Μεταπτυχιακές διατριβές

Μόνιμο URI για αυτήν την κοινότηταhttps://hellanicus.lib.aegean.gr/handle/11610/21

Περιηγούμαι

Τώρα δείχνει 1 - 20 από 10857

Περιβαλλοντικά προβλήματα και πρωτοβάθμιοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης : ένα δημοτικό γραφείο περιβάλλοντος στο δήμο Σερίφου.
(2000) Σταματάκη, Μαρία
Οι πρωτοβάθμιοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης ανταποκρινόμενοι στις επιταγές της διεθνούς κοινότητας και στις κοινωνικές πιέσεις, καλούνται να κινητοποιηθούν και να αναλάβουν δράση για την προστασία του περιβάλλοντος και την βελτίωση της ποιότητας ζωής των δημοτών τους. Βασική προϋπόθεση σε μια τέτοια προσπάθεια αποτελεί η κατανόηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται το περιβάλλον της περιφέρειάς τους, αλλά και των πιέσεων που ασκούνται σε αυτό. Επομένως, στο πρώτο μέρος της παρούσας διατριβής αναλύεται η μέθοδος του περιβαλλοντικού ελέγχου, η οποία προτείνεται για την αποκάλυψη και τον εντοπισμός των περιβαλλοντικών πιέσεων και προβλημάτων στην χωρική μονάδα της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής, παρουσιάζεται το πλαίσιο εντός του οποίου η τοπική αρχή μπορεί να σχεδιάσει ολοκληρωμένες δράσεις και πολιτικές για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων που αποκαλύφτηκαν στην περιοχή της. Από την άλλη πλευρά, παραθέτονται τα εργαλεία περιβαλλοντικής πολιτικής που έχουν στην διάθεσή τους οι πρωτοβάθμιοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης για τον σκοπό αυτό. Και στις δυο περιπτώσεις, καταλληλότερο όργανο για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων στην χωρική μονάδα της τοπικής αυτοδιοίκησης προτείνεται το δημοτικό γραφείο περιβάλλοντος. Στο τελευταίο μέρος της εργασίας επιχειρείται να δοθεί μια εικόνα των περιβαλλοντικών αρμοδιοτήτων που επιτελούν σήμερα οι πρωτοβάθμιοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα και των πρωτοβουλιών που είναι σε θέση να αναλάβουν για την προστασία του περιβάλλοντος της περιοχής τους. Η χρήση ενός παραδείγματος για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ένα δημοτικό γραφείο περιβάλλοντος σε έναν νησιωτικό δήμο με διακριτά όρια και συγκεκριμένα προβλήματα όπως ο δήμος Σερίφου, επιδιώκει να αποσαφηνίσει το εγχείρημα.
Η περιβαλλοντική εκπαίδευση και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας.
(2000) Μηλιορέλη, Κάλλια
Τα ΜΜΕ έχουν χρησιμοποιηθεί, σε ποικίλες περιπτώσεις, στην διάδοση περιβαλλοντικών μηνυμάτων. Στην προκειμένη διπλωματική μελετάται το ενδεχόμενο τα ΜΜΕ να αναλάβουν καθ' ολοκλήρου το ρόλο του περιβαλλοντικού εκπαιδευτή. Ξεκινώντας με μια διεξοδική διερεύνηση των θεσμών της ΠΕ και των ΜΜΕ, ακολουθεί ο ορισμός των προϋποθέσεων ώστε τα ΜΜΕ να οικειοποιηθούν το ρόλο του περιβαλλοντικού εκπαιδευτή. Ελέγχοντας το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές στην πράξη, προκύπτει το συμπέρασμα ότι τα ΜΜΕ καλύπτουν τις αρχές και τους στόχους της ΠΕ μερικώς οπότε μπορούν, υπό συγκεκριμένες συνθήκες να χρησιμοποιηθούν μονάχα ως εργαλεία στην προώθηση της ΠΕ. Απορρίπτοντας λοιπόν, την πιθανότητα μιας ολοκληρωμένης ΠΕ από τα ΜΜΕ, καταλήγουμε σε όρους όπως περιβαλλοντική ενημέρωση και περιβαλλοντική επικοινωνία.
Περιφερειακά συστήματα πληροφοριών : ο ρόλος τους στο σχεδιασμό και την αξιολόγηση χωρικών πολιτικών.
(2000) Βαγιάννη, Ελένη
Η χρήση των συστημάτων που βασίζονται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές για την υποστήριξη στο σχεδιασμό και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τη διαχείριση του περιβάλλοντος και στην αξιολόγηση των χωρικών πολιτικών, έχει αυξηθεί με τεράστιους ρυθμούς την τελευταία δεκαετία. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να διευκρινιστεί ο τρόπος σχεδιασμού ενός ΠΣΠ, με τέτοιο περιεχόμενο, που θα περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα εργαλεία, συνδυασμένα έτσι ώστε να είναι εύχρηστο και φιλικό. Το βασικότερο εργαλείο του ΠΣΠ αποτελεί η βάση δεδομένων, η οποία περιλαμβάνει μεταβλητές και δείκτες παρακολούθησης και συνδέεται με όλα τα υπόλοιπα εργαλεία. Η δημιουργία ενός ΠΣΠ είναι μία δυναμική διαδικασία που απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και ενημέρωση. Η εφαρμογή και χρήση του θα εντοπίσει ελλείψεις, παραλείψεις και αδυναμίες του συστήματος, του οποίου ο σχεδιαστής καλείται να καλύψει και να συμπληρώσει, ώστε να γίνει το σύστημα όσο το δυνατό πιο αποδοτικό και αποτελεσματικό, χρησιμοποιώντας την ελάχιστη δυνατή πληροφορία.
