίσει τη δυνατότητα προσέγγισης μιας περιοχής. Για τον υπολογισμό του Πολλαπλασιαστή Θέσης προτείνονται δύο διαφορετικές προσεγγίσεις. Αρχικά υπολογίζεται ως συνάρτηση της απόστασης μιας περιοχής από τα οικονομικά κέντρα που την επηρεάζουν και του αντίστοιχου κόστους μεταφοράς. Διαπιστώνεται όμως ότι αυτός ο τρόπος υπολογισμού δεν λαμβάνει υπόψη του τη δυσκολία πρόσβασης σε μια περιοχή, την αβεβαιότητα στη δυνατότητα επικοινωνίας με την περιοχή και τη συνεπακόλουθη απροθυμία εγκατάστασης οικονομικών μονάδων σε αυτή. Για το λόγο αυτό προτείνεται ένας εναλλακτικός τρόπος υπολογισμού του όπου λαμβάνεται υπόψη τόσο η απόσταση μιας περιοχής από τα οικονομικά κέντρα και το αντίστοιχο κόστος μεταφοράς αλλά επιπλέον και η γεωγραφική συνέχεια της περιοχής, ο βαθμός δηλαδή στον οποίο είναι εφικτή η μεταφορική σύνδεση της περιοχής με τα οικονομικά κέντρα. Μετά τον ορισμό του ο Πολλαπλασιαστής Θέσης χρησιμοποιείται αρχικά ως εργαλείο αποτύπωσης της σχετικής θέσης μιας περιοχής, αλλά και ως εργαλείο παρέμβασης, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η βελτίωσή του για μια περιοχή είναι δυνατό να βελτιώσει και τη Βασική Εικόνα της. Διαπιστώνεται ότι αυτό συμβαίνει για ορισμένες περιοχές, αλλά δεν είναι εφικτό για τις νησιωτικές περιοχές όπου η φυσική γεωγραφική σύνδεση είναι οριοθετημένη και μπορεί μέχρι ενός σημείου να βελτιωθεί. Στο πλαίσιο της διερεύνησης για την ανάπτυξη των περιοχών αυτών προτείνεται η έμφαση να δοθεί στην εκμετάλλευση από τις περιοχές της δυνατότητας επικοινωνιακής σύνδεσης που μπορούν να έχουν ώστε να προσελκύσουν επιχειρήσεις για τις οποίες η θέση και κατ’ επέκταση η φυσική ασυνέχεια μιας περιοχής δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα, ενώ αντίθετα είναι σημαντική η επικοινωνιακή συνέχεια. Για το σκοπό αυτό επαναπροσδιορίζεται ο Πολλαπλασιαστής Θέσης, ώστε να περιλαμβάνει εκτός από τη γεωγραφική σύνδεση και την επικοινωνιακή σύνδεση των περιοχών. Η διατριβή αποτελείται από τέσσερα μέρη. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται η θεωρητική προσέγγιση του προβλήματος της περιφερειακής ανάπτυξης. Στο δεύτερο μέρος γίνεται αναφορά στον Πολλαπλασιαστή Θέσης καθώς και στις δύο διαφορετικές προσεγγίσεις υπολογισμού του. Στο τρίτο μέρος εφαρμόζονται για τους νομούς της Ελλάδας και για τέσσερις δεκαετίες οι δύο αυτοί τρόποι υπολογισμού του Πολλαπλασιαστή Θέσης ώστε να αποτυπωθεί η σχετική ελκυστικότητα των περιοχών ενώ στη συνέχεια ο Πολλαπλασιαστής Θέσης χρησιμοποιείται πιλοτικά ως εργαλείο παρέμβασης για τη βελτίωση της ελκυστικότητας σε δέκα νομούς με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Το τέταρτο μέρος περιλαμβάνει τα συμπεράσματα και τις προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.
Μελέτη των περιφερειακών ανισοτήτων και της αποτελεσματικότητας επιλεγμένων μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπισή τους
(2006) Ντουμή, Μαρία
Η συνεχιζόμενη εμφάνιση των περιφερειακών ανισοτήτων, η ποικιλομορφία τους και το γεγονός ότι οι κρατικοί πόροι που είναι διαθέσιμοι για την άμβλυνση των ανισοτήτων αυτών είναι περιορισμένοι προκαλούν έντονους προβληματισμούς. Οι προβληματισμοί αυτοί αποτέλεσαν το έναυσμα για την εκπόνηση της παρούσας διατριβής η οποία έχει ως κύριο στόχο τη διερεύνηση των παραπάνω προβληματισμών και την αναζήτηση λύσεων. Η παρούσα διατριβή διακρίνεται σε τρία μέρη. Το πρώτο μέρος αποτελεί την θεωρητική προσέγγιση του περιφερειακού προβλήματος το οποίο αποτελεί και τον πυρήνα της παρούσας μελέτης.Στο δεύτερο μέρος εισάγεται και ορίζεται ένα μέτρο το οποίο εκφράζει τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν σε μια περιοχή και το επίπεδο των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της. Το μέτρο αυτό δίνει την δυνατότητα χαρτογράφησης των περιφερειακών ανισοτήτων και επιτρέπει την καταγραφή του επιπέδου ανάπτυξης στις περιφέρειες και κατ΄ επέκταση στη χώρα έτσι ώστε να δώσει την πραγματική διάσταση του περιφερειακού προβλήματος και να συμβάλει στη σωστή επιλογή μέτρων επίλυσης του. Επιτρέπει επίσης τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας των τεχνικών που χρησιμοποιούνται για την επίλυση του προβλήματος και δίνει την δυνατότητα να διερευνηθεί η ανομοιόμορφη αντίδραση των νομών στην ίδια εξωγενή παρέμβαση. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι το μέτρο αυτό έχει συνιστώσες μεγέθη τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μοχλοί ανάπτυξης μέσα από εξωτερικές παρεμβάσεις.Στο τρίτο μέρος η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε εφαρμόζεται στο σύνολο των νομών της Ελλάδας.