Γεωργία-τουρισμός-περιβάλλον: η περίπτωση του αγροτικού τουρισμού
(2000) Ορφανίδης, Βασίλης
Μιλάμε για Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση που ξεκινά από τη Δύση και κατευθύνεται Ανατολικά με στόχο να αποκτήσουν όλα τα κράτη μια ενιαία Ευρωπαϊκή πολιτική για να ισχυροποιηθούν μπροστά στο νέο δόγμα που κυριαρχεί την «διεθνοποίηση». Στον παγκόσμιο ανταγωνισμό που επικρατεί και αποδεικνύεται πολλές φορές σκληρός, η λύση βρίσκεται και πάλι σε μια αρχαία Ελληνική ρήση την οποία ασπάζονται και οι άλλοι Ευρωπαίοι εταίροι μας «η ισχύς εν τη ενώσει». Στην πορεία όμως για την ολοκλήρωση ο δρόμος δεν είναι ξεκάθαρος ούτε προκαθορισμένος, αλλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι με κάθε βήμα που κάνουμε χαράζουμε και κάποιο κομμάτι του. Σε επίπεδο κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάθε κράτος ακολουθεί κάποιο δρόμο που να είναι συμβατός με τους υπερεθνικούς κανόνες που έχουν θέσει τα ίδια κράτη-μέλη. Η υπερεθνικότητα των κανόνων αυτών προμηνήει ριζικές αλλαγές σε εθνικό επίπεδο που μόνο η πλήρης κατανόηση τους θα μας βοηθήσει να αποφύγουμε αδιέξοδες καταστάσεις, Αν μπορούσαμε να προσομοιάσουμε αυτήν την υπερεθνική προσπάθεια ως 'αγορά' όπου πραγματοποιούνται διάφορες συναλλαγές θα κατατάσσαμε την Ελλάδα να συνεχίζει κατά το πλείστον, να διατηρεί παραδοσιακά το 'μαγαζί' παραγωγή; γεωργίας και τουρισμού μέσα σ' αυτήν την υπέρ-αγορά που προσομοιώσαμε. Η απάντηση στο γιατί τουρισμός και γεωργία την στιγμή που αυτοί οι τομείς ανάπτυξης χαρακτηρίζουν χώρες υπανάπτυκτες 11 καλύτερα, αναπτυσσόμενες, ενώ μιλάμε για την Ελλάδα ως ισότιμο μέλος χωρών όπως η Γερμανία, η Αγγλία και η Ιταλία χώρες δηλαδή κατ' εξοχήν ανεπτυγμένες, βρίσκεται στο γεγονός ότι μπορούμε πλέον να μιλάμε και για υπανάπτυκτες ανεπτυγμένες μορφές τουρισμού και γεωργίας. Κλείνοντας για να εξισώσουμε το Ελληνικό «μαγαζί» παραγωγής γεωργίας και τουρισμού με τα υπόλοιπα «μαγαζιά» αυτοκινήτων, πληροφορικής .τραπεζών κτλ.. των άλλων χωρών-μελών αυτής της υπεραγοράς που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να μετατρέψουμε, όπου υπάρχουν υπανάπτυκτες μορφές γεωργίας και τουρισμού μέσα στον Ελλαδικό χώρο σε ανεπτυγμένες μορφές, και ο γνώμονας που θα κρίνει την υπανάπτυξη από την ανάπτυξη θα είναι το πόσο ισσοροπημένο και καλά διατηρημένο αφήνουν το περιβάλλον οι δραστηριότητες της γεωργίας και του τουρισμού.
Πολιτικές περιβάλλοντος για τα διασυνοριακά ποτάμια της Ελλάδας.
(2000) Τζαναβάρης, Δημήτριος
Το νερό είναι ένας μοναδικός φυσικός πόρος, τόσο διότι είναι απαραίτητο για την επιβίωση του ανθρώπου, όσο και διότι, σε μακροχρόνια κλίμακα, η συνολική διαθέσιμη ποσότητα νερού σε κάθε περιοχή, είναι περίπου σταθερή. Το νερό είναι ο πιο σημαντικός κρίκος όλων των βιοχημικών κύκλων, οι οποίοι μεταφέρουν υλικά μεταξύ των μεγαλύτερων γήινων δεξαμενών (ατμόσφαιρα, βιόσφαιρα, πεδόσφαιρα και υδρόσφαιρα). Εκτός από την ικανότητα του να μεταφέρει διαλυμένα και αιωρούμενα υλικά και τον ουσιώδη ρόλο του στη βιόσφαιρα, το νερό μπορεί να θεωρηθεί ένας κινούμενος διαλύτης, ένας καταλύτης και ένα αντιδραστήρια για τις περισσότερες βιοχημικές αντιδράσεις και διαδικασίες. Το παραδοσιακό μοντέλο διαχείρισης των «πεπερασμένων» υδατικών πόρων, όπως και οποιουδήποτε άλλου φυσικού πόρου, στηρίζεται στη τεχνοκρατική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία σημασία έχει η οικονομική ανάπτυξη και η τεχνολογική πρόοδος και συνεπώς κάθε φυσικός πόρος αποτελεί μια από τις συνιστώσες της ανάπτυξης αυτής. Το αποτέλεσμα της μακροχρόνιας εφαρμογής του μοντέλου αυτού εκδηλώνεται τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στις ανεπτυγμένες περιοχές, με την ανεπάρκεια του νερού, η οποία οφείλεται στην αύξηση των απαιτήσεων σε νερό και την υποβάθμιση της ποιότητάς του. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες η φυσική ποιότητα των υδατικών πόρων μεταβλήθηκε σημαντικά εξαιτίας των διαφόρων ανθρώπινων δραστηριοτήτων και χρήσεων του νερού. Οι περισσότερες περιπτώσεις ρύπανσης αναπτύχθηκαν βαθμιαία μέχρις ότου έγιναν φανερές και μετρήσιμες. Χρειάστηκε πολύς χρόνος μέχρι να φτάσει ο άνθρωπος στην αναγνώριση των προβλημάτων ρύπανσης και ακόμα περισσότερος για να γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις και ο ι έλεγχοι. Στα μέσα του εικοστού αιώνα και ταυτόχρονα με τη μεγάλη βιομηχανική ανάπτυξη, εμφανίστηκε στα μεγάλα ποτάμια της Ευρώπης το πρόβλημα τηςσοβαρής εποχιακής μείωσης του οξυγόνου, το οποίο οφειλόταν στην υπερφόρτωση των ποταμών με αποικοδομούμενα οργανικά λύματα αστικής και βιομηχανικής προέλευσης και προκάλεσε γενική υποβάθμιση της ποιότητας των νερών τους. Το πρόβλημα αυτό ακολούθησαν και άλλα διαφορετικής μορφής, έκτασης και έντασης ποιοτικά προβλήματα (ευτροφισμός, συσσώρευση βαρέων μετάλλων και οργανικών μικρορύπων, οξίνιση και τέλος αύξηση της συγκέντρωσης των νιτρικών). Η χώρα μας, η οποία δεν ακολούθησε την ίδια πορεία ανάπτυξης με αυτή των χωρών της Βόρειας Ευρώπης, δεν αντιμετώπισε με την ίδια χρονολογική ακολουθία και ένταση παρόμοια προβλήματα ρύπανσης των επιφανειακών υδατικών πόρων της. Όμως η συγκέντρωση του πληθυσμού σε ορισμένα αστικά κέντρα, η ευρύτατη και ανεξέλεγκτη εφαρμογή χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων στη γεωργία, η ραγδαία αυξανόμενη εισαγωγή χημικών ουσιών, η ευρύτατη διασυνοριακή μεταφορά ρύπων με μεγάλη εμμονή, η γενική αλλαγή των υδρογεωλογικών κύκλων και η απουσία συστηματικής εφαρμογής μέτρων ελέγχου, φέρνουν τη χώρα μας μπροστά σε προβλήματα ρύπανσης δεύτερης και τρίτης γενιάς, τη στιγμή που δεν έχουν ακόμα αντιμετωπιστεί επαρκώς τα «παραδοσιακά» προ βλήματα ρύπανσης. Η ρύπανση και η μόλυνση υδατικών πόρων απασχολεί επί δεκαετίες τη Διεθνή Κοινότητα. Η ρύπανση του νερού από μικροβιακά παθογόνα είναι το κύριο πρόβλημα στις περισσότερες υπανάπτυκτες και αναπτυσσόμενες χώρες, ενώ η χημική ρύπανση του νερού έχει ανακύψει σαν εξίσου σοβαρή απειλή σε όλες τις χώρες με γεωργική και βιομηχανική ανάπτυξη. Αυτοί οι κίνδυνοι για τον άνθρωπο και το Περιβάλλον αναγνωρίσθηκαν από τον Ο. Η.Ε . και το 1975, στα πλαίσια του Προγράμματος του για το Περιβάλλον (UΝΕΡ), ιδρύθηκε το Παγκόσμιο Σύστημα Επιμελητείας (GEMS). Οι εθνικές δράσεις στο τομέα του Περιβάλλοντος ενισχύθηκαν και ενώθηκαν κάτω από την ομπρέλα του GEMS. Πολλά διεθνή προγράμματα ελέγχου εφαρμόστηκαν από την UNΕΡ, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), Τον Παγκόσμιο Οργανισμό Μετεωρολογίας (WMO), τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), τον Οργανισμό Εκπαίδευσης, Επιστήμης και Πολιτισμού (UNESCO) και άλλους διεθνείς και διακυβερνητικούς οργανισμούς. Στην ευρύτερη Περιοχή των Βαλκανίων τα θέματα που αφορούν τους υδατικούς πόρους και τα αποθέματά τους είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα το οποίο θα πρέπει να μελετηθεί σε σχέση με τις προοπτικές ανάπτυξης που υπάρχουν στην εν λόγω Περιοχή, ιδιαίτερα για τις γείτονες, με την Ελλάδα, χώρες οι οποίες βρίσκονται σε ένα μεταβατικό στάδιο οικονομικής ανάπτυξης, εσωτερικών ζητημάτων και πολιτικού «status quo». Τέλος, οι προοπτικές ενσωμάτωσης των Βαλκανίων στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι προσφέρουν ένα πιο γόνιμο έδαφος για την δυνατότητα συνεργασίας, μεταξύ των γειτονικών χωρών, πάνω σε θέματα φυσικών πόρων και ιδιαίτερα των υδάτινων αποθεμάτων. Μια τέτοια πρωτοβουλία, διατήρησης του πολύ πλούσιου Περιβάλλοντος της Περιοχής, αναβάθμισης και προστασίας του, μέσω της διεθνούς συνεργασίας, θα συντελέσει αποφασιστικά στην ορθολογική και αποτελεσματική διαχείριση των υδάτων που υπάρχουν σε αυτήν.