Κοινωνική και επαγγελματική κινητικότητα στον τουριστικό τομέα: εμπειρικές προσεγγίσεις σε τουριστικές περιοχές του νομού Χαλκιδικής
(2007) Ζαγκότση, Σμαράγδα
Η κοινωνική κινητικότητα αποτελεί μια αναπόσπαστη διαδικασία των μεταβολών που πραγματοποιούνται στον πυρήνα κάθε κοινωνίας. Περιγράφει τις μετακινήσεις που πραγματοποιούν τα άτομα μεταξύ των διαφορετικών επιπέδων κοινωνικής θέσης, τάξης, στρώματος που απαρτίζουν μια ιεραρχημένη κοινωνική δομή. Οι μετακινήσεις αυτές όταν πραγματοποιούνται στην κάθετη διάσταση της κοινωνικής στρωμάτωσης χαρακτηρίζονται ως ανοδικές ή καθοδικές, ενώ η μετακίνηση στην οριζόντια διάσταση δεν επιφέρει αλλαγές στο κοινωνικό επίπεδο. Η εκδήλωση του φαινομένου της κοινωνικής κινητικότητας προϋποθέτει αφενός την ύπαρξη ‘ανοιγμάτων’ μεταξύ των κοινωνικών δομών, αφετέρου την ύπαρξη μηχανισμών ελέγχου κυκλοφορίας των ατόμων. Στον τουριστικό τομέα αποτελεί κοινή παραδοχή ότι η ανάπτυξη του τουρισμού επιδρά καταλυτικά μετασχηματίζοντας ολοκληρωτικά την επαγγελματική και κοινωνική δομή του τόπου υποδοχής. Σταδιακά καθώς εδραιώνεται και εντείνεται η τουριστική ανάπτυξη τα επαγγέλματα που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τις τουριστικές δραστηριότητες ανέρχονται στις κυρίαρχες επαγγελματικές επιλογές, προκαλώντας μετακινήσεις που πραγματοποιούνται από το σύνολο των υπολοίπων κλάδων οικονομικής δραστηριότητας. Αντικείμενο διερεύνησης της διδακτορικής διατριβής αποτελούν οι επαγγελματικές μετακινήσεις των ατόμων –κυρίως μέσα στην ίδια γενιά- που απασχολούνται στον τουριστικό τομέα, και πως αυτές συνδέονται με την ανοδική κοινωνική κινητικότητα. Καταγράφεται η επαγγελματική κινητικότητα τόσο πριν όσο και μετά την ένταξη στον τουριστικό τομέα, αναλύονται οι επαγγελματικές στρατηγικές (ιδιοκτητών, αυτοαπασχολούμενων, εργαζόμενων), οι παράγοντες επιρροής της κινητικότητας (οικογένεια, επίπεδο τουριστικής ανάπτυξης), και συγκροτούνται οι κυρίαρχοι τύποι επαγγελματικής και κοινωνικής κινητικότητας. Η εμπειρική διερεύνηση της διατριβής πραγματοποιήθηκε σε τουριστικές περιοχές της χερσονήσου της Κασσάνδρας, στο Νομό Χαλκιδικής. Το δείγμα συγκροτούν 3 ομάδες ερωτώμενων (ιδιοκτήτες, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι) σε κάθε μορφή τουριστικών επιχειρήσεων. Στην επιτόπια έρευνα εφαρμόστηκε συνδυασμός ποσοτικών και ποιοτικών μεθόδων διερεύνησης (δειγματοληπτική έρευνα, συνεντεύξεις ιστορικών ζωής και απασχόλησης). Από τα συμπεράσματα που διαμορφώθηκαν διαφαίνεται η πρόκληση έντονης γεωγραφικής κινητικότητα. Ο τουριστικός τομέας στην αντίληψη των ατόμων είναι συνυφασμένος με τις δυνατότητες επίτευξης ανοδικής κοινωνικής κινητικότητας. Η ανάπτυξη του τουρισμού αποτέλεσε για τον αγροτικό πληθυσμού την πιο καίρια οδό επίτευξης ανοδικής κοινωνικής και επαγγελματικής κινητικότητας. Συγκριτικά μεγαλύτερη επαγγελματική κινητικότητα σημειώνουν τα άτομα πριν την ένταξη τους στον τουριστικό τομέα παρά μέσα σε αυτόν. Παράγοντες επηρεασμού της κινητικότητας αναδεικνύονται η οικογένεια, το επίπεδο τουριστικής ανάπτυξης, το φύλο και η εκπαίδευση. Οι τυπολογίες της ενδογενεακής κινητικότητας που διαμορφώθηκαν αναδεικνύουν τις μετακινήσεις προς τους Χώρους εστίασης & σίτισης ως τον ισχυρότερο τύπο κινητικότητας. Η θέση του Ιδιοκτήτη αποτελεί τον κυρίαρχο τύπο κινητικότητας ως προς τις ομάδες θέσεων εργασίας. Η κινητικότητα που σημειώνεται στο σύνολο της χαρακτηρίζεται ως δομική και ερμηνεύεται ορθότερα από τις θεωρίες της φονκτιοναλιστικής θεώρησης.