Εκτίμηση της κατάστασης των υδατικών πόρων του Δήμου Ερεσού - Αντίσσης
(2000) Ατσικπάση, Μάρθα
Το νερό αποτελεί βασικό στοιχείο στη διαμόρφωση της ισορροπίας της φύσης και θεωρείται πλέον ως αποθεματικός, ανανεώσιμος φυσικός πόρος στρατηγικής σημασίας, αλλά σε ανεπάρκεια και γι' αυτό έχει την ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας και διατήρησης. Η ανάγκη για τη συνετή διαχείριση του νερού είναι μέσα στο γενικότερο σχεδιασμό για την προστασία του περιβάλλοντος και την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης. Η ποιότητα του νερού και τα εκμεταλλεύσιμα αποθέματά του εξαρτώνται από διάφορα φυσικά αίτια, αλλά και τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες και τεχνολογικές επιτεύξεις. Λόγω των εντατικών καλλιεργειών, του τουρισμού και άλλων επιβαρυντικών γι' αυτά δραστηριοτήτων, τα αποθέματά του νερού μειώνονται. Το αντικείμενο της παρούσης πτυχιακής εργασίας και τα θέματα, που θα ερευνηθούν είναι: 1. Η αποτύπωση της κατάστασης για κάθε λεκάνη απορροής - Η καταγραφή της προσφοράς νερού (πηγές, γεωτρήσεις). - Η καταγραφή των πληθυσμιακών στοιχείων του Δήμου, μόνιμοι κάτοικοι (στοιχεία τελευταίων απογραφών), αριθμός των επισκεπτών-τουριστών (εποχιακή αύξηση του πληθυσμού) και η εκτίμηση των τωρινών και μελλοντικών αναγκών σε πόσιμο νερό. -Η καταγραφή των αρδεύσιμων εκτάσεων και ο υπολογισμός των απαιτούμενων ποσοτήτων κάλυψης των αναγκών. -Η καταγραφή των κτηνοτροφικών εκτάσεων και ο υπολογισμός των αναγκών. -Η καταγραφή άλλων ανθρωπογενών δραστηριοτήτων με αυξημένες ανάγκες σε νερό. 2. Η εκτίμηση των πιέσεων, που ασκούνται στον πόρο από τις διάφορες δραστηριότητες. 3. Προτάσεις ορθολογικής αξιοποίησης των υδατικών πόρων (πώς και που θα διατεθεί). Μέχρι σήμερα, αυτό που συμβαίνει γενικά είναι η αλόγιστη χρήση και η συστηματική υποβάθμιση αυτού του φυσικού πόρου, ενώ η διαχείριση του γίνεται αποσπασματικά και συμπτωματικά, χωρίς ορθολογικό σχεδιασμό, πρόβλεψη και συντονισμό. Ο στόχος της ορθολογικής αξιοποίησης και διαχείρισης των υδατικών πόρων μιας περιοχής είναι η καλύτερη δυνατή κάλυψη των κάθε είδους αναγκών σε νερό, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ποσότητα και η ποιότητα του νερού.
Αειφορική διαχείριση ιχθυοαποθεμάτων.
(2000) Κυριακίδου, Όλγα
Με τη διατριβή αυτή επιχειρείται η αναφορά του προβλήματος της υπεραλίευσης ως ανθρωπογενής επέμβαση στους ιχθυοπληθυσμούς. Εστιάζεται στην αλιεία και στην προσπάθεια για βιώσιμη χρήση των αλιπέδων. Η αειφορική διαχείριση των αλιευτικών πεδίων αναδεικνύεται στην πιο απλή μορφή της με την εφαρμογή του προγράμματος Stella, με τη βοήθεια του οποίου δημιουργήθηκε ένα μοντέλο που υποδεικνύει τις σχέσεις μεταξύ θηρευτών και θηραμάτων και τονίζει την ανθρώπινη επέμβαση σ' αυτή τη διαδικασία.
Η αρχιτεκτονική ενός εικονικού περιβάλλοντος εργασίας για το σχεδιασμό προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.
(2000) Γαβριλάκης, Κώστας
Η διατριβή αυτή παρουσιάζει τη δομή ενός μεθοδολογικού πλαισίου για τον σχεδιασμό προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Π.Ε.), τόσο στην τυπική όσο και στην άτυπη/μη-τυπική εκπαίδευση. Η δομή αυτή έχει τη μορφή εικονικού περιβάλλοντος εργασίας που συνδέεται με το Διαδίκτυο και βασίζεται σε μια Βάση Δεδομένων που περιέχει όλα τα απαραίτητα εργαλεία για τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό ενός προγράμματος. Στόχος της διατριβής είναι η ανάλυση των επιμέρους βημάτων του περιβάλλοντος εργασίας και των συνδέσεων που αναπτύσσονται μεταξύ τους. Ταυτόχρονα, επιχειρείται η θεωρητική θεμελίωση της μεθοδολογίας. Το εικονικό περιβάλλον εργασίας μπορεί να αποτελέσει το υπόβαθρο ενός κόμβου διεθνούς εμβέλειας για την υποστήριξη και επικοινωνία των εκπαιδευτών, στη βάση μιας κοινής μεθοδολογικής προσέγγισης.
Προοπτικές αειφόρου ανάπτυξης για μια περιοχή με έντονες πολιτισμικές ιδιορρυθμίες : η περίπτωση των Ανωγείων Κρήτης.
(2000) Σκουλά, Μαρία
Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται την πολυεπίπεδη ανάλυση της υφιστάμενης κατάστασης σε μια ορεινή παραδοσιακή κοινωνία της Κρήτης, τα Ανώγεια Ρεθύμνου. Στόχος της ανάλυσης είναι να εντοπισθούν και να τεκμηριωθούν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιδιόρρυθμων οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών παραγόντων που επηρεάζουν την αναπτυξιακή διαδικασία της εν λόγω χωρικής ενότητας. Η ανάλυση δεν περιορίζεται απλά στην καταγραφή των χαρακτηριστικών της περιοχής μελέτης, αλλά περιέχει όλες τις πληροφορίες που δίνουν μια σαφή εικόνα σε ότι αφορά τόσο τις δυνατότητες και τις αδυναμίες των Ανωγείων όσο και τους περιορισμούς που υφίστανται στη μελλοντική τους ανάπτυξη. Τέλος η αναγκαιότητα μιας τέτοιου είδους μελέτης αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε μέτρα και πολιτικέ; που στοχεύουν στην αντιμετώπιση οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων, κατά ένα τρόπο συστηματικό που προωθεί την οπτική μας στα βαθύτερα αίτια και τις συνιστώσες των φαινομένων που παρατηρούνται.
Η εξέλιξη της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης μέσα από τις διεθνείς διασκέψεις.
(2000) Αντωνοπούλου, Μαρίνα
Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η πορεία της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΠΕ) μέσα από τα διάφορα διεθνή συνέδρια για το περιβάλλον που έγιναν τα τελευταία 3Ο χρόνια. Το 1972 αναγνωρίστηκε στη Στοκχόλμη η ανάγκη για Π.Ε, ορόσημο που καθορίζει τη γένεσή της, ως επιστημονικό κλάδο μεγάλης σημασίας. Στο Διεθνές Συνέδριο του Βελιγραδίου το 1975 καθορίστηκε ο σκοπός της ΠΕ. Στη συνέχεια το 1977 στην Τιφλίδα καθορίζεται η πορεία, τα χαρακτηριστικά και οι πολιτικές της ΠΕ. Το 1998 στη Μόσχα δίνεται έμφαση στις στρατηγικές που πρέπει να αναπτυχθούν για την ενσωμάτωσή της στις εκπαιδευτικές διαδικασίες. Τέλος το 1992 στο Ρίο και στη Θεσσαλονίκη το 1997, τονίζεται η σημασία του επαναπροσδιορισμού του συνόλου της εκπαίδευσης προς την αειφορία.
Παράκτιοι οικισμοί κάτω των 2000 κατοίκων.
(2000) Ελευθερίου, Ευστρατία
Η παρακάτω εργασία πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών «Περιβαλλοντική Πολιτική και Διαχείριση» και έχει ως θέμα τους παράκτιους οικισμούς κάτω των δύο χιλιάδων κατοίκων. Στόχος της μελέτης είναι ο προσδιορισμός της έννοιας του οικισμού, οι προϋποθέσεις που οδηγούν στη δημιουργία των οικισμών κοντά στην παράκτια ζώνη, η παρουσίαση των προβλημάτων και πιέσεων που αναπτύσσονται στις παράκτιες περιοχές, οι πολιτικές που έχουν αναπτυχθεί για τους οικισμούς κάτω των 2000 κατοίκων και τέλος η κατανόηση της ανάγκης για διαχωρισμό των οικισμών σε παράκτιους και μη παράκτιους και για ανάπτυξη πολιτικών διαχείρισης ειδικά για τους παράκτιους οικισμούς.
Συστήματα πληροφοριών για την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων περιοχών.
(2000) Κωνστάντογλου, Μαρία
Η παράκτια ζώνη είναι η στενή ζώνη όπου συναντώνται η στεριά, ο αέρας και το υγρό στοιχείο και για το λόγο αυτό θεωρείται ιδιαίτερα ευαίσθητη, από οικολογική άποψη. Η σημασία των παράκτιων περιοχών είναι πολύ μεγάλη μια που χαρακτηρίζονται από μεγάλη ποικιλία φυσικών πόρων και ειδών χλωρίδας και πανίδας τα οποία χρήζουν ορθολογικής διαχείρισης και σχεδιασμού. Επιπλέον οι ακτές παρέχουν σημαντικές ευκαιρίες ανάπτυξης σε ένα ευρύ φάσμα ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Άλλωστε υπήρξαν οι περιοχές προτιμήσεις για εγκατάσταση και ανάπτυξη του ανθρώπου από αρχαιοτάτων χρόνων. Σήμερα συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και των οικονομικών δραστηριοτήτων τουλάχιστον για εκείνα τα έθνη που είναι παράκτια. Αυτή η σημαντικότητα και ο βαθμός ευαισθησίας που χαρακτηρίζει τα παράκτια οικοσυστήματα οδήγησε στη δημιουργία ειδικών πολιτικών διαχείρισης αλλά και ειδικών μεθοδολογιών που θα μπορούσαν να καταστήσουν δυνατή την επίτευξη της βιώσιμης ανάπτυξή τους. Μια «μέθοδος» μελέτης τους είναι η ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων περιοχών, η οποία αποτελεί μια διαδικασία συνεχούς σχεδιασμού των δραστηριοτήτων και των πόρων των ακτών. Επιπλέον η συγκεκριμένη μέθοδος παρέχει και την δυνατότητα εκτίμησης και αξιολόγησης των πολιτικών που εφαρμόζονται κάθε φορά, έτσι ώστε όχι μόνο να αυξηθεί η εμπειρία πάνω σε τέτοια θέματα αλλά και να υπάρχει η δυνατότητα επανεξέτασης και αλλαγής των πολιτικών αν αυτές δεν θεωρηθούν ιδιαίτερα αποδοτικές. Λόγω του ότι μια τέτοια διαδικασία είναι