Μια σύγχρονη προσέγγιση στον προσδιορισμό του επενδυτικού κινδύνου και μορφές χρηματοδότησης επενδυτικών σχεδίων: η περίπτωση του Έλληνα επιχειρηματία
(2007) Παροικάκης, Γεώργιος Σ.
Η παρούσα διατριβή, εκτός από το πρώτο / εισαγωγικό κεφάλαιο, αποτελείται από έξι επιμέρους κεφάλαια στα οποία αναλύονται και πραγματεύονται τα πιο κάτω: Το δεύτερο κεφάλαιο επιχειρεί μία ενδελεχή βιβλιογραφική ανασκόπηση στην έννοια του κινδύνου, με έμφαση στο ενδιαφέρον για τον επιχειρηματικό κίνδυνο. Ο στόχος είναι το εν λόγω κεφάλαιο ν’ αποτελέσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο αναφοράς στην προσέγγιση που η διδακτορική διατριβή θα αναπτύξει στη συνέχεια, αναδεικνύοντας, παράλληλα, τις καινοτομίες που συνεισφέρει. Το κεφάλαιο αυτό επιχειρεί την κατανόηση και ανάλυση της έννοιας του επιχειρηματικού κινδύνου και παρέχει μία κριτική σύνοψη της σχετικής επιστημονικής βιβλιογραφίας, με έμφαση στην έννοια του «αντιληπτού» κινδύνου (perceived risk). Γίνεται, επίσης, εκτενής αναφορά στη σημασία της αντίληψης και κατανόησης του κινδύνου από τον επιχειρηματία κατά την ανάληψη επιχειρηματικής δράσης. Κατά τα πρόσφατα έτη η έννοια του επιχειρηματικού κινδύνου γίνεται κατανοητή με την αξιοποίηση εργαλείων που παρέχει η «συμπεριφορική» χρηματοοικονομική (behavioral finance), δηλαδή η κατεύθυνση εκείνη της χρηματοοικονομικής που επιχειρεί την κατανόηση της χρηματοοικονομικής «συμπεριφοράς» των οικονομικών μονάδων. Προσφάτως, σημαντική συμβολή στην πληρέστερη κατανόηση της έννοιας του επιχειρηματικού κινδύνου έχει η διεπιστημονική προσέγγιση που συνδυάζει τη μελέτη της αντίληψης του κινδύνου από την πλευρά της λογιστικής, της «συμπεριφορικής» χρηματοοικονομικής και της ψυχολογίας. Συγκεκριμένα, εισάγονται στη διαδικασία λήψης εφαρμοσμένων χρηματοοικονομικών – επενδυτικών αποφάσεων για μία διαθεματική - διεπιστημονική ανάλυση κρίσιμα χαρακτηριστικά του επιχειρηματικού κινδύνου, όπως αντιμετωπίζονται από την ψυχολογία, κ.α.. Στο τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνουμε την αναφορά μας στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) στην Ελλάδα, με στόχο να διερευνήσουμε κατά πόσο θα μπορέσουν να αποτελέσουν τον μοχλό για την επίτευξη των αναπτυξιακών τους στόχων αλλά και των εθνικών αναπτυξιακών στόχων γενικότερα, δια μέσου των επενδύσεών τους. Περιγράφεται η παρούσα κατάσταση, τα κίνητρα, τα εμπόδια και οι προσδοκίες. Συγκεκριμένα: Καταγράφεται και αναλύεται ο ρόλος των ΜΜΕ στην ελληνική οικονομία καθώς και η συνεισφορά τους σε νέες θέσεις εργασίας, σε εξαγωγές, κλπ. Αναλύονται τα χαρακτηριστικά και οι ιδιαιτερότητες των Ελληνικών ΜΜΕ που αποτελούν την πλειοψηφία των Ελληνικών επιχειρήσεων και παρουσιάζονται τα υιοθετηθέντα μέχρι σήμερα ειδικά αναπτυξιακά κίνητρα στην Ελλάδα που σκοπό είχαν την ενίσχυση της επενδυτικής δραστηριότητάς τους. Τέλος αναφερόμαστε στον σχεδιασμό της πολιτικής που πρέπει να χαραχθεί και στο ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν για την διοχέτευση πόρων στις ΜΜΕ, με απώτερο σκοπό την υλοποίηση επενδύσεων και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Τέλος, καταγράφεται ο ρόλος και η συμβολή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην παγκόσμια οικονομία καθώς και στην οικονομία και ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ εξετάζεται πόσο και πως οι αλλαγές στις ΜΜΕ επηρεάζουν κρίσιμα μεγέθη όπως η απασχόληση, η συμμετοχή στην διαδικασία της καινοτομίας, στις νέες τεχνολογίες, κλπ. Γίνεται, επίσης, αναφορά στις προϋποθέσεις που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση για τον ορισμό μιας επιχείρησης ως μικρομεσαίας, ενώ αναφέρονται τα μέτρα που λαμβάνονται και οι πολιτικές που εφαρμόζονται για την υποβοήθηση της λειτουργίας της, την ενίσχυσή της στην Ευρώπη με απώτερο σκοπό την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναλύεται το ευρύτερο περιβάλλον μέσα στο οποίο δραστηριοποιούνται οι επιχειρηματίες και οι επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα: στο πρώτο τμήμα του κεφαλαίου αυτού παρουσιάζονται και αναλύονται κριτικά