απαιτητική και όσον αφορά την συλλογή ποιοτικών και ποσοτικών χωρικών και μη χωρικών πληροφοριών, είναι απαραίτητο να δημιουργείται μια βάση δεδομένων η οποία θα είναι δυναμική και θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες του σχεδιασμού. Μια τέτοια βάση δεδομένων δομείται με την χρήση των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών τα οποία τις τελευταίες δεκαετίες συνιστούν σημαντικό εργαλείο του σχεδιασμού και της διαδικασίας βιώσιμης διαχείρισης και εμφανίζουν σημαντική εξέλιξη παρέχοντας στον χρήστη όλο και περισσότερες ευκαιρίες και δυνατότητες. Από τον συνδυασμό των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών με συστήματα/μοντέλα στήριξης αποφάσεων προκύπτει ένα δυναμικό εργαλείο, το οποίο υποστηρίζει και δεν αντικαθιστά τον άνθρωπο κατά τη διαδικασία λήψης απόφασης και της θεσμοθέτησης πολιτικής. Η ιδιαιτερότητα και η καινοτομία των Χωρικών Συστημάτων Στήριξης Αποφάσεων έγκειται στο γεγονός ότι δίνουν τη δυνατότητα της χωρικής ανάδειξης των επιπτώσεων των και των εναλλακτικών σεναρίων πριν αυτά επισημανθούν στο χώρο. Βέβαια εξίσου σημαντικές είναι και οι δυνατότητες ανανέωσης/ανατροφοδότησης του συστήματος με πληροφορία, καθώς και η παρακολούθηση των εφαρμοζόμενων πολιτικών. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με εκτεταμένη ακτογραμμή και νησιωτικό χώρο όπου μεγάλο μέρος του πληθυσμού και των οικονομικά υγιών δραστηριοτήτων συγκεντρώνεται στις ακτές της. Επομένως κρίνεται σκόπιμη η δημιουργία ενός τέτοιου συστήματος με σκοπό την υποστήριξη της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και χάραξης πολιτικής προστασίας και βιώσιμης ανάπτυξης των ακτών. Κατά καιρούς έχουν πραγματοποιηθεί διάφορες προσπάθειες ανάπτυξης τέτοιων συστημάτων και στην χώρα μας. Στο τέλος της εργασίας αυτής διατυπώνεται μια πρόταση η οποία αναφέρεται στη δομή και τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει ένα διέπουν το σύστημα.
Πολυκριτηριακές μέθοδοι αξιολόγησης ενεργειακών επενδύσεων : η περίπτωση της Γεωθερμίας.
(2000) Χαραλαμπίδου, Κυριακή
Η λήψη αποφάσεων σε θέματα εκμετάλλευσης φυσικών πόρων διευκολύνεται σημαντικά από τη διαδικασία της αξιολόγησης. Η συγκεκριμένη εργασία αφορά στην αποτίμηση εναλλακτικών επενδυτικών σεναρίων της γεωθερμικής ενέργειας που βασίζεται στην πολυκριτηριακής ανάλυσης. Παρουσιάστηκαν οι διάφορες μέθοδοι αξιολόγησης και βαρύτητα δόθηκε στις πολυκριτηριακές, οι οποίες αναλύθηκαν. Κατόπιν παρουσιάστηκαν οι βασικές αρχές της γεωθερμικής ενέργειας που θα αποτελέσει το θεμελιώδες φυσικό κεφάλαιο της επένδυσης στο πρόσφατα εντοπισμένο γεωθερμικό πεδίο του νοτιοανατολικού τμήματος του νησιού της Χίου. Στη συνέχεια ερευνήθηκαν τα διάφορα σενάρια και βαθμολογήθηκαν αναλόγως.
Αξιολόγηση σχεδίων επαναπατρισμού των ελλήνων ομογενών στη Λέσβο.
(2000) Κονδύλη, Ιουλία
Η τάση επαναπατρισμού που χαρακτηρίζει τους ομογενείς τα τελευταία χρόνια οδήγησε στην ανάληψη μίας κοινωνικής κρατικής πολιτικής για την επανασύνδεση των Ελλήνων ομογενών με την μητέρα πατρίδα . Το πρόγραμμα της πολιτικής αυτής εστιάζεται σε σχέδια δημιουργίας ''Ομογενειακών Χωριών" προκειμένου να αποκτήσουν οι ομογενείς κατοικία στον τόπο καταγωγής τους. Η πολιτική των σχεδίων αυτών είναι ενιαία για τον ηπειρωτικό και για τον νησιωτικό χώρο. Οι ιδιαιτερότητες όμως του νησιωτικού χώρου απαιτούν ειδικές αξιολογήσεις σε κάθε πολιτική, πρόγραμμα ή σχέδιο που προωθείται, έστω κι αν παρουσίασε επιτυχία στην εφαρμογή του στον ηπειρωτικό χώρο. Η μελέτη που αναλαμβάνεται στα πλαίσια αυτής της διατριβής έχει ως σκοπό την αξιολόγηση στο νησιωτικό σύστημα της Λέσβου το σχέδιο δημιουργίας ενός ομογενειακού χωριού, τη παρουσίαση και αξιολόγηση εναλλακτικών σεναρίων, τη συγκριτική τους αξιολόγηση ως προς τη βιώσιμη ανάπτυξη και τελικά τη διατύπωση τελικών αποτελεσμάτων και συμπερασμάτων.
Εκτίμηση των επιπτώσεων και αξιολόγηση του τουρισμού στη Λέσβο.
(2000) Αναγνωστόπουλος, Παναγιώτης
Οι αλλαγές που επήλθαν στην παραγωγική δομή παγκόσμια, τις τελευταίες δεκαετίες, οδήγησαν στην απαξίωση σημαντικών ως πρότινος δραστηριοτήτων και στην ανάδειξη άλλων, όπως ο τουρισμός. Ακολουθώντας, καθυστερημένα η Λέσβος τις εξελίξεις, στράφηκε προς τον τουρισμό, μέσα από τη μαζική του μορφή. Στόχος αυτής της εργασίας είναι, μέσα από μια αειφορική οπτική των εξελίξεων, να εκτιμήσει τις αλλαγές που επέφερε ο τουρισμός, στην οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον του νησιού, σκοπεύοντας στη σφαιρική αξιολόγησή του.
Προβολή του προφίλ του έλληνα και ξένου επισκέπτη στη Λέσβο.
(2000) Μαραγκού, Χρυσούλα
Μια ερευνητική προσπάθεια, που αφορά την μελέτη συμπεριφοράς επισκεπτών στη Λέσβο, που σχεδιάστηκε με βάση μια θεωρητική πρόταση ή υπόθεση (προβληματικού τουρισμού στη Λέσβο)Τα δεδομένα προέρχονται από συλλογή εγγραφών ερωτηματολογίου (παράρτημα). Η στατιστική ανάλυση τους (περιγραφική και επαγωγική) έρχεται να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει την θεωρητική πρόταση, καταλήγοντας σένα μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης και γενικότερες σχέσεις που αφορούν την συνολική ημερήσια δαπάνη του επισκέπτη.
Τα προϊόντα ποιότητας και η συμβολή τους στην ανάπτυξη της υπαίθρου: η περίπτωση της Λέσβου
(2000) Μητλιάγκα, Αναστασία
Η εργασία διερευνά το κατά πόσο η στροφή της αγροτικής παραγωγής σε προϊόντα ποιότητας βοηθά στην βιώσιμη ανάπτυξη του αγροτικού χώρου σε μειονεκτικές περιοχές (νησιωτικός χώρος). Ερευνούμε τα προϊόντα ποιότητας ως μια καινοτομία στη διαδικασία αγροτικής παραγωγής, η οποία μέσω της ώθησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης -Πρόγραμμα LEADER, μέτρα ανάπτυξης της υπαίθρου- έχει ως στόχο την παροχή κινήτρων που διασφαλίζουν την βιώσιμη ανάπτυξή του αγροτικού χώρου. Η διατήρηση στην ύπαιθρο ζωτικών και αποδοτικών δραστηριοτήτων, έχει ως συνέπεια και τη διατήρηση του περιβάλλοντός της, το οποίο υποβαθμίζεται λόγω εγκατάλειψης της. Θέλουμε να δούμε αν τα προϊόντα, στην προσπάθεια για την απόκτηση πιστοποιημένης ποιότητας, οδηγούν σε τέτοιες καλλιεργητικές και παραγωγικές τεχνικές, οι οποίες να συμβάλλουν στη διατήρηση του περιβάλλοντος. Επίσης, βασικός στόχος μας είναι να ερευνήσουμε εκείνα τα χαρακτηριστικά τα οποία διασφαλίζουν την ανταγωνιστικότητά των προϊόντων στην αγορά και εξασφαλίζουν συνέχιση της δραστηριότητας, υψηλό εισόδημα για τους παραγωγούς και έμμεσα και άμεσα ωφελήματα για την τοπική κοινωνία. Για να εξετάσουμε την πραγματική συμβολή των προϊόντων ποιότητας στην διατήρηση του κοινωνικοοικονομικού, περιβαλλοντικού και πολιτιστικού συστήματος της υπαίθρου, θα εξετάσουμε την παραγωγή ορισμένων προϊόντων ποιότητας στο Νομό Λέσβου, αξιολογώντας, με βάση δείκτες, αν οδηγούν σε βιώσιμη ανάπτυξη της υπαίθρου. Τελικά, θα εκτιμηθεί με αυτόν τον τρόπο εάν και σε ποιο βαθμό έχει επιτευχθεί ο αρχικός στόχος τους.
Πρακτικός οδηγός αυτο-οργάνωσης μιας πράσινης επιχείρισης προτογενούς τομέα.
(2000) Στεργιανός, Γιώργος
Αυτή η διατριβή εκπονήθηκε με σκοπό να προσφέρει πρακτικές και άμεσες απαντήσεις σε επιχειρηματίες που θέλουν να οργανώσουν εκ νέου την επιχείρηση τους ώστε να ασχολείται με βιολογικά προϊόντα ή σε αυτούς που ενδιαφέρονται να σχηματίσουν μια νέα πράσινη επιχείρηση πρωτογενούς τομέα στο χώρο της βιολογικής γεωργίας. Με τον όρο «γεωργία» καλύπτεται η φυτική και ζωική παραγωγή. Δίνονται πληροφορίες σχετικά με τα στοιχεία που συγκροτούν την επιχείρηση, τις προοπτικές που τη διέπουν, τους κανόνες που τη χαρακτηρίζουν, τις πρακτικές που ακολουθεί και τις ευκαιρίες που δημιουργεί. Η ύλη κατανέμεται ως εξής: Στο Εισαγωγικό Κεφάλαιο (Κεφάλαιο 1) υπογραμμίζονται τα αδιέξοδα της βιομηχανικής - συμβατικής γεωργίας και επισημαίνονται οι νέες τάσεις που διαμορφώνονται από πλευράς πολιτικής. Ορίζονται αρχές στόχοι και δίνονται πληροφορίες σχετικά με τη πορεία της βιολογικής γεωργίας στην Ελλάδα στον Αναπτυγμένο και στο Τρίτο Κόσμο. Το δεύτερο μέρος είναι το πρακτικό μέρος και δίνονται πληροφορίες άμεσα σχετικά με το τη πρέπει να ξέρουν αυτοί που θέλουν να ασχοληθούν με τη παραγωγή (Κεφάλαιο 2) και τη μεταποίηση (Κεφάλαιο 3) βιολογικών προϊόντων. Στο Κεφάλαιο 4, παρουσιάζεται μια ανάλυση της αγοράς βιολογικών προϊόντων στη χώρα μας και στον Αναπτυγμένο κόσμο, επικεντρωμένη στην αλληλουχία της προσφοράς τους, ώστε να διερευνηθεί η κατάσταση και δυναμική της, η στάση και η συμπεριφορά των καταναλωτών και να αναγνωριστούν οι παράγοντες που επηρεάζουν την απόφαση αγοράς βιολογικών προϊόντων. Τέλος επιχειρείται η ανάλυση της διαμερισματοποίησης της υπάρχουσας αγοράς και της αναγνώρισης των στοιχείων που συνθέτουν το προφίλ των ποικίλων κατηγοριών στις οποίες διακρίνονται ήδη οι καταναλωτές με τελικό σκοπό την διερεύνηση και επιλογή των κατάλληλων στρατηγικών μάρκετινγκ από την ενδιαφερόμενη επιχείρηση.