διάφοροι παράγοντες που συνθέτουν το θεσμικό περιβάλλον μέσα στο οποίο «λειτουργεί» ο επιχειρηματίας και η επιχείρηση. Γίνεται, επίσης, αναφορά στο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο απέκτησε εμπειρίες ο επιχειρηματίας ώστε ν’ αναδειχθεί η επιρροή που ασκούν οι εν λόγω παράγοντες στον επιχειρηματία. Στο επόμενο τμήμα του κεφαλαίου αυτού αναλύεται το θεσμικό πλαίσιο που ισχύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και στην Ελλάδα, για την άσκηση της επιχειρηματικότητας και της επενδυτικής δραστηριότητας με σκοπό να καταδειχθεί ο καθοριστικός ρόλος του θεσμικού αυτού πλαισίου στα πιο πάνω. Τέλος, αναλύονται τα επενδυτικά κίνητρα που μέχρι σήμερα ίσχυσαν βάσει των σχετικών αναπτυξιακών νόμων, ενώ γίνεται μια συγκριτική ανάλυση με αυτά άλλων ενταγμένων ή υπό ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρών προκειμένου να αναφανούν οι ιδιομορφίες και τα χαρακτηριστικά του Ελληνικού συστήματος ενισχύσεων για τις επενδύσεις. Το πέμπτο κεφάλαιο ερευνά το ρόλο που διαδραματίζει στην διαδικασία ολοκλήρωσης των επενδυτικών σχεδίων η χρηματοδότησή τους και καταγράφονται οι κυριότεροι τρόποι και οι συνηθέστερες μορφές χρηματοδότησης που χρησιμοποιούνται από τις επιχειρήσεις για την υλοποίηση και ολοκλήρωση των επενδυτικών τους σχεδίων. Στόχος του κεφαλαίου είναι να παρουσιάσει τους εναλλακτικούς τρόπους χρηματοδότησης των επενδύσεων καθώς και την συμβολή και χρησιμότητα του καθενός εξ αυτών. Η παρουσίαση των μορφών χρηματοδότησης έχει σαν σκοπό να καταδείξει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε μιας εξ αυτών, να αναδείξει τη διαφορετικότητά της και τους ιδιαίτερους σκοπούς που εξυπηρετεί, γιατί επιλέγεται η χρήση της και πως αυτή εφαρμόζεται και υλοποιείται. Επίσης, γίνεται αναφορά στην έννοια της κάθε μορφής χρηματοδότησης καθώς και στο κανονιστικό και θεσμικό πλαίσιο που διέπει την καθεμιά στην Ελλάδα, στον τρόπο που εφαρμόζεται και στο κόστος που συνεπάγεται. Στο έκτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η μεθοδολογία της έρευνάς μας και αναλύονται οι λόγοι επιλογής της συγκεκριμένης μεθόδου, ανάλυση ταξινόμησης «cluster analysis». Αναφερόμαστε, επίσης, στο σχεδιασμό και στη δομή του ερωτηματολογίου, στα στοιχεία που αυτό επιδιώκαμε να αντλήσει, αλλά και στους στόχους που θέλαμε να εξυπηρετήσει. Έτσι στα πλαίσια του κεφαλαίου αυτού διερευνήσαμε τις πιο κάτω υποθέσεις: Η πρώτη υπόθεση αφορά στην διερεύνηση της αντίληψης του κινδύνου από τον επιχειρηματία - επενδυτή, με βάση τις απαντήσεις του στις συνεντεύξεις και στο ερωτηματολόγιο με την βοήθεια ενός οικονομετρικού μοντέλου, που στηρίχθηκε στην μελέτη του Allen (2002). Η δεύτερη υπόθεση αφορά στην διερεύνηση της διαχείρισης του κινδύνου από τον Έλληνα επενδυτή-επιχειρηματία όπου διαπιστώθηκε ότι υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ των επενδύσεων που αφορούν νέα προϊόντα και της διαχείριση του κινδύνου όταν αυτός προέρχεται από τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς. Η τρίτη υπόθεση αφορά στην διερεύνηση της επίδρασης των νέων θέσεων εργασίας που προέκυψαν από την επενδυτική δραστηριότητα του Έλληνα επιχειρηματία στην απασχόληση ανά νομό και κλάδο. Διαπιστώνεται ότι υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ της απασχόλησης στην περιοχή και των νέων θέσεων εργασίας που δημιουργούνται από τις επενδύσεις. Τέλος, στο έβδομο κεφάλαιο γίνεται μια καταγραφή και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της έρευνας και της ποσοτικοποίησης των παραγόντων που διαμορφώνουν την αντίληψη του κινδύνου όπως ο Έλληνας επιχειρηματίας τον αντιλαμβάνεται και τον διαχειρίζεται κατά την διάρκεια της λήψης και υλοποίησης της επενδυτικής του απόφασης. Επίσης γίνεται αναφορά στην διαχείριση του αναλαμβανόμενου κινδύνου από τις επενδύσεις καθώς και οι επιπτώσεις των επενδυτικών σχεδίων στην απασχόληση ανά περιοχή (γεωγραφικό διαμέρισμα). Τέλος, καταγράφονται θέματα για την διαμόρφωση στρατηγικής για την προσέλκυση ξένων επενδυτών και υλοποίηση επενδύσεων, ενώ παρουσιάζονται στοιχεία για περαιτέρω έρευνα.