Απειλές και πολιτικές προστασίας των κητωδών στη Μεσόγειο θάλασσα : η περίπτωση της Ελλάδας.
(2000) Καπετάνιου, Ευαγγελία
Σκοπός της προσπάθειας αυτής, είναι μια συνοπτική όσο και ολοκληρωμένη επισκόπηση της κατάστασης διατήρησης των πληθυσμών των κητωδών που βρίσκουν καταφύγιο στη Μεσόγειο θάλασσα, και η απομόνωση εκείνων των δράσεων που αποτελούν σημεία κλειδιά για την αποτελεσματική διαφύλαξη της θαλάσσιας βιοποικιλότητας. Τα ιδιαίτερα γεωμορφολογικά και κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά της Μεσογείου, καθορίζουν τη φέρουσα ικανότητα του οικοσυστήματος και σε συνδυασμό με τις έντονες ανθρωπογενείς πιέσεις προκαλούν σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Η εκτίμηση της κατανομής του πληθυσμού των κητωδών στη Μεσόγειο, και η αναγνώριση των ειδών που ζουν στα νερά της, στηρίζεται στα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα, που όπως θα τονίσουμε βρίσκονται ακόμα σε πρώιμο στάδιο, καθώς η γνώση και έρευνα για την κητοπανίδα της Μεσογείου, κάθε άλλο παρά ολοκληρωμένη και ικανοποιητική είναι. Η εργασία αποπειράται να προσδιορίσει τους βασικότερους παράγοντες που επιδρούν αρνητικά και αποτελούν κινδύνους για την ευημερία και διατήρηση των κητωδών, οι οποίοι ως επί το πλείστον είναι απόρροια ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Η Μεσόγειος είναι ένα σχεδόν κλειστό οικοσύστημα που υπόκειται σε έντονες πιέσεις από τα κράτη που την περιβάλλουν (και όχι μόνο), με αποτέλεσμα τη σταδιακή υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντός της, που αποτελεί ζωτικό χώρο για αυτά τα θαλάσσια θηλαστικά. Το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο προστασίας της Μεσογείου σε διεθνές, περιφερειακό, κοινοτικό και εθνικό επίπεδο φαίνεται να επαρκεί, ωστόσο εκείνο που απουσιάζει είναι η συνέπεια των κρατών στις υποδείξεις της διεθνούς κοινότητας ή τις διατάξεις των υπογεγραμμένων συνθηκών. Η απουσία ουσιαστικής ενημέρωσης του κοινού, η ελλειμματική γνώση των επιστημόνων τόσο για το θαλάσσιο οικοσύστημα όσο και για τα κητώδη per se, η συνεχιζόμενη απόρριψη ανεπεξέργαστων λυμάτων στη θάλασσα, η ανεπάρκεια κινήτρων και μηχανισμών παρακολούθησης και επιβολής, είναι κάποια από τα εμπόδια που οφείλουμε να ξεπεράσουμε. Κάθε προσπάθεια για τη διατήρηση των κητωδών ισοδυναμεί με προσπάθεια διαφύλαξης του θαλάσσιου πλούτου της Μεσογείου και το αντίστροφο, ενώ παράλληλα ένα υγιές θαλάσσιο περιβάλλον ευνοεί παράλληλα την ανθρώπινη ευημερία.
Περιβαλλοντική διαχείριση μικρών νησιών : η περίπτωση της Σερίφου.
(2000) Παπάντου, Δήμητρα
Τα μικρά νησιά αποτελούν ένα ιδιαίτερο αντικείμενο έρευνας τόσο ως προς τα ανθρώπινα και οικονομικά τους μεγέθη όσο και ως προς τις περιβαλλοντικές τους συνιστώσες. Το μικρό τους μέγεθος, η περιορισμένη διαθεσιμότητα των φυσικών τους πόρων και η ευαισθησία των οικοσυστημάτων τους επιβάλλουν την πιο επισταμένη προσπάθεια για περιβαλλοντική τους διαχείριση σε σχέση με άλλες χωρικές ενότητες. Μια τέτοια προσπάθεια θα πρέπει να διέπεται από τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης και της συστημικής θεωρίας προκειμένου να μελετηθεί το σύνολο των περιβαλλοντικών πιέσεων που ασκούνται στο νησί. Για τη μέτρηση και την ποσοτικοποίηση των πιέσεων αυτών χρησιμοποιείται μια σειρά αποτελεσματικών και κατάλληλα επιλεγμένων δεικτών. Ως περίπτωση μελέτης της περιβαλλοντικής διαχείρισης στα μικρά νησιά αποτελεί η Σέριφος, για την οποία συστήνεται μια σειρά διαχειριστικών προτάσεων.

Περιηγούμαι

Πλοήγηση Μεταπτυχιακές διατριβές ανά Ημερομηνία έκδοσης