Περιβαλλοντική εκπαίδευση και αειφόρος τουρισμός: μελέτη περίπτωσης ταινίας Erin Brockovich
(2008) Σακελλάρη, Μαρία
Η χρήση των ΤΠΕ για την άμβλυνση των περιφερειακών ανισοτήτων: θεωρία, τεχνολογία και στρατηγική
(2008) Βαφόπουλος, Μιχάλης
Η εισαγωγή του World Wide Web στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και η απρόσμενη εξέλιξή του στο μεγαλύτερο αποκεντρωμένο πληροφοριακό σύστημα της ανθρωπότητας άλλαξε τη διάσταση του χρόνου και του χώρου, το χάρτη των ευκαιριών για κοινωνική και προσωπική ανάπτυξη. Στο σημερινό κόσμο κυριαρχούν πλέον τα ψηφιακά αγαθά, που σε αντίθεση με τα παραδοσιακά αγαθά είναι πολλαπλής χρήσης, υπερτοπικά, απείρως διασταλτικά, αδιαίρετα, άυλα και ανασυνθέσιμα. Οι συγκεκριμένες ιδιότητες σε συνδυασμό με τις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) δημιούργησαν ένα νέο περιβάλλον εργασίας, αποφάσεων και κοινωνικής δράσης. Από την άλλη πλευρά, οι απομονωμένες και μειονεκτικές περιοχές συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν βασικά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, καθώς η ψαλίδα των περιφερειακών ανισοτήτων δεν φαίνεται να κλείνει παρά τις σημαντικές προσπάθειες των κεντρικών σχεδιαστών. Με το παρόν κείμενο επιχειρούμε να δούμε με φρέσκο μάτι τις νέες ευκαιρίες που ανοίγουν οι ΤΠΕ στην ανάπτυξη απομονωμένων και μειονεκτικών περιοχών. Σε αντίθεση, με τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών και επιχειρησιακών κειμένων περί την ανάπτυξη μέσω των ΤΠΕ, τα οποία αρκούνται σε γενικόλογες αρχές, διαπιστώσεις και ευχολόγια, αναλύουμε ένα πλαίσιο τεχνολογιών, μέτρων και πολιτικών για την περιφερειακή ανάπτυξη με βάση τις νέες τεχνολογίες του Web. Ο βασικός στόχος, επομένως, της διατριβής είναι να αποτελέσει στοιχείο της σχεδιαζόμενης εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής για τα έτη 2013-2017, όπως άλλωστε αποτέλεσαν τα σχετικά κείμενα του συγγραφέα για το επιχειρησιακό πρόγραμμα «Ψηφιακή Σύγκλιση 2007-2013».
Αξιολόγηση βιωσιμότητας ειδικών τουριστικών προϊόντων: η περίπτωση της Λέσβου
(2008) Βαγιάννη, Ελένη
Τα τελευταία χρόνια γίνεται συχνά λόγος στη διεθνή βιβλιογραφία για τις ειδικές και εναλλακτικές μορφές τουρισμού (Ε.Ε.Μ.Τ.) και για την συμβολή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των προορισμών υποδοχής τουριστών. Έτσι, από την μία πλευρά υπάρχει η συνεχώς διευρυνόμενη αμφισβήτηση σχετικά με τη συμβολή του μαζικού τουρισμού παραλίας στη βιώσιμη ανάπτυξη των παράκτιων και νησιωτικών προορισμών και από την άλλη πλευρά υπάρχει η ανάδυση των Ε.Ε.Μ.Τ. ως εναλλακτική αναπτυξιακή προοπτική, τόσο για τους «κλασσικούς» προορισμούς των 3S, όσο και για «νέους» που έχουν διαφορετικά τουριστικά θέλγητρα. Κρίσιμο λοιπόν θεωρείται το ερώτημα της συνεισφοράς των νέων αυτών μορφών στην τοπική βιώσιμη ανάπτυξη. Για να θεωρηθεί ότι μία μορφή τουρισμού συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη ενός προορισμού, είναι απαραίτητο αυτή η μορφή να είναι αποδοτική. Προκειμένου να αξιολογηθεί η βιωσιμότητα των τουριστικών προϊόντων απαραίτητο είναι ένα εργαλείο ανάλυσης, το οποίο βοηθάει στο σχεδιασμό της τοπικής τουριστικής πολιτικής και στη λήψη αποφάσεων. Αυτό γίνεται μέσα από τον προσδιορισμό αφενός της απόδοση των μορφών αυτών και αφετέρου των επιπτώσεων που αυτές έχουν στον προορισμό που τις φιλοξενεί. Στην παρούσα διατριβή προτείνεται μια μεθοδολογία μέτρησης και αξιολόγησης των αποδόσεων των διαφορετικών τουριστικών προϊόντων στους προορισμούς. Η εφαρμογή της μεθοδολογίας αυτής γίνεται μέσα από την ανάλυση μίας περίπτωσης μελέτης στην οποία συγκρίνονται ως προς την απόδοσή τους διαφορετικά ειδικά τουριστικά προϊόντα με τον μαζικό τουρισμό παραλίας, προσδιορίζονται οι διαφορές τους και οι παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση των τουριστικών προϊόντων. Η περίπτωση μελέτης αφορά στο νησί της Λέσβου και τα προϊόντα του μαζικού τουρισμού παραλίας, του συνεδριακού τουρισμού, του προσκυνηματικού τουρισμού και του τουρισμού παρατήρησης πουλιών.
Απόψεις, αντιλήψεις και θέσεις της τοπικής κοινότητας σε έναν ώριμο τουριστικό προορισμό για τα ζητήματα της τοπικότητας και της βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης: η περίπτωση της Χερσονήσου της Κρήτης
(2009) Κυριακάκη, Άννα - Εμμανουήλ
Ο τουρισμός αποτελεί μία πολυδραστηριότητα στην οποία συμμετέχουν οι τουρίστες, οι επιχειρήσεις, το περιβάλλον και η κοινότητα, μέσα στην οποία η βιομηχανία του τουρισμού δραστηριοποιείται. Αναμφίβολα τα στοιχεία αυτά είναι αλληλένδετα και αλληλοεπιδρούν το ένα πάνω στο άλλο. Είναι συνεπώς σημαντικό για το μέλλον του τουρισμού να μελετηθούν όλες εκείνες οι παράμετροι που συμβάλλουν στη διαμόρφωση του τουριστικού προϊόντος και επηρεάζουν την ανάπτυξη του. Μέσα σε αυτές τις παραμέτρους εντάσσεται και η διερεύνηση των αντιλήψεων των τοπικών κοινοτήτων υποδοχής τουριστών και των εκπροσώπων της τουριστικής προσφοράς για ζητήματα που άπτονται του τουρισμού. Στόχοι της παρούσας διατριβής αποτέλεσαν: η θεωρητική και εμπειρική ερμηνεία της τοπικότητας, ο ρόλος της στην τουριστική ανάπτυξη και η διασύνδεσή της με τη βιωσιμότητα στον τουρισμό, η εμπειρική προσέγγιση της βιωσιμότητας σε σχέση με τον τουρισμό και η επίδραση μιας σειράς ενδογενών και εξωγενών παραγόντων στη διαμόρφωση αντιλήψεων, στάσεων και συμπεριφορών σε έναν ώριμο τουριστικό προορισμό αλλά και η ανάλυση της επίδρασης αυτής μέσω ερμηνευτικών θεωρητικών προσεγγίσεων και μοντέλων. Η προσέγγιση των επιδιωκόμενων στόχων πραγματοποιήθηκε μέσα από τη θεωρητική ανασκόπηση και την κριτική θεώρηση των θεμάτων που σχετίζονται με την τοπικότητα και τη βιωσιμότητα στον τουρισμό, μέσα από την καταγραφή και την ανάλυση των θεωρητικών προσεγγίσεων και των μοντέλων που αναφέρονται στην ερμηνεία των αντιλήψεων, των στάσεων και των συμπεριφορών μιας τουριστικής κοινότητας και τέλος μέσα από τη εμπειρική διερεύνηση των αντιλήψεων, των στάσεων και των συμπεριφορών των ατόμων/ μελών μιας ώριμης τουριστικής κοινότητας (Χερσόνησο της Κρήτης) για τα ζητήματα της τοπικότητας και της βιωσιμότητας στον τουρισμό. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από τη θεωρητική και την εμπειρική διερεύνηση ανταποκρίνονται στους στόχους της έρευνας και παράλληλα συνιστούν ενδιαφέροντα ερευνητικά ευρήματα τόσο στον τομέα της προσέγγισης των εννοιών της βιωσιμότητας και της τοπικότητας στον τουρισμό, όσο και στη διερεύνηση και την ερμηνεία των αντιλήψεων και των συμπεριφορών μιας τοπικής κοινότητας υποδοχής τουριστών, αφήνοντας ανοικτά πεδία για περαιτέρω έρευνα.
Διοίκηση στόλου οχημάτων διανομής σε πραγματικό χρόνο: οι περιπτώσεις καθυστέρησης και βλάβης οχημάτων
(2010) Μαμάσης, Κωνσταντίνος - Κωνσταντίνος
Στη παρούσα Διδακτορική Διατριβή μοντελοποιούνται, αναλύονται και επιλύονται τρία προβλήματα σημαντικού ερευνητικού ενδιαφέροντος και πρακτικής αξίας, που συχνά ανακύπτουν κατά την διάρκεια εκτέλεσης δρομολογίων διανομής προϊόντων σε αστικό περιβάλλον. Τα διερευνηθέντα προβλήματα δυναμικής δρομολόγησης πρέπει να αντιμετωπιστούν όσο η διανομή βρίσκεται σε εξέλιξη και περιλαμβάνουν το Πρόβλημα Καθυστέρησης Οχήματος (ΠΚΟ), το Πρόβλημα Ακινητοποίησης Οχήματος (ΠΑΚΟ), και το Πρόβλημα Ακινητοποίησης Οχήματος σε δίκτυο διανομής Κοινού Προϊόντος (ΠΑΚΟ-ΚΠ). Το ΠΚΟ αναφέρεται σε όχημα διανομής, το οποίο κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του δρομολογίου του, καθυστερεί τόσο ώστε να μην καθίσταται δυνατή η ολοκλήρωση του αρχικού προγράμματος διανομής εντός ενός προκαθορισμένου χρονικού ορίζοντα. Το πρόβλημα αυτό μοντελοποιείται και επιλύεται με νέο αποτελεσματικό αλγόριθμο ο οποίος εκμεταλλεύεται σημαντικά χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος αστικών διανομών, όπως η χωρική κατανομή των πελατών σε προάστια. Για την περίπτωση ακινητοποίησης οχήματος εξετάζονται δύο περιπτώσεις: (α) Το ΠΑΚΟ ορίζεται σε δίκτυο πελατών με γνωστή ζήτηση σε μη εναλλάξιμες παραγγελίες διακριτών προϊόντων, και (β) το ΠΑΚΟ-ΚΠ ορίζεται σε δίκτυο πελατών με γνωστή ζήτηση κοινού (μοναδικού) προϊόντος. Οι δύο περιπτώσεις διατυπώνονται και μοντελοποιούνται για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία. Για την επίλυσή τους αναπτύσσονται δύο νέες μέθοδοι: Η μία βασίζεται σε Γενετικό Αλγόριθμο και χρησιμοποιείται για τον καθορισμό λύσεων αναφοράς σε πρότυπα Προβλήματα ΑΚΟ και ΑΚΟ-ΚΠ. Η δεύτερη μέθοδος στηρίζεται σε ευρετικό Στοχαστικό Αλγόριθμο και χρησιμοποιείται για την ταχεία επίλυση του προβλήματος (σχεδόν σε πραγματικό χρόνο), όπως επιβάλλεται από τη φύση του πρακτικού προβλήματος. Η αποτελεσματικότητα της δεύτερης μεθόδου αξιολογείται μέσω των πρότυπων λύσεων της πρώτης.
Ανάπτυξη δεξιοτήτων και γνώσεων ανθρωπίνων πόρων στις επιχειρήσεις φιλοξενίας και τουρισμού: διαστάσεις ποιότητας υπηρεσιών των προγραμμάτων κατάρτισης
(2010) Βαλαχής, Ιωάννης
Για την διερεύνηση ενός νέου προσδιοριστικού παράγοντα αξιολόγησης της κατάρτισης και τη δημιουργία ενός προτύπου της ποιότητας και μεταφοράς της κατάρτισης, όπως ορίζονται από τις αντιλήψεις των καταρτιζομένων, εξετάστηκαν θεωρίες από τα επιστημονικά πεδία των υπηρεσιών, της οργανωσιακής συμπεριφοράς και της ανάπτυξης ανθρωπίνων πόρων. Λαμβάνοντας υπόψη πως η κατάρτιση είναι μια υπηρεσία που προσφέρεται από τον οργανισμό στους εργαζόμενους, ακολουθήθηκε μια συγκεκριμένη διαδικασία ανάπτυξης κλίμακας για να αναδείξει τις διαστάσεις της ποιότητας της κατάρτισης, όπως την ορίζουν οι καταρτιζόμενοι. Η κλίμακα που αναπτύχθηκε κατά την πρώτη φάση της έρευνας εξετάστηκε περαιτέρω από 239 καταρτιζόμενους σε θέματα τουρισμού και φιλοξενίας. Η κατάρτιση αφορούσε προγράμματα κατάρτισης σε ζητήματα ανάπτυξης δεξιοτήτων και ανάπτυξης τουριστικού προϊόντος, σε αίθουσα διδασκαλίας. Πριν την έναρξη των μαθημάτων, οι καταρτιζόμενοι συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο όπου αξιολογούσε την κατάρτιση όσον αφορά τις προσδοκίες και μετά το τέλος του προγράμματος κατάρτισης, άλλο ένα, όπου αξιολογούσε την κατάρτιση όσον αφορά τις αντιλήψεις τους για το πρόγραμμα της κατάρτισης που παρακολούθησαν. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας σύγκρισης των τρόπων μέτρησης, τα αποτελέσματα φανέρωσαν ότι η μέτρηση μόνο της αντίληψης της ποιότητας της κατάρτισης σχετίζονταν περισσότερο με την γενική ποιότητα της κατάρτισης, όπως ορίστηκε από τους καταρτιζόμενους, από ότι με τη μέτρηση της διαφοράς ή της προσδοκίας. Η εξερευνητική παραγοντική ανάλυση αποκάλυψε 7 διαστάσεις της αντιλαμβανόμενης ποιότητας της κατάρτισης σύμφωνα με τη μέτρηση μόνο της αντίληψης (η Διάδραση, η Σχετικότητα, η Αξιοπιστία, η Ομοιογένεια, η Υπευθυνότητα, τα Απτά-υλικά, και το Κλίμα) οι οποίες είναι παρόμοιες με τις διαστάσεις της ποιότητας των υπηρεσιών. Οι προσδιοριστικοί παράγοντες αυτοί, όπου αποτελούν τον κορμό της κλίμακας μέτρησης της κατάρτισης, φανερώνουν μια σημαντική θετική συσχέτιση με τις προθέσεις των καταρτιζομένων να μεταφέρουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που αποκόμισαν κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων κατάρτισης πίσω στις εργασίες τους.
Χρηματοπιστωτικές κρίσεις και κίνηση κεφαλαίων στις συνθήκες της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης
(2010) Παππάς, Αναστάσιος - Παναγιώτης
Η εποχή που αναδύθηκε μετά την κατάρρευση του συστήματος του Bretton-Woods, στις αρχές της δεκαετίας του ’70, χαρακτηρίστηκε ως η εποχή της παγκοσμιοποίησης (the global era). Η νέα αυτή εποχή κυριαρχείται από τη διόγκωση και την ανεξέλεγκτη λειτουργία των αγορών χρήματος και κεφαλαίου η οποία συνδέεται με σοβαρές χρηματοπιστωτικές κρίσεις τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανεμπόδιστη κίνηση του χρηματιστικού κεφαλαίου αδυνατίζει την προσπάθεια των εθνικών οικονομικών πολιτικών να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις κρίσεις. Η αλληλοσύνδεση αυτών των τριών φαινόμενων, της γιγάντωσης δηλαδή του χρηματιστικού κεφαλαίου, της συχνής εκδήλωσης χρηματοπιστωτικών κρίσεων και της αδυναμίας των εθνικών οικονομικών πολιτικών να δώσουν ώθηση στην οικονομία, αλλά και να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες κρίσεις, βρίσκεται στο επίκεντρο του ερευνητικού ενδιαφέροντος μας. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζεται η ηγεμονία του χρηματιστικού κεφαλαίου και η διαχρονική πορεία κατά τη διάρκεια της οποίας διαμορφώθηκε η υπάρχουσα κατάσταση. Αναλύονται τα κυριότερα επιχειρήματα υπέρ του «ανοίγματος» των αγορών στο χρηματιστικό κεφάλαιο αλλά και η κριτική που έχει ασκηθεί στην σχετική επιχειρηματολογία. Όσον αφορά στις εθνικές οικονομικές πολιτικές διερευνάμε πως αυτές επηρεάζονται από την σύγχρονη παγκοσμιοποίηση. Οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις (κατηγορίες και υποδείγματα) αποτελούν σημαντικό ερευνητικό μας πεδίο. Παρουσιάζονται τα σημαντικότερα επεισόδια σύγχρονων χρηματοπιστωτικών κρίσεων («κρίση του χρέους» 1982, «κρίση της τεκίλα» 1994-95, κρίση στη Ν.Α. Ασία 1997-1998) τα οποία σε μεγάλο βαθμό οφείλονται στην κίνηση του χρηματιστικού κεφαλαίου και στις εγγενείς αδυναμίες των χρηματοπιστωτικών και χρηματιστηριακών αγορών. Η ελληνική οικονομία επιλέγεται ως μελέτη περίπτωσης βάσει της οποίας διερευνώνται διάφορες παράμετροι της κίνησης των κεφαλαίων, όπως η σύνδεση τους με τις χρηματοπιστωτικές κρίσεις και με την μακροοικονομική μεταβλητότητα, ο ρόλος και η αποτελεσματικότητα των περιορισμών της κίνησης των κεφαλαίων, η συνεισφορά των εισροών κεφαλαίων στη μεγέθυνση της οικονομίας, η επιβολή μακροοικονομικής πειθαρχίας στα εθνικά κράτη.

Περιηγούμαι

Πλοήγηση Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων ανά Ημερομηνία έκδοσης